Kalebas schreef:Wij hebben er al vaker over gediscussieerd, maar ik blijf erop terug komen.
Vandaag vroeg mij iemand wat de definitie van agnosticisme is.
Dat stelde mij voor een probleem, want leg dat maar eens kort en krachtig uit.
Bovendien zijn er diverse definities, zoals die van Huxley.
Van Dale zit er ook flink naast, want die gaat ervan uit dat er een 'eerste oorzaak' is. Hoe kan je beweren dat er een eerste oorzaak is? Zelfs dat weten wij niet. Stel dat het er is, wat heeft dat dan veroorzaakt

Een agnost die gelooft in een eerste oorzaak is in feite geen agnost.
Help mij

Je kunt het op verschillende manieren bekijken.
Als je het op geschiedkundige manier bekijkt dan is de definitie van Huxley juist, want hij heeft de term bedacht.
Je kunt ook tot een definitie komen door naar de letterlijke betekenis van het woord te kijken. A = niet, en gnosis betekent weten. 'niet weten' dus. Wat dus eigenlijk een extreem skeptische houding inhoudt ten opzichte van alles. Volgens deze gedachte zou een agnost iemand zijn die zich bewust is van het feit dan hij/zij niets zeker weet. Ik weet niet precies in hoeverre dit in strijd is met de definitie van Huxley.
Tegenwoordig kun je de agnosten indelen in theïstische agnosten en atheïstische agnosten. Daar komt naar mijn mening ook het misverstand van 'Van Dale' vandaan.Theïstische agnosten zijn in feite gewoon 'ietsisten' en de term 'agnost' is daarom op hen helemaal niet van toepassing. Ietsisten zeggen: 'Ik geloof wel dat er iets is". Een agnost kan zoiets helemaal niet zeggen, want eigenlijk weet een agnost als het er écht op aankomt...... helemaal niets!
Neem bijvoorbeeld de waarneming. (heb ik even uit een eerdere posting van mij uit een ander topic gehaald
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... =5514#5514 )
Bertrand Russell heeft ergens geschreven: '‘
Het tastgevoel dat we ervaren als we met onze vingers op de tafel drukken, is een elektrische verstoring van de elektronen en protonen op onze vingertoppen, geproduceerd, volgens de moderne natuurkunde, door de nabijheid van elektronen en protonen van de tafel. Als op een andere manier dezelfde verstoring in onze vingertoppen komt, dan zouden we de prikkeling hebben, ondanks dat er geen tafel is.’
Hetzelfde geldt voor onze andere zintuiglijke waarnemingen. Wat we ruiken, zien, horen en voelen zijn slechts elektrische signalen in onze hersenen. Maar ook alles wat ik weet over mijn hersenen is gebaseerd op zintuiglijke waarneming. Doorredenerend kan ik daarom nooit precies weten wie of wat ik ben, en kan ik ook nooit precies weten wat het universum waarin ik mij beweeg precies is. Alles kan een soort illusie zijn, maar het kan ook gewoon een simulatie zijn van een 'realiteit'.
'Theïstisch agnosticisme' is dus eigenlijk een contradictio in terminis. Een agnost is in feite altijd een atheïst, want 'A' = niet, dus atheïst is 'niet' theïst, daarom is een agnost altijd atheïst (volgens de letterlijke betekenis van het woord), maar wel een uiterst skeptische.
Maar ja.. Nu hebben we nog geen definitie

En ik ben niet zo'n ster in het verzinnen van slagzinnen en definities.
Het cultureel woordenboek zegt: 'Agnosticisme (gr.; a-gnosis = niet weten)
De leer van de onkenbaarheid van de werkelijkheid voor zover die niet met een wetenschappelijk instrumentarium valt te registreren'
Ook deze vind ik niet overtuigend, want in hoeverre kunnen wij de werkelijkheid registreren? Zelfs met wetenschappelijke instrumenten. (zie het citaat van Russell).
Ik zeg zelf altijd; 'Ik weet niets zeker, en zelfs dat niet.'
Dat is wat voor mij persoonlijk agnosticisme inhoudt.
Vriendelijke groet...