Historisch onderzoek laat een verscheidenheid aan bewegingen zien.
- De Chassidiem.
- De gemeente van Qumram (Essenen)
- De Zeloten.
- De volgelingen van Jezus
- De apokalyptici.
- De groep van Bar Kochba.
- Makkabeeers
Een bevrijdingsfiguur die Messias genoemd werd, kwam in verschillende gedaanten ter sprake binnen de diverse stromingen: Als Zoon des Mensen, Als gezalfde Gods, Als Egyptische koning, als Priester-Koning of profeet, als vrijheidsstrijder, als rechter in de eindtijd of als aanvoerder van het volk gods in de oorlog tegen de volkeren in de wereld. Meestal was er een samenspel tussen de messiaanse verwachtingen en het politieke krachtenveld.
De Joden verwachten bijvoorbeeld een messias die hun zou bevrijden van het Romeinse juk en die een theokratisch bestuurde, zelfstandige joodse staat zou stichten.
Om de vraag welke messiaanse verwachtingen er waren in de verschillende tijdsperiodes moeten de volgende geschriften bekeken worden.
- Daniel (tweede eeuw v.Chr)
- Jezus Sirach (derde eeuw v. Chr)
- Het derde Sybillijnse Orakelboek (Egypte 163 - 145 v. Chr)
- Geschriften van Qumram (eerste eeuw v. C)
- De werken van Flavius Josefus (eerste eeuw n.C)
- De evangelien ( eerste en tweede eeuw n.C)
- De Apokalypsen van Ezra ( tweede eeuw n.C)
- Het vijfde Sybillijnse Orakelboek (tweede eeuw n.C)
- De Apokalypse van Elia (tweede eeuw na C)
- De Misjna (derde eeuw na C)
- De Targoemien (derde eeuw na C).
Messiaanse verwachtingen in de Hebreeuwse bijbel zijn meestal eindtijdverwachtingen (eschatologie) of leer der laatste dingen. De wereld heeft een vastgestelde tijd en loopt naar het einde. Vaak speelt daar een messias een rol. Het werkwoord zalven "Mashiach" is coherent aan de figuur die hier in voorkomt.
Een aantal prominente messiasen binnen de diverse teksten zijn:
- Zerubabbel (Haggai 2: 23-24) en Zacharia 4:14
- Judas de Galileeer (Hand 5: 36-37)
- Jezus van Nazareth of Bethlehem of ..
- Theudas (Joodse oudheden)
- Menachem ben Juda ( J. Flavius)
- Simon ben Goria ( J. Flavius)
- Abus Isa
- Ibn Aryeh
- Mozes Al Dar'i
- Abraham ben Samuel Abulafia
- Sabbatai Zwi
En nog een aantal minder bekenden. Dit zegt de schrijver. Mijn kennis rond het begrip messias begon met 1
Paulus haalde het messiasschap van jezus uit de oorspronkelijke joodse context. Hij vormde dit om naar de heilsleer zoals heden ten dage wordt gepredikt.
Wederom speelt de persoon Paulus een cruciale rol. Rolt deze persoon om dan valt het christendom als een kaartenhuis in elkaar. Verbazingwekkend dat 1 persoon de geschiedschrijving zo heeft beinvloed.
Tijdens het concilie van Nicea werd jezus tijdens een stemming goddelijk verklaard. (325) Bij een edict in 321 beval Constantijn dat de gerechtshoven op de dag van Sol Invictus (Zie topic Fons). De dag van de zon. Het christendom greep deze mogelijkheid aan om zich verder te voldoen van zijn joodse wortels.
Tot de vierde eeuw was de geboortedag van jezus (driekoningen, 6 januari). In de Sol Invictus cultuur was 25 december de belangrijkste dag, het feest van Natalis Invictus, de geboorte van de zon. Wederom schoven oecumenische christenen heen en weer en integreerden beide godsdiensten. Constantijn liet kerken bouwen, maar ook beelden van de moedergodin Cybele en van de zonnegod Sol Invictus.
Wat wil ik met dit stuk zeggen. Dat mijn RSI mij noodzaakte om het messiaanse, christologische en eschatologische deel achterwege te laten. Verder is er wel sprake van exclusiviteit als er zoveel messiasen rondliepen