Het nut van filosofie?

[afgestompt dier]

Kan iemand mij het nut uitleggen van filosofie, een wijs man zei ooit eens'filosofen kauwen zonder iets in hun mond te hebben' ik hoef denk ik niet uit te leggen wat daar mee bedoel word.
Wat voor nut heeft filosofie gehad voor de mensheid, met alleen maar diep nadenken kom je nergens natuurlijk.

[Devious]

Belangrijk bij filosofie is de resultaten van al dat denkwerk op papier worden gezet. Filosofie is altijd een belangrijke drijfkracht geweest in het wereldgebeuren. Koningen, wetenschappers en religieuze leiders zijn altijd sterk beïnvloed geweest door filosofen. Denk aan de invloed van Aristoteles, Plato, Pythagoras. Denk aan Kant, Descartes, Voltaire en Hume. Marx en Nietzsche. Sartre, Russell, etc..

[highlander]

alles wat door de mens gecreeerd is is ontstaan uit zijn fantasie. .fantaseren is filosoferen

[Atli]

Belangrijk bij filosofie is de resultaten van al dat denkwerk op papier worden gezet. Filosofie is altijd een belangrijke drijfkracht geweest in het wereldgebeuren. Koningen, wetenschappers en religieuze leiders zijn altijd sterk beïnvloed geweest door filosofen. Denk aan de invloed van Aristoteles, Plato, Pythagoras. Denk aan Kant, Descartes, Voltaire en Hume. Marx en Nietzsche. Sartre, Russell, etc..

Filsofie een belangrijke drijfkracht in het wereldgebeuren? Gelukkig niet, maar zou je me dit even willen uitleggen? Volgens mij is bevolkingsdruk, economie nog steeds de grootste factor?

[Atli]

alles wat door de mens gecreeerd is is ontstaan uit zijn fantasie. .fantaseren is filosoferen

Voor iemand die niet begrijpt wat redernatie is, toegegeven een hoop charlatans en windbuilen worden als filosoof vereert.

[Sebastiaan]

Belangrijk bij filosofie is de resultaten van al dat denkwerk op papier worden gezet. Filosofie is altijd een belangrijke drijfkracht geweest in het wereldgebeuren. Koningen, wetenschappers en religieuze leiders zijn altijd sterk beïnvloed geweest door filosofen. Denk aan de invloed van Aristoteles, Plato, Pythagoras. Denk aan Kant, Descartes, Voltaire en Hume. Marx en Nietzsche. Sartre, Russell, etc..

Filsofie een belangrijke drijfkracht in het wereldgebeuren? Gelukkig niet, maar zou je me dit even willen uitleggen? Volgens mij is bevolkingsdruk, economie nog steeds de grootste factor?

Bevolkings druk is de grote universele equaliser. filosofie (of te wel, goed nadeken) daar in tegen is een middel om de mensheid op menselijk vlak te evolueren (ten goeden of ten slechte)

[Atli]

Bevolkings druk is de grote universele equaliser. filosofie (of te wel, goed nadeken) daar in tegen is een middel om de mensheid op menselijk vlak te evolueren (ten goeden of ten slechte)

Sorry, ik volg je niet helemaal, kan je dat even uiteenzetten?

[highlander]

je bent vrij om te geloven wat jij wil.

[Atli]

je bent vrij om te geloven wat jij wil.

Aan de andere kant, als je allemaal bullshit zou gaan rondstrooien ontneem je misschien een ander zijn vrijheid om zinnig te kunnen reageren.

[Gerard]

filosofen kauwen zonder iets in hun mond te hebben' ik hoef denk ik niet uit te leggen wat daar mee bedoel word.

Filosofie is vooral niet herkauwen wat en ander je in de mond gelegd heeft.
Als je geloof aflegt kom je van zelf op filosofie uit. Je blijft immers op zoek naar verklaringen.

[Sebastiaan]

Bevolkings druk is de grote universele equaliser. filosofie (of te wel, goed nadeken) daar in tegen is een middel om de mensheid op menselijk vlak te evolueren (ten goeden of ten slechte)

Sorry, ik volg je niet helemaal, kan je dat even uiteenzetten?

Wat ik kort probeerde uit te leggen is dat de menselijke primaire levens behoeftes van elk mens (of volk) het zelfde is wat leid tot vaak de zelfde universele waardes, behoeftes en gedachten. Filosofie helpt ons om verder te gaan dan de basis gedachtes, en buiten ons standaard referentie kader te gaan.

[Atli]

Ja, maar daaruit kan je toch niet opmaken dat economische, demografische, etnografische gebeurtenissen ondergeschikt zijn aan het belang van filosofie in het kader van de menselijke ontwikkeling. Een filosoof was slechts een kind van zijn tijd en dus een produkt van alle voorgaande ontwikkeling. Bijvorbeeld de staat van Plato is en weerspiegeling van zijn tijd en vooral de politieke en economische spanningen.

[Sebastiaan]

Ja, maar daaruit kan je toch niet opmaken dat economische, demografische, etnografische gebeurtenissen ondergeschikt zijn aan het belang van filosofie in het kader van de menselijke ontwikkeling. Een filosoof was slechts een kind van zijn tijd en dus een produkt van alle voorgaande ontwikkeling. Bijvorbeeld de staat van Plato is en weerspiegeling van zijn tijd en vooral de politieke en economische spanningen.

Het klopt dat je zegt dat Plato zijn achtergrond als referentie kader gebruikte, maar door te filosofeer technieken kon hij zijn tijdgenoten voorbij streven en daarmee de mensheid helpen verder te komen in zijn ontwikkeling.

[Atli]

Het klopt dat je zegt dat Plato zijn achtergrond als referentie kader gebruikte, maar door te filosoferen kon hij zijn tijdgenoten ver voorbij streven.

In wat, heeft hij iets bijzonders uitgevonden, veel voor de Atheners betekend in financieel of maatschappeijk opzicht? Alexander de grote heeft meer bereikt dan Plato in deze, zij het het op een vervelende manier.

[Sebastiaan]

Het klopt dat je zegt dat Plato zijn achtergrond als referentie kader gebruikte, maar door te filosoferen kon hij zijn tijdgenoten ver voorbij streven.

In wat, heeft hij iets bijzonders uitgevonden, veel voor de Atheners betekend in financieel of maatschappeijk opzicht? Alexander de grote heeft meer bereikt dan Plato in deze, zij het het op een vervelende manier.

nou niet gering, hij stond aan de basis van het wetenschapelijk redeneren

Hij onderscheidt zich van vroegere en latere denkers door het schrijven van dialogen, waarin levende personen met elkaar van gedachten wisselen over een concrete situatie (vaak genoemd naar een van de gesprekspartners). Hij verkoos deze dialoogvorm boven de theoretische uiteenzetting: zo verhoogt hij de levendigheid van zijn werk en voorkomt hij ook het gevaar wereldvreemd te worden. Hij wilde immers zijn wijsgerige inzichten verspreiden over een ruim publiek, want alleen de filosofie leidt volgens hem tot het ware geluk. Daaruit volgt echter ook dat hij zijn inzichten nergens uitvoerig en systematisch uiteenzet.

Ondanks het feit dat hij zich sceptisch uitliet over de waarde van het geschreven woord, zijn zijn dialogen in sierlijke en verzorgde taal geschreven. Hij was een begenadigd stilist, en zijn werk vormt een van de onbetwiste hoogtepunten van de wereldliteratuur.
....
In zijn zoektocht naar wat 'Ware Kennis' was deed Plato zijn belangrijkste ontdekking: namelijk dat kennis enkel over algemene en abstracte dingen gaat, die we weliswaar in concrete zaken terugvinden. Een idee is de blauwdruk van iets concreet als het ware. In een universum waar niets objectief is, is volgens Plato dan ook geen kennis mogelijk ==> reactie tegen relativisme van de sofisten waar ook Socrates al tegen reageerde.

Waarnemingen zijn volgens Plato relatief: Ik kan een koekje lekker vinden, terwijl het voor iemand anders oneetbaar is. Deze lijn kunnen we ook verder trekken naar hogere materie zoals bv. of iets goed is of niet volgens mij.

Waarnemingen leiden dus enkel en alleen tot meningen, het kunnen ware meningen zijn, maar het blijven meningen.

Kennis kan dus niet in de wereld van concrete zaken (in onze wereld dus) liggen. Om dit op te lossen creëerde Plato een ideeënwereld waar alle ideeën, los van alles wat concreet is, zich bevinden. De kloof die zich tussen deze twee werelden bevindt is onoverbrugbaar.

De beroemdste passage in Plato’s werk, de mythe van de grot, bevindt zich in De Staat. In allegorische vorm zet Plato er zijn opvattingen uiteen over het mens-zijn, en vooral over de menselijke kennis, in hun relatie tot de realiteit als geheel. Stel je een grote grot voor, zegt hij, die met de buitenwereld verbonden is door een gang, zo lang dat er geen daglicht in de grot valt. Er zit een rij gevangenen met hun rug naar de ingang, en ze kijken naar de achterwand van de grot. Hun ledematen en halzen zijn zo vastgeketend, dat ze hun hoofden niet kunnen bewegen en noch elkaar, noch zichzelf kunnen zien: alleen de wand voor zich kunnen ze zien. Ze hebben hun hele leven zo gezeten en kennen niets anders.

Achter hen bevindt zich een laaiend vuur. Tussen hen en dat vuur is een manshoge muur, en aan de andere kant van die muur lopen mensen met dingen op hun hoofd heen en weer. De schaduwen van die dingen vallen door het vuur op de wand waar de gevangenen tegenaan kijken, die ook de stemmen weerkaatst van hen die die dingen dragen. Het enige dat de gevangenen in hun leven waarnemen, zegt Plato, zijn schaduwen en echo’s. ze zouden denken dat schaduwen en echo’s de realiteit vormen, en over de waarneming van die “realiteit” zouden hun gesprekken gaan.

Als een gevangene zijn ketenen zou kunnen afschudden zou hij door de levenslange ketening in het halfduister zo verkrampt zijn, dat het alleen al pijnlijk voor hem zou zijn om zich om te draaien, en bovendien zou het vuur hem verblinden. Hij zou volkomen in de war raken en zich weer willen omkeren naar de wand der schaduwen, naar de realiteit die hij begrijpt. Als hij uit de grot naar het felle zonlicht gesleurd zou worden, zou hij pas na lange tijd iets kunnen zien en dat begrijpen. Als hij eenmaal gewend zou zijn aan de bovenwereld en daarna terugkeerde in de grot, zou de duisternis hem weer tijdelijk verblinden. Zijn ervaringen zouden onbegrijpelijk zijn voor de andere gevangenen, omdat hun taal alleen naar schaduwen en echo’s verwijst.

Plato leert ons met deze allegorie dat we zijn opgesloten in ons eigen lichaam, dat onze medemensen net zulke gevangenen zijn en dat niemand in staat is het eigen wezenlijke zelf of dat van een ander te kennen. We nemen geen realiteit waar, maar alleen wat in onze geest is.