Rita Verdomt

[FonsV]

Op 26 januari van dit jaar sprak de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa over het Nederlandse beleid voor asielzoekers die onder de oude Vreemdelingenwet (vóór april 2001) naar Nederland zijn gekomen. De vraag was of het beleid in overeenstemming is met de mensenrechten. Minister Verdonk, aanwezig tijdens de zitting, had haar antwoord klaar: ‘Ons beleid is volledig gebaseerd en in overeenstemming met internationale normen en verdragen’. De Assemblee nam unaniem een resolutie aan die zei dat het beleid niet in overeenstemming was met de mensenrechten, en op vijftien punten moest worden aangepast. Minister Verdonk sprak vervolgens in het Justitie Magazine van een ‘positief rapport’. De Raadsrapporteur, mevrouw Zapfl-Helbling, benadrukte in maart dat het beleid onacceptabel was en dat de regering iets moest doen. De minister deed alsof haar neus bloedde.

Wie is de gesprekspartner waarmee de minister zo frivool omging? De Raad van Europa houdt officieel toezicht op de naleving van de mensenrechten in Europese landen. De boodschap van de Raad kan aldus worden samengevat: als Nederland de mensenrechten had gerespecteerd, hadden we nu geen discussie over de problematiek van de lang in Nederland verblijvende asielzoekers. Dan hadden de meesten een status, en hadden degenen die weg moesten, recht op onderdak en ondersteuning tot hun vertrek.

Er gaapt een kloof tussen wat van de Raad moest gebeuren en de feitelijke situatie als gevolg van Verdonks beleid. Dat veroordeelt mensen ertoe te leven als paria’s, in gevangenissen te wachten op uitzetting, en terug te keren naar landen waar hun veiligheid niet zeker is (dit laatst stelt de Raad expliciet).

Een derde partij was nodig om te voorkomen dat de dialoog tussen de minister en de Raad van Europa het niveau van een farce oversteeg. Het Nederlands parlement (met de opvallende uitzondering van de VVD-fractie) dwong de minister via schriftelijke vragen uit te leggen wat ze precies met de aanbevelingen van de Raad gaat doen. 6 oktober kwam het negentien pagina’s beslaande antwoord van de minister.

Zij wil 'niets afdoen aan het gezag van de Raad van Europa', maar… de aanbevelingen van de Raad moeten als leidraad worden gezien, niet als een bindend advies. En wat doet zij met die leidraad? ‘In zijn algemeenheid wil ik benadrukken da het mijn overtuiging is dat Nederland handelt in de geest van hetgeen door de Assemblee wordt aanbevolen’. Let wel: zij meent te handelen in ‘de geest van het hetgeen door de Assemblee wordt aanbevolen’ door de aanbevelingen naast zich neer te leggen. Alleen belooft ze ‘te bezien hoe de detentie van kinderen verder kan worden teruggedrongen’, maar het is de vraag of ze dit doet naar aanleiding van de resolutie van de Raad – die zei dat kinderen nooit gedetineerd mogen worden – of omdat de Kamer dat van haar eist.

De Raad zegt dat Nederland uitgeprocedeerde asielzoekers verblijfsrecht moet geven, als zij door hun verblijfsduur geïntegreerd zijn in de samenleving. De minister stelt dat ‘deze aanbeveling aansluit bij hetgeen ik heb gedaan en nog doe’. Ze verwijst naar de magere eenmalige regeling uit 2004 voor asielzoekers die nog niet uitgeprocedeerd waren, en op haar verlening va verblijfsvergunningen op grond van ‘schrijnendheid’. Daarvoor gebruikt ze haar ‘discretionaire bevoegdheid’, hetgeen betekent dat ze geen criteria hanteert of openbaar maakt.

Volgens de Raad moet Nederland de belangen van kinderen zwaarder laten wegen. De minister zegt doodleuk dat respect voor de kinderrechten niet ertoe mag leiden dat ‘berust wordt’ in het verblijf van kinderen en hun uitgeprocedeerde ouders in Nederland! Dan wordt ‘via een omweg toch nog bereikt wat eerst was geweigerd’.

Hoe komt de minister erbij dat het beleid dat zij verdedigt ‘in de geest is’ van de aanbevelingen? Daarover doet ze geen openhartige uitspraak. ‘Overigens is het aan Nederland zelf te beoordelen in hoeverre wordt voldaan aan de aanbevelingen van de Parlementaire Assemblee’. Een zin om bij stil te staan. Ze zegt niet dat het aan Nederland is te bepalen in hoeverre het de aanbevelingen wil opvolgen. Dan zou zij zich kwetsbaar maken. Nee, het is aan Nederland te beoordelen in hoeverre die aanbevelingen zijn opgevolgd. Je kunt doen wat je wil, en altijd zeggen dat het gerechtvaardigd is. De zin doet ook de vraag rijzen: Wie is Nederland? De volksvertegenwoordigers, die haar aan de tand voelen wegens het negeren van de aanbevelingen van de Assemblee? Of zij, de minister?

Feitelijk zegt Verdonk dat het doel asielzoekers af te schrikken bij haar vóór de mensenrechten gaat. Dat is ernstig. Elk regime dat de mensenrechten schendt, heeft zo zijn motieven om de verdragen terzijde te schuiven. Waarom zou de ene motief beter zijn dan de andere? Kortom, de minister maakt de weg vrij voor alle vormen van mensenrechtenschendingen.

Nieuwe vraagrondes en debatten brengen deze minister niet van haar lijn af. Hopelijk ziet het parlement dit in. Het debat moet nu gaan over het feit dat een minister claimt: het is aan mij te beoordelen of de mensenrechten in het geding zijn. Haar laten begaan, is meer dan een gevaarlijk precedent scheppen. Het is kiezen voor de dictatuur.

Peter Abspoel in de Volkskrant.

Groeten.

Fons.

[Jessy]

Haar laten begaan, is meer dan een gevaarlijk precedent scheppen. Het is kiezen voor de dictatuur.

Hebben we al en de hele VVD doet mee door haar te blijven steunen kan zij haar gang blijven gaan. Dat noemt men het individieel geweten inleveren tenkoste van het behoud van de geloofwaardigheid van de partij.

[mustafa]

de vvd zakt in de peilingen, evenals geert wilders
en dat we nog geen dictatuur hebben is te danken aan met name loesewies van der laan
ook is het programma de leugen regeert een zekere waarborg dat in de media de dictatuur van selectieve nieuwsgaring en tendentieuze berichtgeving niet te veel oprukt

pim had het over toelatingsbeleid, rita over uitzettingsbeleid

[sjun]

Ik moet zeggen dat ons PvdA-journaille weer knap de emoties weet te bespelen. Indien er een indruk zal ontstaan dat Nederland al te goed mensen voor een verblijfsvergunning in aanmerking laat komen dan zullen mensenhandelaren zeer vlot in actie komen om buurman's gek nog wat extra gelukszoekers te bezorgen. Het is natuurlijk niet zo dat de mensen die Rita op grond van soms ellenlange procedures weigert allemaal onterecht worden geweigerd zoals ons journaille ons dat met regelmaat wenst te laten geloven.

Wij hebben een toelatingswet en die is er niet voor niets. De monden moeten kunnen worden gevoed en de mensen moeten kunnen worden gehuisvest. Zonder rem op de toeloop ontstaan er grote maatschappelijke problemen en wordt de opgebrachte solidariteit in de vorm van bekostiging van levensonderhoud en opvang vele malen overvraagd. In al te simplistische voorstellingen van zaken wordt dit gegeven wel bijzonder vlot onder de tafel geschoven.

Ik noem dat Simplistische Politiek waarmee natuurlijk altijd wat goedgelovigen kunnen worden bereikt. Laatst zagen wij in het nieuws het schrijnende geval van het jongetje Wu waarvan de moeder bepaalde dat deze bij haar in detentie diende te blijven. De beoaling van de moeder werd in het tranentrekkende issue volledig buiten beschouwing gelaten zodat Rita verdonk weer een zwarte Piet kon worden toegeschoven.

Wat mij betreft worden dit soort propaganda-uitzendingen in nationale socialistische traditie wat kritischer belicht en van de juiste achtergrondinformatie voorzien opdat niet slechts het sentiment maar ook het argument aan bod komt als het gaat om de uitvoering van Nederlands asielbeleid. Natuurlijk blijft er altijd één en ander voor verbetering vatbaar maar de welhaast religieus geïnspireerde demonisatie van Rita Verdonk dient geen ander doel dan begunstiging van de breed socialistische familie ten koste van de leefbaarheid in nederland op termijn. Als wij ons grenzen stellen dan dienen we die ook te handhaven. Doen wij dit in onvoldoende mate danm neemt na verloop van tijd niemand de nederlandse wetten nog serieus..

[FonsV]

Dag Sjun,

De vraag was: Is het Nederlandse asielbeleid in overeenstemmin met de mensenrechten?

De Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa nam unaniem een resolutie aan die zei dat het Nederlandse beleid niet in overeenstemming was met de mensenrechten, en op vijftien punten moest worden aangepast. Minister Verdonk, aanwezig tijdens de zitting, noemde het een ‘positief rapport’ want: “Ons beleid is volledig gebaseerd en in overeenstemming met internationale normen en verdragen”.

Conclusie van Peter Abspoel: Er gaapt een kloof tussen wat van de Raad moest gebeuren en de feitelijke situatie als gevolg van Verdonks beleid. Dat veroordeelt mensen ertoe te leven als paria’s, in gevangenissen te wachten op uitzetting, en terug te keren naar landen waar hun veiligheid niet zeker is (dit laatst stelt de Raad expliciet).

Waar of niet waar? Feit of geen feit?

Als jij vindt van niet, bewijs de bezoekers van dit forum dan een dienst: toon met argumenten aan dat jouw visie beter is en onthoud je liever van emotie bespelende uithalen als ‘PvdA-journaille’, ‘mensenhandelaren’, ‘tranentrekkende bevalling’, ‘welhaast religieus geïnspireerde demonisatie’, ‘propaganda-uitzendingen in nationale socialistische traditie’ etc. Gewoon rustig en objectief on topic blijven.

Mogelijk heb je op 23 oktober de uitzending ‘Cellenblok K. Daar is mijn hoofd gebleven’ (Human) gemist. Je kunt hem nog bekijken op http://www.uitzendinggemist.nl/. Daar hadden ambtenaren ook "zéér adequaat volgens de richtlijnen gereageerd". (Verdonk).

Groeten.

Fons.

[sjun]

Dag Sjun,

De vraag was: Is het Nederlandse asielbeleid in overeenstemmin met de mensenrechten?

Ik vond het nodig om ook even op het opzetje: een propaganda-actie beschadig Rita Verdonk in te gaan, iets dat al behoorlijk wat langer aan de gang is met gezochte argumenten. Uiteraard wil ik ook wel even ingaan op de vraag die jij eruit destilleert.

De Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa nam unaniem een resolutie aan die zei dat het Nederlandse beleid niet in overeenstemming was met de mensenrechten, en op vijftien punten moest worden aangepast. Minister Verdonk, aanwezig tijdens de zitting, noemde het een ‘positief rapport’ want: “Ons beleid is volledig gebaseerd en in overeenstemming met internationale normen en verdragen”.

Conclusie van Peter Abspoel: Er gaapt een kloof tussen wat van de Raad moest gebeuren en de feitelijke situatie als gevolg van Verdonks beleid. Dat veroordeelt mensen ertoe te leven als paria’s, in gevangenissen te wachten op uitzetting, en terug te keren naar landen waar hun veiligheid niet zeker is (dit laatst stelt de Raad expliciet).

Waar of niet waar? Feit of geen feit?

Wat zo'n raad wel of niet wil doet weinig ter zake als, en ik citeer: "de aanbevelingen van de Raad moeten als leidraad worden gezien, niet als een bindend advies". De raad is namelijk geen democratisch gekozen verhaal dat in Nederland al helemaal geen macht heeft omdat Europese lidstaten nog immer zelfbeschikkingsrecht hebben. Maar om niet een indruk te laten ontstaan dat ik me er met een Jantje van Leiden af wil maken kom ik verderop in mijn reactie nog even terug op wat de raad daadwerkelijk rapporteerde de wijze waarop mijnheer Peter Abspoel, werkzaam bij Vluchtelingenorganisaties Nederland en dus direct belanghebbende bij beïnvloeding van wie zijn politieke broodheer wordt, de indruk doet ontstaan als zou Rita Verdonk alles en iedereen welbewust schofferen.

Rita Verdonk heeft aangegeven te bezien hoe de detentie van kinderen verder kan worden teruggedrongen. Vervolgens sentimentaliseert de betreffende artikelschrijvende vluchtelingenwerker het verhaal door te stellen: "maar het is de vraag of ze dit doet naar aanleiding van de resolutie van de Raad – die zei dat kinderen nooit gedetineerd mogen worden of omdat de Kamer dat van haar eist". Zo zet je natuurlijk welbewust iemand neer als onmenselijk, wreed en onbetrouwbaar, Dat past ook prachtig in de sinds jaar en dag aanwezige hetzerigheid jegens Rita Verdonk, Ayaan Hirsi Ali, Afshin Ellian, Paul Cliteur en anderen die het wagen kritische kanttekeningen te plaatsen bji de linkse claim op de moraal. Ik zal hier te zijner tijd ook eens een hele draad aan gaan wijden zodat er wat meer licht op komt.

Als het over de feiten gaat volstaat vast het voorbeeld van het chinese jongetje Wu waaraan wel degelijk vervangende opvang is aangeboden maar waarvan de moeder het nodig vond dat hij bij haar in detentie bleef. Gezien wij in Nederland ver gaan in het beschikkingsrecht van de ouders over de kinderen is het niet aan Rita verdonk het jongetje tegen de zin van de moeder dan maar elders onder te brengen. Artikel 15.5.van Resolution 1483 (2006)1 Policy of return for failed asylum seekers in the Netherlands wijkt niet af van wat Rita Verdonk deed. Peter Abspoel maalt kennelijk weinig om dit falsificerende voorbeeld van zijn werkelijkheidsinkleuring en wellicht zal menig argeloze Volkskrantlezer/reciteerder zal daar ook wel aan voorbij zijn gegaan.

Als jij vindt van niet, bewijs de bezoekers van dit forum dan een dienst: toon met argumenten aan dat jouw visie beter is en onthoud je liever van emotie bespelende uithalen als ‘PvdA-journaille’, ‘mensenhandelaren’, ‘tranentrekkende bevalling’, ‘welhaast religieus geïnspireerde demonisatie’, ‘propaganda-uitzendingen in nationale socialistische traditie’ etc. Gewoon rustig en objectief on topic blijven.

Uit het bovenstaande mag blijken wat ik van dergelijke journalistiek vind. Ik nodig jou van harte uit om met argumenten te komen waarom gebezigde termen die beschrijven wat er gaande is volgens jou niet mogen worden gebruikt. Zij doen naar mijn idee volledig recht aan wat, zij het nog maar weinig aan de oppervlakte gekomen, plaatsvindt.

Mogelijk heb je op 23 oktober de uitzending ‘Cellenblok K. Daar is mijn hoofd gebleven’ (Human) gemist. Je kunt hem nog bekijken op http://www.uitzendinggemist.nl/. Daar hadden ambtenaren ook "zéér adequaat volgens de richtlijnen gereageerd". (Verdonk).

Groeten.

Fons.

Ook weer zo'n opzetje waarin de teksten van mevrouw Verdonk volledig buiten de context getrokken zijn.

Hieronder een interview met mevrouw Verdonk waarin zij dat zelf even toelicht voordat ik nader inga op de door Peter Abspoel gepresenteerde werkelijkheidsinkleuring.

De zachte kant van Rita Verdonk

Rita Verdonk heeft het de afgelopen jaren flink voor de kiezen gehad. Van de Schipholbrand tot de zaak-Ayaan, van het Chinese jongetje Hui tot de ophef over de nieuwe inburgeringswet; rond de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie hangt dikwijls een wolk van emotie. Ze speelt de rol van onvermurwbare minister met verve, maar achter dit masker van IJzeren Rita schuilt een vrouw van vlees en bloed. Een exclusief interview met de veelbesproken bewindsvrouw die is belaagd, maar niet gebroken.

"Ik wist toen ik aan de portefeuille Vreemdelingenzaken en Integratie begon, dat het een maatschappelijk beladen onderwerp was. Een onderwerp dat Pim Fortuyn op de agenda had gezet, nadat Frits Bolkestein het in de jaren negentig had geprobeerd en daarvoor was verguisd. Maar ik had nooit voorzien wat er zou gaan gebeuren. Ik herinner me nog goed dat een vriendin zei toen ik aantrad: Nou Rita, hartstikke leuk, dan maak ik jouw plakboeken. Na vijf maanden zei ze: ik heb nou al drie albums gedaan. Ik denk dat ik maar stop."

Rita Verdonk kan zelf lachen om de anekdote, die onderstreept hoezeer ze door de media op de vingers wordt gekeken. De voormalige directeur staatsveiligheid van de geheime dienst BVD, nu AIVD, is enige tijd in de luwte gebleven. De Telegraaf mocht deze week als eerste het ijs breken.

De vrouw die we in haar werkkamer op het ministerie van Justitie aantreffen, oogt evenwel ontspannen, op haar gemak. Het is kort na het VVD-congres, het eerste congres met Mark Rutte als partijleider, van wie Verdonk de strijd om het leiderschap bij de liberalen eerder dit jaar verloor. "Mark doet het hartstikke goed", zegt Verdonk zonder een sprankje sarcasme of wrok. Hier zit een vrouw die tegenslagen ogenschijnlijk eenvoudig van zich af laat glijden.
Heeft u zin om campagne te voeren voor de VVD?

"We gaan allemaal onze rol spelen in de verkiezingscampagne. Het startschot is geweest dus ik zal meer naar buiten treden voor de VVD. Net als Henk Kamp (minister van Defensie, red.). We gaan met zijn drieën helemaal los."
U gaat voor de partij de boer op met de thema's onderwijs en integratie en niet specifiek met vreemdelingenbeleid. Zo wint de VVD toch geen zetels op rechts?

"Onderwijs is een heel belangrijk terrein. Dat ziet links en rechts. Dat doet niets af aan het feit dat we doorgaan met het immigratiebeleid zoals we dat tot dusverre hebben gevoerd. Daar kan geen water bij de wijn. We hebben de afgelopen drie en een half jaar gezien dat als je maar een beetje water bij de wijn doet het aantal vreemdelingen dat ons land binnenkomt meteen weer oploopt. Neem het leeftijdsonderzoek bij jongere asielzoekers. Op een gegeven moment hadden we niet genoeg mensen om dat onderzoek uit te voeren. Dat heeft maar drie dagen geduurd, geloof ik, en toen zag je het aantal asielzoekers meteen stijgen. Zo snel gaat dat. Mensenhandelaren en de criminele organisaties die erachter zitten hebben West-Europa helemaal in beeld. Daar moeten we heel erg voor oppassen. Dus die immigratie blijft gewoon staan zoals het nu staat. Generaal pardon? Nul komma nul. Niet!"
Klopt het dat u niet nadrukkelijk campagne voert met vreemdelingenbeleid omdat u afwil van het imago van IJzeren Rita?

"Nee, maar er is ook nog een andere kant."
U wilt een softere kant te laten zien?

"Die probeer ik al drie jaar te laten zien. Ik ben ook al drie jaar bezig met integratie. Als je kijkt naar eerwraak, naar achtergelaten vrouwen, dan moet je eens kijken wat er op dat vlak is gebeurd. Dat is ook die andere kant, de kant van voor mensen willen zorgen. Ik ben nu al een jaar bezig met de integratiecampagne. Er moet nog een hoop gebeuren op het gebied van integratie, maar er is ook weinig belangstelling voor bij de pers. Bij het vreemdelingenbeleid hoef ik ze niet eens uit te nodigen. Maar als er iets leuks is, tja het spijt me dat ik het moet zeggen, dan is het heel moeilijk om goed nieuws voor het voetlicht te brengen."
Is er onbegrip bij media op dit punt of onwil?

"Laat ik zeggen dat het verschillend is. Voor de rest hoef ik daar niet veel over te zeggen. Iedereen die de kranten leest ziet dat daar verschil in zit."
Maar zit het u dwars. Het beeld bestaat nog steeds van IJzeren Rita.

"Ik ben ook van het handhaven van de regels, van afspraak is afspraak. Dat is het ijzeren gedeelte. Maar daar zit nog een ander gedeelte naast. Want waarom doe ik dat van afspraak is afspraak? Ik wil niet steeds opnieuw een eerste generatie, ik wil niet steeds opnieuw de problemen van een tweede generatie. Toen ik begon zei Gerrit Zalm: 'Rita, dit is de portefeuille van hart met een 't' en hard met een 'd'.' Nou dat hard met een 'd' is in ieder geval neergezet, al zou ik het liever duidelijk noemen. En dat hart met een 't'...? Ach, het komt regelmatig voor dat mensen tegen me zeggen: 'Je bent in het echt veel leuker'."
U komt er nu opnieuw niet goed van af met de zaak rond dat Chinese jongetje Hui, dat met zijn uitgeprocedeerde moeder zit opgesloten.

"Kijk, ik wil ook geen kinderen in vreemdelingenbewaring, niemand in Nederland wil dat. Het is een duivels dilemma. Maar uiteindelijk is het de beslissing van de ouders. De moeder kan in dit geval zeggen: natuurlijk hoort mijn kind niet in de cel, dus die gaat lekker buiten spelen en bij een gezin wonen, bij een pleeggezin of bekenden. Maar die moeder zegt: nee ik wil mijn kind bij mij houden. Het is haar eigen keus."
Zou de overheid niet als uitgangspunt moeten hebben dat kinderen niet in de cel thuis horen?

"Dat is ook het uitgangspunt, maar uiteindelijk gaan ouders over hun eigen kinderen. De rechter heeft mij trouwens in deze zaak in het gelijk gesteld."
Heeft u een olifantshuid gekregen in de politiek?

"Volgens mij had ik al behoorlijk wat eelt op mijn ziel voordat ik minister werd. Maar een ding waar ik echt moeite mee heb is die vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Daar heb ik last van, dat vind ik echt heel erg."
U duidt op uitspraken van PvdA'er Jan Pronk, die uw asielbeleid vergeleek met deportatie, en partijgenoot Hans Dijkstal, die bij uw integratieplannen verwees naar de Jodenster.

"Ik hoef geen namen te noemen. Maar als je ziet wat er met de Joden is gebeurd in de Tweede Wereldoorlog dan kan je dat nooit vergelijken met vreemdelingen die gewoon een eerlijke en zorgvuldige behandeling krijgen en waar ook de onafhankelijke rechter van zegt dat ze terug moeten naar hun land van herkomst. Natuurlijk begrijp ik dat dat voor die mensen niet de bedoeling was toen ze hier naartoe kwamen. Maar dat kan geen reden zijn om ze hier te houden. En dat is heel wat anders dan Joden in de Tweede Wereldoorlog massaal oppakken, in treinen zetten, naar de concentratiekampen rijden en daar ter dood brengen. Ik begrijp nog steeds niet dat er mensen zijn in Nederland die dat verschil niet wíllen zien. Dat doet me dus echt pijn."
Uw baan roept een stroom van emoties op in de samenleving, waarbij u persoonlijk wordt aangevallen. Is het u dat nog waard?

"Ik weet nog dat op een zekere dag mijn dochter de krant uit de bus pakte en daar stond op de voorpagina: 'dodenlijst'. Mijn dochter zei: mam, moet je kijken. Ik zei: 'gatverdamme een dodenlijst'. 'Ja en jij staat er ook op', zei ze. Toen draaide mijn maag zich om. Ik heb toen met mijn man en twee kinderen een gesprek gehad. Meerdere gesprekken. Of het dit waard was. Ze hebben me altijd gesteund. Er is ook geen keus. Je kan als minister niet hierom aftreden. Als minister moet je duidelijk maken aan mensen dat we hier in Nederland voor bepaalde waarden staan. Daar blijf ik ook voor staan. Natuurlijk is het wel eens moeilijk, zeker nu ik al twee jaar beveiliging heb. Als je gaat winkelen gaan ze mee, als je uit eten gaat moet je twee tafels reserveren. Je bent nooit meer onder elkaar."
Het einde van de kabinetsperiode nadert. Wat ziet u als uw grootste succes?

"Dat we de immigratie echt op orde hebben. We hebben de Wet Inburgering Buitenland ingevoerd. Bij gezinshereniging en gezinsvorming eisten we al dat de partners beiden 21 jaar zijn en 120 procent verdienen van het minimumloon. Dat heeft tot de eerste teruggang in immigratie geleid. Met de nieuwe wet zie je nu dat er vanaf 15 maart tot 1 oktober 1384 mensen zijn geslaagd voor het examen. Toen we in 2003 begonnen werden er 23.000 mvv-aanvragen (machtiging tot voorlopig verblijf, red.) ingewilligd. Dit jaar zijn dat er, tot en met augustus, 9400. Van maart tot september zijn het er dus maar een kleine 1400."
Wat ervaart u als dieptepunt?

"De Schipholbrand. Dat was afgrijselijk. Toen ik de dag na de brand bij het complex liep en zag wat er nog van over was. Dat mensen daar tegen de deuren hebben geschopt uit angst. Dat bewaarders daar rondliepen in de rook. Een van de mensen die daar 's nachts bij is geweest, liet me de blaren op de handen zien en liep daar helemaal in shock te huilen. Wat daarop volgde, al die spandoeken met kwetsende teksten aan mijn adres, dat was ook een dieptepunt. Ik heb gekozen voor deze baan en dan maak je dergelijke afgrijselijke voorvallen mee. Maar mijn hele omgeving heeft daar niet voor gekozen. Op een gegeven moment werd ik gebeld door een vriendin, die reed door Nijmegen en zag die spandoeken. Zij moest de auto stilzetten omdat ze daar emotioneel van werd. Zij zei: Rita ik zit in de auto te huilen want er hangen hier spandoeken. Weet je wat daarop staat? Dat zijn echt dieptepunten."
Wat u ook is nagedragen is de uitspraak dat de hulpverlening bij de Schipholbrand adequaat is geweest. Betreurt u die uitspraak?

"Wat ik betreur is dat die uitspraak elke keer niet goed wordt neergezet. Ik heb toen heel duidelijk gezegd: 'Ik vind bij wat ik nu weet dat die mensen adequaat hebben gehandeld.' Dat zegt ook de heer Van Vollenhoven; dat het personeel naar vermogen adequaat heeft opgetreden. Die mensen die erbij betrokken waren hebben heel veel last gehad van de manier waarop ze in het nieuws kwamen. In Nederland hebben we het beginsel dat iemand onschuldig is tot het tegendeel is bewezen. Het kabinet heeft zijn verantwoordelijkheid genomen. Er zijn twee ministers opgestapt. Ik denk dat dat een goede reactie is geweest."
Om uw aftreden is eerder ook geroepen in de paspoortaffaire rond Ayaan Hirsi Ali. Zij heeft er een heleboel over gezegd. U sinds het beruchte debat nog niets.

"Tja, wat moet ik erover zeggen? Het was een hele moeilijke periode. Ik denk dat het dé periode is geweest in mijn leven waarin ik me het meest eenzaam heb gevoeld. Het was midden in de campagne om het lijsttrekkerschap van de VVD, dat betekende dat een aantal lijnen niet open was. Ik had toen natuurlijk mijn campagneteam, daar heb ik meteen tegen gezegd: hier bemoeien jullie je niet mee. Dus tja, toen stond ik helemaal alleen. Maar ik sta nog steeds achter mijn besluit. Als je liegt over je identiteit dan heb je dat Nederlanderschap niet gekregen. Zo is de wet. Later bleek dat zij wel degelijk de naam Hirsi Ali mocht gebruiken."
Voelde u zich in de steek gelaten, bijvoorbeeld door prominente partijgenoten als minister Zalm?

"Daar zal ook die eenzaamheid door veroorzaakt zijn."
Het verwijt van Ayaan was dat zij op een heel botte manier het bericht kreeg dat ze haar paspoort kwijt was, middels een briefje.

"Ik ga niet citeren of verkeerd citeren uit telefoongesprekken die wij gevoerd hebben of individuele gesprekken die wij gevoerd hebben. Maar, laat ik er dit van zeggen: zo bot was het niet."
U staat tweede op de VVD-lijst. Waarom vindt u politiek nog leuk?

"Omdat je in de politiek daadwerkelijk de mogelijkheid hebt wat te veranderen in de samenleving. Ik ben niet het type om aan de kant te blijven staan met de armen over elkaar en te roepen ze doen dit niet goed en dat niet goed. Dan maar die mouwen opstropen en aan die knoppen gaan draaien. Dat past bij mij."

Bron: de Telegraaf, 7 oktober 2006 - tekst : Paul Jansen en Job Slok

Zoals ik hierboven al stelde kan het helemaal geen kwaad dat er meer bewustwording bewerkt wordt van de wijze waarop mediacratisch politiek bedreven wordt om het electoraat ongunstig te stemmen jegens zittende bewindslieden van een andere dan de sociaaldemocratische partij. Daarom wil ik ter verlichting van lurkers en posters graag nader ingaan op de wijze waarop Peter Abspoel, werkzaam in de asielindustrie bij Vluchtelingen Organisaties Nederland., op suggestieve wijze meent de werkelijkheid van alledaagse krantenlezers in te moeten kleuren en zich en passant politiek dienstbaar aan de Parij van de Arbeid te moeten opstellen. Zoals ik al uit je vriendelijke persoonlijke uitnodiginmg tot het debat heb mogen opmaken hebben meer verlichte geesten geen enkel bezwaar tegen een nadere belichting van gepresenteerde 'feiten'.

Meneer Abspoel stelt dat Rita Verdonk de mensenrechten schendt en dat zulks zou zijn bevestigd door een europees rapport met resolutie van de Raad van Europa. Een behoorlijke beschuldiging die ik niet voetstoots aanneem en dus was het tijd om bronnen te gaan raadplegen. Er wordt vandaag de dag immers al genoeg aan anderen toegeschreven om hen vervolgens op die toeschrijvingen veroordeeld te krijgen.

Nadere informatie over de Raad van Europa.
De Raad van Europa is opgericht in 1949. Deze telt 46 landen, waaronder een grootaantal Centraal- en Oost-Europese staten. Doel van de Raad is het bewaken van de rechtsstaat in het algemeen en de mensenrechten in het bijzonder. Het parlement van de Raad van Europa (315 vaste leden en net zo veelvervangers) bestaat uit politici die ook in hun eigen, nationale parlement zitten. Een keer per kwartaal komt het een week bij elkaar in het Palais de l´Europe in Straatsburg. De Raad van Europa heeft een eigen rechtbank: het Europese Hof voor de rechten van de Mens. Staten én burgers kunnen daar klachten indienen.
Meer info


Het rapport zelf stelt:
"The aim of this report is to examine some of the issues arising from the adoption of the policy of return for failed asylum seekers in the Netherlands and in the process examine the situation in two other countries, namely Switzerland and the United Kingdom. The aim is also to highlight a number of issues relevant not only for the Netherlands but also for other countries which find themselves in a similar situation. "

Het gaat dus niet om een rapport dat specifiek het Nederlandse uitzettingsbeleid belicht maar om een vergelijkend onderzoek van beleidsveranderingen op gebied van terugkeerbeleid.

Dan beweert Abspoel dat de rapporteur van de Raad van Europa tot de conclusie is gekomen dat in Nederland uitgeprocedeerden worden gedwongen te leven onder onmenselijke en onvaardbare omstandigheden, die in strijd kunnen zijn met onder andere Artikel 3 EVRM.

Het rapport waarnaar Abspoel geen enkele link plaatstr verhaalt:

" Your Rapporteur is thus concerned by the increasingly harsh measures being applied by states across Europe allowing for the withdrawal or reduction of access to social benefits in certain circumstances. Part of the motivation for this is undoubtedly to deter asylum seekers from entering the country or force those in an irregular situation to leave the country. Your Rapporteur has serious concerns about the reduction of aid to a point where persons are forced to live in inhumane and unacceptable conditions which may be contrary, inter alia, to Article 3 of the European Convention on Human Rights."

Uit de context van deze sectie van het rapport blijkt dat de rapporteur het hier vooral heeft over het Verenigd Koninkrijk en haar eigen vaderland Zwitserland; de eerstvolgende zin is dan ook "Your Rapporteur welcomes however that Courts in Switzerland and the United Kingdom have taken a robust stand on this issue ".

Abspoel verdraait en oversentiemntaliseert de zaak hier dus. Dat geeft te denken over de verdere beschuldigingen van deze man aan het adres van Rita Verdonk dat zij volgens de Raad van Europa de internationale mensenrechtenverdragen schendt en dat het uitzettingsbeleid inhumaan en doorgeschoten is?

De mening van de Raad van Europa algemeen over terugkeerbeleid:

"96. Your Rapporteur believes that the effective return of those who are not in need of international protection and have no other right to reside in a Council of Europe member state is an integral part of asylum policy: The failure to implement return in these cases poses a serious threat to the integrity of the asylum institution and to the credibility of the asylum system."

over de vermeende mensenrechtenschendingen:

"97. With these considerations in mind, your Rapporteur wishes to recall that the recently revised Dutch policy on asylum seekers to a large extent complies with Council of Europe standards: returnees have received an individual assessment of their asylum claim; they have had the possibility of having their case reviewed; they have or will be given the opportunity to make representations on particular issues which should, in their opinion, be sufficient grounds to remain in the Netherlands; forced returns will be implemented as a last resort while voluntary returns will be favoured; failed asylum seekers themselves should co-operate towards their return; detention will be subject to judicial oversight. In addition, the Dutch government has decided to support the returnees, through counselling and financial assistance.

98. On the other hand, some aspects of the recently revised Dutch policy do give rise to concerns as do some of the aspects of returns featuring in Switzerland, the United Kingdom and other countries."

Eufemistisch gezegd kom je dan uit op de conclusie dat mijnheer Abspoel een subjectieve interpretatie van de feiten presenteert. Nergens staat dat er schendingen van mensenrechten door Nederland plaats vinden; er staat dat het Nederlandse uitzettingsbeleid "in grote mate" in overeenstemming is met de standaarden (dat is iets anders dan mensenrechtenverdragen) van de Raad van Europa. Voorzover die standaarden niet gehaald worden door Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland en andere landen is de rapporteur "bezorgd".

Meneer Abspoel heeft al vaker een stukken geproduceerd die zijn opgebouwd yuit suggestieve beweringen, verdraaiing van rapportages en het spelen op de persoon van Rita Verdonk.. Spijtig dat deze werker in de asielindustrie zich op deze manier in het debat begeeft. Hij maakt het belangstellenden en betrokkenen zo bijzonder moeilijk om hem en zijn collega's serieus te blijven nemen en doet uiteindelijk rondom zijn sentimentaliserende zaak een kwalijk riekend luchtje van eigenbelang en politieke strategie ontstaan. Ik vind dat ik dit best aan mag kaarten. Misschien kun je me met argumenten aangeven waarom jij dat niet vindt Fons V.

Met even vriendelijke groet terug,
Sjun


Bronnen:
Assembly debate on 26 January 2006 (7th Sitting)
Report of the Committee on Migration, Refugees and Population, rapporteur: Mrs Zapfl-Helbling.

[FonsV]

Dag Sjun,

Uiteraard wil ik ook wel even ingaan op de vraag die jij eruit destilleert.

Dat is dan mooi van je en je hebt er aardig wat tijd aan gespendeerd! Alle lof!

Wat zo'n raad wel of niet wil doet weinig ter zake als, en ik citeer: "de aanbevelingen van de Raad moeten als leidraad worden gezien, niet als een bindend advies".

Waar gaat het nu om, om de waarde/het terechtzijn van de leidraad/het advies of om het al dan niet bindend zijn ervan?

… de wijze waarop mijnheer Peter Abspoel, werkzaam bij Vluchtelingenorganisaties Nederland en dus direct belanghebbende bij beïnvloeding van wie zijn politieke broodheer wordt, de indruk doet ontstaan als zou Rita Verdonk alles en iedereen welbewust schofferen.

Ik vind het de gewoonste zaak van de wereld dat Abspoel door hem gesignaleerde misstanden naar buiten brengt. Over de manier waarop hij dat doet mag je van mening verschillen, maar als er misstanden zijn, dan zijn er misstanden.

Ik ben benieuwd naar je licht brengend artikel over de ‘hetzerigheid’ jegens degenen die het wagen kritische kanttekeningen te plaatsen bij de linkse claim op moraal. Is er ook een rechtse claim op moraal? Zijn er verschillende moralen of dient er geen moraal te zijn?

Ook weer zo'n opzetje waarin de teksten van mevrouw Verdonk volledig buiten de context getrokken zijn.

Ze had inderdaad gezegd: “Ik vind bij wat ik nu weet dat die mensen adequaat hebben gehandeld”. Nu staat het dus in de context.
Hetzelfde zei van Vollenhoven: “Men heeft naar best vermogen gedaan wat men kon”. En dat was dus volstrekt inadequaat want het heeft elf doden en een groter aantal voor het leven getraumatiseerden opegeleverd. En dat was niet gebeurd als... Vandaar dat de verantwoordelijken zijn opgestapt.

En dan DE ZACHTE KANT van Rita Verdonk. ‘Bron de Telegraaf’, stond eronder. Maar dat was me tijdens lezing al duidelijk.

‘Ze speelt de rol van onvermurwbare minister met verve, maar achter dit masker van IJzeren Rita schuilt een vrouw van vlees en bloed’.
Als er had gestaan: ‘een vrouw met een warm hart’, dan had ik het nog ontroerender gevonden. Ik heb het alleen te doen met degenen die met het ijzeren masker genoegen moeten nemen.

… kan het helemaal geen kwaad dat er meer bewustwording bewerkt wordt van de wijze waarop mediacratisch politiek bedreven wordt om het electoraat ongunstig te stemmen jegens zittende bewindslieden van een andere dan de sociaaldemocratische partij.

Alsof alleen van die kant mediacritische politiek wordt bedreven. Zie onderstaande tekst (onderstrepingen van mij):

Daarom wil ik ter verlichting van lurkers en posters graag nader ingaan op de wijze waarop Peter Abspoel, werkzaam in de asielindustrie bij Vluchtelingen Organisaties Nederland, op suggestieve wijze meent de werkelijkheid van alledaagse krantenlezers in te moeten kleuren en zich en passant politiek dienstbaar aan de Partij van de Arbeid te moeten opstellen.

Het rapport van de Raad van Europa belicht dus niet specifiek het Nederlandse uitzettingsbeleid maar doet aan een vergelijkend onderzoek van beleidsveranderingen op gebied van terugkeerbeleid van de situatie in twee andere landen nl Zwitserland en Engeland.

Letterlijk staat er: 'Het doel van dit rapport is enkele aspecten van het uitzettingsbeleid te belichten, die niet alleen voor Nederland gelden maar ook voor twee andere landen die zich in dezelfde situatie bevinden nl Zwitserland en Engeland'. Het ging blijkbaar specifiek over het uitzettingsbeleid van drie landen, waaronder Nederland.

Dan beweert Abspoel dat de rapporteur van de Raad van Europa tot de conclusie is gekomen dat in Nederland uitgeprocedeerden worden gedwongen te leven onder onmenselijke en onvaardbare omstandigheden, die in strijd kunnen zijn met onder andere Artikel 3 EVRM.

Na te hebben vastgesteld dat er in Nederland verbeteringen in het beleid zijn aangebracht (het was dus nog beroerder) spreekt de Raad zijn bezorgdheid uit over sommige aspecten van die ‘verbeteringen’. Die zijn namelijk niet overeenkomstig de standaarden van de Raad, die zich baseert op de mensenrechten. De Raad heeft dus een wat meer ingetogen woordkeus dan Abspoel: 'bezorgd' en dat wil - ook volgens mij - zeggen dat de Raad het beleid op die punten niet goedkeurt.

Eufemistisch gezegd kom je dan uit op de conclusie dat mijnheer Abspoel een subjectieve interpretatie van de feiten presenteert.

Hij blijft protesteren tegen aspecten die strijden met de standaarden van de Raad, die blijkbaar ook de zijne zijn. De manier waarop hij dat volgens jouw subjectieve indrukken doet bevalt jou blijkbaar niet. Kan gebeuren. Maar na de uitzending ‘Daar is mijn hoofd gebleven’, waar uitgeprocedeerden aan het woord kwamen, een half jaar nadat ze de brand hadden overleefd, bleek ik ook een mens (van vlees en bloed) te zijn. Ik kan zijn manier van doen heel goed inleven ook al zou ik het zelf - na weer tot rust te zijn gekomen - waarschijnlijk anders doen.

Spijtig dat deze werker in de asielindustrie zich op deze manier in het debat begeeft.

Hij windt zich op zijn beurt blijkbaar op over de manier waarop een werkster in de uitzetindustrie zich in het debat begeeft. Kan ik me nog voorstellen ook. Niet lekker discussiëren met een stalen masker.

Ik bedoel maar… er is ‘freethinking’ en ‘freefeeling’.

Groeten.

Fons.

Toetje:

Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (vereenvoudigde versie)
Artikel 1
Elke persoon jonger dan 18 jaar wordt door het verdrag als kind omschreven tenzij de nationale wetgeving de meerderjarigheid op vroegere leeftijd toekent.
Artikel 2
Alle in het Verdrag omschreven rechten staan ter beschikking van alle kinderen ongeacht hun ras, huidskleur, geslacht, moedertaal, geloofsovertuiging, politieke of andere opvattingen, nationale, ethnische of maatschappelijke afkomst, mogelijkheden, gebreken, geboorte of andere status.
Artikel 3
Alle acties die betrekking hebben op het kind moeten in zijn of haar belang genomen worden.
Artikel 4
De staten moeten het Verdrag in werkelijkheid omzetten.
Artikel 5
De staten moeten eerbied tonen voor de rechten en verantwoordelijkheden van de ouders om te voorzien in een passende begeleiding van het kind.
Artikel 6
Elk kind heeft het recht op leven.
Artikel 7
Elk kind heeft het recht op een naam en een nationaliteit en, voor zover mogelijk, het recht zijn/haar ouders te kennen en door hen te worden verzorgd.
Artikel 8
Elk kind heeft het recht op bescherming van zijn/haar nationaliteit door de staat.
Artikel 9
Elk kind heeft het recht om bij zijn/haar ouders te leven, tenzij dit niet in het belang van het kind zou zijn. Elk kind heeft het recht om in persoonlijk contact te blijven met beide ouders wanneer het van één of beide gescheiden leeft.
Artikel 10
Elk kind heeft het recht om zijn/haar land vrij te betreden of te verlaten, of een ander land te betreden om zich met zijn/haar gezinsleden te herenigen en de ouder-kind relatie te onderhouden.
Artikel 11
Elk kind heeft het recht op bescherming van de staat wanneer het door één van zijn/haar ouders onrechtmatig naar het buitenland wordt meegenomen.
Artikel 12
Elk kind heeft het recht zijn/haar eigen mening te vormen en deze vrijelijk te uiten in alle aangelegenheden die het kind betreffen.
Artikel 13
Elk kind heeft het recht om zijn/haar mening vrij te uiten en de vrijheid om inlichtingen en denkbeelden te vergaren, te ontvangen en door te geven.
Artikel 14 Elk kind heeft het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst.
Artikel 15
Elk kind heeft het recht om met andere kinderen samen te komen en verenigingen te vormen.
Artikel 16
Elk kind heeft het recht op bescherming van willekeurige of onrechtmatige inmenging in zijn/haar privéleven, gezinsleven of briefwisseling alsook tegen elke onrechtmatige aantasting van zijn/haar eer en goede naam.
Artikel 17
Elk kind heeft het recht op toegang tot informatie en materiaal uit verscheidene bronnen alsook de bescherming tegen informatie en materiaal die schadelijk zijn voor zijn/haar welzijn.
Artikel 18
Elk kind heeft het recht op bijstand en voorzieningen voor de ouders of wettige voogden.
Artikel 19
Elk kind heeft het recht op bescherming tegen mishandeling door ouders of voogd.
Artikel 20
Elk kind heeft het recht op bescherming wanneer hij of zij tijdelijk of permanent buiten het gezin verblijft met erkenning van zijn/haar culturele achtergrond.
Artikel 21
Elk kind heeft het recht op het uitvoeren van een adoptie in zijn/haar eigen belang.
Artikel 22
Elk kind heeft het recht op een specifieke bescherming voor vluchtelingen.
Artikel 23
Elk kind heeft het recht voor gehandicapten, op een aangepaste verzorging en onderwijs om hem/haar een volwaardig en behoorlijk leven te verzekeren in omstandigheden die zijn/haar waardigheid verzekeren, zijn/haar zelfstandigheid bevorderen en zijn/haar actieve deelname aan het gemeenschapsleven vergemakkelijken.
Artikel 24
Elk kind heeft het recht op de hoogste graad van gezondheid en medische verzorging.
Artikel 25
Elk kind heeft het recht op een periodieke evaluatie van zijn/haar toestand indien hij/zij uit huis is geplaatst ter verzorging, bescherming of behandeling.
Artikel 26
Elk kind heeft het recht op het genot van sociale zekerheid.
Artikel 27
Elk kind heeft het recht op een levensstandaard die toereikend is voor zijn/haar lichamelijke, geestelijke, intellectuele, zedelijke en sociale ontwikkeling.
Artikel 28
Elk kind heeft het recht op onderwijs en gratis basisonderwijs. De handhaving van de discipline op school moet verenigbaar zijn met de menselijke waardigheid en in overeenstemming verlopen met het Verdrag.
Artikel 29
Elk kind heeft het recht op onderwijs dat hem/haar voorbereidt op een actief, verantwoordelijk leven als volwassene in een vrije samenleving met respect voor anderen en de omgeving.
Artikel 30
Elk kind heeft het recht om zijn/haar cultuur en godsdienst te beleven en zijn/haar eigen taal te spreken.
Artikel 31
Elk kind heeft het recht op rust en vrije tijd, op deelname aan spel en het culturele en artistieke leven.
Artikel 32
Elk kind heeft het recht op bescherming tegen economische uitbuiting en werk dat gevaarlijk is of zijn/haar opvoeding zal hinderen of schadelijk zal zijn voor de gezondheid en zijn/haar fysieke, mentale, geestelijke, zedelijke en sociale ontwikkeling.
Artikel 33
Elk kind heeft het recht beschermd te worden tegen het gebruik van verdovende middelen of betrokken te worden in de verkoop of productie van deze middelen.
Artikel 34
Elk kind heeft het recht op bescherming tegen seksuele uitbuiting of misbruik.
Artikel 35
Elk kind heeft het recht op bescherming tegen ontvoering of de verkoop van of handel in kinderen.
Artikel 36
Elk kind heeft het recht op bescherming tegen elke vorm van uitbuiting.
Artikel 37
Elk kind heeft het recht niet te worden onderworpen aan foltering of aan een andere onmenselijke behandeling of bestraffing. In gevangenschap wordt het kind gescheiden gehouden van volwassenen. Hij of zij kunnen niet ter dood veroordeeld of levenslang opgesloten worden en hij of zij beschikt over het recht op juridische bijstand en contact met familieleden.
Artikel 38
Elk kind heeft het recht om, indien jonger dan 15 jaar, niet in het leger ingelijfd te worden of rechtstreeks deel te nemen aan de vijandelijkheden.
Artikel 39
Elk kind heeft het recht op lichamelijke en geestelijke verzorging en herintegratie in de maatschappij indien hij/zij het slachtoffer is van gewapende conflicten, foltering, verwaarlozing, mishandeling of uitbuiting.
Artikel 40
Elk kind heeft het recht op, indien hij/zij beschuldigd wordt van een misdrijf, een behandeling die aangepast is aan zijn/haar leeftijd en waardigheid en die zijn/haar herintegratie in de maatschappij bevordert.
Artikel 41
Elk kind heeft het recht om geïnformeerd te worden over deze beginselen en voorzieningen in het land waarin hij/zij leeft.
Opmerking:
Het Verdrag telt in totaal 54 artikelen. Artikel 42 tot 54 hebben betrekking op de implementatie en inwerkingtreding van het Verdrag