Dag Devious,
Je schreef:Je zou je ook kunnen afvragen: 'wat is toeval?'
Dat vraag ik me zelfs af maar de antwoorden (nou ja: antwoorden) die ik tot nu toe heb gekregen maken het mij niet voldoende duidelijk. Maar dat kan aan mij liggen.
Je schreef:Wel eens 'De blinde horlogemaker' gelezen? (Richard Dawkins)
Neen, dat heb ik niet gelezen. Ben nu bezig met
'De vliegeraar' van Khaled Hoesseini. Mooi! Maar...als ik de tijd krijg…
Je schreef:Ik begrijp misschien wel niet precies wat je met je ingewikkelde 'moleculen verhaal' wil zeggen…
Dat was onder meer wat jennen met de term ‘subjectief’ en met: 'dat je om te beginnen wetenschappelijk geïnteresseerd hoort te zijn'. (sic!)
En verder was het een aanloopje naar het verhaal over de onverklaarbaar verlopende wording van zygote tot volledig embryo(tje).
Je schreef:Zullen ijskristallen door toeval gevormd worden, of is er een Brein dat zich buigt over ieder ijskristal om het haar specifieke vorm te geven?
Als jouw Brein eenmaal aan het watermolecuul de codering heeft meegegeven om bij voldoende temperatuurdaling te veranderen in een kristal, dan kan dat Brein verder rustig het verloop der dingen aanschouwen. En ieder waterdruppeltje zal in onafhankelijkheid – al dan niet ‘gezien de plaatselijke omstandigheden' – volgens die codering vorm krijgen. Zo zet ijzer weer uit bij verwarming omdat dat op die manier gecodeerd is. Ik zeg maar wat, want ik weet het niet zeker.
Zit er nu 'dus' een Brein achter? Ik weet het niet. Het zou me overigens niet hinderen.
Als het zo was (op die voorwaarde dus) zou het veel kunnen ‘verklaren’. Alhoewel… ik denk dat ik nog precies even verwonderd en de verschijnselen niet begrijpend in deze wereld zou staan als ik nu doe.
Ik schreef:“Niets is absoluut zeker in de wetenschap”.
Jij schreef:Volkomen mee eens, en dat is, mijns inziens, ook het mooie en interessante aan wetenschap.
Om nóg maar eens een keer die tekst van Dijkgraaf aan te halen: “Authentieke wetenschap beweegt zich niet in het gebied van
zeker weten maar van
zoeken naar”. En als wij mensen geboren en – als het goed is - getogen zoekers zijn dan is dat zoeken ons op het lijf geschreven. Zou geen beroerd gevoel moeten geven.
Soms en denk ik echter: Zijn we wel als zoekers getogen of hebben 'ze' ons verminkt? Vragen vragen, vragen...
‘Vredige’ gedachtewisseling lijkt dit.
Groeten.
Fons.
Een theoloog die naar exactheid streeft, heeft de eerste stap gezet naar het atheïsme. Een atheïst is geen naïeveling, maar iemand die god nauwkeurig 'kent', voor wie dus veel zo niet alle godsvoorstellingen hun betekenis hebben verloren.