De godhelm van Persinger

[Trees]

de non-dualistische werkelijkheid wat alles in essentie is.

Genoemde essentie kan beleefd worden door het uitstijgen van de mens boven zichzelf waardoor de aardse dualiteit oplost.
Op 10 oktober 2007 heb ik daarover binnen het onderwerp ‘Wat later dan de bedoeling was’ geschreven:

Door de Liefde met een hoofdletter welke boven de rede uitstijgt oneindig in de praktijk te brengen, heb ik kennis gemaakt met een staat van ZIJN waar wij als mens in feite allen naar op zoek zijn.

Vriendelijke groeten,

Trees.

[collegavanerik]

de non-dualistische werkelijkheid wat alles in essentie is.

Genoemde essentie kan beleefd worden door het uitstijgen van de mens boven zichzelf waardoor de aardse dualiteit oplost.
Op 10 oktober 2007 heb ik daarover binnen het onderwerp ‘Wat later dan de bedoeling was’ geschreven:

Door de Liefde met een hoofdletter welke boven de rede uitstijgt oneindig in de praktijk te brengen, heb ik kennis gemaakt met een staat van ZIJN waar wij als mens in feite allen naar op zoek zijn.

Dat is volgens mij wat Boeddisten "verlichting" noemen, het is redelijk eenvoudig met meditatie op te wekken.

[P. de Boskabouter]

de non-dualistische werkelijkheid wat alles in essentie is.

Door de Liefde met een hoofdletter welke boven de rede uitstijgt oneindig in de praktijk te brengen, heb ik kennis gemaakt met een staat van ZIJN waar wij als mens in feite allen naar op zoek zijn.

Vriendelijke groeten,

Trees.

Misschien wel aardig om te beseffen dat wat je zegt in zichzelf dualistisch is.
Je kunt simpelweg geen kennis maken met Zijn wanneer de werkelijkheid non-dualistisch is.
Je zou kunnen concluderen dat Of het Ik , dat kennis maakt met het Zijn een illusie is.
Of het Zijn waar het Ik kennis mee lijkt te maken is een illusie.
Beide kunnen niet waar zijn.

Beter kan je zeggen [ ook al is dat ook niet waar ] dat jij tot de ontdekking komt dat je het Zijn bent.
Dit kan je dus niet bereiken, maar ben je altijd al geweest zoals alles het is.

Om toch nog een beetje on-topic te blijven kan je dat in oude Bijbelse termen kunnen vertalen door te zeggen dat wij in de leugen leven of in de duisternis[in een illusie], kinderen van Satan [ diabolos-dualisme] zijn wanneer wij ons los van het geheel [ los van god] wanen, maar dat wij met Christus verbonden zijn in God, de waarheid die ons vrijmaakt.
Walgelijke taal natuurlijk wanneer je beseft hoe degelijke zinnebeelden al heel snel tot krankzinnige fantasieën geleid hebben, maar op zich niet onzinnig.

[PietV.]

Walgelijke taal natuurlijk wanneer je beseft hoe degelijke zinnebeelden al heel snel tot krankzinnige fantasieën geleid hebben, maar op zich niet onzinnig.

Dualistisch of gespletenheid. Als je enerzijds constateert dat dit soort fantasieen krankzinnig zijn en anderzijds hier zingeving uit haalt. Dus de talloze slachtpartijen, misdaden die zijn begaan uit naam en door woorden uit het canon der boeken. Kun je in evenwicht brengen met persoonlijke zingeving. Wat is de netto toegevoegde waarde?

[P. de Boskabouter]

Walgelijke taal natuurlijk wanneer je beseft hoe degelijke zinnebeelden al heel snel tot krankzinnige fantasieën geleid hebben, maar op zich niet onzinnig.

Dualistisch of gespletenheid. Als je enerzijds constateert dat dit soort fantasieen krankzinnig zijn en anderzijds hier zingeving uit haalt. Dus de talloze slachtpartijen, misdaden die zijn begaan uit naam en door woorden uit het canon der boeken. Kun je in evenwicht brengen met persoonlijke zingeving. Wat is de netto toegevoegde waarde?

Op zich is een metafoor of een zinnebeeld niet krankzinnig, het is wat het is, een metafoor.
Maar interpretaties ervan en zeker de letterlijke, leiden tot krankzinnige fantasieën.
Wat een dilemma lijkt, zijn inderdaad de misdaden die zijn begaan uit naam en door woorden uit het [gemanipuleerde]canon der [corrupte]boeken.
Toch kan ik er niet om heen dat deze oude traditie geworteld is in mijn referentiekader. Dat is een vaststaand feit waar ik niet om heen kan.
Ik zou inderdaad een houding aan kunnen nemen van totale verwerping en zo het kind met het badwater weggooien.
Of kan er opnieuw naar kijken en accepteren wat ik zie. . .
En wat ik zie is een traditie gebouwd op een gemanipuleerde verzameling corrupte boeken wat in essentie voorbij zichzelf wijst.
Nu verwerp ik [ voor mezelf] wel de traditie, maar niet de symbolen.
Want hoe zou communicatie dan nog mogelijk zijn?
Wat is mijn netto toegevoegde waarde wanneer ik alles geheel zou verwerpen?
Met mijn hakken in het zand een stelling innemen dat religie en geloof geheel en volkomen waanzin is?
Dat lijkt mij een nogal kortzichtige en onjuiste conclusie met als enigste netto opbrengst, twee partijen die tegenover elkaar staan, volkomen langs elkaar heen praten omdat ze elkaars taal niet meer kunnen verstaan.

[Trees]

Hallo collegavanerik,

Je schreef:

Dat is volgens mij wat Boeddisten "verlichting" noemen, het is redelijk eenvoudig met meditatie op te wekken.

Alhoewel het 27 jaar geleden binnen een werksituatie gebeurde en ik mezelf een toegewijde werkneemster kon noemen, kwam deze permanente ervaring van de essentie ZIJN niet via meditatie tot stand.

Vriendelijke groeten,

Trees.

[Trees]

Hallo P. de Boskabouter,

Mogelijk verwoord ik het niet goed.

In een seconde veranderde mijn aardse werkelijkheid door het diep in mijn innerlijk gaan door ‘de poort van de dood’ in een andere aardse werkelijkheid, zonder dat er sprake was van bewustzijnverlies. Mijn ego was gestorven: daardoor realiseerde ik me o.a. dat ik verbonden was met zoals ik het noem de Bron van het Leven, een verbinding waar ik altijd naar had gezocht en welke door dit gebeuren tot stand kwam; kortom er ontstond een situatie van ZIJN. Tegelijkertijd veranderde er niets maar dan ook niets in de situatie om mij heen, de wereld draaide in alle opzichten gewoon door; ook ik heb gewoon doorgewerkt.

Overigens was ik achteraf gezien blij dat ik uit een rk-traditie kwam: ik had die kerk 9 jaar daarvoor verlaten. Het hielp mij om de nieuw onstane situatie een voorlopige plek te geven in het besef dat wij inderdaad via Christus verbonden zijn in God, oftewel liever gezegd de Bron van het Leven, een waarheid die mij inderdaad vrijmaakte.
Overigens heb ik al eerder gezegd dat ik mij volkomen distantieer van de haat, de dood en het verderf die in het verleden uit 'God' of hoe deze verder ook genoemd wordt, voort zijn gekomen en heden ten dage nog steeds komen.

Vriendelijke groeten,

Trees.

[Sararje]

Overigens heb ik al eerder gezegd dat ik mij volkomen distantieer van de haat, de dood en het verderf die in het verleden uit 'God' of hoe deze verder ook genoemd wordt, voort zijn gekomen en heden ten dage nog steeds komen.

Het probleem is dat deze haat mede door het geloof wordt gepredikt en vergoeilijkt.

[Trees]

Hallo Sararje,

Het probleem is dat deze haat mede door het geloof wordt gepredikt en vergoeilijkt.

Dat is inderdaad een groot probleem: men beseft niet, of wenst niet te beseffen, dat het een innerlijke strijd is die gevoerd moet worden.

Vriendelijke groeten,

Trees.

[PietV.]

Wat is mijn netto toegevoegde waarde wanneer ik alles geheel zou verwerpen?
Met mijn hakken in het zand een stelling innemen dat religie en geloof geheel en volkomen waanzin is?
Dat lijkt mij een nogal kortzichtige en onjuiste conclusie met als enigste netto opbrengst, twee partijen die tegenover elkaar staan, volkomen langs elkaar heen praten omdat ze elkaars taal niet meer kunnen verstaan.

Je klinkt als iemand die vanuit een referentiekader filosofeert. Laat dit cultisch kader met zijn onzegbare werkelijkheid eens los. Kun je ook een alternatief verzinnen. Zin is te definieren en er zijn vele aspecten die hier een rol in kunnen spelen. Als jij in staat bent om bepaalde inhoudelijke delen corrupt te noemen. Waarom bouw je niet een nieuw fundament. Een gezond huis. Anders zullen deze verkeerde elementen je altijd blijven achtervolgen.

[PietV.]

Het hielp mij om de nieuw onstane situatie een voorlopige plek te geven in het besef dat wij inderdaad via Christus verbonden

Beste Trees,

Heb jij deze christus ooit onderworpen aan een historische analyse. Er bestaat een grote discrepantie tussen wat de kerkelijke overleveringen ons voorschotelen. En wat de realiteit was op dat moment. Bijvoorbeeld, de simpele constatering: " Hebben de schrijvers de persoon in kwestie zelf ontmoet". Wie waren deze schrijvers en in welke cultuur zijn ze opgegroeid. Misschien iets om over na te denken.

Grt,

Tjeerdo.

[Sararje]

Hallo Sararje,

Het probleem is dat deze haat mede door het geloof wordt gepredikt en vergoeilijkt.

Dat is inderdaad een groot probleem: men beseft niet, of wenst niet te beseffen, dat het een innerlijke strijd is die gevoerd moet worden.

Vriendelijke groeten,

Trees.

Ik krijg hier een deja-vu van een moslim die hetzelfde probeert te motiveren voor de jihad. Ik vraag me even hardop af: waarop basseer je dat da innerljik moet gebeuren?

[botjes]

Dat is inderdaad een groot probleem: men beseft niet, of wenst niet te beseffen, dat het een innerlijke strijd is die gevoerd moet worden.

Innerlijke strijd voeren? Wat bedoel je hiermee? Strijd tussen wat of wie? Trouwens, innerlijk en uiterlijk zijn niet van elkaar af te scheiden wil je als mens blijven functioneren. Innerlijke bewustwording bepaald hoe je tegen je omgeving aankijkt en bepaald je acties.

[collegavanerik]

Er heeft iemand een boekje in de jaren twintig geschreven dat heette ""Mijn Strijd": het is slecht met die man afgelopen.

[P. de Boskabouter]

Wat is mijn netto toegevoegde waarde wanneer ik alles geheel zou verwerpen?
Met mijn hakken in het zand een stelling innemen dat religie en geloof geheel en volkomen waanzin is?
Dat lijkt mij een nogal kortzichtige en onjuiste conclusie met als enigste netto opbrengst, twee partijen die tegenover elkaar staan, volkomen langs elkaar heen praten omdat ze elkaars taal niet meer kunnen verstaan.

Je klinkt als iemand die vanuit een referentiekader filosofeert. Laat dit cultisch kader met zijn onzegbare werkelijkheid eens los. Kun je ook een alternatief verzinnen. Zin is te definieren en er zijn vele aspecten die hier een rol in kunnen spelen. Als jij in staat bent om bepaalde inhoudelijke delen corrupt te noemen. Waarom bouw je niet een nieuw fundament. Een gezond huis. Anders zullen deze verkeerde elementen je altijd blijven achtervolgen.

Dat is natuurlijk een prachtig advies wanneer dit cultisch kader de grenzen van mijn bewustzijn zouden bepalen. Gelukkig is dat niet [ meer ] het geval. Ik erken het kader en kon het herdefiniëren juist omdat ik buiten de grenzen er van sta. Zodat het voor mij geen basis meer is ,maar meer een mogelijke wegwijzer die ansich geen enkele betekenis heeft.
Ik zie persoonlijk weinig in het adopteren van een [ nieuw] kader, alsof dat een huis zou zijn waarin de waarheid wel zou kunnen huizen. Laat waarheid zich inkaderen dan?
Daarbij dank ik je wel voor je bijdrage, aangezien het mij wel degelijk een moment van zelfreflectie opgeleverd heeft.