dikkemick schreef: ↑22 feb 2026 10:55
N.a.v het sluiten van diverse topics stel ik een vraag in een verkeerd topic (mededeling beheer), waarvoor excuses.
De (ethische) vraag:
Reageren op mensen die hele groepen medemensen als extreem gevaarlijk, onbetrouwbaar of persona non grata wegzetten, is dat een non discussie?
Hoe kúnnen we op freethinker nog van gedachten wisselen als hele groepen mensen, te weten Palestijnen (Israël topic) en nu dus aanhangers van de islam in een verdomhoekje worden gezet? Als extreem gevaarlijk worden gezien?
Israël vrij van Palestijnen, Nederland vrij van islam! Is dat geen reden tot gesprek?
Hoe ver kun en mag je in je mening gaan als het medemensen betreft? Mag je alle Palestijnen, moslims over 1 kam scheren? Is DE islam (dus alle gelovigen/aanhangers) een gevaar voor Nederland? Islamiseert Nederland echt??
En dit is slechts een voorbeeld van hoe gepolariseerd er hier gereageerd kan/mag worden.
Maar misschien past dit topic weer beter in een afgeschermde babbelbox. Ik weet het niet meer. Ik weet niet hoe je fatsoenlijk in gesprek kunt blijven met mensen die hele (bevolkings)groepen wegzetten als derderangs burgers/gevaarlijk of onwenselijk. Hebben we echt niets geleerd van WOII?
Moeten er altijd zondebokken zijn?
Als ook dit weer een slotje betekent, so be it!
Je quote hier een tekst die volgens mij van jezelf is, maar je maakt dat niet expliciet. Daardoor lijkt het alsof je een externe bron aanhaalt. In academische kringen heet zulks
'zelfplagiaat' Zoals het nu staat, wekt dat die indruk en dat maakt het onnodig onduidelijk. Kun je aangeven of dit een eerdere eigen bijdrage is? Dan blijft het transparant.
Waarom niet gewoon jezelf quoten met automatische verwijzing naar de context?
Verder: je haalt hier opnieuw
Israël/Palestina erbij, terwijl je zelf aangeeft dat topics daarover juist gesloten worden en dat je al in een verkeerd topic zit. Dat oogt niet als een vergissing maar als een bewuste keuze om die discussie toch weer open te trekken.
Als je een algemene, ethische vraag wilt stellen over het wegzetten van groepen mensen, prima, maar trek die dan breder en houd het los van specifieke, beladen dossiers die elders al vastlopen. Anders krijg je precies hetzelfde patroon en schiet het gesprek opnieuw in de loopgraven.
De kernvraag die je stelt vind ik op zichzelf bespreekbaar. Maar dan helpt het wel als je het zuiver houdt, zowel in je voorbeelden als in hoe je jezelf citeert.