De grenzen liggen ergens anders.Hopper schreef:Waarneming en mening zijn verschillende zaken. Er is eerst een waarneming nodig over iets en dan wordt er een mening over gevormd.
Het probleem is alleen dat onze waarnemingen niet altijd deugen. Stel dat je een middeleeuwer naar onze tijd haalt en je laat hem televisie kijken. Hij zal wellicht er van overtuigd zijn dat er allemaal kabouters in dat rare kastje wonen.
Het simpelste voorbeeld is het opzijspringen voor een onverwachte auto.
Voor je weet van een mening heeft je volautomaat al besloten dat er iets van zo een overheersende betekenis plaatsvindt dat je al ergens anders staat of ligt voor je het weet.
Ook veel zien resulteert in onbewust waarnemen dat uit en ten treure is uitgetest en door bijvoorbeeld mentalisten en andere goochelaars wordt uitgebuit. Idem ditto met veel hormoon, bloeddruk en andere, nooit bewust te krijgen reacties.
De onbedwingbare als kwaadheid, nieuwsgierigheid etc., nog daargelaten.
Mijn eerder hier overgebrachte zienswijze is dat veel betekenis al volautomatisch wordt toegekend voordat er sprake is van een bewuste waarneming of meningsvorming.
Je hebt ahw al een mening=betekenis voor je het kunt weten en het gros van het waarnemen ontgaat je en/of valt in de vergaarbak van te verwaarlozen details.
Voor je televisievoorbeeld heb ik een veel leukere ervaren toen we twee jonge katten hadden die op de TV vogeltjes zagen en hoorden.
Na wel een paar minuten onafgebroken volgen wat ze zagen gingen ze allebei achter de TV kijken/zoeken.
Roeland