Is het voortbestaan van de mensheid wel zo'n goed idee?

[Hopper]

Het voortbestaan van de mens gaat mij aan het hart. Ik hou aanzienlijk meer van mijn medemensen dan van andere levensvormen, en ik ga er van uit dat dit gevoel wederkerig is.

In mijn geval is dat wederkerige gevoel er niet, Peter. Waarom zou het voortbestaan van de mens mij raken? De evolutie gaat al miljoenen jaren haar goddelijke gang en nu zou het mij aan het hart moeten gaan als de mens verdwijnt of blijft? Naar mijn bescheiden mening is de mens tot dusver geen succesvol soort. Evolutie zal ooit haar oordeel vellen over de mens. De mens is voortgekomen uit de evolutie doordat de mens het beste was aangepast aan zijn omgeving. De omgeving is de gehele aarde. De mens kan leven in de tropen, maar ook in het noordpool gebied. Tot zover een hoeraatje. Maar nu begint de mens zélf de omgeving te veranderen (vervuiling, klimaatverandering). Het kan dus zo zijn dat de mens ooit niet meer de best aangepaste is voor de veranderde omgeving.

Dan is het tijd voor de kakkerlakken en de ratten. Die kunnen aardig overweg met een vuilnisbelt! En wie ben ik om het beter te weten dan de evolutie?

[Hopper]

Voortbestaan als mens van vlees en bloed?
Voortbestaan als data?
Gewoon helemaal nokken met het hele mens gebeuren?
Sterven we sowieso wel uit?

Ik besta al uit data. Deze reactie aan jou is data welke uit mij voortkomt. Wees er dus zuinig op, ik kom over een paar miljoen jaar wel weer eens kijken of dit stukje data nog bestaat;-)

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dan is het tijd voor de kakkerlakken en de ratten. Die kunnen aardig overweg met een vuilnisbelt! En wie ben ik om het beter te weten dan de evolutie?

Als de mens verdwijnt is de kans groot dat de rat ook verdwijnt.
Ratten zijn heel sterk afhankelijk van de mens. Eén van de twee soorten komt in de natuur al niet meer voor. Misschien dat ze ons overleven, maar dominant zullen ze zeker niet worden.

[dikkemick]

Waarom zou het voortbestaan van de mens mij raken? De evolutie gaat al miljoenen jaren haar goddelijke gang en nu zou het mij aan het hart moeten gaan als de mens verdwijnt of blijft? Naar mijn bescheiden mening is de mens tot dusver geen succesvol soort. Evolutie zal ooit haar oordeel vellen over de mens. De mens is voortgekomen uit de evolutie doordat de mens het beste was aangepast aan zijn omgeving. De omgeving is de gehele aarde. De mens kan leven in de tropen, maar ook in het noordpool gebied. Tot zover een hoeraatje. Maar nu begint de mens zélf de omgeving te veranderen (vervuiling, klimaatverandering). Het kan dus zo zijn dat de mens ooit niet meer de best aangepaste is voor de veranderde omgeving.

Dan is het tijd voor de kakkerlakken en de ratten. Die kunnen aardig overweg met een vuilnisbelt! En wie ben ik om het beter te weten dan de evolutie?

Het voortbestaan van de mens raakt mij op dit moment omdat ik graag zou zien dat mijn kinderen (en kleinkinderen) naar tevredenheid mogen opgroeien.
Natuurlijk gaat de evolutie haar goddelijke gang, maar of je het wilt of niet, wij zijn hier op dit moment op de geologische tijdschaal onderdeel van.
En of de mens succesvol is, hangt een beetje af van je definitie van succes. Als ik zo om me heen kijk denk ik dat we het niet zo heel slecht (als soort!) hebben gedaan. Hoewel de tijdspanne wellicht nog veel te kort is om te kunnen spreken van genetisch succes! In dat opzicht in de krokodil heer en meester over ons.
Dat ooit de tijd voor de kakkerlakken e.d. weer zal aantreden (of een andere soort) is misschien wel een zekerheid. En of de mens nu zelf die natuur verandert...het is dan toch die natuur (en evolutie) die er voor zorgt dat het menstijdperk op haar einde gaat lopen.
Die vuilnisbelt herstelt zichzelf overigens sneller dan je denkt! Ook daar zorgt evolutie voor.

[Peter van Velzen]

In mijn geval is dat wederkerige gevoel er niet, Peter. Waarom zou het voortbestaan van de mens mij raken? De evolutie gaat al miljoenen jaren haar goddelijke gang en nu zou het mij aan het hart moeten gaan als de mens verdwijnt of blijft? Naar mijn bescheiden mening is de mens tot dusver geen succesvol soort. Evolutie zal ooit haar oordeel vellen over de mens. De mens is voortgekomen uit de evolutie doordat de mens het beste was aangepast aan zijn omgeving. De omgeving is de gehele aarde. De mens kan leven in de tropen, maar ook in het noordpool gebied. Tot zover een hoeraatje. Maar nu begint de mens zélf de omgeving te veranderen (vervuiling, klimaatverandering). Het kan dus zo zijn dat de mens ooit niet meer de best aangepaste is voor de veranderde omgeving.

Dan is het tijd voor de kakkerlakken en de ratten. Die kunnen aardig overweg met een vuilnisbelt! En wie ben ik om het beter te weten dan de evolutie?
[/quote]
Jij hebt geen empathie voor medemensen? Waarom begeef je je dan op een forum waar uitsluitend mensen met je van gedachten wisselen? Ik geloof je eigenlijk niet. Het is niet zozeer de mensheid die mij aan het hart gaat als wel elk menselijk individu dat zich ook om mij bekommert. Maar de consequentie is dat ik met deze individuën ook het geheel lief heb. Je kunt ze niet scheiden. Of de mens het beste is aangepast aan zijn omgeving of dat dit meer geldt voor de kakkerlak is maar de vraag. De mens is niet succesvoller dan zijn prooi. Zonder andere levensvormen om hem te voeden is hij nog altijd ten dode opgeschreven. Wellicht dat hij in de toekomst kunstmatig voedsel kan bereiden, maar ook dan is hij wellicht nog steeds afhankelijk van zijn darmfauna (bacterieën), en zijn die bacterieën de meest succesvolle wezens. Zelfs degenen die de mens als een plaag zien voor de rest van het leven, neigen er toe hem te overschatten. Nog is de mens niet zover dat hij zonder andere levende wezens kan voortbestaan. Misschien dat zo een moment ooit komt, maar voorlopig zijn wij vrij afhankelijk van ander leven om ons zelf in leven te houden.

[Hopper]

Het voortbestaan van de mens raakt mij op dit moment omdat ik graag zou zien dat mijn kinderen (en kleinkinderen) naar tevredenheid mogen opgroeien.
Natuurlijk gaat de evolutie haar goddelijke gang, maar of je het wilt of niet, wij zijn hier op dit moment op de geologische tijdschaal onderdeel van.
En of de mens succesvol is, hangt een beetje af van je definitie van succes.

De enige definitie van succes is voorbestaan. En dat is per definitie tijdelijk. Het vreemde van de mens is dat hij zijn (klein)kinderen normaliter goed verzorgt en ook graag ziet dat deze goed terecht komen. Hij wil zijn kinderen ook graag nog wat achterlaten bij de dood.

Maar als de mens verder kijkt dat zijn kleinkinderen dan interesseert het hem niet zo veel meer. Er is een kans dat jouw nazaten en mijn nazaten ooit kinderen verwekken. Dan hebben we dezelfde nazaten. Maar de mens is beperkt in zijn blik tot de directe familie. Dat is tegelijkertijd ook een beetje het probleem van de mens(heid).

[Hopper]

Jij hebt geen empathie voor medemensen? Waarom begeef je je dan op een forum waar uitsluitend mensen met je van gedachten wisselen? Ik geloof je eigenlijk niet. Het is niet zozeer de mensheid die mij aan het hart gaat als wel elk menselijk individu dat zich ook om mij bekommert. Maar de consequentie is dat ik met deze individuën ook het geheel lief heb.

Wat ik wil is in deze kwestie niet zo belangrijk. Wat ik doe is de evolutie extrapoleren. En dan schat ik de kansen voor de mensheid niet zo hoog in.
De redenen zijn al genoemd, overbevolking, vervuiling. Waarom zou de evolutie opeens anders gaan werken omdat het onszelf betreft? De dino’s zijn uitgestorven omdat de omgeving veranderde. Er viel een stuk ruimtepuin wat maakte dat het klimaat (omgeving) jarenlang veranderde.

De mens heeft niet eens een stuk ruimtepuin nodig. De mens is zelf al bezig om de omgeving te veranderen. Mijn voorlopige conclusie is dat dit het uitsterven van de mens als soort zal bespoedigen.

[Peter van Velzen]

Wat ik wil is in deze kwestie niet zo belangrijk. Wat ik doe is de evolutie extrapoleren. En dan schat ik de kansen voor de mensheid niet zo hoog in.
De redenen zijn al genoemd, overbevolking, vervuiling. Waarom zou de evolutie opeens anders gaan werken omdat het onszelf betreft? De dino’s zijn uitgestorven omdat de omgeving veranderde. Er viel een stuk ruimtepuin wat maakte dat het klimaat (omgeving) jarenlang veranderde.

De mens heeft niet eens een stuk ruimtepuin nodig. De mens is zelf al bezig om de omgeving te veranderen. Mijn voorlopige conclusie is dat dit het uitsterven van de mens als soort zal bespoedigen.

Als overbevolking het probleem is, dan zal de soort niet direct uitsterven. Wellicht zal ze door - bijvoorbeeld - de opwarming van de aarde - gedecimeerd worden, maar zelfs dan zijn er nog 700 miljoen mensen over. Een ramp die ik op korte termijn graag wil voorkomen, maar iets wat op de lange duur wellicht juist wenselijk is.

[Petra]

M.i.
De Neanderthaler bestaat niet meer, en niemand is er overstuur van.
Zo zal het onze huidige homo ras ook vergaan denk ik. Al sterft het gros uit, er zullen er wel wat overblijven.
Er zal wellicht een nieuwe geëvolueerde soort zijn, die zich helemaal niet druk maakt over die homo sapiens die ooit was.

Die neanderthaler was ik vergeten te bespreken, maar inderdaad is niemand ervan in de war dat-i er niet meer is. Jij en ik bevatten een beetje neanderthaler-DNA, maar we denken toch met meer wamte aan Tante Toos en Oom Klaas.

We leven nu in de uitzonderlijke omstandigheden dat er maar één soort (in de biologische zin) mensen bestaat.

Dat je ons nu één soort noemt heeft toch meer te maken met hoe je ervoor kiest om 'soort' te classificeren?

Er is een groep met Neanderthaler DNA, niet iedereen heeft dat.
Er is een groep met Denisovan DNA niet iedereen heeft.
Er is groep met ..... etc etc

M.I. Komen de Neanderthaler en huidige mens voort uit dezelfde voorouders, als je het maar ver genoeg terugvoert.
Dus is mijn gedachte dat we blijkbaar met verschillende maten meten als we het over één soort hebben.
Of ook die Neanderthaler e.a. behoren allemaal tot onze ene soort.
Of ook de huidige mensheid kan in meerdere soorten worden ingedeeld.

De stelling dat er vroegah meerdere soorten waren en nu maar eentje ben ik het niet mee eens.
Al zegt onze huidige wetenschap van wel.
Het ligt er volgens mij maar net aan tot hoever we willen teruggrijpen, en hoe breed we dat willen zien. Dus zijn het maar menselijke afspraken dat hele classificatiesysteem.

Het verband tussen welvaart en kindertal is complex. In het westen heeft de welvaart -en de anticonceptiepil- inderdaad geleid tot een aanzienlijke verlaging van de bevolkingsgroei (in sommige gevallen zelfs tot krimp)

Volgens mij keer je de zaken om.
Door de welvaart wordt het opvoeden van een kind een dure bezigheid (luxe!), ze blijven ook 'allemaal' in leven, en kosten meer dan dat ze opbrengen!! DAAROM is er behoefte aan anticonceptie middelen.

In werelddelen met minder welvaart is het brouwen van vele kindertjes (evenals bij ons vroeger) een noodzaak omdat er zovele het loodje leggen, en omdat zij een bijdrage leveren. Kinderen zijn dan nog opbrengstverhogend voor het gezin ipv een enorme kostenpost.

Meer welvaart = minder kindertjes = bevolkingsafname.

[Petra]

Voortbestaan als mens van vlees en bloed?
Voortbestaan als data?
Gewoon helemaal nokken met het hele mens gebeuren?
Sterven we sowieso wel uit?

Ik besta al uit data. Deze reactie aan jou is data welke uit mij voortkomt. Wees er dus zuinig op, ik kom over een paar miljoen jaar wel weer eens kijken of dit stukje data nog bestaat;-)

Ik ben het zowaar ook nog 's met je evolutie verhaal eens.

Terwijl ik een hele boom had opgezet over het belang van de 'menselijke menselijkheid'...
Ik ben het ook wel met Peter eens.
Al vind ik ... sjonge sjonge, ik ben het met iedereen wel eens.

Ik vrees dat ik hierover per dag van standpunt wissel. Wat zeg ik.. kom over een uurtje nog 's kijken.

[Peter van Velzen]

Dat je ons nu één soort noemt heeft toch meer te maken met hoe je ervoor kiest om 'soort' te classificeren?

Er is een groep met Neanderthaler DNA, niet iedereen heeft dat.
Er is een groep met Denisovan DNA niet iedereen heeft.
Er is groep met ..... etc etc

M.I. Komen de Neanderthaler en huidige mens voort uit dezelfde voorouders, als je het maar ver genoeg terugvoert.
Dus is mijn gedachte dat we blijkbaar met verschillende maten meten als we het over één soort hebben.
Of ook die Neanderthaler e.a. behoren allemaal tot onze ene soort.
Of ook de huidige mensheid kan in meerdere soorten worden ingedeeld.

Er is weinig aanleiding de hudige mensheid in soorten in te delen. Met name onze geestelijke (brein) vermogens zijn grotendeels hetzelfde, en alle mensen kunnen - soms met behulp van een tolk - met elkaar communiceren, Ook biologische is er geen onderscheid. Vrijwel elk vruchtbaar mens kan nageslacht verwekken met elk ander vruchtbaar mens van het andere geslacht. dit laatste was blijkbaar ook met Homo Neanderthalens en Homo Denisova mogelijk, en we kunnen deze groepen dus hoogstens als aparte rassen beschouwen. (lange tijd mengden ze zich nauwelijks met homo sappiens, ook al was dit in theorie wel mogelijk.) Waarschijnlijk zouden het wel aparte soorten zijn geworden indien er een onoverkoombare grens zou zijn ontstaan tussen hen en "ons".

[De Encyclopedist]

Die neanderthaler was ik vergeten te bespreken, maar inderdaad is niemand ervan in de war dat-i er niet meer is. Jij en ik bevatten een beetje neanderthaler-DNA, maar we denken toch met meer wamte aan Tante Toos en Oom Klaas.

We leven nu in de uitzonderlijke omstandigheden dat er maar één soort (in de biologische zin) mensen bestaat.

Dat je ons nu één soort noemt heeft toch meer te maken met hoe je ervoor kiest om 'soort' te classificeren?

Er is een groep met Neanderthaler DNA, niet iedereen heeft dat.
Er is een groep met Denisovan DNA niet iedereen heeft.
Er is groep met ..... etc etc

Wat precies een soort is, is in biologie en paleontologie een twistappel, maar omdat mensen zich geslachtelijk voortplantende dieren zijn, voldoet de definitie van biologische soort: een biologische soort is een verzameling organismen die onder natuurlijke omstandigheden tot voortplanting komt en daarbij vruchtbare nakomelingen kan produceren. Voor organismen die niet aan geslachtelijke voortplanting doen werkt die definitie niet.

Volgens die definitie horen alle 7 miljard levende mensen tot één en dezelfde soort.

M.I. Komen de Neanderthaler en huidige mens voort uit dezelfde voorouders, als je het maar ver genoeg terugvoert.
Dus is mijn gedachte dat we blijkbaar met verschillende maten meten als we het over één soort hebben.
Of ook die Neanderthaler e.a. behoren allemaal tot onze ene soort.
Of ook de huidige mensheid kan in meerdere soorten worden ingedeeld.

De stelling dat er vroegah meerdere soorten waren en nu maar eentje ben ik het niet mee eens.
Al zegt onze huidige wetenschap van wel.
Het ligt er volgens mij maar net aan tot hoever we willen teruggrijpen, en hoe breed we dat willen zien. Dus zijn het maar menselijke afspraken dat hele classificatiesysteem.

Ik praat niet alleen over het geslacht Homo, maar ook over verre neven en nichten als Australopithecus en Paranthropus. Over de preciese soortafbakening in het geslacht Homo valt te twisten; er is geen consensus onder paleontologen. En ja, classificatie is een menselijk idee, waaraan de natuur zich niet hoeft te houden.

Het verband tussen welvaart en kindertal is complex. In het westen heeft de welvaart -en de anticonceptiepil- inderdaad geleid tot een aanzienlijke verlaging van de bevolkingsgroei (in sommige gevallen zelfs tot krimp)

Volgens mij keer je de zaken om.
Door de welvaart wordt het opvoeden van een kind een dure bezigheid (luxe!), ze blijven ook 'allemaal' in leven, en kosten meer dan dat ze opbrengen!! DAAROM is er behoefte aan anticonceptie middelen.

Hoe is dat andersom?

[dikkemick]

Het voortbestaan van de mens raakt mij op dit moment omdat ik graag zou zien dat mijn kinderen (en kleinkinderen) naar tevredenheid mogen opgroeien.
Natuurlijk gaat de evolutie haar goddelijke gang, maar of je het wilt of niet, wij zijn hier op dit moment op de geologische tijdschaal onderdeel van.
En of de mens succesvol is, hangt een beetje af van je definitie van succes.

De enige definitie van succes is voorbestaan. En dat is per definitie tijdelijk. Het vreemde van de mens is dat hij zijn (klein)kinderen normaliter goed verzorgt en ook graag ziet dat deze goed terecht komen. Hij wil zijn kinderen ook graag nog wat achterlaten bij de dood.

Maar als de mens verder kijkt dat zijn kleinkinderen dan interesseert het hem niet zo veel meer. Er is een kans dat jouw nazaten en mijn nazaten ooit kinderen verwekken. Dan hebben we dezelfde nazaten. Maar de mens is beperkt in zijn blik tot de directe familie. Dat is tegelijkertijd ook een beetje het probleem van de mens(heid).

Maar dan is de dierenwereld nog slechter af? Die heeft helemaal geen besef van (achter)kleinkinderen.

[doctorwho]

Maar dan is de dierenwereld nog slechter af? Die heeft helemaal geen besef van (achter)kleinkinderen.

Olifanten wel maar dat is geen garantie
https://www.nrc.nl/nieuws/2014/03/25/om ... 92-a150320

[De Encyclopedist]

Maar dan is de dierenwereld nog slechter af? Die heeft helemaal geen besef van (achter)kleinkinderen.

Is dat zo? Als we negeren dat mensen, die dat besef hebben, tot de dierenwereld behoren, dan zijn er waarnemingen die suggereren dat olifanten zich bewust zijn dat skeletresten hun dode familleden zijn. We kunnen ze niet vragen of ze weten of het Oom Jan en Tante Annie zijn, maar dat ze begrijpen dat olifantbotten deel zijn van een dier dat ooit een van hen was is evident: https://www.youtube.com/watch?v=C5RiHTSXK2A/. Reken maar dat vrouwtjesolifanten weten dat hun kinderen hun kinderen zijn. Het zou me niet verbazen dat die dames ook weten wie hun kleinkinderen zijn.