Is gewoon niet geloven zo moeilijk ?

[Petra]

Ik bezoek zelfs geen kerken en andere religieuze gebouwen in mijn vakantie.

Ik wel.
Branden ook altijd een kaarsje voor mijn schoonmoeder. Gewoon omdat mijn man dat fijn vindt om te doen.
En dat dan weer meer omdat wij weten dat zij dat fijn had gevonden.

[Doppelgänger]

Er zijn toch wel meer mensen uit ongelovige broednesten die 'het' gevonden hebben?

En die 'vinden' in de meeste gevallen compleet toevallig een geloof dat in hun leefomgeving grote populariteit geniet...? Ik wacht nog steeds op de eerste Inuit die een openbaring van Ahura Mazda heeft gehad. Dat zou al iets aannemelijker maken dat mensen ook een geloof kunnen 'vinden' zonder culturele beïnvloeding.

[Henry II]

Gaat het niet eerder andersom? Mensen hebben behoeftes op geestelijk gebied. En dan komen ze iets tegen uit hun eigen cultuur, of juist iets exotisch uit een andere cultuur. En dan gaan ze daarvoor. Zolang ze maar het besef houden dat er meer wegen naar Rome voeren, kunnen ze samen op weg naar Rome. Zo niet, dan krijg je stront aan den knikker.

[Samante]

Er zijn toch wel meer mensen uit ongelovige broednesten die 'het' gevonden hebben?

Ja ik bijvoorbeeld. Ongelovig opgevoed, wel naar een protestants christelijke mavo gegaan omdat die dichtbij was en goed aangeschreven stond qua onderwijskwaliteit.
Maar ik heb 'het' gevonden, niet bij de gevestigde religies. Ik hoor dus ook eigenlijk nergens bij.

[Wim_1946]

Er zijn toch wel meer mensen uit ongelovige broednesten die 'het' gevonden hebben?

Ja ik bijvoorbeeld. Ongelovig opgevoed, wel naar een protestants christelijke mavo gegaan omdat die dichtbij was en goed aangeschreven stond qua onderwijskwaliteit.
Maar ik heb 'het' gevonden, niet bij de gevestigde religies. Ik hoor dus ook eigenlijk nergens bij.

Mooi, maar wat is "het" precies?

[Samante]

Er zijn toch wel meer mensen uit ongelovige broednesten die 'het' gevonden hebben?

Ja ik bijvoorbeeld. Ongelovig opgevoed, wel naar een protestants christelijke mavo gegaan omdat die dichtbij was en goed aangeschreven stond qua onderwijskwaliteit.
Maar ik heb 'het' gevonden, niet bij de gevestigde religies. Ik hoor dus ook eigenlijk nergens bij.

Mooi, maar wat is "het" precies?

Een innerlijk 'weten', het antwoord op mijn hogere levensvragen.

[dikkemick]

Tja: Wat is innerlijk 'weten'? Waarom weer 'weten' en geen weten?
En wat zijn de hogere(?) levensvragen? Zijn dit vragen die iedere hogere levensvorm zich afvraagt? Zijn er ook lagere levensvragen?
M.a.w: "Het" is nog niet echt beantwoord in mijn ogen.

[Samante]

Tja: Wat is innerlijk 'weten'? Waarom weer 'weten' en geen weten?
En wat zijn de hogere(?) levensvragen? Zijn dit vragen die iedere hogere levensvorm zich afvraagt? Zijn er ook lagere levensvragen?
M.a.w: "Het" is nog niet echt beantwoord in mijn ogen.

Ik heb het over 'weten' in plaats van weten, omdat weten impliceert dat feitelijke of empirische onderbouwing mogelijk is. In mijn 'weten' is dat niet zo maar is het wel voldoende voor mijzelf.
Mijn 'hogere' levensvragen zijn bijvoorbeeld : wat is mijn doel in het leven? wat is de aard of essentie van mijn wezen? wat komt er na deze levensvorm?

[Petra]

Tja: Wat is innerlijk 'weten'? Waarom weer 'weten' en geen weten?
En wat zijn de hogere(?) levensvragen? Zijn dit vragen die iedere hogere levensvorm zich afvraagt? Zijn er ook lagere levensvragen?
M.a.w: "Het" is nog niet echt beantwoord in mijn ogen.

Ik heb het over 'weten' in plaats van weten, omdat weten impliceert dat feitelijke of empirische onderbouwing mogelijk is. In mijn 'weten' is dat niet zo maar is het wel voldoende voor mijzelf.
Mijn 'hogere' levensvragen zijn bijvoorbeeld : wat is mijn doel in het leven? wat is de aard of essentie van mijn wezen? wat komt er na deze levensvorm?

Dat weet je allemaal? Wat is dan je doel, essentie en wat komt erna?
Ik heb er zo mijn ideeën over, maar zeker weten.. neuh.

Overigens zie ik die 'snaar' als een geloof in een oppermacht wat zo sterk is dat mensen in staat zijn om hun eigen kind de keel door te snijden om die macht te plezieren.

[Samante]

Tja: Wat is innerlijk 'weten'? Waarom weer 'weten' en geen weten?
En wat zijn de hogere(?) levensvragen? Zijn dit vragen die iedere hogere levensvorm zich afvraagt? Zijn er ook lagere levensvragen?
M.a.w: "Het" is nog niet echt beantwoord in mijn ogen.

Ik heb het over 'weten' in plaats van weten, omdat weten impliceert dat feitelijke of empirische onderbouwing mogelijk is. In mijn 'weten' is dat niet zo maar is het wel voldoende voor mijzelf.
Mijn 'hogere' levensvragen zijn bijvoorbeeld : wat is mijn doel in het leven? wat is de aard of essentie van mijn wezen? wat komt er na deze levensvorm?

Dat weet je allemaal? Wat is dan je doel, essentie en wat komt erna?
Ik heb er zo mijn ideeën over, maar zeker weten.. neuh.

Overigens zie ik die 'snaar' als een geloof in een oppermacht wat zo sterk is dat mensen in staat zijn om hun eigen kind de keel door te snijden om die macht te plezieren.

Allereerst hoef ik geen oppermacht te plezieren, al helemaal niet door middel van geweld.
Omdat ik het inzicht heb overal en in alle tijd te bestaan, besef ik me dat ik ook in de ander besta. Ooit komt het moment van een levensschouw, waarbij ik mijzelf door de ogen (en het gevoel) van die ander ervaar. Als ik de ander heb gepijnigd op enigerlei wijze, komt dat naar voren in die levensschouw. Ik probeer daarom de ander geen pijn te doen omdat die ander ook mij is.

Het doel van het leven is mezelf te herscheppen in het volgende moment van het NU, in de meest verheven visie van het grootste visioen dat ik ooit over mezelf heb gehad.

De aard van mijn wezen is dat ik een onlosmakelijk deel ben van een oneindig groot wezen en dat ik in essentie, in de blauwdruk daarvan ben toebedeeld met exact dezelfde eigenschappen (net als elk ander wezen).

Na deze levensvorm kijk ik op dat leven terug en ontwerp ik een andere levensvorm om te leven.

[Henry II]

En wat zijn de hogere(?) levensvragen? Zijn dit vragen die iedere hogere levensvorm zich afvraagt? Zijn er ook lagere levensvragen?
M.a.w: "Het" is nog niet echt beantwoord in mijn ogen.

Doelen we praktisch gezien niet op vragen waartoe onze neocortex ons de mogelijkheid biedt? Ik bedoel: "waarom likt een hond aan zijn ballen? Omdat hij erbij kan!" Geldt dat niet ook voor mensen. Nu blijkt te zijn gevonden dat één DNA mutatie deze extra bundel hersens heeft toegevoegd aan ons arsenaal, kunnen we dan ook niet stellen dat deze extra option-pack ons alleen maar in de weg zit? Dat die ons ego voedt en ons vragen laat stellen waar geen ander dier mee zit?

[Petra]

Allereerst hoef ik geen oppermacht te plezieren, al helemaal niet door middel van geweld.
Omdat ik het inzicht heb overal en in alle tijd te bestaan, besef ik me dat ik ook in de ander besta. Ooit komt het moment van een levensschouw, waarbij ik mijzelf door de ogen (en het gevoel) van die ander ervaar. Als ik de ander heb gepijnigd op enigerlei wijze, komt dat naar voren in die levensschouw. Ik probeer daarom de ander geen pijn te doen omdat die ander ook mij is.

Het doel van het leven is mezelf te herscheppen in het volgende moment van het NU, in de meest verheven visie van het grootste visioen dat ik ooit over mezelf heb gehad.

De aard van mijn wezen is dat ik een onlosmakelijk deel ben van een oneindig groot wezen en dat ik in essentie, in de blauwdruk daarvan ben toebedeeld met exact dezelfde eigenschappen (net als elk ander wezen).

Na deze levensvorm kijk ik op dat leven terug en ontwerp ik een andere levensvorm om te leven.

Een goeroe waardig antwoord
Ik denk in dezelfde lijn, maar denk dat het voor mij (als de gewone mens) nog wat te hoogwaardig is om het ook echt toe te kunnen passen.
We kunnen het hopen of willen of vinden; 'jij die andere ik' maar in de praktijk krijg je het gewoon niet voor elkaar om zo te leven.
Zoals ik vanmorgen al schreef... als ik mijn eigenste kroost kan redden of een ander dan zal ik me denk ik toch eerst op mijn eigen bloedjes richten.
Zolang ik dat doe, bestaan die prachtige ideeën uit woorden maar niet uit daden.
Ik houd me altijd maar vast aan de hoop dat er mensen zijn die al zover zijn. En dat ooit iedereen zo allemachtig prachtig in elkaar zit. Maar voor nu?
En jij?

[Petra]

Doelen we praktisch gezien niet op vragen waartoe onze neocortex ons de mogelijkheid biedt? Ik bedoel: "waarom likt een hond aan zijn ballen? Omdat hij erbij kan!" Geldt dat niet ook voor mensen. Nu blijkt te zijn gevonden dat één DNA mutatie deze extra bundel hersens heeft toegevoegd aan ons arsenaal, kunnen we dan ook niet stellen dat deze extra option-pack ons alleen maar in de weg zit? Dat die ons ego voedt en ons vragen laat stellen waar geen ander dier mee zit?

Waarom 'in de weg zitten?"
Een beetje de godganse dag je ballen likken... is dat het dan?
Is het niet juist het vermogen om je dingen af te vragen wat meer inhoud geeft?
Misschien wel juist het niet snappen. Stel je voor dat je alles weet en begrijpt.. hoe zou dat zijn?
Uitgevraagd en uitgezocht. Saai toch?

[Henry II]

Het punt wat i kwil maken is dat de neocortex iets heeft toegevoegd waar we (nog) niet mee overweg kunnen. De mens functioneerde prima op basaal niveau, kan prima fuinctioneren op een dierlijk niveau, maar die extra mogelijkheden door die extra hersenen brengen met zich mee dat de mens nu zelfs in staat is de hele wereld te vernietigen. Maar dat hij niet in staat is om te voorkomen dat we met vervuiling de hele wereld doodmaken. Dat bedoel ik met in de weg zitten.

[De Encyclopedist]

Maar dat hij niet in staat is om te voorkomen dat we met vervuiling de hele wereld doodmaken. Dat bedoel ik met in de weg zitten.

Ik heb wel eens een just-so story bedacht als evolutionaire verklaring voor het menselijke vervuilingsgedrag: dat is een restant van de tijd dat onze voorouders nog in bomen woonden. Daar is immers alle afval die je laat vallen weg en niet meer je probleem. Dat dat op de grond met plastic en blik niet werkt is een feit waaraan we ons gedrag nog niet aangepast hebben.