Mijn opinie over islamofobiefobie.

[gerard_m]

Je stelt dat een ideologie niets doet, een angst voor iets dat niets doet, lijkt mij niet rationeel?

Ik zal het anders verwoorden. Een ideologie doet enkel iets door de manier waarop het zijn invloed heeft op gedrag van zijn aanhangers. Als we geen angst moeten hebben voor het gedrag van de aanhangers is er geen reden om angst te hebben voor de ideologie.

Je negeert hier het verschil tussen "micro" niveau, het individu, en "macro" niveau, de groep of de samenleving.
Een enkele moslim met een afkeer van homo's zal weinig invloed hebben op de veiligheid homo's in de buurt. Een grote groep mogelijk wel. Als enkele mensen een hoofddoek dragen is er weinig aan de hand. Als 90% van de buurt het doet, ontstaat groepsdruk. Landen met een klein percentage moslims worden anders bestuurd dan landen met een moslimmeerderheid. Het zijn slechts enkele voorbeelden.

Dit werkt zo met de meeste problemen. Iemand die veel auto rijdt en vliegt, is niet verantwoordelijk voor de klimaatsverandering. Maar het verschijnsel dat miljoenen mensen dit doen, maakt dat we vragen moeten stellen bij de manier waarop we het transport organiseren.

Dat is een non-sequitur van je welste. Met uitzondering van eventuele nazi's die iemand persoonlijk kent en waarvan die persoon dus een persoonlijke evaluatie kan maken, is er onder bepaalde omstandigheden helemaal niets irrationeel aan om van elke individuele nazi bang te zijn, ook al zou het overgrote deel nooit een misdaad begaan.

Deze manier van denken is waarschijnlijk een van de oorzaken voor discriminatie. We weten bijvoorbeeld uit de statistieken dat bepaalde bevolkingsgroepen veel vaker criminaliteit vertonen dan andere. Maar ieder individu uit die groep moeten we als individu blijven benaderen en niet bij voorbaat als risico behandelen. Als we dit onderscheid niet kunnen maken, rest weinig anders dan de feiten en statistieken negeren of verdraaien. Of boos worden op degene die ze publiceert.

Stel dat op de radio aangekondigd wordt, dat door een fabricageprobleem 1‰ van de flesjes nazilimonade besmet werd met schadelijke stof. Jij hebt een drankwinkel en je hebt gisteren een bestelling binnengekregen van 2000 flesjes. Wat doe je daarmee? Ik beweer dat je al die 2000 flesjes als verdacht zal beschouwen ook al is de overgrote meerderheid van die flesjes veilig. Het probleem is namelijk dat je geen idee hebt welke van die flesjes besmet zijn en dat ook al zou het risico van elk individueel flesje eventueel aanvaardbaar zijn, het risico op een besmetting bij een van je klanten, zou je al die flesjes verkopen, is dat helemaal niet meer.

De rationele manier om dus met die bestelling om te gaan, is om elk individueel flesje als verdacht te beschouwen en de hele bestelling terug naar de fabrikant te sturen. Ook al is met het overgrote deel van die flesjes niets aan de hand.

In dit voorbeeld ben je niet de verkoper maar de klant, en is de vraag bij welk risico de klant afhaakt. Bij tal van producten en acties loopt je een zeker risico. Wie ieder risico mijdt, doet bijv. niet meer mee in het verkeer. Los daarvan zou ik mensen niet met flesjes drank willen vergelijken.

Een ander probleem met deze analogie is dat je het probleem opnieuw versmald tot een risico dat een individueel flesje een probleem kan veroorzaken en de macro effecten van drankgebruik (in deze analogie) negeert.

Deze manier van denken creëert een cognitieve dissonantie. Wie zich niet wil laten leiden door vooroordelen maar het onderscheid in benadering tussen individu en groep niet weet te maken, wordt bijna gedwongen om feiten en statistieken over groepen te negeren of te verdraaien.

[axxyanus]

Dat is een non-sequitur van je welste. Met uitzondering van eventuele nazi's die iemand persoonlijk kent en waarvan die persoon dus een persoonlijke evaluatie kan maken, is er onder bepaalde omstandigheden helemaal niets irrationeel aan om van elke individuele nazi bang te zijn, ook al zou het overgrote deel nooit een misdaad begaan.

Deze manier van denken is waarschijnlijk een van de oorzaken voor discriminatie. We weten bijvoorbeeld uit de statistieken dat bepaalde bevolkingsgroepen veel vaker criminaliteit vertonen dan andere. Maar ieder individu uit die groep moeten we als individu blijven benaderen en niet bij voorbaat als risico behandelen. Als we dit onderscheid niet kunnen maken, rest weinig anders dan de feiten en statistieken negeren of verdraaien. Of boos worden op degene die ze publiceert.

Deze manier van denken is een juiste manier om met risico- en een kosten-batenanalyse om te gaan. Als jij problemen hebt omdat de gevolgen van deze manier van denken je niet aanstaan dan begeef je je in de richting van de ad consequentiam drogreden.

Dat wij als samenleving er voor willen gaan om iedereen als individu te behandelen, spreekt niet tegen dat er heel rationele redenen kunnen zijn om dat niet te doen.

Aangezien het enkel mijn punt is dat de angst voor de ideologie verweven is met de angst voor de individuen en dat het rationeel kan zijn om angst te hebben voor alle individuen ook al zal het overgrote deel van de groep nooit voor problemen zorgen, beperk ik me tot het verdedigen van dat punt. Dat we de verdere gevolgen/implicaties negatief beoordelen, speelt daarin verder geen rol.

Stel dat op de radio aangekondigd wordt, dat door een fabricageprobleem 1‰ van de flesjes nazilimonade besmet werd met schadelijke stof. Jij hebt een drankwinkel en je hebt gisteren een bestelling binnengekregen van 2000 flesjes. Wat doe je daarmee? Ik beweer dat je al die 2000 flesjes als verdacht zal beschouwen ook al is de overgrote meerderheid van die flesjes veilig. Het probleem is namelijk dat je geen idee hebt welke van die flesjes besmet zijn en dat ook al zou het risico van elk individueel flesje eventueel aanvaardbaar zijn, het risico op een besmetting bij een van je klanten, zou je al die flesjes verkopen, is dat helemaal niet meer.

De rationele manier om dus met die bestelling om te gaan, is om elk individueel flesje als verdacht te beschouwen en de hele bestelling terug naar de fabrikant te sturen. Ook al is met het overgrote deel van die flesjes niets aan de hand.

In dit voorbeeld ben je niet de verkoper maar de klant, en is de vraag bij welk risico de klant afhaakt. Bij tal van producten en acties loopt je een zeker risico. Wie ieder risico mijdt, doet bijv. niet meer mee in het verkeer. Los daarvan zou ik mensen niet met flesjes drank willen vergelijken.

In dit geval ben je weldegelijk ook een verkoper. Het risico dat je in dit geval minstens één besmet flesje in voorraad hebt is meer dan 85%. Als je deze flesjes dus allemaal doorverkoopt is er een kans van meer dan 85% dat je minstens een van je klanten een besmet flesje bezorgt. Bij een kans van 85% zou ik niet meer spreken van een zeker risico.

Een ander probleem met deze analogie is dat je het probleem opnieuw versmald tot een risico dat een individueel flesje een probleem kan veroorzaken en de macro effecten van drankgebruik (in deze analogie) negeert.

Als je iets wil aantonen en je kan dat al aantonen terwijl je factoren negeert die ook kunnen bijdragen, dan is dat geen probleem maar een bonus.

Deze manier van denken creëert een cognitieve dissonantie. Wie zich niet wil laten leiden door vooroordelen maar het onderscheid in benadering tussen individu en groep niet weet te maken, wordt bijna gedwongen om feiten en statistieken over groepen te negeren of te verdraaien.

De cognitieve dissonantie zit wat mij betreft tussen jouw oren. Als iets gebaseerd is op feiten en statistiek dan is het geen vooroordeel maar een (risico)inschatting.

Het is over het algemeen in het voordeel van een bedrijf als het werknemers kan vermijden, die zich inlaten met criminaliteit. Als onderzoek aantoont dat een bepaalde groep zich meer inlaat met criminaliteit dan andere groepen dan is het rationeel voor een bedrijfsleider om individuen uit die groep te weren tijdens solicitaties, ook al is de overgrote meerderheid van die groep niet betrokken in criminaliteit. Want daardoor zal het aantal werknemers in zijn bedrijf dat zich inlaat met criminaliteit over het algemeen lager zijn dan wanneer hij dat niet zou doen.

Als samenleving kunnen wij natuurlijk andere prioriteiten hebben en wij kunnen bv van oordeel zijn dat de kosten die de bedrijven op die manier kunnen besparen, niet opwegen tegen de kosten waar de maatschappij dan mee opgezadeld wordt. Maar dat verandert niets aan het feit dat op basis van risico- en kost-batenanalyses het volkomen rationeel was van die bedrijfsleider om alle mensen uit een bepaalde groep te weren.

[Peter van Velzen]

Het is over het algemeen in het voordeel van een bedrijf als het werknemers kan vermijden, die zich inlaten met criminaliteit. Als onderzoek aantoont dat een bepaalde groep zich meer inlaat met criminaliteit dan andere groepen dan is het rationeel voor een bedrijfsleider om individuen uit die groep te weren tijdens solicitaties, ook al is de overgrote meerderheid van die groep niet betrokken in criminaliteit. Want daardoor zal het aantal werknemers in zijn bedrijf dat zich inlaat met criminaliteit over het algemeen lager zijn dan wanneer hij dat niet zou doen.

Als samenleving kunnen wij natuurlijk andere prioriteiten hebben en wij kunnen bv van oordeel zijn dat de kosten die de bedrijven op die manier kunnen besparen, niet opwegen tegen de kosten waar de maatschappij dan mee opgezadeld wordt. Maar dat verandert niets aan het feit dat op basis van risico- en kost-batenanalyses het volkomen rationeel was van die bedrijfsleider om alle mensen uit een bepaalde groep te weren.

Dat hoeft niet altijd waar te zijn, als de grotere criminalitieit binnen de groep veroorzaakt waordt door een grotere werkeloosheid binnen die groep, dan is het niet aannemen van werknemers die uit die groep komen, niet zo rationeel. Als je ze werk geeft, zijn ze in dat geval niet crimineler dan gemiddeld. Maar het lijkt wél rationeel.

[axxyanus]

Het is over het algemeen in het voordeel van een bedrijf als het werknemers kan vermijden, die zich inlaten met criminaliteit. Als onderzoek aantoont dat een bepaalde groep zich meer inlaat met criminaliteit dan andere groepen dan is het rationeel voor een bedrijfsleider om individuen uit die groep te weren tijdens solicitaties, ook al is de overgrote meerderheid van die groep niet betrokken in criminaliteit. Want daardoor zal het aantal werknemers in zijn bedrijf dat zich inlaat met criminaliteit over het algemeen lager zijn dan wanneer hij dat niet zou doen.

...

Dat hoeft niet altijd waar te zijn, als de grotere criminalitieit binnen de groep veroorzaakt waordt door een grotere werkeloosheid binnen die groep, dan is het niet aannemen van werknemers die uit die groep komen, niet zo rationeel. Als je ze werk geeft, zijn ze in dat geval niet crimineler dan gemiddeld. Maar het lijkt wél rationeel.

Dat klopt, maar dan komen we op het terrein van hoe interpreteren we de statistieken.

Mijn uitgangspunt in deze situatie was dat het onderzoek grondig genoeg was dat het scenario's als grotere werkloosheid kon uitsluiten omdat dat beter aansluit bij het punt waar deze gedachtewisseling om draait. Want als zou blijken dat een groep zich meer inlaat met criminaliteit wegens grotere werkloosheid binnen die groep, dan lijkt het me dat er weinig reden is om angst te hebben voor de ideologie van die groep. [Tenzij natuurlijk als die ideologie op een of andere manier zou aanzetten tot het weigeren om een job aan te nemen maar dan beginnen we bedenkingen op bedenkingen te stapelen en wordt het snel onoverzichtelijk. Ik stel dus voor om het eenvoudig te houden]

[gerard_m]

De cognitieve dissonantie zit wat mij betreft tussen jouw oren.

Ik had geen andere reactie verwacht. Je reageert selectief op mijn eerdere bericht.

Als iets gebaseerd is op feiten en statistiek dan is het geen vooroordeel maar een (risico)inschatting.

Het is over het algemeen in het voordeel van een bedrijf als het werknemers kan vermijden, die zich inlaten met criminaliteit. Als onderzoek aantoont dat een bepaalde groep zich meer inlaat met criminaliteit dan andere groepen dan is het rationeel voor een bedrijfsleider om individuen uit die groep te weren tijdens solicitaties, ook al is de overgrote meerderheid van die groep niet betrokken in criminaliteit. Want daardoor zal het aantal werknemers in zijn bedrijf dat zich inlaat met criminaliteit over het algemeen lager zijn dan wanneer hij dat niet zou doen.

Hiermee bevestig je mijn eerder uitgesproken vermoeden dat jouw denkwijze een oorzaak voor discriminatie kan zijn.
Waarvoor dank, ik heb me dit nooit eerder gerealiseerd.

Als samenleving kunnen wij natuurlijk andere prioriteiten hebben en wij kunnen bv van oordeel zijn dat de kosten die de bedrijven op die manier kunnen besparen, niet opwegen tegen de kosten waar de maatschappij dan mee opgezadeld wordt. Maar dat verandert niets aan het feit dat op basis van risico- en kost-batenanalyses het volkomen rationeel was van die bedrijfsleider om alle mensen uit een bepaalde groep te weren.

Ik heb de denkfout hierboven al 2 x trachten uit te leggen, maar zonder resultaat. Je doet aannames over individuen op basis van macro statistieken, en dat is zeker niet rationeel.

Wellicht lukt het wel met jouw eigen voorbeeld.
De bedrijfsleider in jouw voorbeeld loopt bijvoorbeeld een grote kans om goed gekwalificeerde medewerkers bij voorbaat af te wijzen. Stel dat ik een Marokkaanse en een Nederlandse sollicitant heb en jouw redenering volg, dan is de kans 50% dat ik de beste kandidaat bij voorbaat heb afgewezen.

[axxyanus]

Hiermee bevestig je mijn eerder uitgesproken vermoeden dat jouw denkwijze een oorzaak voor discriminatie kan zijn.
Waarvoor dank, ik heb me dit nooit eerder gerealiseerd.

Je richt je op het verkeerde detail. Dat het mijn denkwijze is, is totaal onbelangrijk. Waar het om gaat is dat het een correcte denkwijze is.

Als samenleving kunnen wij natuurlijk andere prioriteiten hebben en wij kunnen bv van oordeel zijn dat de kosten die de bedrijven op die manier kunnen besparen, niet opwegen tegen de kosten waar de maatschappij dan mee opgezadeld wordt. Maar dat verandert niets aan het feit dat op basis van risico- en kost-batenanalyses het volkomen rationeel was van die bedrijfsleider om alle mensen uit een bepaalde groep te weren.

Ik heb de denkfout hierboven al 2 x trachten uit te leggen, maar zonder resultaat. Je doet aannames over individuen op basis van macro statistieken, en dat is zeker niet rationeel.

Neen, ik doe geen aannames over individuen. Ik sorteer individuen in risico-klassen. Als de kans op een bruikbaar individu uit een bepaalde klasse te klein is, dat is het rationeel om alle individuen in die klasse gewoon te negeren. Het is natuurlijk altijd mogelijk dat net in die klasse de perfecte kandidaat zit, de kans is echter gewoon te klein om daar tijd en geld in te steken om dat na te kijken.

Wellicht lukt het wel met jouw eigen voorbeeld.
De bedrijfsleider in jouw voorbeeld loopt bijvoorbeeld een grote kans om goed gekwalificeerde medewerkers bij voorbaat af te wijzen. Stel dat ik een Marokkaanse en een Nederlandse sollicitant heb en jouw redenering volg, dan is de kans 50% dat ik de beste kandidaat bij voorbaat heb afgewezen.

Sorry maar je bovenstaande bewering is nergens op gebaseerd, ze gaat uit van een situatie waarin we geen statistische cijfers hebben over de geschiktheid van Marokanen en Nederlanders.

Maar het uitgangspunt was nu juist dat we statistische cijfers hadden die aangaven dat een bepaalde bevolkingsgroep zich meer in laat in criminaliteit en dat het rationeel is voor een bedrijf om mensen als werknemer te mijden die zich inlaten met criminaliteit.

Dus laten we even aannemen dat 10% van de Nederlanders zich inlaten met criminaliteit en 1% van de Marokanen. We nemen aan dat beide kandidaten technisch aan elkaar gewaagd zijn en dat ze zich enkel nog van elkaar kunnen onderscheiden door hun eventuele criminele activiteiten. Als ik in dit geval steeds voor de Marokaan kies dan is er maar een kans van 9‰ dat de Nederlander in dit geval een betere keuze zou zijn.

Je kan het natuurlijk oneens zijn met deze veronderstelling maar de resultaten op zich zijn dan ook niet belangrijk. Waar het omgaat is dat als er statistieken zijn, je die niet zomaar mag negeren en iedereen gelijke kansen toedichten.

Ik maak dus geen denkfouten, ik wijs er gewoon op hoe statistieken hun invloed kunnen hebben op het inschatten van risico's.

[Peter van Velzen]

De redenatie klopt niet Axxyanus. Misschien gezien vanuit een enkele werkgever, maar zeker niet voor allemaal. Stel er zijn 30 blonde sollicitanten ten opzicht van 70 anderen, en er zijn 40 banen te vergeven. Stel onder de blonde sollicitanten zitten gemiddeld 20 geschikte kandidaten (67%) en onder de anderen 49 (70%). wie - om die reden - geen blonde kandidaten uitnodigd voor een gesprek heeft in het begin een iets groter kans (70% ipv 69%) om een geschikte kandidaat te treffen. Maar als alle bedrijven dat doen, dan is de laatste in de aap gelogeerd. Als er al 39 kandidaten geschikt zijn bevonden en aangenomen, zijn er nog 30 geschikte kandidaten over: 20 blonde (nog altijd 67% van de 30) en 10 overigen (op de 31 is dat ruim 32%). Wie op dat moment geen blonde kandidaten uitnodigt, halveert zijn kans om een geschikte kandidaat uit te nodigen!

[gerard_m]

Hiermee bevestig je mijn eerder uitgesproken vermoeden dat jouw denkwijze een oorzaak voor discriminatie kan zijn.
Waarvoor dank, ik heb me dit nooit eerder gerealiseerd.

Je richt je op het verkeerde detail. Dat het mijn denkwijze is, is totaal onbelangrijk. Waar het om gaat is dat het een correcte denkwijze is.

Dan had ik moeten schrijven dat een correcte denkwijze een oorzaak voor discriminatie kan zijn.

(wat is een correcte denkwijze? Deze term lees je ook veel op religieuze fora. Jij bedoelt waarschijnlijk 'rationeel' .
Ik vind het echter niet rationeel, los van de uitkomst. We hebben het bij dit soort kwesties over verschillen in gemiddelden over grote groepen. De variatie op niveau van individuen is aanzienlijk groter ).

Neen, ik doe geen aannames over individuen. Ik sorteer individuen in risico-klassen.

Waarmee je een aanname over het individu hebt gedaan, namelijk dat hij in een risico klasse valt, dus een risico vormt.
Je concludeert immers vervolgens dat dit risico leidend wordt in de verdere beoordeling.

Als de kans op een bruikbaar individu uit een bepaalde klasse te klein is, dat is het rationeel om alle individuen in die klasse gewoon te negeren.

Nee, je doet hiermee impliciet een 2e aanname, namelijk dat de kans op een "bruikbaar individu" 1 op 1 verband houdt met de eerdere, algemene statistiek over de groep waar hij uit komt. Echter, op individueel niveau zijn er veel meer factoren die meespelen en die veel bepalender kunnen zijn.

Het is natuurlijk altijd mogelijk dat net in die klasse de perfecte kandidaat zit, de kans is echter gewoon te klein om daar tijd en geld in te steken om dat na te kijken.

Als de kwaliteiten van een medewerker onafhankelijk zijn van de kans dat hij op het verkeerde pad raakt (en waarom zou dan niet zo zijn), dan ga je hier veel te kort door de bocht. Je schrijft onnodig bij voorbaat mensen af. Los van het ethische aspect, is dit niet rationeel vanwege de individuele verschillen die je op voorhand negeert.

Sorry maar je bovenstaande bewering is nergens op gebaseerd, ze gaat uit van een situatie waarin we geen statistische cijfers hebben over de geschiktheid van Marokanen en Nederlanders.

Heb jij die wel dan? Ik niet. En al had ik ze wel, dan nog is de variatie tussen individuen waarschijnlijk groter dan het algemene gemiddelde. Dus logischerwijs ga ik er niet bij voorbaat vanuit dat ik beter geen Marokkanen kan uitnodigen voor een sollicitatieronde, omdat zij uit een etnische groep komen met een gemiddeld hogere criminaliteit.

Maar het uitgangspunt was nu juist dat we statistische cijfers hadden die aangaven dat een bepaalde bevolkingsgroep zich meer in laat in criminaliteit en dat het rationeel is voor een bedrijf om mensen als werknemer te mijden die zich inlaten met criminaliteit.

Een 1-dimensionale benadering, die wellicht voor drankflesjes wel hout snijdt maar niet voor mensen. Je scoort een individu ook op andere aspecten, niet alleen op het statistische risico vanuit een gemiddelde dat zijn afkomst met zich meebrengt.

Dus laten we even aannemen dat 10% van de Nederlanders zich inlaten met criminaliteit en 1% van de Marokanen. We nemen aan dat beide kandidaten technisch aan elkaar gewaagd zijn en dat ze zich enkel nog van elkaar kunnen onderscheiden door hun eventuele criminele activiteiten. Als ik in dit geval steeds voor de Marokaan kies dan is er maar een kans van 9‰ dat de Nederlander in dit geval een betere keuze zou zijn.

Je doet nu ineens een nieuwe aanname, namelijk gelijke geschiktheid. Maar in je vorige post schreef je een van de kandidaten bij voorbaat al af, waardoor je de gelijke geschiktheid nog niet hebt kunnen vaststellen.

Je kan het natuurlijk oneens zijn met deze veronderstelling maar de resultaten op zich zijn dan ook niet belangrijk. Waar het omgaat is dat als er statistieken zijn, je die niet zomaar mag negeren en iedereen gelijke kansen toedichten.

Hoezo mag dit niet? Met jouw benadering loop ik een aanzienlijke kans om de beste kandidaat te missen, omdat ik deze persoon o.b.v. van een algemene statistiek al heb afgeschreven. Dat vind ik niet rationeel.

Ik maak dus geen denkfouten, ik wijs er gewoon op hoe statistieken hun invloed kunnen hebben op het inschatten van risico's.

De fout is dat je je beperkt tot algemene statistieken en die toepast op individuen.
Met deze "rationele" benadering moet ik als baas ook geen jonge mannen meer aannemen want ook die zijn statistisch gezien vaker crimineel. Ouderen zijn vaker ziek, vrouwen worden zwanger. Dit soort analyses geven weinig houvast.

Anders gezegd: je gebruikt alleen het gemiddelde van de steekproef en negeert de variantie.

[axxyanus]

De redenatie klopt niet Axxyanus. Misschien gezien vanuit een enkele werkgever, maar zeker niet voor allemaal. Stel er zijn 30 blonde sollicitanten ten opzicht van 70 anderen, en er zijn 40 banen te vergeven. Stel onder de blonde sollicitanten zitten gemiddeld 20 geschikte kandidaten (67%) en onder de anderen 49 (70%). wie - om die reden - geen blonde kandidaten uitnodigd voor een gesprek heeft in het begin een iets groter kans (70% ipv 69%) om een geschikte kandidaat te treffen. Maar als alle bedrijven dat doen, dan is de laatste in de aap gelogeerd. Als er al 39 kandidaten geschikt zijn bevonden en aangenomen, zijn er nog 30 geschikte kandidaten over: 20 blonde (nog altijd 67% van de 30) en 10 overigen (op de 31 is dat ruim 32%). Wie op dat moment geen blonde kandidaten uitnodigt, halveert zijn kans om een geschikte kandidaat uit te nodigen!

Peter, er is geen reden om aan te nemen dat in werkelijkheid de poel van solicitanten zich op deze manier gedraagt.

Let op dat als we je redenering consistent zouden toepassen, het dan ook niet meer nuttig is om naar bv diploma's te kijken. Nemen we even aan dat er 30 solicitanten zijn met een diploma en 70 zonder. Onder de gediplomeerden zijn 20 geschikt en onder de anderen ook 20. Stel nu voor dat de eerste bedrijven enkel gediplomeerden uitnodigden en 19 geschikte kandidaten aannamen. Als het volgende bedrijf dan geen ongediplomeerden uitnodigt, verkleint het ook zijn kans om een geschikte kandidaat uit te nodigen.

Normaal gaan we ervan uit dat er niet alleen kandidaten verdwijnen door het solicitatieproces maar dat er ook weer kandidaten bijkomen, door ontslagen en afgestudeerden en dat de onderlinge verhoudingen redelijk constant blijven. Want dat is nu eenmaal een noodzakelijk aanname om soliciaties op de lange termijn enigszins efficiënt te kunnen blijven doen. Anders zal vroeg of laat het oorspronkelijk voordeel altijd verdwijnen, of dat nu geassocieerd wordt met blond haar of met het bezit van een diploma.

[Peter van Velzen]

Let op dat als we je redenering consistent zouden toepassen, het dan ook niet meer nuttig is om naar bv diploma's te kijken. Nemen we even aan dat er 30 solicitanten zijn met een diploma en 70 zonder. Onder de gediplomeerden zijn 20 geschikt en onder de anderen ook 20. Stel nu voor dat de eerste bedrijven enkel gediplomeerden uitnodigden en 19 geschikte kandidaten aannamen. Als het volgende bedrijf dan geen ongediplomeerden uitnodigt, verkleint het ook zijn kans om een geschikte kandidaat uit te nodigen.

Inderdaad, dat diploma zegt in dat geval dus maar weing. Het is wel een zuiverder graadmeter. De persoon heeft zelf dat diploma behaald. Niet blond zijn daartentegen zegt niets over de persoonlijke prestaties. Dat andere niet-blonde mensen erg geschikt zijn heeft niets met de toevallige sollicitant te maken. Maar je hebt gelijk - dat als er vraag is naar meer personeel dan dat er geschikte gediplomeerden zijn - je ook onder de niet gediplomeerden moet zoeken.

Je hoort vaak bedrijven klagen dat ze geen personeel kunnen vinden, en dan lees je hun advertenties: Gezocht werknemers van 18-25 jaar met 10 jaar ervaring. (komt écht voor) Ik las toevallig vandaag een artikel van Christophe Calleweart over "knelpuntberoepen".

Uiteraard leidt ook het niet uitnodigen van moslims to het niet vinden van geschikte moslims(de niet-moslims hebben meest al een baan) en ontstaan mede daardoor, onnodige knelpunten. Dit even hier genoemd om niet al te veel off-topic te raken.

[axxyanus]

Je richt je op het verkeerde detail. Dat het mijn denkwijze is, is totaal onbelangrijk. Waar het om gaat is dat het een correcte denkwijze is.

Dan had ik moeten schrijven dat een correcte denkwijze een oorzaak voor discriminatie kan zijn.

(wat is een correcte denkwijze? Deze term lees je ook veel op religieuze fora. Jij bedoelt waarschijnlijk 'rationeel' .
Ik vind het echter niet rationeel, los van de uitkomst. We hebben het bij dit soort kwesties over verschillen in gemiddelden over grote groepen. De variatie op niveau van individuen is aanzienlijk groter ).

Ik bedoel in dit geval gebaseerd op formeel wiskundige (kansrekening en statistiek) redeneringen. En dat de variatie op niveau van de individuen aanzienlijk groter is, spreekt mijn redenering niet tegen.

Neen, ik doe geen aannames over individuen. Ik sorteer individuen in risico-klassen.

Waarmee je een aanname over het individu hebt gedaan, namelijk dat hij in een risico klasse valt, dus een risico vormt.

Sorry maar wat je hier schrijft is op zijn minst misleidend. Neen, ik doe geen aanname over het individu, dat die persoon in een bepaalde risicoklasse valt, wordt niet aangenomen maar afgeleid uit de statistische gegevens. Dat is wat de statistiek aan informatie levert.

Dat hij dus ook een risico vormt, hangt af van wat je daar juist mee bedoeld. Afgaande op hoe je over het algemeen die term hanteert be ik geneigd dat als een non sequitur te beschouwen.

Als de kans op een bruikbaar individu uit een bepaalde klasse te klein is, dat is het rationeel om alle individuen in die klasse gewoon te negeren.

Nee, je doet hiermee impliciet een 2e aanname, namelijk dat de kans op een "bruikbaar individu" 1 op 1 verband houdt met de eerdere, algemene statistiek over de groep waar hij uit komt.

Ja als a priori kans is dat ook zo.

Echter, op individueel niveau zijn er veel meer factoren die meespelen en die veel bepalender kunnen zijn.

Ja en? Dat betekent alleen maar dat de a posteriori kans verschilt van de a priori kans. Het spreekt op geen enkele manier tegen dat men zijn voordeel kan doen door rekening te houden met de a priori kansen.

Sorry maar je bovenstaande bewering is nergens op gebaseerd, ze gaat uit van een situatie waarin we geen statistische cijfers hebben over de geschiktheid van Marokanen en Nederlanders.

Heb jij die wel dan? Ik niet.
En al had ik ze wel, dan nog is de variatie tussen individuen waarschijnlijk groter dan het algemene gemiddelde. Dus logischerwijs ga ik er niet bij voorbaat vanuit dat ik beter geen Marokkanen kan uitnodigen voor een sollicitatieronde, omdat zij uit een etnische groep komen met een gemiddeld hogere criminaliteit.

Dat is naast de kwestie. Ik heb nooit beweert dat er harde besluiten te trekken zijn zoals waar jij het hierover hebt. Ik had het over risico- en kost-batenanalyses die in bepaalde omstandigheden kunnen uitwijzen dat het de moeite niet waard is om mensen uit een bepaalde groep uit te nodigen. Dat is iets anders dan dat het onmogelijk zou zijn om een beter iemand uit te nodigen uit die groep.

Maar het uitgangspunt was nu juist dat we statistische cijfers hadden die aangaven dat een bepaalde bevolkingsgroep zich meer in laat in criminaliteit en dat het rationeel is voor een bedrijf om mensen als werknemer te mijden die zich inlaten met criminaliteit.

Een 1-dimensionale benadering, die wellicht voor drankflesjes wel hout snijdt maar niet voor mensen. Je scoort een individu ook op andere aspecten, niet alleen op het statistische risico vanuit een gemiddelde dat zijn afkomst met zich meebrengt.

Onzin, statistiek wordt maar al te vaak met succes toegepast met mensen als onderwerp. De onderliggende theorie is even robust ongeacht of het om mensen gaat of om drankflesjes.

Je doet nu ineens een nieuwe aanname, namelijk gelijke geschiktheid. Maar in je vorige post schreef je een van de kandidaten bij voorbaat al af, waardoor je de gelijke geschiktheid nog niet hebt kunnen vaststellen.

Ja en? Ik mag een voorbeeld toch aanpassen aan het punt dat ik probeer te illustreren.

Maar goed hier is een ander hypothetisch voorbeeld. In een bepaalde populatie zijn er Competenten en Dwazen. Er zijn ook Nederlanders en Marokanen. De verdeling van de populatie is alsvolgt:

	Competent	Dwaas
Marokaan	5%	5%
Nederlander	5%	85%

Deze tabel leert ons het volgende:
P[C] = 10% --- De kans dat een willekeurig gekozen persoon competent is.
P[C|M] = 50% --- De kans dat een willekeurig gekozen Marokaan competent is.
P[C|N] = 5,6% --- De kans dat een willekeurig gekozen Nederlander competent is.

Nu heeft een bedrijf een opening en heeft daarvoor een competente persoon voor nodig. Het probleem is dat het duur is om iemand uit te nodigen en na te gaan om die inderdaad competent is. 5000€ per kandidaat. De te volgen procedure is als volgt. Het bedrijf nodigt iemand uit om deel te nemen aan de wervingsprocedure. Als op het einde blijkt dat die persoon competent is, dan krijgt hij de aanbieding en stopt de wervingsprocedure. Als de persoon een dwaas bleek te zijn, wordt de volgende dag een nieuwe persoon uitgenodigd.

We kunnen nu drie gevallen onderscheiden:

1) De bedrijfsleiding heeft geen idee van de statistische gegevens en nodigt willekeurige personen uit. Aangezien P[C] = 10% is, betekent dat dat het bedrijf gemiddeld 10 mensen moet uitnodigen om deze vacature te vullen wat het bedrijf 50 000€ zal kosten

2) De bedrijfsleiding zijn nationalisten die enkel Nederlanders uitnodigen. Aangezien P[C|N] = 5,6% is, betekent dat dat het bedrijf gemiddeld 18 mensen moet uitnodigen om deze vacature te vullen wat het bedrijf 90 000€ zal kosten.

3) De bedrijfsleiding is op de hoogte van deze statistieken en nodigt enkel Marokanen uit. Aangezen P[C|M] = 50% is, betekent dat dat het bedrijf gemiddeld 2 mensen moet uitnodigen om deze vacature te vullen wat het bedrijf 10 000€ zal kosten.

Besluit: Enkel Marokanen uitnodigen drukt in dit geval aanzienlijk de solicitatiekosten van het bedrijf.

En ja dit zijn redelijk extreme cijfers maar als de cijfers minder extreem zijn, dan zal het voordeel ook gewoon minder extreem zijn, het verdwijnt niet.

[gerard_m]

Axxyanus,

Dat is naast de kwestie. Ik heb nooit beweert dat er harde besluiten te trekken zijn zoals waar jij het hierover hebt. Ik had het over risico- en kost-batenanalyses die in bepaalde omstandigheden kunnen uitwijzen dat het de moeite niet waard is om mensen uit een bepaalde groep uit te nodigen. Dat is iets anders dan dat het onmogelijk zou zijn om een beter iemand uit te nodigen uit die groep.

Ik heb "onmogelijk" ook nergens gebruikt, maar je was in je post daarvoor vrij duidelijk:

Als onderzoek aantoont dat een bepaalde groep zich meer inlaat met criminaliteit dan andere groepen dan is het rationeel voor een bedrijfsleider om individuen uit die groep te weren tijdens solicitaties, ook al is de overgrote meerderheid van die groep niet betrokken in criminaliteit.

Ofwel: discriminatie op de arbeidsmarkt o.b.v. groepsstatistieken is rationeel.

In de wetenschap dat deze groepsstatistieken over criminaliteit inderdaad een verschil laten zien tussen bijv. Nederlanders en Marokkanen, is het weren van Marokkanen uit sollicitatieprocedures dus een rationeel juiste beslissing.

In de praktijk kijk je in eerste instantie naar de beste x brieven en nodigt die uit. De kwaliteit van de brief (= variatie in de steekproef) is bepalend. Wie het verschil in groepsstatistieken leidend maakt, gooit mogelijk de beste kandidaat weg.


Je maakt in je laatste voorbeeld een aanvullende aanname door een bijzondere procedure voor te stellen:
procedure is telkens één persoon uitnodigen en stoppen als deze voldoet. Dit is een inefficiënt proces: je moet steeds los iemand uitnodigen en procedure duurt zo veel langer (en aan het eind van de rit zijn waarschijnlijk kandidaten afgehaakt). Daarnaast ben je het hopelijk met me eens dat de kans dat je de beste kandidaat misloopt zeer groot is omdat je deze waarschijnlijk nooit gaat zien?

Hoewel het zo wel een erg theoretisch verhaal wordt, wil ik er wel verder op in gaan maar dan wel eerst je voorbeeld beter snappen. Het kan aan mij liggen, maar uit je tabel lees ik:
-kans op geschikte Marokkaanse kandidaat (= wel compentent en niet dwaas = 5% * (100-5)% = 4,7%
-kans op geschikte Nederlandse kandidaat = 5% * (100-85)% = 0,8%
Of lees ik hem verkeerd?

[axxyanus]

In de wetenschap dat deze groepsstatistieken over criminaliteit inderdaad een verschil laten zien tussen bijv. Nederlanders en Marokkanen, is het weren van Marokkanen uit sollicitatieprocedures dus een rationeel juiste beslissing.

Als het bedrijf van het weren van criminele elementen een prioriteit maakt inderdaad.

In de praktijk kijk je in eerste instantie naar de beste x brieven en nodigt die uit. De kwaliteit van de brief (= variatie in de steekproef) is bepalend. Wie het verschil in groepsstatistieken leidend maakt, gooit mogelijk de beste kandidaat weg.

Wat een aanvaardbaar gevolg kan zijn. Je schijnt niet te beseffen dat tenzij je werkelijk iedereen uitnodigt, er altijd een kans is dat de beste kandidaat geen uitnodiging krijgt. Er is dus altijd een kans dat de sollicitatieprocedure de beste kandidaat mist. Dat er dus een procedure is die die beste kandidaat automatisch mist als die tot een bepaalde groep behoort, hoeft dus helemaal niet problematisch te zijn. Als een procedure gemiddeld betere kandidaten oplevert dan het alternatief, dan is het rationeel om die procedure te volgen. Ook al gooit die in bepaalde omstandigheden de beste mogelijke kandidaat al op voorhand weg.

Je maakt in je laatste voorbeeld een aanvullende aanname door een bijzondere procedure voor te stellen:
procedure is telkens één persoon uitnodigen en stoppen als deze voldoet. Dit is een inefficiënt proces: je moet steeds los iemand uitnodigen en procedure duurt zo veel langer (en aan het eind van de rit zijn waarschijnlijk kandidaten afgehaakt). Daarnaast ben je het hopelijk met me eens dat de kans dat je de beste kandidaat misloopt zeer groot is omdat je deze waarschijnlijk nooit gaat zien?

Ik heb een procedure gekozen die redelijk eenvoudig was om uit te leggen en die mijn punt duidelijk maakte. De bedoeling was niet om in zijn geheel een efficiënte sollicitatieprocedure te ontwerpen maar om duidelijk te maken hoe binnen een bepaald kader, het op voorhand negeren van een bepaalde groep, positieve resultaten kan opleveren, in dit geval een kostenreductie.

Voor de rest richt jij je veel te veel op die beste kandidaat. Bedrijven hebben weinig belangstelling om er absoluut de beste kandidaat uit te halen. Wat ze willen is tegen aanvaardbare kosten een kandidaat vinden die voldoet. En als de procedure meerdere aanvaardbare kandidaten oplevert dan zullen ze natuurlijk voor de beste van die gaan. Maar het idee dat ze de echte beste gemist zouden kunnen hebben omdat ze die mogelijk niet uitgenodigd hebben, daar liggen ze echt niet wakker van.

Hoewel het zo wel een erg theoretisch verhaal wordt, wil ik er wel verder op in gaan maar dan wel eerst je voorbeeld beter snappen. Het kan aan mij liggen, maar uit je tabel lees ik:
-kans op geschikte Marokkaanse kandidaat (= wel compentent en niet dwaas = 5% * (100-5)% = 4,7%
-kans op geschikte Nederlandse kandidaat = 5% * (100-85)% = 0,8%
Of lees ik hem verkeerd?

Ik zal de tabel aanvullen, misschien maakt het dat voor je gemakkelijker:

	Competent	Dwaas	Totaal
Marokaan	5%	5%	10%
Nederlander	5%	85%	90%
Totaal	10%	90%	100%

Ik zou ook willen aanraden om je vragen meer nauwkeurig te stellen. "kans op een geschikte Marokaanse kandidaat" is namelijk dubbelzinnig, het kan zowel betekenen:

• De kans dat als je een willekeurige kandidaat eruit pikt dat die persoon een Marokaan is en competent en dus P[C∩M], wat in dit geval 5% is.
• De kans dat als je een willekeurige Marokaan eruit pikt dat die competent is en dus P[C|M], wat in dit geval gelijk is aan 5 / (5 + 5) = 5 / 10 = 50%

P[C∩N] = 5%
P[C|N] = 5 / (5 + 85) = 5 / 90 = 5,6%

[gerard_m]

In de wetenschap dat deze groepsstatistieken over criminaliteit inderdaad een verschil laten zien tussen bijv. Nederlanders en Marokkanen, is het weren van Marokkanen uit sollicitatieprocedures dus een rationeel juiste beslissing.

Als het bedrijf van het weren van criminele elementen een prioriteit maakt inderdaad.

Dit is alweer een aanvulling op je eerdere stelling, maar als ik die dan maar meeneem dan moet dit bedrijf in jouw ogen zich uitsluitend gaan richten op oudere dames omdat jongeren en mannen ook oververtegenwoordigd zijn in criminaliteit statistieken.

In de praktijk doet geen enkel bedrijf dat (vanwege het weren van criminelen) en daar zit een ratio achter. Als ik 20 brieven krijg of 5 gesprekken voer, zijn dat betere voorspellers dan de statistieken over gemiddelden.

In statistische termen: de variantie in de steekproef is groot en de verschillen tussen de gemiddelden beperkt.

Dit effect wordt kleiner door in je voorbeeld extreme verschillen in gemiddelden tussen beide groepen te introduceren.
Hoewel ik het gegoochel met cijfers niet geheel snap (maar dat ligt vast aan mij), is wel duidelijk dat je de variantie hebt weg gegoocheld.

Er is inderdaad wel een voorbeeld te bedenken waarin je stelling op gaat en de individuele variantie ondergeschikt raakt aan het gemiddelde. Als ik 10 brieven van kleuters krijg en 10 brieven van volwassenen, dan zal ik inderdaad de kleuters bij voorbaat niet uitnodigen.
Zoals je zelf zegt:

Ik heb een procedure gekozen die redelijk eenvoudig was om uit te leggen en die mijn punt duidelijk maakte.

Maar als ik realistische cijfers in je model stop, wordt mijn punt duidelijk. Met de echte criminaliteit cijfers zal je allereerst een correlatie zien tussen geschiktheid + het hebben van een baan en criminaliteit. Daarnaast is de kans een crimineel aan te nemen statistisch gezien al vrij klein, en het verschil bij aanname van een Nederlander vs een Marokkaan ook. Met het scannen van de brieven of ev. wat antecedentenonderzoek heb ik een veel betere voorspeller gevonden.

Het is (in het algemeen bij het toepassen van statistiek) rationeel om de variantie niet te negeren en je blind te staren op verschillen in gemiddelden. Het is dan ook rationeel om Marokkaanse kandidaten niet bij voorbaat uit te sluiten, ook al zijn Marokkanen hoger vertegenwoordigd in statistieken over criminaliteit . En on topic: het is ook rationeel om geen moslimfobie te ontwikkelen, ook al zijn er echte problemen me de islam.

Ik ben nog steeds benieuwd hoe jouw denkwijze past in dit topic. Zie je geen problemen met de islam (want je hebt geen problemen met individuele moslims)?

[axxyanus]

In de wetenschap dat deze groepsstatistieken over criminaliteit inderdaad een verschil laten zien tussen bijv. Nederlanders en Marokkanen, is het weren van Marokkanen uit sollicitatieprocedures dus een rationeel juiste beslissing.

Als het bedrijf van het weren van criminele elementen een prioriteit maakt inderdaad.

Dit is alweer een aanvulling op je eerdere stelling,

Neen, dat is gewoon een verduidelijking van de bewering dat het rationeel is voor een bedrijf om mensen te mijden die zich met criminaliteit inlaten. Dan is het namelijk ook rationeel om daar een prioriteit van te maken. Ik heb dat er nu gewoon aan toegevoegd omdat uit jouw reactie bleek dat je dat niet doorhad.

maar als ik die dan maar meeneem dan moet dit bedrijf in jouw ogen zich uitsluitend gaan richten op oudere dames omdat jongeren en mannen ook oververtegenwoordigd zijn in criminaliteit statistieken.

Ik spreek me niet uit over wat moet en wat niet moet. Ik heb al aangeven dat er andere redenen kunnen zijn, die meespelen. Ik verdedig enkel de bewering dat het rationeel verdedigbaar is dat een bedrijf zich in dit geval in eerste instantie enkel richt op oudere dames. Of dat het rationeel verdedigbaar is dat de bedrijfsleiding zich meer zorgen maakt over de mogelijkheid iemand aangenomen te hebben die zich inlaat met criminaliteit, als ze iemand anders aannemen.

In de praktijk doet geen enkel bedrijf dat (vanwege het weren van criminelen) en daar zit een ratio achter. Als ik 20 brieven krijg of 5 gesprekken voer, zijn dat betere voorspellers dan de statistieken over gemiddelden.

Dat is wat mij betreft op dit moment naast de kwestie. Ik probeer hier geen totaal balans te maken van de prioriteiten die een bedrijf heeft bij het aannemen van een persoon. Ik wijs er gewoon op dat a priori-kansen hun belang kunnen hebben. Uw 20 brieven en 5 gesprekken opmerking zijn trouwens ook naast de kwestie. De vraag is bv, wie nodig je uit voor dat gesprek en ook hier kan het voordelig zijn om die uitnodigingen te beperken tot één groep.

In statistische termen: de variantie in de steekproef is groot en de verschillen tussen de gemiddelden beperkt.

Wat niet tegenspreekt dat het verschil beduidend genoeg is om er je voordeel mee te doen. Je herhaalt dit maar alsof het je mantra is maar komt nooit met een uitgewerkt (hypothetisch) voorbeeld waarmee je je visie ondersteunt. Vergeet ook niet dat dit oorspronkelijk o.a. over misdaad ging en angst voor moslims en dat vegan-revolution ergens met een filmpje kan waarin sprake was van factoren 10 en hoger.

Ik vind het ook raar dat "de variantie in de steekproef is groot en de verschillen tussen de gemiddelden beperkt" op een of andere manier moet tegenspreken dat het rationeel is om een bepaalde groep te negeren of juist naar voor te halen (naargelang het geval) maar dat je helemaal niet doet nadenken in hoeverre dat dan ook niet geld t.o.v. angst voor de ideologie van die groep.

Voor zover ik je begrijp heb je er geen enkel probleem mee als statistieken aangevoerd worden om de angst te ondersteunen voor de ideologie van een bepaalde groep maar als die zelfde statistiek gebruikt wordt om het idee te ondersteunen dat mensen uit die ideologie op een of andere manier een groter risico zijn, dan is het: de variantie in de steekproef is groot en de verschillen tussen de gemiddelden beperkt. Dat lijkt mij selectief gebruik van statistiek.

Dit effect wordt kleiner door in je voorbeeld extreme verschillen in gemiddelden tussen beide groepen te introduceren.
Hoewel ik het gegoochel met cijfers niet geheel snap (maar dat ligt vast aan mij), is wel duidelijk dat je de variantie hebt weg gegoocheld.

Het algemeen principe is eenvoudig. Als (deel)groepen een verschillend gemiddelde hebben, dan zal een selectie uit de (deel)groep met het grootste gemiddelde, kanditaten met een gemiddeld hogere score opleveren. Zelfs als er een substantiële overlap is, blijft dat zo.

Ik zou eenuitgewerkt voorbeeld kunnen geven hier maar dat is dan natuurlijk ingewikkelder dan het vorige voorbeeld en daar kruipt redelijk wat tijd in. Aangezien je dit al niet geheel snapt, betwijfel ik dat dat onze gedachtewisseling zal vooruit helpen.

Ik heb een procedure gekozen die redelijk eenvoudig was om uit te leggen en die mijn punt duidelijk maakte.

Maar als ik realistische cijfers in je model stop, wordt mijn punt duidelijk. Met de echte criminaliteit cijfers zal je allereerst een correlatie zien tussen geschiktheid + het hebben van een baan en criminaliteit.

Ja ja maar ondertussen worden die zelfde criminaliteitscijfers toch maar gebruikt om angst voor de ideologie aan te wakkeren. Je kan niet aan de ene kant criminaliteitscijfers gebruiken alsof de criminaliteit voornamelijk het gevolg is van de ideologie om zo angst voor de ideologie te ondersteunen maar dan als het gaat om het vullen van een vacature, met het verband tussen werkloosheid en criminaliteit komen.

Mijn oorspronkelijke bewering kwam neer op het volgende: Als statistiek angst voor de ideologie ondersteunt dan ondersteunt statistiek op de zelfde manier angst voor de aanhangers.

Dus natuurlijk moeten al mijn voorbeelden vanuit dat kader begrepen worden, ook als jij dan criminaliteitscijfers vermeldt. Waarom zou je in het kader van deze gedachtewisseling criminaliteitscijfers vermelden als ze uitgelegd kunnen worden als een gevolg van werkloosheid? Waar zit dan de ondersteuning voor angst voor de ideologie?

Daarnaast is de kans een crimineel aan te nemen statistisch gezien al vrij klein, en het verschil bij aanname van een Nederlander vs een Marokkaan ook. Met het scannen van de brieven of ev. wat antecedentenonderzoek heb ik een veel betere voorspeller gevonden.

Daar geloof ik niets van. Met een beetje zoeken kan iedereen vinden hoe een sollicitatiebrief er moet uitzien. Dat zo'n brief dan een betere voorspeller is, dat valt te betwijfelen. Ten tweede als criminaliteit sterk verbonden is met werkloosheid, dan zal je antecedentenonderzoek ook weinig nuttigs opleveren. Want de mensen waarvan je merkt dat ze zich met criminaliteit inlieten zullen dan in grote mate de mensen zijn met een geschiedenis van werkloosheid. Ten derde antecedentenonderzoek is een kost. Dus zelfs als een antecedentenonderzoek iets nuttigs kan opleveren is het nog niet zeker dat die nuttigheid voldoende is om de kosten te verantwoorden.

Het is (in het algemeen bij het toepassen van statistiek) rationeel om de variantie niet te negeren en je blind te staren op verschillen in gemiddelden. Het is dan ook rationeel om Marokkaanse kandidaten niet bij voorbaat uit te sluiten, ook al zijn Marokkanen hoger vertegenwoordigd in statistieken over criminaliteit . En on topic: het is ook rationeel om geen moslimfobie te ontwikkelen, ook al zijn er echte problemen me de islam.

Dat laatste is tegenstrijdig. Ofwel vallen die echte problemen best mee en is er dus geen reden om angst voor de ideologie te hebben, ofwel wegen die echte problemen zwaar genoeg door om je zorgen te maken ten op zichtte van moslims. Wie anders probeert te argumenteren, gebruikt de statistiek op een selectieve manier om enkel de resultaten te zien die hij wil zien.

Ik ben nog steeds benieuwd hoe jouw denkwijze past in dit topic. Zie je geen problemen met de islam (want je hebt geen problemen met individuele moslims)?

Mijn visie is dat de problemen met de islam, veroorzaakt worden door moslims wiens gedrag door de islam beïnvloed wordt. Als die problemen over het algemeen blijken mee te vallen, is er geen reden om van de islam een groot probleem te maken. Wie beweert dat islam wel een groot probleem is, kan daarna niet beweren dat moslims geen probleem zijn.