Nederlandse oorlogsmisdaden

[Gershom]

Gisteren was er een aankondiging in het Journaal over de verschijning van een nieuw boek met betrekking tot het Nederlands koloniaal verleden. Remy Limpach, schreef het onder de titel ;"De brandende kampongs van generaal Spoor"
Het is een gedegen werk van meer dan 800 pagina's, en ik heb het onmiddellijk besteld. Niet zozeer vanwege die indrukwekkende hoeveelheid papier, maar omdat het mij al vele jaren verbaasd dat Nederland zo krampachtig met zijn geschiedenis omgaat. Eigenlijk vermoedde ik al heel lang dat de officiële Nederlandse lezing (Er is niets gebeurt, en als er wel wat gebeurt is dan zijn dat "Incidenten") een grote doofpot was. Prof.Lou de Jong moest nog op eieren lopen toen hij alweer vele jaren geleden zijn Geschiedenis over de tweede wereldoorlog schreef.
Het wordt tijd dat over die periode nu eens eindelijk klare wijn geschonken wordt. Ik ben razend benieuwd. Helaas kan het bij Bol.com pas over 10 dagen geleverd worden.
Dat is wreed. Tegen die tijd zijn mijn nagels tot op het bot toe afgekloven.

[Fenomeen]

Het onderwerp is niet eens ter sprake gekomen tijdens de geschiedenislessen, niet op de lagere en de middelbare school.
Dat was in de jaren 70 en 80.
Waarom het niet ter sprake is gekomen weet ik niet.

Hoe zit dat bij anderen?

Succes met je nagels!

[doctorwho]

Ik heb het altijd vrij naïef gevonden dat de Nederlanders verwachten dat de Indonesiërs na af te zijn van de Japanse bezetter hun voorgaande Nederlandse bezetters met open armen zouden ontvangen. Maar de kennis van nu is natuurlijk anders dan destijds. Had al eens meer gelezen over moordpartijen tijdens de politionele acties. De slappe nietszeggende reacties die ik tot nu toe van enkele politici zag zijn ergerlijk. Gewoon erkennen en spijt betuigen kan toch niet zo moeilijk zijn.

[Rereformed]

Reuze interessant, maar wel € 50!
https://www.boomgeschiedenis.nl/kernpro ... raal-Spoor" onclick="window.open(this.href);return false;

[Maria]

Velen, die er waren, zouden veel kunnen vertellen.
Ik had 25 jaar geleden een oudere vriend, ook een Indië ganger, die in die laatste jaren steeds vaker zijn tijd daar aantipte.
Maar steeds als ik belangstelling toonde, dan liet hij het afweten met een: "Dat is geweest" en "zo onvoorstelbaar dat ze het hier toch niet geloven" en "wat heeft het voor zin het op te rakelen? Wie is daar mee gediend?"
Soms zelfs:
"Soms denk ik dat ik me vergis, het heb gedroomd, ook de helft maar weet en de rest is me niet helder".
Ook een keer: "Een vriend van me........" en toen stopte het.
Hij leek erover te willen praten, maar kon het niet.

Dezelfde soort gedachten trouwens ook van een Nieuw Guinea-ganger vriend.
Na zijn 50e jaar kwam het boven, in dromen en slapeloze nachten.
Zo sterk dat het overdag zijn gedrag beïnvloedde en hij alsnog in therapie moest.
Veel heeft dat niet uitgehaald.

Nu sterven deze mensen uit.
En met hen hun verhalen.

[Gershom]

Reuze interessant, maar wel € 50!

Maar wel het dubbele aantal pagina's als een boek van 25 Euro
Zo die zit.

[Gershom]

Maria schreef;

Maar steeds als ik belangstelling toonde, dan liet hij het afweten met een: "Dat is geweest"

Die periode zal veel mensen levenslang beschadigd hebben.
Jij had nog vrienden en bekenden die er misschien wel over wilde spreken , maar het niet konden. Ik denk wel dat je ongeveer kunt vermoeden welke verschrikkelijk zaken die mensen hebben gezien of doorgemaakt.

Ik had vrienden die leefden in een schijnwereld die ze voor zichzelf ter geruststelling hadden bedacht. Zij waren ervan overtuigd dat Nederland niets dan goeds had verricht in "Ons Indië". Zij hadden er immers zelf jarenlang gewoond, en uitsluitend goede zaken gezien. Zij hadden baboes en bedienden in hun huizen die graag bij hen wilde blijven, en diep tevreden waren met alles wat hen werd toegeschoven. Zij prezen deze "Indo's" dat zij met zo weinig al diep tevreden waren. Het was die vrienden niet aan het verstand te praten dat het niet was zoals zij voor zichzelf bedacht hadden.
Als er al een paar dronken militairen waren die zich af en toe hadden misdragen, dan werden zij berecht en bestraft.
Maar het kwam maar heel weinig voor...beweerden zij.
Het bracht mij tot stille razernij.
Ik hoop binnenkort de ware toedracht te kunnen lezen.

[Fish]

Ik vind het moeilijk om geschokt te zijn, of verontwaardig te reageren. Hoe zou ik geweest zijn als ik in Indië gediend had?
Had ik niet mee gedaan?
Ik hoorde in mijn diensttijd verhalen van instructeurs die in Indië geweest waren, sympathieke mannen maar hun verhalen waren al niet prettig en waarschijnlijk werd niet alles verteld. Hoe reageer je als je voortdurend door niet als militairen geklede tegenstanders beschoten wordt en je je vrienden ziet sneuvelen?
Ook in Nieuw Guinea zijn dingen gebeurt. Oorlog is smerig.

[Gershom]

Ik vind het moeilijk om geschokt te zijn, of verontwaardig te reageren. Hoe zou ik geweest zijn als ik in Indië gediend had?

Niemand kan zeggen dat jij daaraan niet zouden hebben meegedaan, of zou hebben weggekeken bij gruweldaden. Je kunt alleen maar hopen dat jij dat niet zou hebben gedaan. Daar is uitzonderlijke moed voor nodig die maar weinigen kunnen en durven opbrengen.
Wij kennen helaas teveel voorbeelden van het optreden van militairen die soms gestuurd worden naar andere landen, en daar gruwelen begaan. Engeland in India, Fransen in Algerije, Nederland in Indonesië, Amerikanen in Irak en Vietnam, Israël in bezet gebied, En Duitsers zo'n beetje overal, de lijst is eindeloos je kunt wel doorgaan.
Dat alles neemt niet weg, dat wanneer het geweld ten einde is, Historici de taak hebben uit te zoeken en vast te leggen wat werkelijk is gebeurt. Zoals prof. Bellinfante (in plaats van bijltjesdag) een gedegen studie maakte van de naoorlogse rechtspleging, en de excessen die zich in die periode hebben voorgedaan. Er was in ons land een mythe aan het ontstaan dat wij op correcte wijze hadden afgerekend met Landverraders NSB'ers en andere collaborateurs. De historicus heeft dat beeld gecorrigeerd voor zover hem dat mogelijk was.
Een soortgelijke mythe bestond en bestaat nog steeds er over het Nederlandse optreden in Indonesië. Veel werd ontkend
en als het niet langer kon worden ontkend werd het gebagatelliseerd alsof een stelletje losgeslagen soldaten zelfstandig aan het rampokken was geslagen. Meer dan zestig jaar lang hebben opeenvolgende regeringen niets anders gedaan dan slechts schoorvoetend toegeven dat er misschien soms wel massa moorden waren begaan, en werd er een beetje binnensmonds sorry gemompeld.
Men kon eenvoudigweg niet ruiterlijk toegeven dat er zaken gruwelijk misgegaan waren. Men was te bang voor de reactie van nog in leven zijnde veteranen. Voor een groot deel gelukkig jongens die niets hadden misdreven. Je kon die jongens toch niet vertellen dat zij jarenlang belazerd waren, terwijl zij dachten hun leven veil te hebben voor een goede zaak??
Ik kijk net als jij ook niet verbaasd als soldaten zich misdragen. Ik heb genoeg kennis van oorlogen om te weten dat zoiets in de mens zit. Maar ik ben wel verontwaardigd, dat men na zoveel jaren niet ruiterlijk en volmondig toegeeft
dat er gruwelijke misdaden zijn gepleegd. Dat het structureel was, en dat het hoogste gezag daarvan op de hoogte was.
Men is eenvoudig niet in staat een royaal gebaar te maken en om vergeving te vragen.
Dat vind ik wel schokkend!

[Fish]

[Dat alles neemt niet weg, dat wanneer het geweld ten einde is, Historici de taak hebben uit te zoeken en vast te leggen wat werkelijk is gebeurt.

Daar heb ik uiteraard geen probleem mee.