Ik zal, als ik er tijd voor heb, eerst het filmpje proberen te kijken. Moeilijke materie, dus of ik het ga begrijpen...Volgens mij halen jullie drie dingen door elkaar:Maa dat ia gotendeels mijn schuld. Ik heb onvoldoende duidelijk gemaakt, dat ik het in mijn laatste bijdragen alleen over quantum-waarnemingen heb.
- Indrukken
- Wetenschappelijke theoriën over waarnemingen
- quantum-waarnemingen. Oftewel gebeurtenissen/
Klopt. Wat zicht betreft: Er vallen pakketjes energie (fotonen) welke weerkaatst worden door materie(energie) op moleculen/atomen, welke de gewaarwording van zien geven. Heel ingewikkeld allemaal! Wat is zien? Wat zien we? Want materie/moleculen/atomen blijken meer uit leegte te bestaan dan iets anders. Maar omdat wij er toevallig in grootte tussenzitten (Tussen het extreem grote heelal en de quantumprocessen) lijkt alles solide. Ruimte zelf kun je inderdaad niet waarnemen en bestaat misschien in werkelijkheid (evenals tijd) niet. En zo zal ruimtetijd misschien ook wel een afspraak zijn om eea te kunnen verklaren. Want er bestaat uiteraard wel iets. Wij zijn er immers ook om er over na te denken en ik wil niet dezelfde fout maken, die filosofen wel hebben bedacht, dat niets bestaat. Dat gaat mij te ver.indrukken
Onze indrukken zijn gemanipuleerd door de hersenschors, en geven ons daarom het idee dat wij voorwerpen zien en ruimte. Dat is echter fysisch niet het geval. Ons gezichtsvermogen werkt uitsluitend met gebeurtenissen op het netvlies. Ons gehoor werkt uitsluitend met gebeurtenissen op het trommel vlies. Ons gevoel werkt uitsluitend met gebeurtenissen in onze tastzenuwen. Onze smaak werkt uitsluitend met gebeurtenissen in onze smaakpappillen en ons reukvermogen werkt uitsluitend met gebeurtenissen in onze reukreceptoren. In principe zijn dit allemaal quantum waarnemingen die energie toevoegen aan een neuron.
Maar we moeten het uiteraard wel doen met deze theorieën. Het zijn de meest betrouwbare beschrijvingen van alles dat we "zien"men meten. Misschien dat blijkt dat ruimtetijd slechts een wiskundige constructie of zelfs een filosofische constructie is. Ik heb er vertrouwen dat de wetenschap dit ooit zal ontwaren.theoriën
De wetenschappelijke theoriën werken vrijwel allemaal met onze indrukken. Niet met quantum-waarnemingen. Alleen in de quantum-mechanica noemt men de gebeurtenissen “waarnemingen” en beseft men dat de materie en de ruimt slechts een waarschijnlijkheid vormen voor gebeurtenissen. Dit komt omdat alleen in de quantum-mechanica pijnlijk duidelijk is, dat alleen een meting(=waarneming=gebeurtenis) duidelijkheid kan verschaffen. Waar dit in andere disciplines door wat ik “de wet van de grote getallen” noem, wordt gemaskeerd.
Zoals je hiervoor betoogde, ook quantum-waarneming is een menselijk concept. Misschien goed, misschien fout. Want wat je voorbeeld van de bal betreft. Het is een rode bal, maar rood is de enige kleur die deze bal dus niet absorbeerd, maar juist reflecteert. De bal zelf is dus helemaal niet rood. Wat je over ruimtetijd schrijft: Ik moet eerst het filmpje gaan bekijken.quantum waaarnemingen
Ik betoog daarentegen dat de quantum-waarneming (een gebeurtenis) in feite alles is dat wij waarnemen, en dat de rest in alle gevallen een conclusie is van ons zenuwstelsel. Of direct – in de zin van “Ik zie een rode bal”, waar wij in feite alleen gebeurtenissen in ons netvlies hebben waargenomen, die tot deze indruk leiden, of indirect – in de zin van Einstein. Verder stel ik dat tijd uitsluitend bestaat uit een volgorde van waarnemingen (=gebeurtenissen), en dat alle aspecten ervan met behulp van die gebeurtenissen kunnen worden verklaart. (zonder veel theorie, en zonder veel ingegrepen van de hersenschors). Uiteraard zijn de meeste van deze gebeurtenissen herinneringen. (hoeven niet uit onze hersenen te worden opgehaald, we kunnen ook een mechanische meting vaststellen). Theoretisch kunnen wij een herinnering alleen verklaren door een toestand van verhoogde entropie, aan te nemen. Dus de verklaring bevat wel degelijk materie en ruimte. Maar die verklaring is en blijft theoretisch. Wellicht vergissen wij ons daarin.
Je bedoelt de subdiscussie ging niet zozeer over tijd? Onderwerp is nl. "De definitie van tijd". Dat jij zelf tijd blijft loskoppelen van ruimte mag natuurlijk. Misschien heb je wel gelijk. Misschien ook niet. Niemand weet het nog.Het ging in de dicussie niet zozeer over tijd, als wel over toestanden versus waarnemingen. Dat dit consquenties heeft voor ons tijdsbegrip, is mijn persoonlijke conclusie. De deelnemers aan het debat reppen daar geheel niet over. Zij debatteren uitsluitend over de interpretatie van de quantummechanica. Ik overweeg hier een veel radikalere interpretatie dan die van de deelnemers aan het debat, waarbij alleen de waarnemingen(=gebeurtenissen) objectief reeëel zijn, en toestanden zuiver subjectief zijn. In deze draad stel ik daarom dat alleen gebeurtenissen met tijd samenhangen. De rest bestaat misschien niet eens. Dit is diametraal tegengesteld aan het denken van hen die menen dat tijd een illusie is. Ik stel daarentegen dat wellicht juist toestanden een illusie zijn. En daarmee dus ook de vierdimensionale Einstein-Minkowski ruimte (die in feite een niet veranderende toestand schetst).
Wat je bedoelt met "De rest bestaat misschien niet eens..." is me weer een raadsel. Wil je hiermee zeggen dat alleen tijd bestaat? Want die conclusie zou ik nog vreemder vinden....
