JeffreyB. schreef:Ik weet hoe evolutie werkt, en ook hoe dat gegaan is met het oog. De evolutie werkt als the survival of the fittest.
Maar als je langzaam uitzoomt op het hele proces, en kijkt wat er nou daadwerkelijk is gebeurd van begin tot eind, door de generaties heen, met name het oog; dan valt op dat er transformatie is plaatsgevonden van vliesje tot aan een perfect werkende lens die alles kan waarnemen. Hierdoor geloof ik dat het, in tegenstelling tot jij, evolutie een doel heeft. Naar mijn mening werkt het dus daadwerkelijk naar iets toe. Op korte termijn: overleven. sterker zijn dan je vijand.
Op lange termijn? dat weten wij niet. Althans, ik niet. Waarom moet er geëvolueerd worden? Niet alleen met het levende organismen maar ook ons heelal.
En dan kom ik op jouw quote: "Nergens was er een oog ontwerper die duizenden jaren op voorhand heeft gesteld dat een oog er zus en zo moet uitzien en dit en dat moet kunnen"
Ik geloof dus wel dat evolutie in gang is gezet door iets of 'iemand' die wij niet kennen. Iets dat een rijtje dominosteentjes achter elkaar heeft gezet en het eerste tikje heeft gegeven.
Mutaties zijn aanpassingen die naar mijn mening niet uit puur toeval zijn gebeurd. Als je naar het oog kijkt, en de werking ervan, kan ik niet om het feit dat dit zomaar met toeval is ontstaan. Er moet over nagedacht zijn.
Het dikgedrukte heb ik ook zeer lange tijd geloofd toen ik nog een meer pantheïstische kijk had.
Wat mij ervan overtuigde dat dit een overbodige stap was, is het feit dat het oog nog steeds niet perfect is, en dat er genoeg aanwijzingen zijn die aantonen dat evolutie vaak maar wat aan het "doen" is, zogezegd.
Er zijn zoveel dieren die eigenschappen hebben die zo onnozel zijn, dan er totaal geen doel achter kan zitten. De laryngeale zenuw (zenuw die het strottenhoofd bedient) van een giraffe loopt niet direct van de hersenen naar het strottenhoofd, maar loopt eerst door de gehele nek heen naar beneden, om vervolgens weer naar boven te lopen naar het strottenhoofd.
Ook al heb ik wel horen zeggen dat het bestaan van een ontwerper niet betekent dat alles perfect ontworpen moet zijn, dit is mijns inziens toch wel een heel duidelijke fout, die erg makkelijk te corrigeren is, zelfs via evolutie.
Waar het dus op neerkomt is: Als er een ontwerper aan ten grondslag stond, en die ontwerper gebruikte evolutie als middel, dan heeft die het op een manier gedaan die niet te onderscheiden is van een manier waarbij geen ontwerper betrokken was.
Mede daardoor gebruik ik de stap "ontwerper" niet. Het voegt een onnodige stap aan het proces toe.
"Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?"
Douglas Adams