YYZ schreef:
Ik dacht dat het over absoluut of elitair atheïsme ging in dit topic, iets dat alle soorten van geloof of dogma's in vraag stelt. Anders gezegd, vanuit de psychologie weten we dat inprentingen kunnen leiden tot blind geloof, het is een blokkade voor het atheïstische vrijdenken. Absoluut atheïsme staat in relatie met relatief atheïsme (cfr ietsisme).
Absoluut atheïsme klinkt meer als een levenswijze gericht op leven zonder goden. Een atheist is inderdaad per definitie ongelovig, maar dat betekend dus dat je de taal ook moet aanpassen naar de situatie, naar antheïsme
.
Als je daar onvoorzichtig en inconsequent tewerk gaat, kan je inderdaad stellen dat atheisten niet in god geloven maar wel geloven in andere zaken. Het woordje geloof wordt hier onterecht misplaatst voor het begrip vertrouwen. Atheisten vertrouwen net zo goed op mensen die ze lief zijn, dat alles altijd naar beneden valt, dat de zon opkomt 's morgens, etc.
In dit geval praat je dan over blind vertrouwen op de politiek. Maar dat is dus niet relevant aan de levenswijze 'absoluut atheïsme' maar aan de persoon in kwestie. Die persoon kan net zo goed boeddhist zijn, moslim, hare krishna, etc.
Ik wist niet eens dat er zo veel verschillende atheisten stromingen zijn... Wat een onzin eigenlijk
. Hoe meer ik er over nadenken hoe meer ik ga grijnzen... Religiante atheïsten hahahahahaha. Ik betwijfel of dat een reeële omschrijving is. Ben ik ook een religiant atheïst omdat ik vrouwen aanbid?
Ik weet wat fatalisme is. Ik weet ook wat pantheïsme is. Ik begrijp, waarom uit het oogpunt van een gelovig christen (die denken niet zo moeilijk, het is allemaal vrij voor de hand liggend) het panteïsme inderdaad kan vervallen tot een fatalisme. Hun begrip van vrije wil en moraal is op z'n best oppervlakkig te noemen.
Maar ik begrijp niet wat er fatalistisch is aan atheïsme (in wat voor bijvorm dan ook). Je bepaald tenslotte zelf het nut van het leven als atheïst. Dan kan het inderdaad voorkomen dat soms het leven van een persoon, door die persoon zelf als onnuttig wordt gezien. Of dat dan terecht of onterecht is laat ik in het midden, dat verschilt natuurlijk per situatie.
De atheïst, of eerder, de mens, die het leven per definitie, los van context, als nutteloos ervaart of bestempeld, doet dit m.i. vanuit een onredelijke positie. Je ontkent dan in principe dat er een mogelijkheid bestaat, een leven nuttig te besteden. De mens die het leven per definitie als nuttig bestempeld doet dit m.i. vanuit een onredelijke positie want er is geen erkenning voor het feit dat een leven onzinnig en nutteloos kan zijn (hersendood bijv. ik noem maar wat).
Ik zie dus absoluut geen link tussen atheïsme en fatalisme.
