Leo apostel

[Guustaaf]

Nou, misschien moet je die link dan toch eens aanklikken en het lezen.

Welke link? er zijn er meerdere geplaatst, alleen kan ik zo snel geen link vinden die jij hebt geplaatst.
Jemmer dat jijzelf niet kunt vertellen wat zelftranscendent betekent. De religieuze betekenis interesseert mij niet. (ik doe niet aan religie). De filosofische komt mij wat eigenaardig over, Hoe kan een mens boven een mens uitstijgen? Dat ik mij niet blindstaar op mijn beroep (ik werk niet meer), en mijn burgelijke status, wil nog niet zeggen dat ik iets bijzonders doe, Volgens mij is dit weer een vaag woord, waar wij niet veel aan hebben. "Bovenzinnelijk" en nog erger "uitstijgen boven de dualiteit van het zinnelijke" komt op mij ook over als een mystificatie. Ik ken niets dat boven de zintuigelijke waarneming uitgaat, en wat er tweeledig zou zijn aan het zinnelijke vermag ik ook niet in te zien. Woordenbrij voor mij. Waarschijnlijk bedoelt men hier hersenspinsels. Maar de enige hersenspinsels waar ik waarde aan hecht zijn die zich conformeren aan (liefst herhaalbare en objectieve) waarnemingen. Die laatsten zijn uiterst zinnelijk en daarom ook zinnig.

De link op pagina 1, de zevende posting die door Collegavanerik is geplaatst op mijn verzoek en die "hier is jouw link" heet.
Zelftranscendentie is de verschuiving van ego-intentionele emotionaliteit naar alter-intentionele emotionaliteit xzoals ik in het toppic Boeddhisme heb aangegeven.

[Rereformed]

Zelftranscendentie is de verschuiving van ego-intentionele emotionaliteit naar alter-intentionele emotionaliteit zoals ik in het toppic Boeddhisme heb aangegeven.

Dan is zelftranscendent eenvoudig verschuiving in iemands gedrag en denken, een overwinnen van jezelf, vertrouwde grenzen van denken overschrijden, het bewust worden van meer zaken. Niets wat een atheïst niet pruimen kan.
Het commentaar dat Apostel 'vriend en vijand verraste' wordt voor mij steeds moeilijker te begrijpen.

[Guustaaf]

Nou ik denk toch dat heel wat vrijdenkers hun wenkbrouwen hebben opgetrokken bij het volgende:
"Een geliefd voorbeeld van Apostel is de zen meditatie, die hij in de laatste jaren van zijn leven fervent beoefende. Maar ook noemt hij het verdiepen in een beeld, bijvoorbeeld een kruis of mandala, in een klank, bijvoorbeeld het orthodox-christelijk gebed of een boeddhistische mantra, of in een gebeurtenis, bijvoorbeeld de kruisweg van Jezus of de geschiedenis van de mensheid, als manieren om je te richten op het geheel" Toch?

[Maria]

Nou ik denk toch dat heel wat vrijdenkers hun wenkbrouwen hebben opgetrokken bij het volgende:
"Een geliefd voorbeeld van Apostel is de zen meditatie, die hij in de laatste jaren van zijn leven fervent beoefende. Maar ook noemt hij het verdiepen in een beeld, bijvoorbeeld een kruis of mandala, in een klank, bijvoorbeeld het orthodox-christelijk gebed of een boeddhistische mantra, of in een gebeurtenis, bijvoorbeeld de kruisweg van Jezus of de geschiedenis van de mensheid, als manieren om je te richten op het geheel" Toch?

Ik neem aan, dat hij juist hiermee heeft bedoeld, dat dit niet specifiek voorbehouden is aan gelovigen met hun specifieke methoden, die hij als voorbeeld noemt, maar voor iedereen die voor zichzelf een bepaald onderwerp kiest.
Een bij uitstek atheïstische gedachte.
Maar misschien vergis je je met de anti-theïstische gedachte?

[axxyanus]

Zelftranscendentie is de verschuiving van ego-intentionele emotionaliteit naar alter-intentionele emotionaliteit zoals ik in het toppic Boeddhisme heb aangegeven.

Dan is zelftranscendent eenvoudig verschuiving in iemands gedrag en denken, een overwinnen van jezelf, vertrouwde grenzen van denken overschrijden, het bewust worden van meer zaken. Niets wat een atheïst niet pruimen kan.
Het commentaar dat Apostel 'vriend en vijand verraste' wordt voor mij steeds moeilijker te begrijpen.

Misschien is dat nu ook nog moeilijk te begrijpen. Misschien dat de weerstand binnen de georganiseerde vrijzinnigheid tegenover dit soort zaken toen veel groter was en dat Apostel's bijdrage een aanzet was om die weerstand wat weg te nemen. Nu zoveel jaren kan het dan moeilijk zijn om ons die tijdgeest in te beelden.

In de VS bv waar spiritualiteit vaak gebruikt wordt om religie binnen te smokkelen, is er bij een aantal atheïsten nog steeds een enorme weerstand tegen spiritualiteit en transcendentie. Maar die weerstand ligt voor een groot deel gewoon aan het woord gebruik. Een zelfde concept zou waarschijnlijk makkelijker ingang vinden als daarvoor een ander woord dan "spiritualiteit" of "transcendentie" voor gebruikt zou worden.

[Rereformed]

Misschien is dat nu ook nog moeilijk te begrijpen. Misschien dat de weerstand binnen de georganiseerde vrijzinnigheid tegenover dit soort zaken toen veel groter was en dat Apostel's bijdrage een aanzet was om die weerstand wat weg te nemen. Nu zoveel jaren kan het dan moeilijk zijn om ons die tijdgeest in te beelden.
In de VS bv waar spiritualiteit vaak gebruikt wordt om religie binnen te smokkelen, is er bij een aantal atheïsten nog steeds een enorme weerstand tegen spiritualiteit en transcendentie. Maar die weerstand ligt voor een groot deel gewoon aan het woord gebruik. Een zelfde concept zou waarschijnlijk makkelijker ingang vinden als daarvoor een ander woord dan "spiritualiteit" of "transcendentie" voor gebruikt zou worden.

Dat is een hele goede invalshoek. Inderdaad, het waren andere tijden en inderdaad ligt het vaak aan het gebruik van 'besmette' termen.

[Peter van Velzen]

De link bekeken:

Het begrip spiritualiteit
In de artikelen Een ander geloven. Een nieuw transcenderen en Over spiritualiteit maakt Apostel duidelijk wat hij precies bedoelt met spiritualiteit. Apostel geeft een algemene, functionele, definitie, die niet naar God of Openbaring hoeft te verwijzen. Het is 'een systematische houding en strategie gericht op ervaringen die onze relatie met de diepste realiteit belichamen.' Daartoe plaatst men zich 'in het grootste geheel waartoe men denkt te behoren' en richt men zich 'op de basisdoelen in dienst waarvan men het eigen leven stelt'.

Ik heb wat moeite met term "diepste realiteit". De realiteit is mijns inziens niet diep. Ze bevindt zich direct tussen mij en jou of tussen haar en hem. In zekere zin zijn relaties met andere levende wezens de diepste realiteit die er is. En ze liggen allemaal buiten onze opperhuid.

Het grootste geheel waartoe ik behoor is het heelal maar daar komt geen spiritualiteit aan te pas. (nou ja de eerste 13 miljard jaar zeker niet) Een kleiner geheel - maar misschien wel belangrijker - is de ecologie - onze verhouding tot alles wat leeft, Maar spiritueel gezien is wellicht de mensheid nog een veel dieper geheel, en meer een doel in mijn bestaan dan de ecologie (al kan de mensheid die natuurlijk niet negeren). Alleen met mensen kan ik - tot nu toe - gedachten uitwisselen. En gedachten zijn het enige spirituele dat ik ken.

Ook dit doel ligt weer buiten onszelf. Wijzelf zijn immers maar tijdelijk, en geen blijvend doel. Doelen kunnen slechts in de toekomst liggen en zijn derhalve het eigendom van onze achterkleinkinderen.

Maar ik vind die Apostel wel te pruimen.

[Maria]

Ik heb wat moeite met term "diepste realiteit". De realiteit is mijns inziens niet diep.

Als ik dit lees moet ik altijd denken aan wat gelovigen vaak zeggen, nl. "ten diepste".
Echt een gidsterm.
Ik weet die woorden ook niet altijd te plaatsen, maar ik denk dat er bedoeld wordt:
"tot in de kern", zoals in "de kern der zaak" en in een "kernachtige waarheid".

Dat in de gaten houdend wordt het misschien nog beter te pruimen.

[Guustaaf]

Nou ik denk toch dat heel wat vrijdenkers hun wenkbrouwen hebben opgetrokken bij het volgende:
"Een geliefd voorbeeld van Apostel is de zen meditatie, die hij in de laatste jaren van zijn leven fervent beoefende. Maar ook noemt hij het verdiepen in een beeld, bijvoorbeeld een kruis of mandala, in een klank, bijvoorbeeld het orthodox-christelijk gebed of een boeddhistische mantra, of in een gebeurtenis, bijvoorbeeld de kruisweg van Jezus of de geschiedenis van de mensheid, als manieren om je te richten op het geheel" Toch?

Ik neem aan, dat hij juist hiermee heeft bedoeld, dat dit niet specifiek voorbehouden is aan gelovigen met hun specifieke methoden, die hij als voorbeeld noemt, maar voor iedereen die voor zichzelf een bepaald onderwerp kiest.
Een bij uitstek atheïstische gedachte.
Maar misschien vergis je je met de anti-theïstische gedachte?

Ja, dat ( vet gedrukte zin) denk ik ook. Wat bedoel je met "Maar misschien vergis je je met de anti-theïstische gedachte?"

[Guustaaf]

De link bekeken:

En gedachten zijn het enige spirituele dat ik ken..

Je ondergaat toch niet alleen gedachten t.a.v. anderen, maar toch ook gevoelens? En het zou mooi zijn als dat gevoelens van mededogen of compassie zouden zijn.

[Guustaaf]

Misschien is dat nu ook nog moeilijk te begrijpen. Misschien dat de weerstand binnen de georganiseerde vrijzinnigheid tegenover dit soort zaken toen veel groter was en dat Apostel's bijdrage een aanzet was om die weerstand wat weg te nemen. Nu zoveel jaren kan het dan moeilijk zijn om ons die tijdgeest in te beelden.
In de VS bv waar spiritualiteit vaak gebruikt wordt om religie binnen te smokkelen, is er bij een aantal atheïsten nog steeds een enorme weerstand tegen spiritualiteit en transcendentie. Maar die weerstand ligt voor een groot deel gewoon aan het woord gebruik. Een zelfde concept zou waarschijnlijk makkelijker ingang vinden als daarvoor een ander woord dan "spiritualiteit" of "transcendentie" voor gebruikt zou worden.

Dat is een hele goede invalshoek. Inderdaad, het waren andere tijden en inderdaad ligt het vaak aan het gebruik van 'besmette' termen.

Nou ja "andere tijden". De publikatie is van 1998 . Van mij mag je het ook compassie of mededogen ( dus alter-intentionele emotionaliteit) noemen hoor.

[Maria]

Wat bedoel je met "Maar misschien vergis je je met de anti-theïstische gedachte?"

Misschien schrijf ik het verkeert.
Bedoelde ik te zeggen, denkwijzen.
Dat veel anti-theïsten allergisch zijn voor gedachten en termen, die christelijk zouden kunnen zijn en daarom het kind met het badwater weg dreigen te gooien.

Dat hoeft natuurlijk niet, maar ook ik signaleer dat nogal eens.
Als ik dat zie gebeuren, dan wil ik ook nogal eens protesteren, maar meestal alleen als ik het in een zindelijke discussie zie voorbijkomen bij mensen, waarvan ik weet dat het nogal gevoelig kan liggen.
En die na de primaire reactie toch voor rede vatbaar zijn.

Op losse flodders van mensen, die niet echt nadenken, ga ik meestal niet in.

[Guustaaf]

Dat veel anti-theïsten allergisch zijn voor gedachten en termen, die christelijk zouden kunnen zijn en daarom het kind met het badwater weg dreigen te gooien

Ik neem aan dat je met het kind het mededogen of compassie bedoeld en met het badwater de de termen die eventueel christelijk zouden kunnen zijn. Nou dan zijn we het eens hoor, het gaat om het kind.

[Maria]

Ik bedoel niet zozeer specifiek mededogen of compassie.
Dat is niet voorbehouden aan gelovigen.

http://www.encyclo.nl/begrip/kind%20met ... 0weggooien" onclick="window.open(this.href);return false;
Spreekwoorden: (1914) Het kind met het badwater weggooien (-werpen),
d.w.z. het goede tegelijk met het slechte wegwerpen;

[Guustaaf]

Ik bedoel niet zozeer specifiek mededogen of compassie.
Dat is niet voorbehouden aan gelovigen.

http://www.encyclo.nl/begrip/kind%20met ... 0weggooien" onclick="window.open(this.href);return false;
Spreekwoorden: (1914) Het kind met het badwater weggooien (-werpen),
d.w.z. het goede tegelijk met het slechte wegwerpen;

Nee, natuurlijk is dat niet voorbehouden aan gelovigen. Wat is in jouw termen dan wel " het kind"? Zoals je merkt - hoop ik - ben ik op zoek naar de overeenkomsten en niet zozeer naar de verschillen.