@Boskabouter
Ik heb geen idée of het mijn standpunten nog steeds beinvloed, maar ik ben ook kind van Rooms Katholieke ouders, die naar Rooms Katholieke scholen is geweest. Dat gezegd zijnde zie ik in de handelswijze van bischoppen en pauzen toch een een moraal die niet zozeer het individu als wel de kerk tracht te beschermen. Maar Bisschoppen en pauzen zijn natuurlijk geen “echte” katholieken
@Heeck,
De vraag in hoeverre men zijn ethiek kan delegeren is uitermate interessant. Gedeeltelijk ontkomen wij er niet aan. We willen geen persoonlijke wraak welke tot bloedvetes kan leiden. We willen een samenleving waar verschillende taken door verschillende personen worden waargenomen, omdat het bij toename van onze mogelijkheden steeds onmogelijker wordt al deze zaken zelf te beheersen, maar we willen onze ethiek toch ook weer zelf kunnen bepalen. Dat leidt inderdaad weer tot nieuwe dillema’s.
Ik denk dat we daar voortdurend alert op moeten blijven. Persoonlijke banden zijn uiterst belangrijk voor een sociaal wezen, en we zullen die dus moeten blijven onderhouden, ook daar waar we allerlei specializaties noodzakelijkerwijs aan specialisten moeten over laten. Hier in Thailand zijn familieleden (en buren!) veel meer van elkaar afhankelijk dan van overheden. Dat heeft allerlei positieve en negatieve gevolgen.
Even een uitstapje:
In het maandblad van de Parkisonvereniging blijkt dat een van de belangrijkste problemen van de patienten en hun familie, dat de mantelzorgers uiteindelijk de zorg niet meer kunnen bieden die de patient nodig heeft. Dit leidt dan tot opnames in verpleegtehuizen met alle voor en nadelen die er bij horen. Gegarandeerde maar onpersoonlijke zorg. Gewenningsprocessen. Verlichten van de last maar wellicht verzwaring van schuldgevoel bij mantelzorgers. Betere omstandigheden maar grotere eenzaamheid bij de patienten. De keus zal er voor mij in de toekomst wellicht nog helemaal niet zijn, omdat verpleegtehuizen in Thailand zo goed als niet bestaan. Anderszijds schept mijn westerse inkomen vooralsnog voldoende ruimte voor mijn Thaise familie om zich vrij te maken voor mij. Ik ben ook daar vooralsnog optimistisch over.
De voortgang van de culturele technische en medische evolutie zal tot nieuw ethische dillema’s leiden waar nieuwe oplossingen voor gevonden moeten worden. Dat zal soms goed lukken soms slecht. Maar terug kunnen we welhaast niet, omdat het ook weer onethisch zou zijn deze ontwikkelingen domweg terug te draaien.
Niettegenstaande de ontwikkeling van onze maatschappij zullen wij – denk ik – in hoogste instantie toch altijd het bewust denkende individu als maatstaf en drager van onze ethiek moeten handhaven.
Ik ga nu je link bekijken.
zo makkelijk krijg je me niet tot een Schot verleid.