ongelofelijk

[ikbenik]

Ben ik aan het revalideren kom ik er achter dat er nog steeds iemand is die mij zegt dat ' ik van generlei nut ben' en meer van dat soort onzin. Alleen is die 'iemand', mijzelf!

Moet je toch eens voorstellen dat je dat bijna dagelijks tegen je kinderen zegt....Misdadig eigenlijk. Gelukkig krijgen mijn jongens dit niet te horen!

Aan mij de taak om deze gedachtekronkel vaarwel te zeggen. Hebben meer van jullie hier last van (gehad)?

Voor de duidelijkheid, ik ben ex-refo en heb me enige tijd geleden voorgesteld hier op het forum (weet alleen niet hoe ik daarnaar kan linken).

[zalwel]

Misschien is het boek "De innerlijke criticus ontmaskerd" van Hal en Sidra Stone wat voor je.
Daarin wordt omschreven hoe je met dergelijke gedachten om kan gaan en hoe je ze om kan vormen.

[ikbenik]

Dank je wel 'zalwel' ik ga hem eens opzoeken!

[Maria]

Ben ik aan het revalideren kom ik er achter dat er nog steeds iemand is die mij zegt dat ' ik van generlei nut ben' en meer van dat soort onzin. Alleen is die 'iemand', mijzelf!
....
Aan mij de taak om deze gedachtekronkel vaarwel te zeggen. Hebben meer van jullie hier last van (gehad)?

Lijkt veel op: "Ik ben tot generlei goeds in staat"
Heel herkenbaar (voor mij) vanuit mijn orthodoxe refo opvoeding.
Ook de diverse soorten depressies, die daarop kunnen volgen zijn heel herkenbaar (voor mij persoonlijk) en logisch.
Je kunt je geloof vaarwel zeggen, maar het geniepige is dat je dat niet kunt met je opvoeding, zeker als je het je tot in de volwassenheid ook ooit eigen gemaakt hebt.

Ik ken je verder niet, het enige wat ik nu kan doen, is mijn eigen gedachten en ervaring schrijven.
Waarschijnlijk weet je dit ook allemaal rationeel precies op een rijtje te zetten.
Door therapie en ook door er gewoon met anderen over te communiceren, kun je vaak toch een andere richting geven aan je eigen gedachten.
Spontane gedachten zijn net als gedrag:
Erin geslepen als in een oude grammofoonplaat.
Je kunt leren het grotendeels en voor een groot gedeelte van een nieuw leven om te "slijpen", maar je hebt steeds weer de neiging om in de oude groef terug te vallen.

Gelukkig krijgen mijn jongens dit niet te horen!

Hieruit blijkt dat jij dit wel te horen hebt gekregen.
Misschien is het nuttig om dit eens verder uit te spitten:
Wie heeft je dit geleerd?
Welke leeftijd was je?
Onder welke omstandigheden was het?
Hoeveel autoriteit werd er aan gegeven door de verschillende andere autoriteiten in je leven?

Na jezelf antwoord gegeven te hebben, je nu afvragen:
- Hoeveel autoriteit zou ik ze nu geven, nu ik volwassen ben, met wat ik nu weet en nu ik mijn eigen mening heb gevormd (toch tot op zekere hoogte).
- Wat is nu de basis, waarop ik dingen aanneem van anderen en waarom?
- Ben ik nog helemaal als dat kind dat aannam en zich liet (mis)vormen of kan ik dat grotendeels ook loslaten?

Pas daarna kun je meningen en misschien gedachten-gedrag zo gaan omzetten, dat ze zo min mogelijk worden beïnvloed door de gegevens, die in je zijn gegoten (alsof het gif was) toen je heel jong was.

Voor de duidelijkheid, ik ben ex-refo en heb me enige tijd geleden voorgesteld hier op het forum (weet alleen niet hoe ik daarnaar kan linken).

Klik op je eigen naam, dan kom je in je profiel.
Dan "zoek berichten gebruiker".
Heb je het bericht gevonden:
Muisaanwijzer op titel (link) zetten, rechtermuisknop klikken en "linkadres kopiëren", dan in je bericht plakken.

Voor nu
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 70#p358670" onclick="window.open(this.href);return false;

[ikbenik]

Voor nu
viewtopic.php?f=13&t=11686&p=358670#p358670

Hey Mariakat, ik wilde het net uitproberen, maar je hebt het al voor me gedaan, bedankt!

Ik heb je nu gequot, maar er staat niet bij 'mariakat schreef...' Kan je me daarbij ook nog helpen? Of is er een aparte ruimte op dit forum voor dit soort handigheidjes?

Spontane gedachten zijn net als gedrag:
Erin geslepen als in een oude grammofoonplaat.
Je kunt leren het grotendeels en voor een groot gedeelte van een nieuw leven om te "slijpen", maar je hebt steeds weer de neiging om in de oude groef terug te vallen

Dat is precies wat ik nu leer bij transformatieve dynamiek. De geslepen paden (h)erkennen en een ander pad bewandelen in mijn denken.
Wat ik nu doe is dagelijks evalueren; wanneer vond ik mezelf stom/dom/waardeloos? En was dat ook zo? Wat zou ik tegen een ander zeggen die hetzelfde deed? Etc, dus relativeren. Plus ombuigen (zo nodig) naar opbouwende kritiek.

Ik ken je verder niet, het enige wat ik nu kan doen, is mijn eigen gedachten en ervaring schrijven.

Dank je wel! En ik denk dat we wat overeenkomsten hebben, ik kom ook uit Zeeland (al woon ik er niet meer) en ben opgegroeid in de Ger.Gem. waar dus wekelijks werd gezegd dat we in zonde ontvangen en geboren zijn en geneigd tot alle kwaad. Gelukkig is dat niet wáár, dat zie ik nu. Ook op school hoorde je dit soort dingen, was het ook nooit goed genoeg. Mijn karakter van perfectionist er bij en voila, ik heb het stemmetje gewoon overgenomen!

[Jinny]

Snelcurus quoten, misschien kom je hiermee een stukje op weg?
En anders stuur je maar een PB.

[Peter van Velzen]

Zo zijn we toch weer van nut voor elkaar.
Maar nu ik er over nadenk: Ik dacht toch echt dat ik ik was
Maar laat is iets nuttigers gaan doen dan egotripperij.

Gezegend zij die niet over hun ego trippen, want zij hebben een beter gezichtspunt.

[Henry II]

Beste 'ikbenik'. Als ik je verhaal goed lees, dan merk ik dat je in een soort identiteitscrisis zit. Ik herken dat volledig en kan je de volgende tips geven. Voordat je je leven weer richting kunt geven, moet je eerst bepalen waar je nu staat. Natuurlijk ben je helemaal niet 'waardeloos' of wat voor termen je daarvoor nog meer hebt geüit in je voorstellings-topic. Je bent zoals ieder mens juist enorm waardevol. Zo te lezen is dit zelfbeeld enorm ingesleten in je hoofd. Zo werkt ons brein nu eenmaal. Zou je het volgende eens willen proberen. Ga elke dag voor de spiegel zitten en kijk een paar minuten naar jezelf. Na deze oefening mag je tegen jezelf harop zeggen "ik ben een fantastisch mens en ik hou van mezelf" en daarna misschien nog "Ik ben net zoveel waard als elk ander mens" Door een zo simpele oefening, ondersteund door de visuele waarneming van jezelf, kun je beginnen je eigen zelfbeeld weer op het juiste pad te krijgen. Dit klint misschien kinderachtig, maar is het zeker niet. Vastgesleten denkbeelden hebben een visuele stimulans nodig. Bovendien is het de volledige waarheid. Je eerste plicht als mens is de liefde voor jezelf. Het heft mij destijds heel veel tijd gekost om me dit te realiseren, maar zonder deze zelf-liefde heb je niets om te delen. En laat je niets aanpraten.

[ikbenik]

Dank je wel Henry II!

Inmiddels ben ik al een eindje uit die crisis. Al val ik nog snel terug in oude (denk)patronen. Deze oefening lijkt me inderdaad erg goed.
Dank je voor je tips!

[dikkemick]

1 Tip
Nee 2 eigenlijk

Laat je verstand spreken
en
Kijk eens enkele youtube filmpjes religie vs. wetenschap debatten en zie met eigen ogen hoe krom je moet kunnen redeneren om jezelf als slecht te zien. Want met religieus "inzicht" kun je alles (!!) verantwoorden.

[Henry II]

ik vond de volgende link naar filmpjes op Youtube:

http://www.youtube.com/feed/UCuff10A6JeheV__mso67QdA" onclick="window.open(this.href);return false;

Ze hebben mij een heleboel geode uitleg gegeven over de psychologie achter religie. Ik vind het een aanrader wat deze filmpjes vertellen.