Het verdrietige gevoel heeft inmiddels plaats gemaakt voor een vorm van boosheid. De abjecte moraal van de religies, die de pogingen een probleem waar de wereld iets aan wil/moet doen om het de wereld uit te helpen, moedwillig frustreren komt weer eens duidelijk bovendrijven.
Wat mij nog het meest stoort is dat de aanhangers van deze religies niet massaal de straat op gaan om deze vorm van schending van mensenrechten aan de kaak te stellen.
Ik ben benieuwd in hoeveel moskeëen bij de vrijdagsbijeenkomst hier aandacht voor komt en in hoeveel kerken de voorgangers hun trouwe volgelingen oproepen zich in protest te laten horen.
Ik ben bang, religieuzen kennende, dat het blijft bij een “laat ons voor de slachtoffers bidden”, om vervolgens weer vol aanbidding hun god te prijzen en het offer van zijn zoon onder de aandacht te brengen. De samenzang geeft tot slot ook weer een goed gevoel, zodat je weer tot de volgende bijeenkomst verder kunt.
Religies, ik word er onpasselijk van en voor religieuze wegkijkende stilzitters kan ik maar weinig respect opbrengen.
Ik ben bij toeval een oude skepter (winter 2010) aan het lezen welke gaat over de Aids&HIF problematiek.
Ik kan mij lezende het artikel toch niet aan de indruk onttrekken dat de religieuze maffia inmiddels toch een fors aandeel heeft in de verspreiding van HIF en daarop volgend Aids.
Het wordt tijd om iedere Aids en HIF ontkenner eens in te spuiten met HIF.
Het kan immers geen kwaad?
Ideale proefpersonen.......