HarrieMe schreef:Het is zo vreemd dat hier zoveel mensen menen te weten wat andere (zouden) moeten weten of begrijpen. Veel te vaak wordt ervan uitgegaan dat alle mensen op dezelfde manier denken en zeker uitgaan van dezelfde afspraken en grondregels. En dat we allemaal hetzelfde bedoelen met een woord of zin. Zelden zie ik iemand vragen of een geponeerde stelling of begrip bij de gesprekspartner precies hetzelfde betekent. Zou ook vervelend zijn, want als we die afstemming hebben gemaakt, kunnen we het niet oneens zijn over de rest. (lijkt het)
Wat mij verder opvalt is dat teveel mensen hier discussiëren met slechts een doel, anderen te overtuigen van hun gelijk. Gemakshalve nemen ze maar aan dat ze als enige weten hoe de hele wereld in elkaar zit. Als je jezelf niet wilt verdiepen in de gedachtewereld van je gesprekspartner, getuigd dat niet van veel respect voor hem (haar). Mogelijk is dan elk gesprek gedoemd een gevecht te worden. Een gevecht zonder een winnaar, want beide kunnen alleen verliezen.
Ik vraag mij af of er ook mensen zijn die zinnig hun kennis en ervaring over een bepaald onderwerp willen delen met anderen, zonder dat dit moet ontaarden in een gevecht?
Jij spreekt precies de gedachten uit die ik ook heb, en ik zou willen zeggen, maar tezelfdertijd kan het ook zijn dat jij juist
mensen zoals ik op het oog hebt met je kritiek.
Dit laat zien hoe moeilijk het is in discussies elkaar te begrijpen, en wellicht ook dat men soms heel dicht bij de ander kan staan, maar toch een kloof ervaart die onoverbrugbaar schijnt te zijn.
Het punt dat ik naar voren wil brengen is dat iemand zoals ik met zienswijzen niet gelezen moet worden als iemand die anderen wil overtuigen van zijn gelijk, maar slechts als iemand die volwassen is in zijn eigen denken, en de zienswijzen slechts opdient als voer om te communiceren met anderen, als inzicht om het leven te kunnen begrijpen. Iemand zoals ik heeft er geen problemen mee dat iemand anders iets anders is. Voor mij hebben religieus en atheïst geen tegenstrijdige betekenis meer. Ik ben ze allebei, of ik ben geen van beiden. Of ik weet niet wat ik ben, ik ben slechts aan het roeien, iets in die trant. Men moet mij zien als iemand die volledig in het christelijk geloof is opgegaan, daaraan ontgroeit en eenvoudig
verder gaat in zijn gedachten. Het gaat mij helemaal niet om overtuigingen die per sé aangehangen dienen te worden. Ik zie in dat iemand die al 'in de derde generatie atheïst' is (zoals iemand zich ooit aan mij voorstelde) in geheel andere taal spreekt dan ik, ik heb zelfs geleerd hem heel goed te verstaan. Ik geniet zelfs van atheïstische beschouwingen en proef vaak wat ik als 'religieus' beschouw in zijn spreken. Maar als ik het tegen hem zou zeggen zou hij het beslist ontkennen dat het iets met religieus te maken heeft. Mijn eigen taal is religieus vanwege mijn religieuze achtergrond, en ik hoop dat men 'het atheïstische ervan' inziet.
Ik weet niet hoe ik een link kan geven naar een reactie die ik net in het topic 'mijn getuigenis' gaf, maar daar schreef ik juist over ditzelfde probleem. Ik laat het hier in zijn geheel volgen:
Cathy schreef:Er bestaat zoiets als een voortschrijdende openbaring.
En zo hoop ik dat jij ook ooit weer eens uit je ‘Finse winter’ komt.
Wel weer jammer van dat badinerende toontje; elke denkende christen weet dat de Bijbel een geloofsboek is, een middel om tot God te komen; dat de verhalen ons wat willen leren. Het begint idd met kinderlijke voorstellingen. En als je daar niet van los komt…..ach, ook dat geeft niet. Ik ben ervan overtuigd dat iedere christen ernaar eigen niveau zijn /haar voordeel mee mag doen.
Mijn denken is al wat langer geleden begonnen, langer dan 11/9. De Bijbel is voor mij een kostbaar boek met ontstellend veel wijsheden. Ik denk dat de Bijbel klopt maar de menselijke exegeses vaak niet.
Er zit veel meer in verborgen dan wat we er tot nu uithalen. Daarom blijf ik erin studeren. Een ding staat voor mij als een paal boven water: Slechts door het geloof zal ik wijzer worden .... Niet intelligenter.....Maar wijzer worden is hetgeen ik wil.
In bovenstaande uitspraken staan interessante ideeën.
De eerste en laatste uitspraken van je laten zien dat je dicht bij bevrijding van geest staat.
Natuurlijk staan er in de bijbel veel wijsheden, maar ze staan tussen het kaf van bijgeloof en mythische en schadelijke voorstellingen. Voortschreidend inzicht is juist de gedachte die mij heeft bevrijd van de bijbel, want het impliceert de gedachte dat de mens van vandaag
dus een geheel andere bijbel schrijft dan die van 2000 jaar geleden. Op precies dezelfde manier als Paulus van het Oude Testament afkomt door met grote woorden het Nieuwe eroverheen te schrijven, leg ik de
hele bijbel naast me neer om er weer nieuwe inzichten overheen te schrijven. We leven nu in de tijd dat we allang uit het denken van de bijbel gegroeid zijn. Ieder individu dient tegenwoordig zijn eigen bijbel te schrijven, iets wat ik overigens vanwege mijn ondergedompeld zijn geweest in het christendom,
letterlijk doe. Al dit schrijven van mij moet je dan
niet opvatten op dezelfde manier als de manier waarop de openbaringsgodsdiensten altijd te werk zijn gegaan, want het is juist een basisgedachte in het moderne eerlijke denken dat zoiets niet past bij de moderne mens. Vat het dus juist
niet op een 'badinerende', 'gezaghebbende', 'dogmatische', 'autoritaire' wijze op, maar als spelen met de geest, als het denken van iemand die volwassen wil worden in zijn denken, zijn eigen stempel op het leven wil leggen, en niet meer onderhorig wil zijn aan een antiek boek dat vaak tegen zijn geweten indruist, waarvan veel bijgeloof door de mand is gevallen. Het is het gaan van een eigen weg, een weg die je eigen geweten je slechts gebiedt te gaan. Zoiets hoor je aan en je
communiceert er slechts mee, dwz neemt wat aan, gooit wat weg, borduurt erop verder enz. Dit is trouwens iets wat weinigen die mijn schrijven aanhoren kunnen vatten. Iemand die zijn eigen leer schrijft wordt nog steeds gezien als een arrogante kwezel die anderen zijn wil wil opleggen. Veel mensen zijn nog niet uit de geest van het oude geloof bevrijd, maar reageren op zienswijzen alsof het om openbaringsreligies gaat die te vuur en te zwaard bestreden dienen te worden. Men luistert niet naar de boodschap, men is niet in staat te communiceren, dwz ermee om te gaan op een koele manier, zoals wij met een product in de hand kunnen staan in de winkel en het dan overwegen te kopen of niet. Velen hebben slechts één overheersende gedachte: niemand mag mij een boodschap opdringen, ik gooi in principe alles weg wat er hier in de winkel te koop is, en maak uitsluitend mijn eigen produkten.
Wat ik zeg is exact het moderne equivalent van wat Jezus tegen Nicodemus zei: je bent met je inzichten niet ver van het koninkrijk van god, maar moet opnieuw geboren worden. In onze tijd betekent het uit je
eigen heilige geest. Zie mijn spreken niet als arrogantie, zoals je Jezus' spreken ook niet als arrogantie opvat.
Ik doel hier op mijn schrijfsels als
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... /index.htm
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... nbrief.htm
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/korinte.htm
waarin ik de bijbeltekst gevolgd heb en het veranderd heb naar
mijn smaak, naar
mijn inzichten, naar het geweten van
mijn heilige geest.
Zoiets levert geen Finse winter op, maar juist de beste en mooiste ontplooiing van mijn persoon. Zelden heb ik zo genoten van het leven als bij het schrijven van die teksten.
Nietzsche, de beroemde persoon waar ik het over had, deed hetzelfde toen hij Aldus sprak Zarathoestra schreef. Dit boek is letterlijk het
zelfgeschreven evangelie, de zelfgeschreven bijbel, van een modern mens. Als ondertitel schreef hij : 'Een boek voor iedereen en voor niemand'. Dat is hetzelfde als wat ik hierboven zei, dat het niet gelezen moet worden als gezaghebbende heilige tekst, maar als middel tot communicatie, stimulant tot eigen denken, voorbeeld van hoe ieder mens het zou kunnen doen op zijn of haar eigen manier.
Uiteindelijk ontstaat zoiets bij een gelovige vanzelf, namelijk wanneer zijn weg als gelovige maar lang genoeg doorgaat. Ook dat schijn je langzaamaan al in te zien, met je opmerking over exegese die niet klopt. Uiteindelijk schrijft iedere gelovige zijn eigen exegese, omdat zijn kritische geest steeds meer opruimingswerk te verrichten heeft. Jouw gedachte dat de exegese vaak de mist in gaat, zal je automatisch op de implicatie doen stuiten dat een schriftelijke godsopenbaring daarom in geen geval een goddelijke manier van werken kan zijn, en alle schriftelijke zogenaamde heilige openbaringen dus maar mensenwerk zijn. Dat is dan het moment dat je de grens oversteekt tot buiten het christelijk geloof.
Ik begrijp jouw opmerking over 9/11 niet, want het schijnt dat je niet beseft dat mijn schrijven niet maar iets van de laatste vijf jaar is, maar eenvoudig de voortzetting van mijn oude denken als christen. Het tegenwoordige schrijven van mij heeft als basis een leven als christen dat wellicht langer geduurd heeft als dat van jou, want ik ben al vrij oud. Vandaar dat ik de grens oversteek en het christelijk geloof geheel achter me moest laten.
Je laatste zin staat bijzonder hoog in mijn vaandel. Jij bijgevolg ook.
Als oud-christen begrijp ik zelfs nog steeds het 'slechts door het geloof'.
