Eh, Devious is heel goed in het definiëren van vrijdenkers, atheïsten, agnosten, theïsten, fundamentalisten, warhoofden en flierefluiters. Het gaat hier om zeer fijne nuances, ik heb ze ook nog niet allemaal onder de knie.NT schreef:Het vrije denken....
Leuke draad dit gezien de felle reacties.
Zijn de aanwezige vrije denkers nu werkelijk zo vrij in het denken hier?
Nu ben ik van mening dat vrij denken in zijn geheel niet bestaat, maar dit beslaat een heel andere discussie namelijk die van de vrije wil.
Laten we daar niet gaan.
Daarvan afgezien zie ik toch vooral een weinig plastisch eenrichtingsdenken van degenen die zich hier vrijdenkers noemen.
Het denken richt zich voornamelijk tegen geloof met zulke obsessieve neigingen dat 'dwangmatig denken' een beter gepaste benaming zou zijn.
Er zullen weinig gelovigen zijn die zich meer in hun heiligschriften verdiept hebben dan de 'harde kern' van dit prikbord.
Wat mij betreft geen enkel probleem, maar dit vrij denken noemen???
Voor mij is 'Vrijdenker' een prachtterm uit de 19e eeuw die me eraan herinnert dat men zich ooit eens vrij moest vechten van een godsdienstdraak die alles en allen verslond. Er was uitzonderlijke moed voor nodig. Als ex-christen hoor ik in het woord ook de zucht van bevrijding uit de knellende wereld van dogma's een waan waaraan ik eens onderhorig was. Ik stel me voor zelf dezelfde gevoelens te hebben ervaren als die handvol personen uit de 19e eeuw en vind de term daarom goed op mezelf slaan. Ik vind de term ook toepasselijk op mijzelf omdat ik het zelfs voor mezelf bijna onmogelijk maak mij als religieus of als atheïst te bestempelen, laat staan dat anderen het zouden kunnen definiëren. En wanneer iemand de definitie van mij zou geven, zou ik onmiddellijk iets anders willen zijn.
Ik beschouw deze periode in mijn leven als een tijdelijk gevecht met mijn oude godsdienst waar ik na een tijdje overheen zal groeien. Wat ik schrijf zie ik ook als therapie waar een ander slachtoffer van dezelfde godsdienstdraak misschien wat aan zou kunnen hebben.
Wat je aanklacht van eenrichtingsverkeer en dwangmatig denken betreft zou ik je willen toewerpen: so what?
Ik zou niet weten wat voor glans er aan vrijheid kleeft; het lot God te zijn is wel het allerergste wat je je kan overkomen, lijkt mij. Ik voel me het meest mens wanneer ik als onderdeel van iets groters mag fungeren. Evenzo geeft het woord 'plastisch' mij slechts een notie van een ondefinieerbare grijze en daarom saaie massa.
Geef mij maar eenrichtingsverkeer en obsessie: de enige mensen in de wereld die werkelijk grote dingen gedaan hebben waren mensen die volkomen verteerd werden door een bepaalde hartstocht. Dit geldt voor staatsmannen, ondernemers, componisten, ontdekkingsreizigers, filosofen, uitvinders, sporters, stichters van geloven of ideologiën enz. Ik ben een hartstochtelijk liefhebber van intellectuele worstelpartijen, en vecht ze elke dag van mijn leven in mijn eigen hoofd uit, dat deed ik eens als kind, en nu als volwassene, eens als gelovige en nu als ongelovige. Ik denk zelfs dat ik het leven daarom lief heb.
Volgens mij is je laatste zin ('geen enkel probleem') wellicht niet geheel eerlijk. Je hebt misschien wél moeite met mensen die een hartstocht hebben in het leven, en terecht, het is iets om jaloers op te worden.
Hebr 6: