Ik kán niet geloven, of misschien wíl ik het niet”

[PietV.]

Ik ben op dit forum gestuit na wat rondspeuren op internet. Heb er veel gelezen en veel geleerd. Toch is er nog iets dat ik niet helemaal snap; waarom jullie forummers jullie dagelijks nog bezig houden met religie, christendom, god enz. Is het niet zo dat je op een bepaald moment denkt: "Ok, ik geloof niet meer, nu is het dus uit schluss. Het boeit me niet meer. Punt. Ik ga nu mijn tijd besteden aan nuttige/leukere zaken" Waarom komt men hier op dit forum er steeds op terug?
Dit is geen verwijt, want ik besef dat ik hier zelf nu ook ben beland.

Ik lees het nu pas. De tijd ontbrak me. Verschillende redenen. Religie boeit me in negatieve zin. Vaak zit ik er tegen mijn gevoel tot mijn neus in. Noem het maar "rekening houden met". En als je na pak hem beet 30 jaar tot de ontdekking komt dat je een fopspeen in de mond hebt gehouden. Dan zoek je een alternatief. In beginsel was het een zoektocht naar argumenten die mij ervan zouden weerhouden om dat ding weer in mijn mond te stoppen. Na deze fase; kwam er dus een vorm van berusting. Maar ook het gevoel dat ik anderen de kans moet geven om los te komen van het product religie. En dit is van de laatste jaren. En het is verbazingwekkend dat je over religie nooit bent uitgepraat. Nog steeds komen er zaken naar boven rollen. Internet is een ideaal medium om dat te bespreken. Met een familielid ben ik altijd snel klaar. Discussies zijn niet gebaseerd op argumenten, maar draaien op een vaag gevoel in de onderbuik. Overgoten met het advies om veel te bidden. Het is trouwens uiterst leerzaam en veel van mijn nieuwe contacten heb ik opgedaan in forumland. Dus in zekere zin is het niet alleen religie maar ook het ontmoeten van gelijkgestemden. In mijn directe omgeving denken maar weinigen na over atheïsme. Vaak hebben ze een verkeerde voorstelling van dit begrip. Het merendeel ziet je als een verloren schaap, dat gered moet worden. Als tegenwicht zoek ik hier mensen, die er een andere voorstelling op na houden.

[Erik]

Toch is er nog iets dat ik niet helemaal snap; waarom jullie forummers jullie dagelijks nog bezig houden met religie, christendom, god enz. Is het niet zo dat je op een bepaald moment denkt: "Ok, ik geloof niet meer, nu is het dus uit schluss. Het boeit me niet meer.

Als atheïst van huis uit ben ik niet belast met de het afgeschudde juk van een godsdienst.
Mijn motivatie ligt dan ook elders.
Geloof in het algemeen fascineert me, in de zin dat ik wil begrijpen hoe de menselijke geest werkt of liever gezegd niet werkt.
Daar komt nog bij dat ik of ik nu wil of niet op zoveel verschillende manieren met geloof in de samenleving geconfronteerd wordt dat ik er niet aan kan ontkomen.
En die confrontatie is zelden positief!
Dat maakt dat ik me vooral wil wapenen tegen de in mijn ogen negatieve zijde van geloof.
En de enige goede manier om je te wapenen is je tegenstander te kennen.
En die leer je kennen door met hem/haar te discussieren, je te verdiepen in wat ze nu eigenlijk geloven en waarom.

Ik heb mijn vrijheid lief en daarom ben ik gedwongen mij bezig te houden met het dwingende karakter van het geloof.

[Jinny]

Applaus, en je hebt zo ongeveer mijn stelling verwoord.
Ook ik ben immers atheïst (al bestond dat woord toen nog niet in mijn beleef wereld) van huis uit.

[a.r.]

Toch is er nog iets dat ik niet helemaal snap; waarom jullie forummers jullie dagelijks nog bezig houden met religie, christendom, god enz. Is het niet zo dat je op een bepaald moment denkt: "Ok, ik geloof niet meer, nu is het dus uit schluss. Het boeit me niet meer. Punt. Ik ga nu mijn tijd besteden aan nuttige/leukere zaken" Waarom komt men hier op dit forum er steeds op terug?

Ik heb een missie! Als ik wel eens dip heb en denk waar doe ik het allemaal voor, waarom steek ik zoveel tijd in het aanklagen en (willen) ontmaskeren....dan komt er altijd weer iemand die de door zijn god gegeven bazuinen laat schallen, die een goede vraag stelt, een virtueel steuntje nodig heeft, of die op het punt staat van zijn of haar geloof af te donderen en die zijn of haar eitje erover even kwijt moet. Ik sluit me aan bij Erik, maar daar komt bij dat ik mij pas werkelijk bezig ben gaan houden met religie, doordat religie mijn labiele dochter indoctrineerde en haar in het evangelisch charismatisch christendom introduceerde. Ik werd geconfronteerd met (voormalig) Bereagangers met hun verdriet en was verbijsterd toen ik na verloop van tijd het e-boek van Rereformed tegenkwam en heb het indertijd in één lange ruk uitgelezen, en heb hem direct daarna een mailtje gestuurd waarin ik mijn bewondering en dank uitsprak voor het schrijven en willen delen van dit boek vol twijfels en gedachten over religie, alsmede dat ik het gevoel had dat het voor mij geschreven was. Mijn dochter heb ik twee keer gezien de afgelopen jaren, tijdens de crematie van mijn moeder en die van mijn ex-schoonmoeder....die keer had ik het lef mijn kleinzoontje even vast durven houden....waarna ik nadien hoorde dat hij, omdat ik bezeten ben door demonen vrijgebeden heeft moeten worden door haar, haar man en de vrienden en vriendinnen. Ik ben dus extreem gevaarlijk, dát begrijp je. /

[Hiëronymus]

Wanneer ik me niet bezig zou houden met het christendom zou ik waarschijnlijk hele lage cijfers voor mijn tentamens krijgen... Daarnaast heb ik heftige gemengde gevoelens over christelijke activiteiten in onze samenleving, sommige inspireren me enorm, andere vind ik afschuwelijk. Het laat me in ieder geval niet koud.

[MoreTime]

@MoreTime,

Er is nog hoop voor je moeder hoor . Ik liet mijn geloof ook door niemand afnemen, het zou mij niet gebeuren. Daar was ik vastbesloten over. Maar met goede argumenten en eerlijk zijn naar mezelf toe ging ik overstag. Zijn je ouders al op leeftijd? Want hoe ouder ze zijn hoe minder ze openstaan voor een andere visie denk ik.
En ff offtopic, je boft dat je alleen woont. Die rust lijkt me heerlijk .

Bedankt voor alle reacties! Ik denk inderdaad dat mede vanwege de leeftijd mijn ouders niet meer willen veranderen qua overtuiging; ook omdat ze van kinds af aan christelijk zijn en dit ook hun (klein)kinderen hebben ingeprent.

Offtopic: Toch hoeft leeftijd niet altijd vooruitgang in de weg te staan. Ik had een oude buurman van dik in de 90 die nog een DVD speler kocht en zelf adhv het instructieboekje deze aan de praat kreeg omdat hij een DVD over het Hicks deeltje wilde zien! Respect voor zo iemand. Mijn voorbeeld voor als ik 90 ben

[MoreTime]

en dat er wel degelijk een hel is...waar ik dan in terecht kom.

En daar stopt dan voor mij elke logica!
Op dat moment zou je als gelovige je dan toch moeten realiseren dat de god waar je in gelooft iets verschrikkelijks van plan is met diegene waar hij/zij van houd?
En dat enkel en alleen omdat die persoon niet meer in hem gelooft.
Een dergelijke despoot wil je toch niets mee te maken hebben, dan kies je er toch voor om samen met die persoon in de hel te gaan zitten?

De christenen hebben daar een verhaaltje over. Ze zeggen dan dat er mensen zijn die zo verleid zijn dat ze dit zeggen: "Ik wil niet naar de hemel, ik wil feestvieren met mijn vrienden in de hel (van een amerikaanse dominee)". Oh verdwaasde zondaar, ziet u niet in dat het in de hel geen feest is, maar dat daar enkel eeuwige pijniging en ellende is?!

Voor gelovigen is het dan dus niet alleen erg dat iemand van de eigen familie verloren gaat, maar meer nog zielig en verdrietig voornamelijk voor die persoon, maar ook voor henzelf omdat ze je dan missen in de hemel (hoe kan dat trouwens als het daar 100% plezierig is, hoe kun je dan iemand missen?)

[Erik]

Je bent nooit te oud om te leren!

[MoreTime]

Ik werd geconfronteerd met (voormalig) Bereagangers met hun verdriet en was verbijsterd toen ik na verloop van tijd het e-boek van Rereformed tegenkwam en heb het indertijd in één lange ruk uitgelezen...

Mijn dochter heb ik twee keer gezien de afgelopen jaren, tijdens de crematie van mijn moeder en die van mijn ex-schoonmoeder....die keer had ik het lef mijn kleinzoontje even vast durven houden....waarna ik nadien hoorde dat hij, omdat ik bezeten ben door demonen vrijgebeden heeft moeten worden door haar, haar man en de vrienden en vriendinnen. Ik ben dus extreem gevaarlijk, dát begrijp je. /

Mijn ervaring precies! Ik had afgelopen zomer een boek gelezen over de hel, uit de 19de eeuw. Daarin werd betoogd dat de hel niet in de bijbel voorkomt zoals de kerken er later van gemaakt hebben(ook een interessant onderwerp). Hoe dan ook, dat zette me aan het denken. Het is met bijbeluitleg vaak 'zoveel hoofden zoveel zinnen'. Toen kwam ik rereformed's boek tegen op internet. Dit heb ik in de weken daarna helemaal gelezen. Ik realiseerde me dat ik daarna niet meer terug kon. En ik voelde me bevrijd van een dwang een last... De bevrijding die je door Jezus zou moeten krijgen maar die ik nooit echt heb gemerkt (ook een onderwerp apart )

Wat betreft de bereagemeente/ evangelische clubs. Ik heb ook familie die daar bij zit. Ik ga wel eens mee naar de diensten, duren dan 2 uur met veel in-the-mood zingen enzo. Daar hoor je dan soortgelijke verhalen. Dat mensen occult-belast worden door een CD of een film. Of omdat ze ergens zijn geweest waar het niet pluis was. Het is opvallend dat het in dat soort gemeentes stikt van de labiele, wazige figuren die je ook op paranormale beursen tegenkomt

[a.r.]

Wanneer ik me niet bezig zou houden met het christendom zou ik waarschijnlijk hele lage cijfers voor mijn tentamens krijgen... Daarnaast heb ik heftige gemengde gevoelens over christelijke activiteiten in onze samenleving, sommige inspireren me enorm, andere vind ik afschuwelijk. Het laat me in ieder geval niet koud.

Wát inspireert je daarin en waarom?

[a.r.]

Ik werd geconfronteerd met (voormalig) Bereagangers met hun verdriet en was verbijsterd toen ik na verloop van tijd het e-boek van Rereformed tegenkwam en heb het indertijd in één lange ruk uitgelezen...

Mijn dochter heb ik twee keer gezien de afgelopen jaren, tijdens de crematie van mijn moeder en die van mijn ex-schoonmoeder....die keer had ik het lef mijn kleinzoontje even vast durven houden....waarna ik nadien hoorde dat hij, omdat ik bezeten ben door demonen vrijgebeden heeft moeten worden door haar, haar man en de vrienden en vriendinnen. Ik ben dus extreem gevaarlijk, dát begrijp je. /

Mijn ervaring precies! Ik had afgelopen zomer een boek gelezen over de hel, uit de 19de eeuw. Daarin werd betoogd dat de hel niet in de bijbel voorkomt zoals de kerken er later van gemaakt hebben(ook een interessant onderwerp). Hoe dan ook, dat zette me aan het denken. Het is met bijbeluitleg vaak 'zoveel hoofden zoveel zinnen'. Toen kwam ik rereformed's boek tegen op internet. Dit heb ik in de weken daarna helemaal gelezen. Ik realiseerde me dat ik daarna niet meer terug kon. En ik voelde me bevrijd van een dwang een last... De bevrijding die je door Jezus zou moeten krijgen maar die ik nooit echt heb gemerkt (ook een onderwerp apart )

Wat betreft de bereagemeente/ evangelische clubs. Ik heb ook familie die daar bij zit. Ik ga wel eens mee naar de diensten, duren dan 2 uur met veel in-the-mood zingen enzo. Daar hoor je dan soortgelijke verhalen. Dat mensen occult-belast worden door een CD of een film. Of omdat ze ergens zijn geweest waar het niet pluis was. Het is opvallend dat het in dat soort gemeentes stikt van de labiele, wazige figuren die je ook op paranormale beursen tegenkomt

Weet je, aan de ene kant moet ik er om lachen, omdat ik me nooit heb gerealiseerd hoe bijgelovig het gros van de mensheid is, omdat ik daar als ongelovige nooit mee te maken heb gehad ( behalve de horoscopen in het weekblad Privé dat mijn schoonmoeder las en waar ik altijd om moest lachen, maar wat door haar heel serieus genomen werd, net als dat aan het cijfer 9 op je staatslot "altijd iets" bleef hangen ). Maar al die zaken als numerologie, sterrenbeelden, demonen, orbs, engelen, geesten, zombies, goden, wonderen, tarotkaarten, ouija borden, hekserij en wat er allemaal door de één geworshipd wordt en door een ander vervloekt wordt als "van de duivel", of door weer een ander in het hokje "ze zeggen het allemaal, dus er moet wel iets waar zijn....dát er meer tussen hemel en aarde is", vrijwel niemand doet moeite om het eens echt uit te zoeken, wellicht omdat een beetje fantaseren en griezelen ook wel gewoon lekker is...én je hóórt bij een club(je), da's voor de meeste mensen ook wel een prettige gedachte. De Bereanen die ik indertijd gesproken heb waren allemaal bedonderd door de heren Allard, Martin de Jong en cs (en werden zelfs door de eo op de pijnbank gelegd, wat ik indertijd wél heel bijzonder vond) en nog steeds waren er mensen die zeiden dat de rechter hen niet mocht straffen, maar dat god dat wel zou doen........ALS ze inderdaad schuldig waren....waren ze duizenden of tienduizenden euro's kwijt, werd "de heren" nog de hand boven het hoofd gehouden. Dát vond ik zo erg, dát die mensen zo afhankelijk waren en óók wilden zijn, zo bang om te leven, om op te groeien, om eerlijk te worden en te durven zeggen wat ze dachten. Nou ja, mijn dochter ben ik kwijt, het heeft me indertijd heel lang en diep verdriet gekost en mij een lange zoektocht opgeleverd, waardoor ik heel wat kennis opgedaan heb en dáár ben ik weer een blij, opgewekt en moedig mens van geworden.

[MoreTime]

Maar al die zaken als numerologie, sterrenbeelden, demonen, orbs, engelen, geesten, zombies, goden, wonderen, tarotkaarten, ouija borden, hekserij en wat er allemaal door de één geworshipd wordt en door een ander vervloekt wordt als "van de duivel", of door weer een ander in het hokje "ze zeggen het allemaal, dus er moet wel iets waar zijn....dát er meer tussen hemel en aarde is", vrijwel niemand doet moeite om het eens echt uit te zoeken, wellicht omdat een beetje fantaseren en griezelen ook wel gewoon lekker is...én je hóórt bij een club(je), da's voor de meeste mensen ook wel een prettige gedachte.

Dat was altijd mijn idee ook. En ik heb dat nog wel een beetje. Je hoort verhalen van mensen die toch echt stemmen hebben gehoord of via een medium met iemand hebben gesproken. Zo werd er mij als kind al verteld dat de duivel tafels kon laten zweven en een bierflesje tegen de muur kon zetten en dat deze dan bleef het staan. Ik heb altijd gedacht dat de duivel het bestaan van god eigenlijk bewees. Best een aardige gedachte, aangezien gods bestaan niet te bewijzen viel/valt. De duivel is zo duidelijk bezig met allerlei magische dingen dat die dus het bestaan van een "wereld die wij niet kunnen zien" bewijst.

Ik heb nooit in gebedsgenezing geloofd, maar ik ken genoeg mensen die echt zeker weten dat hun kind met een soort reuma door een genezer is genezen. Zo ken ik ook iemand die in Indonesië heeft gewoond en daar bezetenheid heeft meegemaakt en duiveluitdrijving etc. Ik kan wel begrijpen dat men dan toch het gevoel krijgt dat er wel iets van waar moet zijn.

[Hiëronymus]

Wát inspireert je daarin en waarom?

Het drugspastoraat inspireert me bijvoorbeeld. De naïeve gelovige in me zegt "dit is het Christendom zoals het bedoelt was", inmiddels ben ik wat anders gaan denken over de bedoelingen. Wat me nog steeds aanspreekt is dat Christelijke verhalen gebruikt worden om mensen een thuishaven te geven in een wereld die op verschillende manieren vijandig tegenover ze staat.