bipolair schreef:Grappig dat je seculariteit misschien kan definiëren maar dat het in de praktijk een wat moeilijker verhaal wordt om er vaste waarden aan te plakken.
Als je persoonlijke gevoelens ondergeschikt maakt (desnoods knarsetandend) aan het geheel, zou het moeten lukken, lijkt mij.
Het grote nadeel v.d. huidige democratie is echter dat men zoveel knarsetanders van een bepaalde soort achter zich wil scharen als mogelijk!
Om daarmee de macht te krijgen om de rest v.h. geheel (de Staat) te laten knarsetanden!
Mijn idee om partijen (ongeacht hun grootte) een gelijk aantal zetels te geven in kamers etc.- - -om meerderheden samen met andere partijen op basis van argumenten te krijgen, heeft echter nooit veel handen op elkaar gebracht!
Het zou m.i. zakenkabinetten opleveren die het geheel op het oog moest houden i.p.v. bepaalde groeperingen in dat geheel
Ik denk dat dit komt omdat iedere kiezer (die bewust stemt!!) ergens de hoop heeft dat
zijn partij nou eindelijk eens de lakens kan uitdelen door erop te stemmen (en de rest? (die mag doodvallen wat hem betreft, vermoed én wéét ik [van sommigen! ])
De individualiteit blijft kruipen waar het niet gaan mag! (bij de belasting-ontduiker even zo goed als bij de bijstandstrekker die ongehuwd samenwoont zonder dat op te geven bij de uitkerende instanties.
Groepen (partijen) gevuld met (min of meer) gelijke belangen/wil, die hun idealen met pecunia proberen meer stem en invloed te geven door subsidies waar de rest knarsetandend moet toekijken hoeveel van hun belastinggeld daaraan besteed is?
There is something rotten in the state of democracy!
