Storm schreef:Rereformed zo'n 4 jaar geleden kwam ik op de christenhyves in discussie met atheisten, zo'n 3 jaar geleden leerde ik er Destinesia kennen en las ik jouw: "volwassen geloof". Al meer dan 3 á 4 jaar discusieer ik bijna dagelijks op de atheistenhyve. Ongeduldig ben ik niet, het is een heimwee naar inderdaad de goede kant die geloof ook heeft.
Ik begrijp niets meer dan 4 maanden geleden ;ik weet alleen dat ik niet zonder kan, tenminste dat is mijn conclusie nu.
Je trekt de verkeerde conclusie. Je hebt heimwee naar de sfeer en de manier van leven. Dat kan zelfs zo sterk zijn dat je een dominee als Klaas Hendrikse hebt die als atheïst op de kansel blijft! Je kunt deze zaken dus los zien van de leerstellingen van het geloof. Religieus geloof is het pakket van alle metafysische zaken waarin je gelooft, van God en engelen, wonderen, Jezus als incarnatie van God, de leer van zoenoffer, satan, opstanding, laatste oordeel, openbaring van God in de bijbel enz. enz.
Inderdaad, want als ze hier blijft zal haar denken steeds geprikkeld worden en haar 'cherrypicken' steeds onrijpe of verrotte cherries opleveren, zoals ik al in mijn vorige reaktie liet zien.
Mijn denken zal niet stoppen als ik gezond blijf; of mijn cherries verrotter worden? Ik begrijp dat jij dat vindt.
Ik doelde niet op de vruchten van jouw leven maar op de basis van je religieus geloof, alle metafysische geloofsveronderstellingen, de leer van de bijbel.
Intellectuele eerlijkheid kan ook betekenen: dat ik eerlijk ben naar mijzelf toe. En dat is dat ik geloviger ben dan ik dacht.
Dat is precies waar ik op doelde. Geloof is een verslaving en wanneer het de diep doorleefde basis voor je leven is geweest is het een automatisme van het denken geworden. Geloof opgeven gaat gepaard met een enorme crisis in je denken en het vergt alles van een persoon.
Ik ken mensen die vanuit die geloofsdrive zich inzetten in een ziekenhuis in Oeganda of werkend bij de MAF,en dat niet om zieltjes te winnen. Zijn hun cherries dan rot?
Nee, niet de vruchten van hun leven. Maar ik doelde op de basis van hun geloof.
Typerend is dat je de kwestie die ik aansneed (de woorden van Jezus die ik aanhaalde die in strijd waren met wat je in je eigen betoog naar voren haalde) niet becommentarieert, want dát was de kern van de zaak. Wanneer je die woorden afwijst dan laat je juist
ongeloof zien. Maar die eigen woorden sprak je uit vanwege geloof in de liefde. Maar dat laatste bestaat geheel onafhankelijk van allerlei religieuze metafysische geloofsvoorstellingen.
Ook wanneer je atheïst bent kun je blijven geloven in de kracht van de liefde en je blijven inzetten voor het welzijn van de aarde en de mensheid. Dat is wat ik in mijn boek volwassen geloof heb genoemd.
Nee ze halen het goede uit hun geloof. Heb je daar geloof voor nodig nee!!!! Heb ik zoveel geloof nee!!! Maar het gebeurd zo, sommigen halen hoop en sociale gedrevenheid uit hun geloof.
Je ziet het, je onderschrijft zelf ook al wat ik naar voren breng.
Sommigen halen een hoop gedrevenheid uit het socialisme, of humanisme. Groenen zien je zich volkomen inzetten voor het welzijn van de wereld en doen het uit liefde voor ons nageslacht. Boeddhisten zijn soms te bewonderen. Ik ken een vrome moslim, een alleraardigste vent. Ook een mormoon, altijd behulpzaam. Enzovoort, enzovoort. Mensen zijn soms te bewonderen voor wat ze doen. Of het religieuze geloof of de ideologie die ze aanhangen ook juist is is een volkomen andere zaak.
Waarschijnlijk speelt mee dat ik goede herinneringen aan mijn gelovige opvoeding heb, er was weinig moeten .
Er was zelfs een langdurige periode waarin ik houvast ervoer, ik vermoed dat ik anders niet meer geleefd had.
Ik kijk ook zonder rancune terug op het geloof. Het is een kruk voor me geweest zolang mijn psyche te teer was om een wet voor zichzelf te zijn.
Ik ben niet afgeknapt op de gelovigen, maar op de christelijke leer.
Maar dat stopte ik weg omdat ik vaker geconfronteerd werd met de terechte vraag; over voorwaardelijke liefde, vrije wil. En een God die niet ingrijpt.
Daarom wilde ik het loslaten niet omdat ik er zeker van was dat God een leugen is maar omdat ik niet kon leven met een hel voor niet en anders gelovigen.
En dat geloofde ik niet en geloof ik nog niet. Wanneer dat echt beslist zo zou zijn dan moet ik het loslaten.
Dan pas zijn mijn vruchten rot.
Heb je het wel eens overdacht dat die Jezus waar je je zo toe aangetrokken voelt de persoon is die meer over de hel spreekt dan welke andere bijbelschrijver ook? Hij dreigt voortdurend met de hel en het oordeel. Is dat te bewonderen? Op dezelfde manier leert hij ook voortdurend dat je al het goede doet op aarde
opdat de beloning groot zal zijn in het hiernamaals. Is dat te bewonderen?
Men heeft vaak kritiek op het Oude Testament en ook Paulus moet het vaak ontgelden. Maar zowel het OT als Paulus kent geen hel.
