Ketamine

[chromis]

We gaan het hebben over dwrugz.

Naar aanleiding van een ander topic over godservaringen ergens moest ik weer denken aan de tijd dat ik veel over uittredingen las. Uittredingen zijn ervaringen waarbij mensen denken dat ze uit hun lichaam treden. Ze kunnen dan zonder lichaam reizen naar andere plekken in het universum, maar ook naar 'andere dimensies' enzo.

Nu blijkt er een drug te bestaan die min of meer dezelfde reactie geeft. Ketamine. Sommige ervaringen blijken nog echter te zijn dan ervaringen met je eigen zintuigen zeg maar.

http://www.thegooddrugsguide.com/ketamine/effects.htm

http://www.mindspring.com/~scottr/nde/_ketamine.html

Je moet het maar durven:

Tunnels, experiencing God (even if it is you) and oneness, meeting others, out-of-body experiences, life-changes (including "values"), sometimes frightening experiences, seeing the future, experiencing a true reality, believing that you have died, and experiencing things that words cannot describe are all common elements of Ketamine and NDE experiences.

The life-changing aspects of Ketamine are so strong that research in Russia claims that it is very effective in curing alcoholism, phobias, depression, and neuroses. Yale received approval to conduct a double-blind study to confirm the Russian research as it relates to alcoholism. The Russian researcher (Dr. Evgeny Krupitsky) has recently received $24,000 to study the effectiveness of Ketamine in curing heroin addicts.

Blijkbaar heeft de geinduceerde staat van bewustzijn ook wel te maken met de ons allerbekende slaapkwabepilepsie:

http://www.mindspring.com/~scottr/nde/jansen1.html

Near-death experiences (NDE's) can be reproduced by ketamine via blockade of receptors in the brain (the N-methyl-D-aspartate, NMDA receptors) for the neurotransmitter glutamate. Conditions which precipitate NDE's (hypoxia, ischaemia, hypoglycaemia, temporal lobe epilepsy etc.) have been shown to release a flood of glutamate, overactivating NMDA receptors resulting in neuro ('excito') toxicity. Ketamine prevents this neurotoxicity. There are substances in the brain which bind to the same receptor site as ketamine. Conditions which trigger a glutamate flood may also trigger a flood of neuroprotective agents which bind to NMDA receptors to protect cells, leading to an altered state of consciousness like that produced by ketamine. This article extends and updates the theory proposed in 1990 (Jansen, 1990b).

Ofwel: Ketamine laat neurotransmitters los die ook gebeuren bij de religieuze ervaringen die natuurlijk (vanwege onder andere slaapkwabepilepsie dus) voorkomen zeg maar.

Je vraagt je af of je daarmee wel wil experimenteren.

Ik had ooit gelezen dat die Karl Jansen ondertussen de vat op de realiteit te hebben verloren door het slikken van dat spul. Mischien dat ik daar nog wat van kan terugvinden.

Wie durft?? :P

[insomnia]

Ketamine is een narcosemiddel, een vriend van me moest dat toedienen bij gewonde herten. Je gaat er van trippen en niet zo'n beetje ook schijnt het: depersonalisatie, scheiding van lichaam en geest, niet kunnen bewegen..

Het hoe zal te verklaren zijn vanuit wetenschappelijk klinisch perspectief. Daar gaat het echter bij een gebruiker van Ketamine niet om.

Gebruikers zeggen dat je waarheden ziet, ervaart, jezelf kan reduceren tot een punt en nog verder. Het grote voordeel is dat deze echt heftige trip (godzijdank) maar een 20 minuten duurt, (maar hoelang duurt 20 minuten wanneer tijd verwrongen lijkt?), maar je kan nog wel een uur nawerkingen hebben. Ik heb wel eens getwijfeld maar het nog nooit gedaan.

Ik neig echter wel (oei, nu wordt het spannend) te veronderstellen dat incidenteel gebruik van een hallucinogeen middel op wat gerijpte leeftijd niet alleen de genialiteit van muzikanten, schilders, dichters, filosofen maar ook die van wiskundigen, natuurkundigen en andere wetenschappers naar boven kan halen en zelfs een boost kan geven. Het is een verrijking van het gebied - dat je goed dacht te kennen, verder dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden. Maar je vergeet het nooit meer. Als 20-jarige maalde ik daar niet om en 18 jaar verder heb ik het lef niet meer.
Ik heb alleen het idee dat de wetenschap daar niet zo om staat te springen.

Hey, but don't call me pusher. 8)

Voor de belgen onder ons: beter niet ophalen met de trein

Groeten

[insomnia]

Of neem nou de Iboga , naar overleveringen de boom van kennis van goed en kwaad.

Onderaan de site te bestellen of in de smart-shop. Zo in het schap.

[Raoul]

Tot 24 uur kan zo'n trip duren, paddo's in het kwadraat

[insomnia]

Als je dan toch de realiteit uit wilt, is lachgas (N2O) de minst schadelijke en ongevaarlijkste manier. Na inhaleren en daarna zo lang mogelijk binnenhouden krijg je gedurende 40 seconden het gevoel dat het mysterie van leven en dood zich - op een hele prettige manier - aan je openbaart. Zodra je hierover gaat nadenken stopt het en vergeet je alles.
Het lijkt alsof dat wat je ervaart aan inzchten op een of andere manier niet overdraagbaar is. Na 1,5 minuut is alles weer zoals het 'hoort'

Het hallucinogeen dat mij nog het meest tot de verbeelding spreekt is DMT (Di-Methyl-Tryptamine - ook wel lunchtrip genoemd door zijn relatief korte werking van ca. 20 minuten). Wat vrij universeel is, is dat gebruikers kleine techno-elfachtige-wezentjes, bestaande uit spiraalachtige vormen zien die lijken te dansen. Ze hebben snoetjes, kijken je aan en praten in hoge piepstemmetjes, maar je kunt ze niet verstaan.
(Moest wel even aan Harrie's microwezens denken )

[chromis]

Je vraagt je werkelijk af wat dan de gemeenschappelijke veroorzaker is van die elfachtige microwezentjes.

Mischien bestaan ze wel echt omdat 'iedereen' ze zo ziet! :P En dan heb je een ons aller bekend verhaal.

Ik denk dat het begrip van dergelijke zaken op neurologisch niveau ons echte antwoorden kunnen verschaffen over de menselijke geest.

Wat ervaringsniveau betreft... ik pas. Ik durf het niet. Ik heb psychedelische dingen altijd doodeng gevonden.

[insomnia]

Ik denk dat het begrip van dergelijke zaken op neurologisch niveau ons echte antwoorden kunnen verschaffen over de menselijke geest.

O, ongetwijfeld.....voor een deel. Ik denk alleen dat je de impact van die antwoorden alleen kunt ervaren. Muziek kun je beredeneren, ik heb zelf een gedegen klassieke achtergrond, maar het is meestal de ervaring waardoor ik muziek mooi vind.

[Devious]

Voor halucinogene ervaringen heb je geen drugs nodig. Ga gewoon heel sterk geloven in iets, en je zult het zien (als je er aanleg voor hebt tenminste). Toen ik mij met allerlei vormen van occultisme bezig hield zag ik óók allemaal 'gekke dingen' zoals aura's, 'hemels licht', geestachtige verschijningen etc.. En dat allemaal zonder drugs. Nu besef ik dat hiervoor hele natuurlijke verklaringen voor zijn (temporaalkwab epilepsie ). Maar nog belangrijker vind ik de vraag; maakt het waarnemen van 'gekke dingen', van jou een gelukkiger en stabieler mens?
Ik kan niet spreken van anderen, maar wel van mijn eigen ervaringen. Ik ben niet gelukkiger geworden na mijn vermeende spirituele ervaringen noch ben ik een stabieler mens geworden. En ik moet zeggen dat ik in mijn 'spirituele' avontuur zelden mensen ben tegengekomen die niet op één of andere manier geestelijk in de war waren.

Wat betreft de drugs. Mijn persoonlijke bezwaar (individueel bezwaar, geen moraliserend oordeel dus) tegen veel soorten drugs zijn de lichamelijke gevolgen op langere termijn. En 'ken uzelve'; na een aantal spacecake sessies, ben ik voorgoed genezen. Ik werd er misselijk van, en verloor de controle over mijn hersenen. Daardoor hoef ik het 'zwaardere' spul zowieso niet, dan blijf ik voor de rest van mijn leven ergens op Jupiter, en dat is geen fijne plek om te vertoeven.

Grtz..

[Devious]

O, ongetwijfeld.....voor een deel. Ik denk alleen dat je de impact van die antwoorden alleen kunt ervaren. Muziek kun je beredeneren, ik heb zelf een gedegen klassieke achtergrond, maar het is meestal de ervaring waardoor ik muziek mooi vind.

Maar de reden waaróm je het mooi vindt is een kwestie van chemische reacties en elektrische ontladingen in je hersenen. Het is allemaal beredeneerbaar, maar dat maakt de muziek niet minder mooi

Vriendelijke groet...

[Fenomeen]

Ofwel: Ketamine laat neurotransmitters los die ook gebeuren bij de religieuze ervaringen die natuurlijk (vanwege onder andere slaapkwabepilepsie dus) voorkomen zeg maar.

Je vraagt je af of je daarmee wel wil experimenteren.

Niet meer.
Drie keer gedaan en dat was voldoende, mn de laatste keer was een erg negatieve ervaring. echter wel leerzaam.
Ik ben niet bang voor reli-ervaringen, mij mogen ze onder een MRI scanner leggen en dan met electromagnetische apparaten mijn frontaalkwab 'stimuleren', mogen jullie het per webcam op Freethinker uitzenden.

Ketamine is een narcosemiddel, een vriend van me moest dat toedienen bij gewonde herten.

Mijn eerste 'proefpersonen' waren dan ook mijn katten toen ze gecastreerd werden.

Je gaat er van trippen en niet zo'n beetje ook schijnt het: depersonalisatie, scheiding van lichaam en geest, niet kunnen bewegen..

Mijn eerste keer was 50 mg, wat een vrij lage dosering is.
Na een minuut of 5 waarin er eerst niks gebeurde wilde ik opstaan, direct begon het licht te trillen wat ik kende van andere hallucinogenen, en binnen een paar seconden sloeg het in; ik had gevoel dat ik gewichtsloos zweefde met om me heen organische patronen in golven van gele, groene en bruine kleuren.
Als ik m'n ogen opendeed was ik me er wel bewust van dat ik een drug had genomen die verantwoordelijk was voor deze effecten, zodra ik mijn ogen sloot was er idd een totale "body unawareness."
Ik kon me nog wel een beetje bewegen maar was itt andere proefpersonen wel nog gevoelig voor pijnprikkels in de vingers.

Ik heb de ervaring beoordeeld als prettig maar niet bijzonder interessant.

Met 25 mg; geen werking.

Het hoe zal te verklaren zijn vanuit wetenschappelijk klinisch perspectief. Daar gaat het echter bij een gebruiker van Ketamine niet om.

Antagonisme van NMDA onder andere.
Het werkingsmechanisme is nog deels onbekend. Endorfines?

Gebruikers zeggen dat je waarheden ziet, ervaart, jezelf kan reduceren tot een punt en nog verder.

Dat reduceren tot een punt en verder is het probleem niet, met 'waarheden' heb ik meer moeite.
M.i. gebeurt alles in het brein en heeft het alles met wetenschap te maken.

Het grote voordeel is dat deze echt heftige trip (godzijdank) maar een 20 minuten duurt, (maar hoelang duurt 20 minuten wanneer tijd verwrongen lijkt?), maar je kan nog wel een uur nawerkingen hebben.

En een paar uur heb je nog wel een psychologische nawerking, wat kort is voor een middel als dit.

Met 200 mg:
Deze keer duurde het lang voordat de werking begon.
Na 15 minuten werd ik onrustig en weer sloeg toen de drug binnen enkele seconden in.
ALLES, wat ik zag, kende en voelde (alles wat bestond) werd gereduceerd tot een soort museum met gangen in de kleuren wit en metaalachtig, waarna dat ineens werd samengevoegd tot één plastic-achtig iets, een soort standbeeld.
Punt.
Dat bleef ook 20 minutenlang zo.
Het voelde uiterst kil, heel erg anorganisch, metallic, door mij ervaren als erg onprettig.
Het bracht mij naar 'een plek' waar ik niet wilde zijn.
Dermate onprettig dat ik het niet meer wil herhalen.
Beide keren leken totaal niet op elkaar.

Heb de ervaring als negatief beoordeeld, vind ketamine ook meer een dissociativum dan een echt hallucinogeen.
Ben niks tegengekomen dat volgens mij niet wetenschappelijk verklaard kan worden, niks dat leek op BDE of iets in die richting.
Middel had geen religieuze component.
In dat opzicht zijn een aantal middelen die werken op dopamine veel interessanter. (MDA)
Als het bizar en onbegrijpelijk moet zijn; DMT en afgeleiden hiervan. (ben er nog over aan't puzzelen wat dat nou precies deed, vond het eng en heb er niet zelf aan meegedaan)

Ik neig echter wel (oei, nu wordt het spannend) te veronderstellen dat incidenteel gebruik van een hallucinogeen middel op wat gerijpte leeftijd niet alleen de genialiteit van muzikanten, schilders, dichters, filosofen maar ook die van wiskundigen, natuurkundigen en andere wetenschappers naar boven kan halen en zelfs een boost kan geven.

Mjaaah?
Ik zeg altijd dat goeie kunstenaars een afwijking hebben, of dat ook betekent dat ze een hallucinogeen zouden moeten gebruiken?
Als het toch moet, LSD zou ik dan zeggen.
Dat levert gegarandeerd iets op (tijd is een illusie enz) maar is dermate heftig dat het niet voor iedereen weggelegd is. (net als bij de meeste andere hallucinogenen is de kunst je niet te verzetten tegen wat je ervaart, zodra je dit probeert kan het misgaan, goed misgaan zelfs bij space cake )
Lachgas is een stuk prettiger en veiliger in gebruik.

Dat ibogaine zomaar te koop is verbaast me, ken een apotheker die het onder de tafel verkoopt en daar krijg je dan wel eerst een lang gesprek mee.
Doseringen zoals op die website aanbevolen kunnen dodelijk zijn. (hartritmestoornissen)
De meeste mensen halen die dosering echter niet eens, je moet een hele hoop capsules wegwerken in een paar uur tijd. (braken is een hoofdwerking)
Maar na een paar uur is de kans groot dat je loopt te gillen om je mammie...
Een absolute no-go.

[bad_religion]

Naar aanleiding van een ander topic over godservaringen ergens moest ik weer denken aan de tijd dat ik veel over uittredingen las. Uittredingen zijn ervaringen waarbij mensen denken dat ze uit hun lichaam treden. Ze kunnen dan zonder lichaam reizen naar andere plekken in het universum, maar ook naar 'andere dimensies' enzo.

KCN of HCN zijn denk ik wel de beste middelen om andere dimensie's en plekken in het universum te bereiken, krijgen we ook een ideale verdeling, deze "dimenise" voor mensen die het leven wel voor vol aanzien, en de andere dimensie"s voor de mensen die daar graag zijn, KCN en HCn zijn namelijk een enkeltje i.p.v. een retour met een hoop geouwehoer..

[mr stupid]

wat vinden jullie van morfine dan?

[Erik]

Dat experimenten op delen van de hersenen m.b.v. drugs dan wel allerlei apparaten ongekende effecten kunnen hebben op de perceptie van de wereld om ons heen inclusief onszelf moge duidelijk zijn.
We moeten alleen niet vergeten dat al dit soort kunstjes de normale staat waarin het brein verkeert beinvloed en dat dat niet altijd een uiteindelijke positieve uitwerking heeft.
Persinger heeft bijvoorbeeld ook met externe prikkeling van delen van de hersenen religieuze ervaringen op kunnen roepen.
Prof. Ramachandran beschrijft in zijn boek "Het bizarre brein" tal van afwijkende gedragingen van het brein bij patienten met diverse aandoeningen aan hun brein ten gevolge van uiteenlopende oorzaken.
BDE's en lichaamsuittredingen komen pas aan de orde op het moment dat er een extreme afwijking is t.o.v. de normale status van het brein.
Een goed voorbeeld is de beschrijving van een experiment van M. Persinger door Prof. Ramanchandran.

Als u toevallig de verslagen uit de begintijd van de neurochirurgie zou kennen over het septum een cluster cellen bij de voorkant van de thalamus in het midden van uw hersenen zou u misschien geneigd zijn de magneet daar te plaatsen. Patiënten die werden 'bestookt' in dit gebied, beweren dat ze intens genot ervaarden, 'als duizend orgasmen achter elkaar'. Als u blind was vanaf uw geboorte en de visuele gebieden van uw hersenen waren niet gedegenereerd, zou u misschien stukjes van uw visuele schors prikkelen om erachter te komen wat er bedoeld wordt met kleur of 'zien'. Of u zou, op grond van de bekende klinische observatie dat de linkervoorhoofdskwab iets te maken schijnt te hebben met een gevoel van welbehagen, misschien een gebied boven uw linkeroog prikkelen om te zien of u op een natuurlijke manier high zou kunnen worden.
Toen de Canadese psycholoog Michael Persinger een paar jaar geleden j de beschikking kreeg over een soortgelijk apparaat, koos hij er echter voor delen van zijn slaapkwabben te prikkelen. En tot zijn verbazing merkte hij dat hij voor het eerst in zijn leven een godservaring had.
Ik hoorde voor het eerst iets over Persingers vreemde experiment van mijn collega Patricia Churchland, die in een Canadees populairwetenschappelijk tijdschrift een verslag ervan was tegengekomen. Ze belde me meteen: 'Rama, je gelooft het niet. Iemand in Canada heeft door prikkeling van zijn temporaalkwab een godservaring gehad. Wat vind je daarvan?'
'Heeft hij temporaalepilepsie? 'vroeg ik.'
'Nee, absoluut niet. Hij is helemaal normaal.'
'Maar hij prikkelde zijn eigen temporaalkwabben?'
'Dat stond in het artikel.'
'Hmm, ik vraag me af wat er zou gebeuren als je de hersenen van een atheïst zou prikkelen. Zou hij dan ook God ervaren?' Ik lachte bij mezelf en zei: 'Hé, misschien zouden we dat apparaat eens op Francis Crick moeten uitproberen.'
De observatie van Persinger kwam niet als een complete verrassing. Ik heb altijd al vermoed dat de slaapkwabben, met name de linker, op de een of andere manier iets te maken hebben met religieuze ervaringen. Elke medische student leert dat patiënten met epileptische aanvallen die hun oorsprong hebben in dit deel van de hersenen, tijdens deze aanvallen intense geestelijke ervaringen kunnen hebben. Soms gaan ze zelfs tijdens insultvrije of interictale periodes geheel op in religieuze en morele kwesties.
Maar wil het bestaan van dit syndroom ook zeggen dat er in onze hersenen een soort netwerk van zenuwcellen bestaat dat feitelijk gespecialiseerd is in religieuze ervaringen? Zit er een 'Godsmodule' in ons hoofd? En als een dergelijk netwerk bestaat, hoe is het dan ontstaan? Zou het de uitkomst kunnen zijn van natuurlijke selectie, een menselijk kenmerk dat biologisch gezien net zo natuurlijk is als taal of stereopsis? Of is er sprake van een dieper mysterie, zoals een filosoof, epistemoloog of theoloog wellicht zou beweren?
Er zijn vele eigenschappen die uniek menselijk zijn, maar geen is er raadselachtiger dan religie onze neiging te geloven in God of in een of andere hogere macht die de blote verschijnselen overstijgt. Het lijkt hoogst onwaarschijnlijk dat andere schepselen dan de mens kunnen nadenken over het oneindige of zich vragen kunnen stellen over 'de betekenis vanalles'.
Luister naar Milton (Paradise Lost):

Want wie zou, hoe gepijnigd ook
Dit denkende bestaan willen verliezen
Deze gedachten die dwalen door de eeuwigheid, om te worden op
geslokt en opgenomen
In de wijde schoot van de ongeschapen nacht.

Waar komen zulke gevoelens vandaan? Misschien begint elk met verstand begiftigd, bewust wezen dat in zijn eigen toekomst kan kijken en zijn ei gen sterfelijkheid onder ogen kan zien, zich vroeg of laat bezig te houden met dergelijk zorgelijk gepeins. Heeft mijn leventje enige werkelijke betekenis in het grote wereldplan? Als het sperma van mijn vader op die beslissende avond dat specifieke eitje niet bevrucht had, zou ik dan niet bestaan hebben en in welke reële zin zou het heelal dan bestaan hebben?
Was het dan niet, zoals Erwin Schrödinger het uitdrukt, louter ‘een toneelstuk voor een lege zaal’ geweest. Wat als mijn vader op dat kritieke moment had moeten kuchen, zodat een andere zaadcel de eicel had bevrucht? Onze geest duizelt wanneer we over zulke mogelijkheden nadenken. We raken in de war door de paradox dat ons leven enerzijds zo belangrijk lijkt met al die gekoesterde, hoogst persoonlijke herinneringen terwijl we toch weten dat in het kosmische wereldplan ons korte bestaan niets betekent.
Hoe geven mensen zin aan dit dilemma? Voor velen is het antwoord duidelijk: zij zoeken toevlucht tot religie.
Er valt echter beslist meer over te zeggen. Als religieuze overtuigingen niets meer zijn dan de gezamenlijke uitkomst van wensdromen en een verlangen naar onsterfelijkheid, hoe verklaar je dan de uitbarstingen van hevige religieuze extase van patiënten met temporaalepilepsie, of hun bewering dat God rechtstreeks tot hen spreekt? Menig patiënt had het tegen mij over een 'goddelijk licht dat alles glans geeft', of 'een ultieme waarheid, volledig buiten het bereik van normale geesten die te zeer in beslag worden genomen door de drukte van alledag om de schoonheid en grootsheid van dit alles op te merken'. Uiteraard kan het zijn dat deze mensen gewoon dezelfde hallucinaties en waanvoorstellingen hebben als een schizofreen, maar als dat zo is, waarom doen zich dit soort hallucinaties dan vooral voor wanneer de slaapkwabben in het spel zijn? En nog raadselachtiger, waarom nemen ze deze specifieke vorm aan? Waarom hebben deze patiënten geen hallucinaties van varkens of apen?
In 1935 merkte de anatoom James Papez op dat patiënten die aan rabiës stierven, vlak voor hun dood vaak aanvallen van extreme woede en angst hadden. Hij wist dat de ziekte werd overgebracht door hondenbeten en redeneerde dat iets in het hondenspeeksel het rabiësvirus vanaf de perifere zenuwen bij de beet naar de ruggengraat en de hersenen van het slachtoffer ging. Bij ontleding van de hersenen van slachtoffers vond Papez de bestemming van het virus clusters zenuwcellen, of kernen, verbonden door grote Cvormige vezelbanen diep in de hersenen.
Een eeuw daarvoor had de beroemde Franse neuroloog Pierre Paul Broca deze structuur de naam limbisch systeem gegeven. Omdat rabiëspatiënten aanvallen van hevige emoties hadden, redeneerde Papez dat de limbische structuren nauw betrokken moeten zijn bij het emotionele gedrag van de mens.
Het limbisch systeem krijgt zijn input uit de sensorische systemen het gezicht, het gevoel, het gehoor, de reuk en de smaak. Dit laatste zintuig is feitelijk direct verbonden met het limbisch systeem en gaat rechtstreeks naar de amygdala (een amandelvormige structuur die functioneert als poort naar het limbisch systeem). Dat is nauwelijks verrassend, omdat bij lagere zoogdieren de reuk nauw verbonden is met de emotie, territoriumgedrag, agressie en seksualiteit.
De output van het limbisch systeem is, zoals Papez zich realiseerde, voornamelijk afgestemd op het ervaren en uitdrukken van emoties. De ervaring van emoties wordt bewerkstelligd door achter en voorwaartse verbindingen met de voorhoofdskwabben, en veel van de rijkdom van uw emotionele leven is waarschijnlijk afhankelijk van deze interacties.

Om alleen de positieve dingen zoals kunst, verbeterde inzichten in de materie etc. etc. te kunnen triggeren zonder de nadelige effecten van drugs e.d. is aandachtmeditatie denk ik een onderschatte techniek.
Drugs en andere kunstmatige manieren om het brein te prikkelen laten het brein denk ik eerder liegen dan een diepere waarheid vertellen omdat het ook alle bagage waar we (nog) niets mee kunnen mee uitvergroot, waardoor er een surrealistische 'waarheid' ontstaat.
Waarmee ik overigens niet wil beweren dat experimenten ermee ons niets vertellen over de werking van het brein!

[collegavanerik]

Om alleen de positieve dingen zoals kunst, verbeterde inzichten in de materie etc. etc. te kunnen triggeren zonder de nadelige effecten van drugs e.d. is aandachtmeditatie denk ik een onderschatte techniek.
Drugs en andere kunstmatige manieren om het brein te prikkelen laten het brein denk ik eerder liegen dan een diepere waarheid vertellen omdat het ook alle bagage waar we (nog) niets mee kunnen mee uitvergroot, waardoor er een surrealistische 'waarheid' ontstaat.
Waarmee ik overigens niet wil beweren dat experimenten ermee ons niets vertellen over de werking van het brein!

Het is de diepe waarheid voelen, dat wil nog niet zeggen dat het de diepe waarheid is. We hebben allemaal wel eens de droom gehad waar alles duidelijk was en als je dan wakker werd, je niet eens meer kon herinneren wat je nu eigenlijk gedroomd had.

Het "aha erlebnis" is een evolutionair bijprodukt om verbanden te ontdekken, mensen met aha erlebnisse kunnen beter overleven dan mensen zonder, het is daarom een goed gevoel om iets te snappen. Maar je kunt dat gevoel ook op zichzelf oproepen, dan is het een openbaring of gewoon een trip.