"...Persoonlijke impressies van een artiest...niet van een fotograaf, maar van een kunstschilder, die een artistieke weergave van de werkelijkheid weergeeft. De evangelisten wilden niet slechts historische feiten presenteren, maar eerst en vooral de betekenis daarvan laten zien. Daarmee is niet gezegd dat de evangeliën niet op historische gebeurtenissen en historische bronnen teruggaan."
Deze redenering is enkel het geruststellen van de argeloze gelover. Ze houdt namelijk geen stand wanneer men de zaak in details bekijkt. Zoals ik hierboven al in een klein voorbeeldje aangaf is Lucas bereid de historische bronnen (Marcus was voor hem één historische bron) eigenhandig te verdraaien ten dienste van een theologische opvatting, anders gezegd, ten dienste van bepaalde propaganda. Dus aan de ene kant probeert de apologeet telkens een beeld te schilderen van Lucas als iemand die serieus bezig is met bronnenonderzoek en het achterhalen van de feitelijke waarheid, maar aan de andere kant zet hij de evangelisten neer als impressionistische kunstschilders. Deze kenschetsing is eenvoudig tegenstrijdig en klopt dus niet.
Een hele boekenkast kan men tegenwoordig vullen met theologische speurtochten in en rondom de evangeliën. Voor een gelovige die werkelijk bereid is te onderzoeken hoe de vork in de steel zit beveel ik het lezen van Robert M. Price aan. Vooral zijn boek The Incredible Shrinking Son of Man, How Reliable is the Gospel Tradition? is een ongelooflijke goudmijn van wetenswaardigheden, het beste wat ik ooit over de evangeliën gelezen heb. Lees de 29 commentaren van lezers op dit boek en men zal zien dat het om een juweel gaat. (De titel van het boek is overigens een woordspelletje op een science fiction film uit 1957, The Incredible Shrinking Man; Price is wellicht de eerste theoloog in de geschiedenis die in al zijn boeken ook humor een plaats geeft, maar lees het wikiartikel over de film en overdenk de diepere betekenis van de titel van het boek van Price).
Lees ook de uitvoerige boekbespreking die Earl Doherty van dit fascinerende boek maakte: http://www.humanists.net/jesuspuzzle/BkrvSonofMan.htm Hier een cruciale passage uit zijn boekbespreking:
Arie Zwiep zit in een spagaat: "Het hedendaagse onderzoek naar de historische Jezus heeft het er allemaal niet gemakkelijker op gemaakt. De tijd dat we gewoon ons bijbeltje konden lezen en er een hamonieuze voorstelling uit konden destilleren is definitief voorbij. We zullen er op de een of andere mnaier mee moeten leren leven dat er historisch veel minder zeker is dan generaties voor ons hebben gedacht. Maar ik wil dit punt overigens ook weer niet op de spits drijven."Earl Doherty over boek van Price schreef:Most importantly, those reworkings (“redactions”) of Mark were governed by specific and identifiable interests held by the later evangelists and the communities they lived in. These interests included such things as their particular theologies, rituals, outlook toward the Jews, the makeup of their communities, and so on. In other words, the characteristics of each evangelist’s own redaction of Mark, and the manner in which he has added extra material to it (such as Q), are consistent with a particular set of conditions and attitudes we can identify from the text. This rules out traditional assumptions that differences between the Gospels were due to differing traditions each community had inherited, or to individual styles of expression by the writers. Rather, each evangelist was consciously tailoring his sources to conform to the picture he wanted to create, to the principles he wanted to embody, to the lessons he sought to impart to his readership. The same holds true for the picture created by a critical analysis of Mark. He, too, conforms to a consistent set of motifs and editorial interests.
It is clear from this that a concern for historical accuracy played no part in the creation of the Gospels. The principle of eyewitness, perhaps even of representing history at all, was simply not operating. This is a chain of original storytelling, not a reproduction or editing of earlier tradition. Literary criticism reveals Mark as writing most of his Gospel out of his own imagination (drawing mostly on scriptural elements), while his redactors are recasting his efforts for their own purposes, with no concerns about compromising or falsifying historical truth or accuracy. That there was vast fabrication by all involved throughout the Christian documentary record has long been undeniable, and there is no reason to make any distinction in reliability between canonical and non-canonical writings. Examples of these things will be touched on many times throughout this review.
Het is een zenuwachtig tik-tak spelletje, een onbepaald heen en weer gaan tussen intellectuele eerlijkheid en halsstarrig blijven vasthouden aan aloude zekerheden. Het levert niets anders op dan onrust, ongemak, inerlijke irritatie, frustratie. Het is het dilemma van iedere gelovige die op zijn geloof gaat studeren. Een eindeloze worsteling tussen naief kinderlijk geloof en de overduidelijke verlokking tot ongeloof dat altoos op de loer ligt en altoos maar knaagt aan het gelovige geweten.
Zwiep noemt als één van de hoopvolle nieuwe stemmen die de historiciteit van het christelijk geloof beamen de studie van oa James Dunn, Jesus Remembered (2003, hetzelfde jaar als het boek van Price). Gaat men echter kijken op Amazon waar zijn boek te koop is en men er recensies van kan lezen komt men te horen:
"So what does Dunn conclude from his approach? First off, Dunn himself is a Christian and on page 879 affirms the resurrection. So it is important to point out how much of Christian belief Dunn has to leave by the wayside. The Gospel of John's narrative is not reliable, nor the claims it makes for his quasi-divine status. There is little to support the infancy narratives. There is little evidence that Jesus supported a mission to the gentiles. Contrary to the gospels, there is no evidence that Jesus saw himself as any kind of messiah. (The term does not even appear in Q.) Nor is there much left of the "Son of Man," except for a few uncertain eschatological allusions. Indeed, Dunn argues, Jesus did not claim any title for himself. Jesus may have believed that he was going to die, but he did not believe he was dying to redeem the sins of the world. "If Jesus hoped for resurrection it was presumably to share in the general and final resurrection of the dead." There is astonishingly little support for what Jesus' last words were. At the same time, Dunn is sceptical of the historical value of the Gospel of Thomas and his frequent comparisons with the synoptic materials strongly suggest that it followed, not preceded them...There are other weaknesses. There is a certain squirming as Dunn admits that Jesus believed in an imminent eschatological climax that, of course, did not happen. "Putting it bluntly, Jesus was proved wrong by the course of events." Then he goes on for four pages trying to argue that we shouldn't be too concerned about his."
Moeten gelovigen met zo'n slap aftreksel van het orthodoxe geloof nu in hun schik zijn? Indien een conservatieve studie al zoveel moet toegeven, zoveel moet laten vallen, hoezeer moet het gelovige geweten wel niet onder spanning staan?
Ik bedoel: ik heb de uitzending van 4 oktober ook beluisterd. Een hele zit, mag ik wel zeggen. Ik vond het niet direct saai maar… het had voor mij ook wel wat bondiger gekund. 
Het programma werd bovendien een minuut of 10 voor het einde afgebroken. 
Hebr 6: 