Moderator: Moderators
Genen zijn slechts moleculen. Ze kennen geen enkele drang, ook geen overlevingsdrang. Ze kennen slechts chemie.MachineElf schreef:Het lijkt er sterk op dat genen een sterke overlevingsdrang hebben.
Hoewel we de exacte toedracht wellicht nooit zullen kennen kan het ontstaan van dergelijke genetische reeksen heel goed worden verklaard, te beginnen met het ontstaan van de eerste zelf-replicerende moleculaire complexen. Een boek dat je misschien kan helpen evolutie wat beter te begrijpen vanuit het perspectief van het gen is het boek The Selfish Gene, van Richard Dawkins (door hem geschreven toen hij nog niet zo uitgesproken anti-theistisch was).MachineElf schreef:Volgens mij is het een gesofisticeerd programma waarvan het ontstaan altijd een mysterie zal blijven.
Niet. Bacteriën en eukaryoten zijn twee aparte takken. Ze delen wel een gemeenschappelijke voorouder, een soort cellulair organisme dat waarschijnlijk nog het meest leek op sommige moderne prokaryoten.MachineElf schreef:Hoe werden bacteriën bv. complexe cellen?
Reproductieve variatie en differentieel reproductief succes. Ofwel, in wat bekendere termen: voortplanting met modificatie en natuurlijke selectie.MachineElf schreef:Wat dreef het leven zich via mutatie op te trekken naar andere vormen tot we uiteindelijk bij de moderne mens uitkomen?
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar wij zijn zo snel geneigd er een doel achter te zoeken. En dat geloof ik niet.MachineElf schreef:Maar genen zijn wel de bouwstenen van wat wij "het leven" beschouwen.
Wat dreef het leven dan zich zodanig te modificeren tot wat het is?
Over een gigantisch toeval gesproken...
Voortplanting is fundamenteler dan leven. Er bestond al replicatie vóórdat de eerste cellen bestonden. Een elegante hypothese is het model van Jack Szostak: hij postuleert dat de eerste protocellen ontstonden uit een samengaan van autonoom replicerende polypeptiden (of soortgelijke moleculaire ketens) en micellen bestaande uit enkelgelaagde vetzuren. Beide complexen repliceerden al vanuit zichzelf: de polymeren door als sjabloon te fungeren in een spontane chemische reactie, de micellen door een simpel proces van groei en splitsing.dikkemick schreef:Hoe zou het gekomen zijn dat de eerst 'levende' cel is gaan delen?
Wederom: reproductieve variatie en differentieel reproductief succes - of voortplanting met modificatie en natuurlijke selectie. Toeval speelt natuurlijk in alles een rol, maar uiteindelijk is dit eenvoudig een kwestie van oorzaak en gevolg.MachineElf schreef:Wat dreef het leven dan zich zodanig te modificeren tot wat het is?
Maar dan legt hij het probleem slechts 1 stapje terug. Want hoe komt het dat polypeptiden autonoom repliceren?hij postuleert dat de eerste protocellen ontstonden uit een samengaan van autonoom replicerende polypeptiden (of soortgelijke moleculaire ketens) en micellen bestaande uit enkelgelaagde vetzuren. Beide complexen repliceerden al vanuit zichzelf:
Ook daar zijn verschillende hypotheses over, gebaseerd op chemie/biochemie. Die hypotheses gaan ieder uit van omstandigheden waardoor 1) zich door chemische processen korte, en vervolgens langere, moleculaire ketens konden vormen en 2) die ketens chemische reacties aangingen met stoffen uit de omgeving en daarbij als sjabloon dienden voor hun eigen replicatie. Er zijn ondertussen vele duizenden papers gepubliceerd in de wetenschappelijke literatuur over wat voor omstandigheden dit zouden kunnen zijn geweest, en hoe die processen in hun werk zouden kunnen zijn gegaan. Natuurlijk zullen we nooit kunnen achterhalen hoe, waar en wanneer het nu precies allemaal is gebeurd, maar voor een beter begrip van de oorsprong van leven is het afdoende dat er verklaringen bestaan die bij onze huidige kennis van leven en biochemie passen.dikkemick schreef:Want hoe komt het dat polypeptiden autonoom repliceren?
Wel voortplanting met modificatie. Hoe komt die modificatie er? Door mutatie en adaptatie.Gralgrathor schreef:Wederom: reproductieve variatie en differentieel reproductief succes - of voortplanting met modificatie en natuurlijke selectie. Toeval speelt natuurlijk in alles een rol, maar uiteindelijk is dit eenvoudig een kwestie van oorzaak en gevolg.MachineElf schreef:Wat dreef het leven dan zich zodanig te modificeren tot wat het is?
Ik beschouw die twee, mutatie en adaptatie, even als aparte dingen. Als ik modificatie zeg, dan bedoel ik mutaties, crossover, enzovoort: mechanismes die genetische reeksen veranderen. Vervolgens komt natuurlijke selectie kijken - adaptatie is een gevolg van natuurlijke selectie.MachineElf schreef:Hoe komt die modificatie er? Door mutatie en adaptatie.
Chemie. Mutatie, en ook reproductieve crossover, is in de basis een chemisch fenomeen.MachineElf schreef:Maar wat dreef de cellen dan te muteren
Maar zoals ik probeer uit te leggen is, hoewel toeval natuurlijk in alles een rol speelt, natuurlijke selectie niet zonder meer toeval. Natuurlijke selectie is het tegenovergestelde van toeval. Het is een duidelijk geval van oorzaak en gevolg.MachineElf schreef:Zoveel reeksen op elkaar is toch al moeilijk toeval te noemen?
Hm? Die begrijp ik even niet. Kun je die vraag uitleggen?MachineElf schreef:En wat van roofdieren die geen bedreigingen hebben? Waarom zien die er allemaal hetzelfde uit?
Chemie. Het is, zoals ik al had uitgelegd, niet zo dat populaties op magische wijze ineens alleen maar donkerder nakomelingen produceren.MachineElf schreef:Wat drijft dan een prooi bv een mutatie te ontwikkelen die begint te fungeren als camouflage?
Laat maar het was een domme vraagGralgrathor schreef: Hm? Die begrijp ik even niet. Kun je die vraag uitleggen?
Maar dan is de variatie toch "aan de start" van de soort aanwezig geweest en dunt selectie de soort toch uit naar de optimale variatie? Wat niet toepasbaar is of niet succesvol kan voortplanten gaat eruit.Chemie. Het is, zoals ik al had uitgelegd, niet zo dat populaties op magische wijze ineens alleen maar donkerder nakomelingen produceren.
Nee: de populatie brengt zowel donkerder als lichtere varianten voort (en varianten met krulletjes en stijl haar, en gevlekte vachten, en varianten met kleinere en grotere oren, kortere en langere staarten, enzovoort - maar we kijken nu even alleen naar hoe donker of hoe licht de vacht is). De lichtere varianten brengen minder vaak nakomelingen voort, omdat ze vaker ten prooi vallen aan roofdieren. De donkerder varianten worden dus in de loop der generaties door een simpel proces van oorzaak en gevolg relatief talrijker.
