Het bleek te gaan om een christelijk echtpaar dat te horen had gekregen dat hun kind niet levensvatbaar was. Zijn darmen lagen buiten het lichaam, het had een zeer ernstige afwijking aan het hart, zou een vergroeiijng hebben in de hersenen en nog een aantal zeer ernstige afwijkingen die me zijn ontschoten.
Als christenen richtten zij zich echter op een gebedsgenezeressen. Eerst een Nederlandse, later een Russische. Het ging er heftig aan toe.
De Russin scheeuwde het uit terwijl ze een hand hield op de buik vd zwangere vrouw.
Een vertaalster probeerde haar bij te houden in het Engels, de patiënt zelf herhaalde gedeeltes in het Nederlands en rondom dat tafereel, je kent het wel, famillie en vrienden handen geheven en de ogen dicht naar de hemel starend en prevellend: "Jezus red dit kind, Ooh heer redt dit kind." Na de sessies waren de ouders volledig om. De doctoren hadden het helemaal mis. God zou dit kind gezond op de wereld zetten. De doctoren vroegen : "Maar bent u nog wel geïnteresseerd in de medische risico's en de gevolgen daarvan na de geboorte zodat u daar rekening mee kunt houden" Nee, ze waren beiden niet geïnteresseerd, ze hadden van god het bewijs gekregen dat dit kind gezond ter wereld zou komen.
Vóór dit alles hadden ze rekening gehouden met een kind dat of doodgeboren zou worden of niet lang zou leven maar nu was dat alles onzin. Ze stortten zich op de inrichting van het kinderkamertje, de kinderkleding , de buggy, etc.
De moeder kwam zelfs tot de conclusie dat deze geboorte meer was dan een geboorte van een kind het was veel en veel grootser. "Omdat zoveel mensen hebben gebeden om een gezonde geboorte van dit kind is het véél meer dan een kind van ons, het is een kind van god. " Hoever kun je de waanzin doordrijven?
Telkens kwam een gebedsgroep bij hen thuis om te zingen, te bidden en de Heer te prijzen.
De moeder had op het laatst veel pijn en verloor bloed. "Het werk van Satan" verklaarde zij. God had overwonnen en het waren de laatste stuiptrekkingen van Satan om haar het geluk te ontnemen.
Uiteindelijk werd het kind geboren en heeft nog enkele minuten geleefd. Uiteraard was er diepe verslagenheid. Na de eerste opmerkingen als "dit is gods wil" ging de gebedsgroep onmiddelijk verder "Dit kind zal gezond zijn" En ze schreeuwden het al weer uit "Oh Heer laat uw geest op dit kind neerdalen en geeft het uw geest en geef het leven."
De moeder verklaarde, ik dacht in een brief aan het kind dat zij al die tijd bijhield, dat ze heel erg is gaan twijfelen aan god. Ze wilde deze god niet meer kennen. Maar nu erkent ze dat als een moment van zwakte en is ze weer helemaal in de Heer.
Ik hoop dat ik overbreng hoe idioot dit overkwam op TV, religieuze idioterie ten top.
De EO heeft daar, naar mijn idee, een enorme steen bijgedragen om het geloof belachelijk te maken. Ze zijn op de goeie weg dus.