Jill Bolte Taylor's powerful stroke of insight

[Samante]

Hier een presentatie van een onderzoekster, die de unieke gelegenheid kreeg haar eigen hersenen te onderzoeken na het krijgen van een hersenbloeding.
Ze heeft 8 jaar nodig gehad om te herstellen daarvan.
Ik vond het een heel mooie presentatie.

[wahlers]

Aha! Een ander fan die de TED talks heeft ontdekt.
Het is een goudmijn met tientallen uren kijkplezier op hoog intellectueel en wetenschappelijk niveau.

Leef je uit, Wim.

[Samante]

Kennelijk heeft niemand het filmpje gezien.
Ik was diep onder de indruk ervan, en ik had de verwachting dat een discussie zou losbarsten. Misschien komt dat nog, nu ik het opnieuw onder de aandacht breng.

[Fenomeen]

Misschien komt dat nog, nu ik het opnieuw onder de aandacht breng.

Interessante documentaire!
Aan de mevrouw moest ik even wennen maar dat moet ik altijd als het Amerikanen betreft, het is even relativeren maar dan is ze ook erg leuk. ('I don't have the time for a stroke')
Inhoudelijk kwam het me allemaal erg bekend voor.

[wahlers]

Samanthe,

Ik behoor tot het categorie wetenschaps fans.
Ik lees, bekijk, bestudeer en volg zoveel mogelijk van alles wat met de (harde) wetenschap te maken heeft.
En vaak voel ik me een onwetende idioot.

Enfiin, welk discussiepunt aangaande deze TED talk zou jij willen aankaarten?
Misschien volgen er meer als we over iets specifieks starten.


MvG, Wim Ahlers.

[Theoloog]

Ik denk dat er twee voorname discussiepunten zijn waar je het over zou kunnen hebben naar aanleiding van deze video.

1. Ze deelt het brein op in twee gedeelten die ieder zouden corresponderen met een deel van de werkelijkheid, maar dat is wetenschappelijk al lang achterhaald:

The right brain is all about the big picture. It thinks in pictures and it looks at everything as connected. It experiences everything as radiating energy and is intimately connected to the kinesthetic movement and learning of our bodies. It is our intuition, which includes our ability to look at the big picture and see if everything is fitting together in a way that makes sense. It is all about the present moment experience of now.

The left brain is all about breaking our lives down into details. It thinks in language and uses words to communicate what it is thinking. It thinks linearly and knows that we need to put our socks on before our shoes and why. It is capable of connecting our thoughts with thoughts in our past, giving linearity to our thinking. It is our identity, the cells that say ‘I am an individual’ and these are all the details of my life. It defines things as right or wrong, good or bad. - Bron: http://calitreview.com/787

Ontkrachting van deze dichotomie vindt u onder meer hier: Some critical thinking about the Jill Bolte Taylor video.

Als die kritiek steekhoudend is (en ik ben geen neurowetenschapper, maar het lijkt me dat het brein iets complexer in elkaar zou kunnen steken dan links-rechts) is dat nogal vernietigend voor Bolte's lezing (om over haar reputatie als wetenschapper, aan niet minder dan Harvard (!), nog maar te zwijgen).

Terzijde: Inmiddels heb ik verschillende TED Talks gezien, onder andere van Michael Schermer en van een predikant die moeite had met het idee van God als Schepper, vanwege allerlei theologische complicaties die een eerlijk persoon zouden bewegen de bijbels-christelijke voorstelling over God en wereld dan maar geheel over boord te gooien. Het lijkt erop dat TED vooral mikt op onderhoudendheid in de wijze waarop ze mensen tot nadenken zet. De wetenschap dient daarbij vooral als aureool van geloofwaardigheid - wij zijn met serieuze zaken bezig! wij trekken conclusies uit gefundeerd onderzoek! - Niet zo, dus.

2. Als je Bolte Taylor zo hoort, dan is de suggestie die van haar lezing uitgaat dat de rechterhersenhelft correspondeert met een bepaald inzicht in de werkelijkheid, namelijk dat alles verbonden is met alles. Ze beschrijft hoe tijdens haar hersenbloeding haar besef van onderscheid tussen haar lichaam en de ruimte om zich heen vervaagt, en ze beveelt dit aan als onontbeerlijke ervaring voor het begrijpen van onze relatie tot het heelal en tot de rest van de mensheid en planten en dieren.

# She uses the distinctions “consciousness,” “mind,” “energy,” and “life force power of the universe” without introducing or grounding what she is talking about. Each then convokes a domain of metaphor, and while unmistakably poetic, each is also unmistakably ambiguous.
# She uses the bicameral brain that she shows us as her portal to talking about “the we inside of me.” - Chauncy Bell, Comment on..

Hiermee neemt Bolte Taylor de stap van de ervaring naar de metafysica. Ze zegt niet alleen: zo'n ervaring van ongedeeldheid en omvattendheid is aangenaam en ook bevordelijk voor je omgang met anderen. Ze suggereert dat de werkelijkheid ten diepste ook ongedeeld ís. Dat is logisch gezien een blunder (het volgt niet uit haar ervaring, ook niet als de rechterhersenhelft de werkelijkheid zou presenteren als fuzzyduzzyland), en wetenschappelijk gezien ongefundeerd.

3. Bolte Taylor misleidt daarmee haar publiek: ze claimt regelmatig expliciet autoriteit als neurowetenschapper terwijl ze metafysica slijt, en dan ook nog op grond van een achterhaald model van de werking van het brein.

“Right here, right now I can step into the consciousness of my right hemisphere, where we are — I am —the life force power of the universe. I’m the life force power of the fifty trillion beautiful molecular genes that make up my form — at one with all that is.” “Or I can choose to step into the consciousness of my left hemisphere, where I become a single individual…separate from the flow, separate from you. I am Dr. Jill Bolte Taylor, intellectual, neuroanatomist. These are the ‘we’ inside of me. Which would you choose? Which do you choose? And when? I believe that the more time we spend choosing to run the deep inner peace circuitry of our right hemispheres, the more peace we will project into the world and the more peaceful our planet will be.”

Diane Coutu spreekt dan ook van 'wollig mysticisme':

I’m not making this stuff up. Taylor’s woolly mysticism won her a thunderous standing ovation from the impressive list of CEOs, scientists, creatives and philanthropists who each spent upwards of $4000 to attend the four-day TED forum for presenting innovative ideas. ...

After reviewing the eighteen-minute video, I e-mailed Maccoby my immediate reaction: “Pseudoscience.” Maccoby agreed: “People are using the brain stuff to play out all kinds of fantasies and avoid real analysis. You will see more.” - Diane Coutu over managementseminars naar aanleiding van het hersenhelftenmodel

Zoals te verwachten wordt Bolte Taylor door de media (Time en Oprah) onthaald als de goeroe met het warme recept dat de wereld nodig heeft:

Note (added May 1, 2008, 2:34 PM Mountain): Today it was announced that Taylor is included in the Time magazine list of the top 100 of the world's most influential people.

Note (added May 12, 2008, 2:00 PM Mountain): Isn't the pop culture interesting? Looks like this woman is going to be a part of Oprah's Soul Series (watch here) and that Viking has purchased her memoir My Stroke of Insight: A Brain Scientist's Personal Journey. Do you think Jill Bolte Taylor got the science right in her book?

Typisch gevalletje pseudowetenschap, hetgeen iedereen met het vermogen tot een Google-search had kunnen weten.

[Fenomeen]

Ze beschrijft hoe tijdens haar hersenbloeding haar besef van onderscheid tussen haar lichaam en de ruimte om zich heen vervaagt, en ze beveelt dit aan als onontbeerlijke ervaring voor het begrijpen van onze relatie tot het heelal en tot de rest van de mensheid en planten en dieren.

Zeker nooit in La la land geweest, he?

[Theoloog]

Ze beschrijft hoe tijdens haar hersenbloeding haar besef van onderscheid tussen haar lichaam en de ruimte om zich heen vervaagt, en ze beveelt dit aan als onontbeerlijke ervaring voor het begrijpen van onze relatie tot het heelal en tot de rest van de mensheid en planten en dieren.

Zeker nooit in La la land geweest, he?

Eén keer, maar dat vertel ik je nog wel eens.

[Fenomeen]

Eén keer, maar dat vertel ik je nog wel eens.

He, had ik net een stel scenario's klaarliggen als antwoord, maar met met bovenstaande had ik geen rekening gehouden.

[PdH]

Zeker nooit in La la land geweest, he?

Eén keer, maar dat vertel ik je nog wel eens.

Het feit dat je twee discussiepunten noemde maar vervolgens 3 punten gaf?

(Geintje, uitstekende debunking verder!)

[Joe Hn]

Nu pas gezien. Erg bedankt voor het filmpje (had van TED al veer meer gezien, maar juist deze niet). 't Was zeer verhelderend.

Ook een goede tip voor alle boeddhisme aanhangers met hun onhechtingspraktijken, of nou ja ... theorieen eigenlijk ... zwevende gedachten.

Tijdens een LSD trip heb ik ooit heel sterk het idee gehad dat ik enigszins bewust kon overschakelen tussen mijn beide hersenhelften, maar dat terzijde.

[Samante]

Het is me weer duidelijk geworden hoe naïef ik overdonderd kan zijn door een presentatie als van Jill Bolte Taylor. Mystieke praatjes klinken soms als muziek in de oren, en ik vraag me af in hoeverre Taylor het publiek bewust misleidt.
Ik ga meer over haar lezen, voor nu ben ik voorlopig even ontnuchterd.

[wahlers]

Theoloog/Samante,

Voor zover ik kan beoordelen had zij een spritueel moment die ze geanalyseerd heeft.
Ja, haar taalgebruik is wollig, maar dat wijt ik aan de persoonlijke intense ervaring.
Haar taalgebruik bij de TED talks was niet technisch, maar geen van de voordrachten is technisch of kan dit zijn vanwege het spectrum van het publiek en de onderwerpen. (TED = Technology, Entertainment en Design).
Alle TED talks zijn show. Maar de TED talks dragen wel enig gewicht.

Ik ken Jill Bolte Taylor en haar werk niet. Maar ik geloof niet dat zij haar positie behoud of kan behouden als ze van de simpele stelling uitgaat van de tweestelling van onze hersenhelften. Hoewel bepaalde processen natuurlijk wel in bepaalde gebieden op hetzij de linker hetzij de rechterhelft gelokaliseerd worden.

Ze sprak wel overduidelijk over een simpele tweedeling!
Ik had het idee dat deze analogie meer sloeg op haar ervaring tussen het rationele en de irrationele gedachte (nirvana?) van haar hersenbloeding en de afwisseling tussen rationeel en irrationeel (dus inderdaad het simplistische yin en yang ervaring).

Een aantal malen refereerde ze naar 'La-La land' (wiktionary - La-La land: The fictional place where wandering, sleeping, or dreaming minds are metaphorically said to end up.). Dus wetende dat ze zich buiten de realiteit begaf. Voor haar (resterende) wetenschappelijke brein (tijdens de aanval) was dit een interessante waarneming.

Wat serieuzere uitspraken heeft zij o.a. gedaan in het volgende interview (waarvan onderstaand citaat):

Dr. Dave: Yes, and you know, I guess it was in the seventies when we started to hear a lot about split-brain research and so on, and there was a popularized view of the functioning of the left hemisphere and the right hemisphere, but I suspect it was overly simplified.

Taylor: It really was, and I think that what happened – because I was born in ’59 – so all of that was pretty big when I was a teenager. And I think that it oversimplified it to the point of saying, okay, I am a right-hemisphere person. Or I’m a left-hemisphere person.

En hier is een ander artikel (waarvan twee citaten):
http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.c ... drelig.DTL

Such experiences are a primary goal of some spiritual traditions, and Taylor often uses the language of the sacred to describe her stroke and its effects — speaking of energy flows, being a vessel for the life force, peace, harmony, surrender, trust — but as a scientist she also understands that what she experienced was a natural, not supernatural, event.

I had spent my entire life trying to understand the brain and how it creates our perception of reality. Because my brother was diagnosed with the brain disorder schizophrenia, I was fascinated by how two people could witness the exact same situation but walk away with very different perceptions about what just happened. When I realized that I was experiencing a stroke, I realized that I had a rare glimpse — through the eyes of a neuroanatomist, into what it actually felt like to experience neurological deterioration. My judgmental, fearful left hemisphere was not inundating me with fearful thoughts, and I found the experience totally fascinating.

In hetzelfde artikel staat ook:

It sees and reads energy dynamics radiating from everything and recognizes that everything is connected. Because you are connected to me, it is easy for my right hemisphere to be compassionate.

Maar dit moet weer in het licht gezien worden van de eerdere opmerking, en ik citeer:

Some people refer to it as a spiritual experience. Others call it enlightenment. I'm not attached to the label. I am more interested in understanding what happened from a neuroanatomical perspective. I'm a believer that whatever abilities I have in the world — the ability to track a moving target through space or the ability to move my left index finger — is based upon cells in my brain that perform that function. When my left hemisphere circuitry shut down, it released inhibiting fibers from my right hemisphere, and that circuitry became dominant. From my perspective, my ability to experience bliss and euphoria was because that was the unchallenged or over-ridden circuitry of my right hemisphere. You have to remember that this was not for just a moment in time or a glimpse of something — this was five weeks of an absolutely silent mind and then an eight-year process of recovery.

Ik meen haar redelijk goed begrepen te hebben. Maar ik kan er in meegaan dat je in deze TED talk snel op het verkeerde been gezet kan worden als je haar verhaal in een metafysisch perspectief probeert te plaatsen. Mede ook omdat ze zoveel metaphoren gebruikt.


MvG, Wim Ahlers.

[Theoloog]

Ik meen haar redelijk goed begrepen te hebben. Maar ik kan er in meegaan dat je in deze TED talk snel op het verkeerde been gezet kan worden als je haar verhaal in een metafysisch perspectief probeert te plaatsen. Mede ook omdat ze zoveel metaphoren gebruikt.

Ik ben niet zo zeer geïnteresseerd in de vraag of Jill Bolte Taylor in haar laboratorium haar werk goed doet of de vraag of ze ze allemaal wel op een intellectueel rijtje heeft.

Feit is echter dat die TED-talk er ligt als afgeronde, en door haar uitstekende vaardigheden als spreker ook overtuigende, performance. Dat is wat de mensen zien, horen en ondergaan wanneer ze de video aanklikken, en dat is wat ze meenemen. Wanneer Bolte Taylor zegt:

“Right here, right now I can step into the consciousness of my right hemisphere, where we are — I am —the life force power of the universe. I’m the life force power of the fifty trillion beautiful molecular genes that make up my form — at one with all that is.” “Or I can choose to step into the consciousness of my left hemisphere, where I become a single individual…separate from the flow, separate from you. I am Dr. Jill Bolte Taylor, intellectual, neuroanatomist. These are the ‘we’ inside of me. Which would you choose? Which do you choose? And when? I believe that the more time we spend choosing to run the deep inner peace circuitry of our right hemispheres, the more peace we will project into the world and the more peaceful our planet will be.”

dan doet ze daarmee stellingen over de aard en het wezen van het heelal en direct daarmee verbonden geeft ze een recept voor wereldvrede. Dan houdt je dus op van een wetenschapper te zijn die oversimplificeert en stap je in de rol van zweverige goeroe.

Dat ze nu zegt dat het allemaal een flinke oversimplificatie was, gevoed door een jaren '70 voorstelling van het brein, strekt haar niet tot eer: dat had ze als academicus namelijk bij het schrijven van die TED-talk moeten bedenken, en ze geeft nu gewoon toe dat ze dit ook had kunnen weten. Nu heeft ze een paar miljoen mensen een behoorlijk vertekend beeld gegeven van hoe het brein (haar veld van expertise) werkt en op grond daarvan ens metafysische onzin aangesmeerd.

Zegt Wahlers: ja, maar Bolte Tayler beweert helemaal niet dat het een bovennatuurlijke ervaring was.

Ik zou daarop willen antwoorden dat dit de kwestie ook niet is. De kwestie is dat ze een bepaalde voorstelling geeft van de werkelijkheid, namelijk dat wij op een dieperliggend niveau met alles verbonden zijn, en dit verbindt ze aan haar ervaring van een vervaging van het onderscheid tussen haarzelf en haar badkamer en alles wat daarin was (grappig, omdat ze zelf aangeeft dat iemand die de wereld zo beleeft, niet kan functioneren en doodgaat - wat zegt dat over onze verhouding tot het universum, vraag ik me af).

Zegt Wahlers: ja, maar ze had het over LaLa-land, en dat is zoiets als droomland.

Ik zou daarop willen antwoorden dat ze in haar toespraak duidelijk te kennen geeft dat de ervaring van 'LaLa-land' je diepe inzichten geeft in de metafysische aard van de werkelijkheid.

Zegt Wahlers: ja, maar ze sprak in metaforen, en dus niet over de werkelijkheid zoals ze feitelijk is.

Ik zou daarop willen antwoorden dat metaforen (a) niet minder uitspraak doen over de werkelijkheid dan feiten en cijfers, maar juist bedoelen een uitspraak te doen over een dieperliggende waarheid over de werkelijkheid, één die niet met zakelijk taalgebruik te formuleren is en dat (b) metaforen appelleren aan ons intuitief en imaginair vermogen en daardoor de logische functies van ons brein gemakkelijk omzeilen. Het voelt wáár aan (of juist verkeerd) en daarom wordt het als dieperliggende waarheid ervaren.

[wahlers]

Theoloog,

Ach, de gemiddelde youtuber is niet gelijk aan de gemiddelde TED bezoeker.
Ik ben er van overtuigd dat de gemiddelde TED bezoeker, die $6000 neertelt om erbij te mogen zijn, deze voordracht (tussen alle die andere voordrachten in) wel in de door mij geschetste context weet te plaatsen.

Inderdaad, youtube kan soms een vertekend beeld geven en los daarvan dien je je mening nooit op één bron te baseren. En dat doe ik ook niet, vandaar dat ik wat tijd genomen heb om mevrouw Taylor te analyseren.

Overigens, deze aflevering had ik al veel eerder gezien. Ook ik was niet gecharmeerd van haar mix van emoties en wetenschap. Maar ik begrijp het wel gezien haar persoonlijk ervaring, haar relatie en ervaring met haar broer en het feit dat ze objectief heeft kunnen vaststellen dat haar hersenbloeding een permanente(?) emotionele persoonsverandering teweeg heeft gebracht.

Een lezer van haar boek, die ook een hersenbloeding heeft gehad, viel ergens anders over. De opmerking van mevrouw Taylor waar zij over viel was de opmerking "This is so cool!" die ze maakte toen ze zich realiseerde dat ze een hersenbloeding had.
Deze lezer was nijdig omdat het hebben van een hersenbloeding helemaal niet "cool" is!
Maar als je de TED talks kent en je realiseert dat mevrouw Taylor juist onderzoek deed naar de hersenen dan realiseer je je dat mevrouw Taylor niet bedoelde dat de hersenbloeding an sich "cool" was maar dat het toen nog wetenschappelijke werkende gedeelte van haar brein dit 'dacht' omdat dit een direkte waarneming was van hetgeen zij, onder normale omstandigheden, indirekt bestudeerde.
Dus ook deze lezer werd op het verkeerde been gezet vanwege een andere gedachten kader.


MvG, Wim Ahlers.