Mijn ervaring met Jehovah getuigen

Getuigenissen van kerkverlaters, ex-moslims en voormalige sektariërs.
Het is niet de bedoeling om discussies op te zetten over het afvallig worden van de topic starter.

Moderator: Moderators

Plaats reactie
JeroenB
Geregelde verschijning
Berichten: 56
Lid geworden op: 15 jun 2007 07:24
Locatie: Apeldoorn
Contacteer:

Mijn ervaring met Jehovah getuigen

Bericht door JeroenB » 27 jun 2007 19:41

Mijn ervaring...


Hoe het begon.
Toen ik werd geboren waren mijn ouders al Jehovah getuige. Zoals hun werd geleerd werd ik 'van kindsbeen af' onderwezen in de leer van de wachttorenorganisatie. Als baby ging ik al mee naar de vergaderingen. En als kind werd ik onderwezen uit het 'mijn boek met bijbel verhalen'. Daar stonden bijbelse verhalen in en het boek was mooi geïllustreerd. De bijbelse verhalen vond ik prachtig. Ik ken ze nu nog.

Toen ik een jaar of vier was kreeg mijn broertje leukemie. In die tijd sliep ik vaak bij mijn oom en tante. Mijn ouders zaten toen vaak bij mijn broertje in het ziekenhuis te Nijmegen. Er werd een bloedtransfusie aangeraden. In overeenstemming met de leer van het wachttorengenootschap weigerden mijn ouders dit. Hun was geleerd dat je je moest onthouden van bloed en dat bloed heilig was in de ogen van hun god. Mijn ouders werden door een rechter uit hun ouderlijke macht ontheven en mijn broertje kreeg alsnog een bloedtransfusie. Mijn ouders werd niets verweten door de ouderlingen. En mijn broertje leeft nu nog gezond en wel.

Een paar jeugd problemen.
Mijn vader was niet opgegroeid als een Jehovah's Getuigen. Zijn jeugd was moeilijk. En mijn vader maakte mijn jeugd ook niet makkelijk. Hij las in de bijbel dat 'je de roede niet moet sparen'. En dat je je kind 'streng moet onderrichten'. Mijn vader voedde me dus op met harde hand. En de ouderlingen? Zij onderwezen mijn vader niet dat hij verkeerd bezig was. Ze deden of hun neus bloedde. Het was iets tussen mijn vader en mij.

We gingen als gezin altijd braaf naar de 'vergaderingen' toe. In de 'wachttoren' werd wel geleerd hoe een goede gezinssituatie hoorde te zijn. Maar de ouderlingen besproken dit nooit openlijk met mijn vader. Als kind dacht ik toen al dat zo een religie niet de ware kon zijn. Als 'de herders' toelaten dat een vader zijn kind zo behandeld kan het niet van God uitgaan! Mijn eerste twijfels over de Jehovah's Getuigen waren dus al zeer vroeg in mijn hart geworteld...

Als kind hoorde ik niet bij de groep jongeren van die religie. Ik weet nog steeds niet waar dat aan lag. En op school was het niet veel beter. Als een Jehovah's Getuigen wordt je vaak gepest op school. Niet raar want als een getuige doe je niet aan verjaardagen, kerst, Sinterklaas en andere feestdagen. Thuis werd ons ook geleerd om weinig omgang te hebben met personen buiten de religie.

Thuis voelde ik me niet geborgen. Ik keerde me in mezelf. Vertrouwen personen had ik niet. Mijn emoties hield ik voor me zelf. Niets van wat ik meemaakte deelde ik met mijn ouders. Zelfs niet met mijn moeder.

Ik kan me nog wel herinneren dat ik eens per week naar mijn nichtje toe mocht. Daar voelde ik me thuis. Dat was mijn veilige haven. Eens per week kon ik me een paar uur volledig veilig voelen. Ik kreeg ook 'bijbelstudie' van haar. Met haar vond ik het fijn. Maar later zou ze als zendeling worden weggezonden naar een ver land. Bij het afscheid had ik een treurige blik in mijn ogen. Mijn ogen schreeuwden 'laat me niet alleen!’ Maar haar vertelde ik ook nooit iets over de hel die ik als kind onderging. Toen zei werd uitgezonden was ik mijn veilige haven kwijt...

1914.
Rond mijn twaalfde, schat ik, kreeg ik 'bijbelstudie' van een ouderling. Die ouderling was wat ziekelijk dus gaf mijn vader hem de taak om mij te onderwijzen. Zo kon die ouderling toch nog een 'studie' leiden. Die ouderling was een fijn mens. Ik keek naar hem op als een vader figuur. Hij was een oprecht persoon en gaf om de mensen in de kerk. Veel taken werden dan ook op hem afgeschoven. En hij vond het best, hij kon er zijn hart en ziel in kwijt. Het was een prachtmens! Hij besprak de 'doop' ook geregeld met mij. Veel jongeren van mijn leeftijd lieten zich toen ook dopen. Toen ik besloot me te laten dopen was ik veertien jaar. Er heerste een groepsdruk in de 'gemeente'. En ik hoopte zo meer bij de groep te horen.

Die ouderling onderwees me ook over 'het geslacht'. In 1914 zou Jezus in de hemel de troon hebben bestegen en satan uit de hemel hebben gegooid. De mensen die in 1914 leefden zouden armageddon meemaken. 'zo heel lang kan het dus niet meer duren' zei hij. De arme man heeft niet meegemaakt dat het onderwijs daar over kort geleden is veranderd.

'Het geslacht' bleek geen letterlijk geslacht te zijn, had het WTG ontdekt. En dat precies rond de tijd dat het letterlijke geslacht aan het uitsterven is! Kwam ze wel verdomd goed uit, dacht ik. Mijn geloof was toen langzaam aan het doodbloeden.

Persoonlijke problemen.
Later zag mijn vader in dat zijn harde hand toch niet helemaal oké was. En hij stopte met de lijfstraffen. Maar het leed was al geschied. Op latere leeftijd kreeg ik er weer problemen mee. Een paar jaar geleden kwam alles naar boven. Al mijn opgekropte gevoelens vlogen er toen in een keer uit.

Mijn toenmalige vriendin kon het niet meer aan. Had me in die periode al een keer opengesneden. Van vrienden kreeg ik de raad om met mijn vader te praten. Uiteindelijk heb ik dat gedaan. Het inwendige kind in mij wilde 'sorry' horen. Mijn vader gaf uiteindelijk toe dat 'hij wel eens losse handen had'. Uit de mond van mijn vader betekent dat heel veel. Heb mijn vader nu dan ook vergeven.

Van mijn vrienden moest ik beloven om hulp in te roepen als het weer slecht met me zou gaan. Ondertussen ging het langzaam weer beter met me. Ongeveer twee jaar later kreeg ik een nieuwe vriendin. In die tijd rookte ik ook wel eens. Mijn geloof in de organisatie was totaal verdwenen. En daarom hield ik me niet langer aan de regels van het WTG. Maar vreemd genoeg bleef ik wel bij de organisatie.

Mijn vriendin in die tijd was ook een Jehovah's Getuigen. Ondanks dat hadden we wel seks met elkaar. Zij kon het naar haar zelf toe goed praten. Ondertussen bezocht ik nog wel de vergaderingen. En ging ik nog van deur tot deur.
Totdat ik later weer depressief werd. Ondertussen was die relatie al weer voorbij. We pasten totaal niet bij elkaar.

Uit die depressie kon ik niet op eigen kracht komen. Ik automutileerde geregeld. Van deur tot deur gaan lukte me totaal niet meer. De ouderlingen gaven me juist de raad om veel te studeren uit 'bijbels lectuur', veel te bidden, van huis tot huis gaan & elke vergadering bezoeken. Dan zou het wel goed komen. Heb toen maar net gedaan of ik dat niet had gehoord.
Ik hield me aan de beloften en zocht hulp. Ik kwam bij een deeltijd behandeling terecht en kreeg medicijnen.

De ommekeer.
Bij de behandeling zeiden ze nooit dat ik met mijn religie moest stoppen. Maar voor mezelf maakte ik de beslissing om knopen door te hakken. Ik zou eindelijk voor mijzelf kiezen. Toen ik bewust met die innerlijke strijd bezig was ontmoete ik ook een vrouw met wie ik vaat chatte. Op de chat hadden we een hechte band. En in het echte leven klikte het ook. Die vrouw is nu nog steeds mijn vriendin.

Uiteindelijk handelde ik naar mijn beslissing.
Ik leefde al een hele tijd niet meer naar de regels van de religie waarin in was opgevoed. Ging niet meteen naar de ouderlingen toe maar liet me min of meer betrappen bij het roken. Daarop volgde er een gesprek met de ouderlingen.
Ik zij dat mijn geloof was weggevloeid. En dat ik niet langer handelde naar hun regels. Ik vertelde ook dat ik geen berouw kon tonen voor iets waar ik geen spijt van had. En vertelde er ook maar bij dat mijn doop niet oprecht was, ik was 14 toen ik me liet dopen. (Minderjarig!) Wat ik niet vertelde was dat ik al langere tijd zo mijn twijfels had over het WTG. Ik wist dat het toch geen zin zou hebben om daar over te praten. En ze besloten dat ik moest worden uitgesloten...

Uitgesloten.
Als iemand is uitgesloten mogen de Jehovah's Getuigen geen contact meer met je hebben. Mijn ouders besloten om het contact dan ook met mij te beperken tot een zakelijk nivo. Als ik wat nodig had mocht ik het aan hun vragen. Mijn zogenaamde vrienden lieten me één voor één vallen. Inclusief een niet-gedoopte goede vriendin van mij. Gelukkig steunde mijn vriendin die 'tot de wereld' behoorde me wel goed. Op therapie ging ik opeens met grote sprongen vooruit.(Toeval?) En werd er even later ontslaan.

Na mijn ontslag van therapie ging het steeds beter met me. Van mijn besluit om het WTG te verlaten heb ik geen seconde spijt gehad. Mijn ouders hebben me heel erg duidelijk te kennen gegeven dat ik niet langer welkom ben.

Ontdekkingen.
Na mijn uitsluiting ben ik meer dingen op gaan zoeken over het geloof.
Als Jehovah getuige word je er op gehamerd om 'verre van afvallig lectuur te blijven'. Want afvallige getuigen zijn een instrument van Satan om twijfel te zaaien onder 'Gods volk', leert het WTG. Maar is dat wel de werkelijke reden?
Als het WTG er overtuigd van is dat het Gods volk is, zou het dan niet op Gods zegen kunnen rekenen? Zou God zijn licht dan niet in de harten van de mensen laten schijnen zodat ze alle valse beschuldigingen kunnen doorzien? Mag je als Gods instrument niet aannemen dat geloof sterker zal zijn dan twijfel gezaaid door Gods tegenstander?
Of heeft het WTG wat te verbergen... Is het WTG in werkelijkheid niet wie ze is...
En is om die reden de doopvraagstelling in 1985 veranderd?

Onderzoek wijst uit dat het WTG inderdaad wat te verbergen heeft. En door de 2e doopvraag: "Begrijp je dat je opdracht en doop je identificeren als een van Jehovah's Getuigen, verbonden met Gods door de geest geleide organisatie?" Lijkt het er sterk op dat de Jehovah's Getuigen tot een sekte behoren, door de sluwe manipulatie van het WTG hebben haar leden het zelf niet eens door.

De 2e doopvraag bezorgt het WTG veel extra macht. Door die regeling kunnen ze iedereen die twijfel wil zaaien de mond snoeien. En door die angstleer voorkomt het WTG dat de Getuigen van Jehovah de dingen oprecht gaan onderzoeken. Het WTG is Gods instrument geleid door het besturend lichaam, leert het WTG. (Het WTG wordt volgens haar eigen leer gebruikt door God om de mensen dichter tot God te brengen en de bijbel beter te begrijpen. Wie gered wilt worden doet er verstandig aan om zich op te dragen aan Jehovah en zich zo aan te sluiten bij het WTG. Het WTG eigent zich zo dus een bemiddelingsrol toe.)

Wanneer een Getuige onderzoek wil verrichten in De Schrift kan dat toch het beste in de lectuur van het WTG, leert het Genootschap, heel sluw...

Van jongs af aan had ik het gevoel dat het WTG geen ware religie kon zijn. Mijn gevoel kon nooit aannemen dat Gods liefde beperkt wordt door 'kerkmuurtjes'. Maar nu ik de echte waarheid van het WTG begin te zien besef ik pas echt hoe ver het WTG van zuivere aanbidding afstaat. Het WTG weet mensen te manipuleren en maakt gebruik van psychologische valstrikken. Op een sluwe manier weet het WTG zichzelf te verijken...

Op de Getuigen zelf kijk ik niet neer. Persoonlijk heb ik medelijden met ze. Ik zie hoe ze door het WTG heen en weer worden geslingerd als schapen zonder liefdevolle herder. Veel Getuigen hebben de wil om God te dienen (er zijn genoeg uitzonderingen, maar die laat ik buiten beschouwing) maar beseffen niet dat ze worden gebruikt door een organisatie die "als een wolf in schaapskleren" is. Leuk gegeven is dat het WTG mij waarschijnlijk ook zo al bestempelen.

Verdere ontwikkelingen.
Ondertussen lijkt het bestaan van een god mij, op zijn zachts gezegd, zeer onwaarschijnlijk. Wanneer ik om me heen kijk, het journaal bekijkt of de krant lees zie ik duidelijk de afwezigheid van een liefdevolle god.
Wanneer ik de bijbel goed doorneem zie ik dat ze vol staat met tegenstrijdigheden. Wanneer ik me verdiep ik de wetenschap zie ik dat evolutie veel meer verklaard over het bestaan van het leven op aarde dan het scheppingverslag uit de bijbel. Sterker nog, het scheppingverslag uit de bijbel werpt meer vragen op dan antwoorden.
Van iemand die is opgevoed in een zeer religieus gezin ben ik gegroeid tot een zelfstandige, zelfdenkende atheïst.
En hier is het waar mijn ervaring met de Jehovah getuigen eindigt.

-Jeroen

[ Ervaring is ook op mijn website te lezen ]

Gebruikersavatar
Sebastiaan
Bevlogen
Berichten: 1591
Lid geworden op: 27 nov 2005 14:07

Bericht door Sebastiaan » 27 jun 2007 20:08

Sorrie dat ik het moet vragen maar wat is het WTG? Wacht Toren Gelovigen?
Laatst gewijzigd door Sebastiaan op 27 jun 2007 20:11, 1 keer totaal gewijzigd.
De wereld is zoveel logischer en makkelijker te begrijpen zonder god dan met, dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?

Gebruikersavatar
Sararje
Superposter
Berichten: 5994
Lid geworden op: 11 jul 2005 15:35

Bericht door Sararje » 27 jun 2007 20:11

WachtToren Genootschap, Jehova-getuigen dus.
"De bijbel is net een spoorboekje van de NS, je kan er alle kanten mee op." - Fons Jansen
"Als er bij het dorp waar bergen bergen bergen bergen bergen, Bergen, bergen bergen bergen bergen bergen, bergen bergen bergen bergen bergen.". - Kees Torn

Gebruikersavatar
Sebastiaan
Bevlogen
Berichten: 1591
Lid geworden op: 27 nov 2005 14:07

Bericht door Sebastiaan » 27 jun 2007 20:25

Beste @Jeroen,

Wat zou je doen wanneer een getuige aan je deur zou komen, zou je ze dan wegsturen of ga je uit meedelijden een gesprek met ze aan?
De wereld is zoveel logischer en makkelijker te begrijpen zonder god dan met, dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?

Akkersloot
Banned
Berichten: 648
Lid geworden op: 08 feb 2005 18:41
Contacteer:

Bericht door Akkersloot » 27 jun 2007 20:45

Sararje schreef:WachtToren Genootschap, Jehova-getuigen dus.
Jehova's dus. Ik ken geen "getuigen" van iets wat niet bestaat.
4 van de 5 pilaren van de islam worden uitgevoerd met behulp van niet-moslim producten.

JeroenB
Geregelde verschijning
Berichten: 56
Lid geworden op: 15 jun 2007 07:24
Locatie: Apeldoorn
Contacteer:

Bericht door JeroenB » 27 jun 2007 21:10

Hoi Sebastiaan,

bij mij komen de jehova's niet meer aan de deur.
Mochten ze wel aan de deur komen dan lijkt het me een leuk tijdverdrijf om lastige vragen te stellen.

Akkersloot
Banned
Berichten: 648
Lid geworden op: 08 feb 2005 18:41
Contacteer:

Bericht door Akkersloot » 27 jun 2007 21:13

JeroenB schreef:Hoi Sebastiaan,

bij mij komen de jehova's niet meer aan de deur.
Mochten ze wel aan de deur komen dan lijkt het me een leuk tijdverdrijf om lastige vragen te stellen.
Ben je misschien inmiddels verhuisd naar huisnummer 666 ?
4 van de 5 pilaren van de islam worden uitgevoerd met behulp van niet-moslim producten.

Samante

Bericht door Samante » 27 jun 2007 23:50

Dank je Jeroen voor je zeer openhartig verhaal. Ik hoop dat je nu veel gelukkiger bent (en dat de automutilatie tot het verleden behoort).

Gebruikersavatar
windsurfer
Diehard
Berichten: 1408
Lid geworden op: 06 jun 2006 09:27

Bericht door windsurfer » 28 jun 2007 07:38

Met veel plezier gelezen (al eerder op je site ook). Heb je uberhaupt nog contact met je familie? Lijkt me zwaar om ze uit je vingers te zien glippen... Sterkte, zal je nodig hebben.
"keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out"

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14408
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 28 jun 2007 09:12

Bijzonder interessant je verhaal te lezen, en goed geschreven. Ik ging op je site kijken en kwam daar ook een ander interessant verhaal tegen, van Keyzer. Wanneer je ex-jehova getuige wilt worden moet je door een enorme berg rijstebrij heen, vooral als al je familieleden bij de organisatie behoren.

Ik ben zelf geleidelijk aan uit het christelijk geloof gestapt en dat duurde een halve eeuwigheid. Wie weet is de politiek dat je helemaal door de gelovigen gemeden wordt wanneer je afvallige bent een voordeel voor de afvallige. Zo gaat het vervreemden ervan vlugger en kun je radikaal een nieuwe bladzijde omslaan in je leven.

Prodigy
Forum fan
Berichten: 369
Lid geworden op: 12 jul 2006 21:32
Locatie: Almere

Bericht door Prodigy » 28 jun 2007 09:13

Jeroen, jouw verhaal is zo herkenbaar. Ik heb hetzelfde doorstaan, met uitzondering dat ik mij nooit heb laten dopen omdat ik vanaf mijn 12e al zo ernstig twijfelde aan "de waarheid" dat ik, ondanks dat ik vergaderingen MOEST bijwonen, me distantieerde van het geloof. Verder is mijn ervaring bijna identiek.

In het begin vond ik het nog lastig om de wereld anders te zien dan uit de ogen van een Jehovah's Getuige. Ik denk dat ik pas de laatste 3 jaar (ben nu 31) me volledig los heb weten te vechten van de doctrine. Steeds meer besef ik me hoe simplistisch, triest en manipulatief deze sekte eigenlijk is. Mijn moeder, stiefvader, oma en opa zitten nog steeds in het geloof. Veel familieleden hebben inmiddels de religie de rug toegekeerd, allemaal als inactieve leden(niemand is uiteindelijk uitgesloten). Mijn moeder twijfelt ook merk ik, maar durft het niet los te laten omdat zij dan een groot deel van haar sociale contacten zal verliezen. Al weet ik dat het "oprechter" zou zijn hen in hun waarde te laten, ik kan het niet laten om de discussie op te zoeken. Persoonlijk ben ik er heilig van overtuigd dat het van de onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt (net als elke andere abrahamitische religie) en gun ik vooral mijn moeder de verlossing van "JG kerk".

Veel plezier op dit forum.

Gebruikersavatar
Jasper
Ervaren pen
Berichten: 581
Lid geworden op: 11 jun 2007 19:42
Locatie: Rotterdam

Bericht door Jasper » 28 jun 2007 16:38

Bedankt voor je openhartige verhaal, Jeroen.

Ik ben zelf niet religieus opgevoed maar ik kan me voorstellen hoe moeilijk het moet zijn om je uit zoiets los te wrikken als je daarin je hele leven bent opgegroeid en als iedereen om je heen er zo diep in zit.
Reality is that which, when you stop believing in it, doesn't go away.—Philip K. Dick

Sarah
Berichten: 18
Lid geworden op: 01 okt 2007 10:16

Bericht door Sarah » 01 okt 2007 10:35

Hoi, Jeroen

Al een paar jaar heb ik een hele goede vriendin die Jehova's getuige is. Zij en haar gezin gaan geregeld naar bijbelstudies e.d.
Ikzelf ben een Jozef Rulof lezer.

Ik ben voor het eerst met mijn vriendin in aanraking gekomen toen onze kinderen naar dezelfde school gingen en ze een paar huizen verderop woonden. Ik vond haar meteen heel erg aardig en heel veel humor hebben. Haar kinderen speelden met die van ons en op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze Jehova waren. Daar schrok ik best van, want ze waren zo gewoon, zo aardig, zo humoristisch en zo midden in het leven. ze stond en staat altijd voor me klaar en is gewoon een lieve meid.
Toch vond ik het zielig dat haar kinderen nooit naar verjaardagen mochten, of het zelfs maar mochten vieren, zo ook met sinterklaas en kerst. Ik kan daar nog steeds slecht bij, dat je je kinderen zulke dingen ontzegd en vooral de argumenten die eraan hangen vind ik onbegrijpelijk.

Ik discussieer wel eens met haar over 'het geloof' ....ik noem hetgeen ik lees in de boeken van Rulof ook maar een geloof tegenover haar, want ik kan het namelijk niet bewijzen, het is voor mij echt waar en zeker geen geloof, ik ga niet naar een kerk, er zitten geen leiders en geen 'geestelijken' je hoeft niks, je mag alles en daar voel ik me prima bij.
Na vele jaren de boeken van Rulof te lezen, heb ik haar argumentatie waarom ze geen verjaardagen e.d. viert proberen te weerleggen door te zeggen dat je in feite hier bent om iets te leren, dat er geen god bestaat die verdoemt( de mens schiep God namelijk en niet andersom), dat zolang je leuk bent voor andere mensen en je leven gewoon beleeft zoals je als echt mens zou moeten leven, je een mooie sfeer staat te wachten, al naar gelang je vanbinnen bent, je afstemming dus.
Ze keek me even schichtig aan toen ik dat zei, twijifelde even, maar ging door met allerlei bijbelcitaten...
Nu probeer ik niet iemand zijn geloof te ontnemen, als hij of zij daar gelukkig mee is, dan moeten ze dat vooral doen, maar bij mij kriebelt het verschrikkelijk als ik hoor welke non-argumentatie ze aandraagt als je vraagt waarom iets niet mag, of waarom je juist iets moet.
Ik moet dan echt mezelf inhouden, voor mij is het leven zoveel leuker, met een zoveel leuker vooruitzicht, zonder je zondig te voelen, of schuldgevoel op je nek mee te zeulen.
Ik wil haar nooit kwijt als vriendin, daar is ze me te dierbaar voor, en af en toe discussieren we over onze opvattingen, maar zij noch ik zullen elkaar 'bekeren' of iets opdringen.
groetjes, Sarah

ruud60
Berichten: 3
Lid geworden op: 28 jan 2008 11:20

jehova

Bericht door ruud60 » 29 jan 2008 09:39

Mijn 2e vrouw is ex jehova...........ze is er gewoon mee gestopt .
haar kinderen daarentegen geloven er nog heilig in zeker haar zoon van 16 zit tot over zijn oren in de organisatie , en gaat trouw dinsdag donderdag avond en zondag de hele ochtend naar "dezaal" ( welk een luguber woord).

de arme jongen komt echt tijd te kort in zijn leven naast zijn studie aan het voortgezet onderwijs en naast zijn vriendinnetje die em ook weles wil zien
dit gaat ie niet lang volhoden zo met dit tempo.

Wat onbegrijpelijk is voor mij is dat deze organiatie zo'n minderjarige jongen zonder dat zijn ouders meekomen laat meedraaien in de kermis die Jehova heet.
Zij staat toch garant voor het harmonieuze gezinsleven??

Als ik het er met mijn vrouw over heb zegt ze "je kunt het geloof niet tegenhouden"
Een voor mij onbegrijpelijjke redenatie.

Overigens ziet mijn vrouw al haar "vrienden en vriendinnetjes "uit haar jehova tijd nooit meer , ook weer zo'n vreemd randverschijnsel . Ging je eerst collectief met de groep op vakantie "ouwe jongens krentenbrood" mekaar helpen etc etc.
Je gelooft niet meer en "hup" nooit meer wat van teruggezien.

Wordt vervolgd :evil3:

Destinesia

Bericht door Destinesia » 29 jan 2008 11:40

JeroenB schreef:Hoi Sebastiaan,

bij mij komen de jehova's niet meer aan de deur.
Mochten ze wel aan de deur komen dan lijkt het me een leuk tijdverdrijf om lastige vragen te stellen.
Wat voor vragen stel je dan als eerste Jeroen?
Prodigy schreef: Mijn moeder, stiefvader, oma en opa zitten nog steeds in het geloof. Veel familieleden hebben inmiddels de religie de rug toegekeerd, allemaal als inactieve leden(niemand is uiteindelijk uitgesloten).


Ik heb toen ik nog evangelisch christen was een aantal (christelijke) anti-WG boeken gelezen en ik ken dit soort verhalen wel. Ik las destijds echter dat het er niet bij was voor een jehovah's getuige om diensten in de zaal te verzuimen of om veldwerk (het met boekjes langs deuren te gaan) te ontduiken. Het wordt dus nu toegestaan om gezellig non-actief te zijn?Zeker omdat die non-actievelingen in "de zaal" toch alleen maar "uitstralen" dik in een depressie te zitten? Wat doen die ouderlingen dan? Komen die niet meer praten met de geloofs-belegen thuisblijvers? Ik kan me zo voorstellen dat, dat het de TOP van het WG eigenlijk wel tevreden stemt.

Dat heeft zo'n grijze duif (je weet wel, 1 van de 144.000 hemelse hogere broeders) in de USA zeker bedacht? En hij zal op een gouden zetel gesproken hebben:

Mijne heren

Laat de afvalligen maar thuis en "sluit ze vanaf nu niet meer uit" want dat geeft alleen maar een hoop heissa en gedoe tussen familieleden waarbij de diensten in de koninkrijkzaal worden verstoord door de uitgeslotenen. Laat de leden die het bij het WG niet meer zien zitten liever thuis maar langzaam "ver-sterven". Dat is veiliger. Komt er ook geen kritiek en protest. Dat is alleen maar een slecht voorbeeld voor de verse jonge frisse en gretige leerlingen.


Prodigy schreef:Mijn moeder twijfelt ook merk ik, maar durft het niet los te laten omdat zij dan een groot deel van haar sociale contacten zal verliezen. Al weet ik dat het "oprechter" zou zijn hen in hun waarde te laten, ik kan het niet laten om de discussie op te zoeken. Persoonlijk ben ik er heilig van overtuigd dat het van de onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt (net als elke andere abrahamitische religie) en gun ik vooral mijn moeder de verlossing van "JG kerk".
Iemand zei me eens dat een gemiddelde jehovah's getuige het 10 jaar tot na zijn 'bekering' volhoud te rennen voor deze club en daarna, al dan niet in stilte, geestelijk doordraait.

Ik heb ook eens een Nederlandse speelfilm gezien."Uitgesloten". Dat was ook een ingrijpende film over het Wachttoren Genootschap.

Ik was ff aan het rondneuzen en stuitte hierop.

Deze man is zowaar uit de groep van de "144.000" gezet.

Ook wel interessant dus. Hij heeft er boeken over geschreven. Ken je zijn boeken misschien Jeroen? Prodigy?

Plaats reactie