Even een beetje sociologie.
Sommige mensen zijn ontvankelijker dan anderen voor groepsprojecties. Zij passen zich sneller aan. Binnen de verwachtingen die andere mensen koesteren. Hun beeld nemen ze over en hanteren dit als hun referentiekader.
Hiernaast zijn er weinig sociale contacten buiten het netwerk, waar binnen ze zich verplaatsen. Ze komen dus weinig in aanraking met mensen met andere opvattingen.
Ervaringen worden geinterpreteerd in het jargon van de groep.
Door zichzelf af te schermen tegen invloeden van buitenaf en zo veel mogelijk te verkeren onder geloofsgenoten, leert men de wereld vanuit een nieuw perspectief zien.
De innerlijke overtuiging ontwikkelt zich pas nadat de persoon zich qua uiterlijk als een bekeerling is gaan gedragen. Hij gaat als het ware geloven in wat hij feitelijk al aan het doen is.
Sociologisch beschouwd is bekering geen individuele ervaring maar eerder een vorm van socialisatie. Een proces waarbij iemand beantwoordt aan de verwachtingen die horen bij zijn of haar rol als groepslid.
Hun normen en waarden neemt hij over. Hij leert de wereld op hun manier interpreteren. Er is sprake van manipulatief denken.
Groeten