Las ik in dit artikel.Voor de instandhouding van de soort is verliefdheid puur een middel om voortplanting mogelijk te maken
Maar op 2 mei las ik in dit artikel:
Nederlandse wetenschappers hebben 'embryo-achtige structuren' gecreeërd zonder dat daarbij een zaad- en eicel zijn versmolten. Het zou de eerste keer zijn dat op die manier leven is ontstaan.
Logisch gevolg lijkt mij dat ook de noodzaak tot verliefdheid, liefde en seks daarmee in de prullenbak worden geflikkerd.Het is voor het eerst in de geschiedenis dat celbiologen beginnende embryo’s hebben kunnen maken, zónder dat die ontstonden door natuurlijke voortplanting.
Deze bijzondere ontkoppeling van seksualiteit en voortplanting, na vijf jaar experimenteren door een kleine groep Nederlandse onderzoekers, wordt online gepubliceerd door het vooraanstaande wetenschappelijke vaktijdschrift Nature. Dat spreekt al van een doorbraak.
Voortplanting als doel in het leven vervalt ook.
Dus sja.. hoe gaat dat eruit zien dan in de toekomst als dat allemaal wegvalt? Vraag ik me dan af.
Men noemt het een doorbraak, maar misschien is het wel het einde van 'ons' als soort, of het einde van het fenomeen liefde.
Ik vraag me af of ze dat ethische aspect wel hebben doorgedacht alvorens tot zo'n 'doorbraak' te komen.
Geen seks, geen liefde maar wel het eeuwige leven. Erg aanlokkelijk klinkt het mij niet in de oren.
Ik vraag me af of daar nog vrijwilligers voor te vinden zijn, dat eeuwige leven lonkte sowieso al veel mensen niet.