De oude "diplomaat" en de jongere "boze burger".

[Maria]

We geven jou voor je 85ste verjaardag zeven minuten het woord, had DWDD gezegd
https://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/367395" onclick="window.open(this.href);return false;

https://www.volkskrant.nl/binnenland/an ... ccd679f735" onclick="window.open(this.href);return false;
Daar op volgende interview tussen Annabel Nanninga en Jan Terlouw.

Nanninga zei ooit: "Seniele Terlouw is helemaal high ......."
Zelf wordt ze uitgemaakt voor "takkewijf"

"Hoge bomen vangen veel wind" zeggen ze wel eens.
Ook: "Wie kaatst kan de bal verwachten"
Maw.: Zo je anderen behandelt krijg je het terug.
De kunst is een negatieve spiraal te doorbreken.
"Ieder heeft zo zijn eigen geschiedenis", en "elk vogeltje zingt zoals het gebekt is", zijn vaak mijn woorden.
Maar zoals Jan Terlouw klinkt, zou ik graag 85 jaar worden.

Een stukje:

Meneer Terlouw, u zei ooit: vrijheid en gelijkheid zijn op orde, met de broederschap is het slecht gesteld.
Terlouw: 'Broederschap is het moeilijkste begrip. In Koning van Katoren worden zeven opdrachten gegeven. De zesde is de moeilijkste. In de stad Ekilibrië gaat tovenaar Pantaar de huizen langs om een aalmoes te vragen. Dat moet iets zijn wat de moeite waard is. Zo niet, dan kiest hij zelf. Dat boek schreef ik vijftig jaar geleden. Ik denk er nog net zo over. Dat we allemaal het meest om onze dierbaren geven, is normaal. We zijn God niet; je eigen pink is je dierbaarder dan tienduizend onbekende Chinezen. Toch vraagt de globaliserende wereld om een ruimere blik.'

Nanninga: 'Linkse politici leggen die solidariteit op en laten anderen de lasten dragen. Doe het zelf, vind ik. En niet de mensen in achterstandswijken.'
Even terug dan naar de villawijk in Den Helder. Als rijke mensen de komst van een azc afkopen, komt die in een achterstandswijk.

Terlouw, verontwaardigd: 'Dat lijkt toch nergens naar.'

Nanninga: 'Ik zou misschien hetzelfde doen.'

Terlouw: 'De samenleving is aan het verharden. Daar maak ik me zorgen om.'
Annabel, vind jij ook dat de samenleving aan het verharden is?

Nanninga: 'Goh nee, helemaal niet. Kijk wat er gebeurt. De golf van islamitische terreuraanslagen in Europa maakt mensen boos en verdrietig. Maar de reactie is zacht, er komt geen tegengeweld.'

Terlouw: 'Het aantal mensen dat omkomt door geweld neemt nog steeds af. Ik groeide op in de oorlog. Toen kwamen er geen 15 mensen om per dag maar 1.500. Door overheidsingrijpen.'

Nanninga: 'Dan vergelijk je appels met peren. Dat was staatsdictatuur.'

Terlouw: 'Dit ook. Islamitische staatsdictatuur.'

Nanninga lijkt even verbaasd door deze wending: 'Als je het zo bekijkt, ja. Die aanslagen kunnen we wel aan. Erger is het als Judith Sargentini van GroenLinks zegt dat er geen terroristen in de vluchtelingenstroom zitten. Dan ontken je dat het met de islam te maken heeft. Je moet duidelijk zijn. Zeggen dat we wat vluchtelingen moeten opvangen, en dat daar tuig tussen kan zitten.'

Terlouw: 'Maar overdrijf dat niet. De vluchtelingenstroom is een gigantisch probleem. Ik begrijp niet dat GroenLinks hier de formatie op laat stranden. Het is zo'n onoverzichtelijk vraagstuk. Wie zich hier meldt met een goed verhaal, en zegt de Grondwet boven zijn geloof te stellen, mag er van mij in. Investeer tegelijk in werkgelegenheid in Afrika. Zo zou ik het regelen.'

Nanninga: 'Helemaal mee eens. Kijk vooral naar vrouwen, kinderen, christenen, homoseksuelen. Je moet burgers betrekken bij de opvang. Niet door een tuig-azc in de achtertuin te kwakken zoals nu in Amsterdam gebeurt.'

Zo vinden ze elkaar bij vlagen. Wat echt anders is, is de toon. Nanninga klinkt vaak fel en verontwaardigd. Terlouw betoogt kalm en gelijkmatig. De reacties die ze oproepen zijn navenant. Nanninga verdeelt de wereld in voor- en tegenstanders; op Terlouw is iedereen dol.

Nanninga: 'Mijn gevoel voor humor is zwart, wat niet iedereen kan waarderen. Ik vertolk de boosheid van mensen die zich niet gehoord voelen en worden geconfronteerd met migratie, met islamisering. U praat rustig, meneer Terlouw. U bent beschaafd.'

Terlouw: 'Ik heb ingebouwd begrip voor de tegenstander.'

Nanninga: 'Je moet af en toe een ruit ingooien.

Ik vind dit de kern van het interview, wat zoveel zegt over de verschillende manieren hoe je met problemen kunt omgaan.
Hoe de tegenstellingen op dit moment liggen tussen mensen, die beiden met dit gigantische actuele probleem zijn begaan.

En hoe je tot elkaar kunt komen in begrip, als je eerlijk luistert.

[Petra]

Wie springt waarvoor op de barricaden, en waarom en hoe...
Ik vind het een hele lastige kwestie met vele vele lagen.
We kunnen allemaal 'zijn' bij de gratie van anderen, is mijn gedachte.

En dan bedoel ik bv. dat ik een enorme hekel heb aan -om maar weer wat te noemen- Islam bashing.
Maar er spelen natuurlijk heus vervelende dingen die aangekaart moeten worden. Soms gebeurt dat mij te heftig, maar toch, maar toch, is het dankzij die 'ruiten ingooiers' dat ik bij dit onderwerp een gematigder standpunt in kán nemen.

[Jagang]

Misschien hebben we dan meer ruiten ingooiers nodig, zodat meer mensen een gematigd standpunt kunnen innemen/

[Petra]

Misschien hebben we dan meer ruiten ingooiers nodig, zodat meer mensen een gematigd standpunt kunnen innemen/

Balans
Oftewel: Consiliëntie

[Maria]

Misschien hebben we dan meer ruiten ingooiers nodig, zodat meer mensen een gematigd standpunt kunnen innemen/

Hoe werkt dat dan?
Ik zie de aandacht die het trekt, met als gevolg een openbare discussie.
Misschien zou dat goed zijn bij meer heilige huisjes.

Steeds ruiten ingooien bij hetzelfde huisje?
Het uiteindelijke effect ervan is vooral dat van olie op het vuur gooien, het proberen elkaar standpunten te vernietigen en polarisatie.

Mi. heb je dan vooral veel glazeniers nodig, die de zaak weer kunnen repareren.
Hoeveel hebben we er daarvan?

[Maria]

Balans
Oftewel: Consiliëntie

Consiliëntie is een anglicisme voor concilience oftewel in het Nederlands coïncidentie.
Een samenloop van omstandigheden, die schijnbaar logisch is.
Hoe plaats je dat hier?

[Jagang]

@ Maria, het was meer een grapje, maar wel met een serieuze ondertoon.
Ik ben het er namelijk niet mee eens dat je extremisten nodig hebt om uiteindelijk een zindelijk gesprek te kunnen voeren.

In sommige gevallen veroorzaken ruiten ingooiers misschien een debat, maar te doen alsof ze een noodzakelijke voorwaarde zijn, lijkt me al te simplistisch.

[Petra]

@Maria:
Consiliëntie is overeenkomst of samenhang, harmonie.
Ik zie het als een zoeken naar balans.

Verder zie ik de ruiteningooiers een belangrijke functie vervullen.
Galilei, Nietzsche, Darwin, Martin Luther king, Nelson Mandela, Alleta Jabobs, Theo van Gogh, Ayaan Hirsi Ali, Pim fortuin, Paul de Leeuw, om maar wat namen te noemen. Ook Wilders is een ruiteningooier. En helemaal niet mijn ding. Maar toch vervult hij blijkbaar een functie voor mensen en was er behoefte aan deze spreekbuis, anders was ie niet zo opgeklommen.

[Petra]

En laat ik vooral nog even Ai Weiwei noemen. Wat een held!

http://nos.nl/artikel/2132427-ai-weiwei ... erdam.html" onclick="window.open(this.href);return false;

[axxyanus]

@ Maria, het was meer een grapje, maar wel met een serieuze ondertoon.
Ik ben het er namelijk niet mee eens dat je extremisten nodig hebt om uiteindelijk een zindelijk gesprek te kunnen voeren.

In sommige gevallen veroorzaken ruiten ingooiers misschien een debat, maar te doen alsof ze een noodzakelijke voorwaarde zijn, lijkt me al te simplistisch.

Ik vrees dat je ongelijk hebt. Zonder de ruitengooiers aan jouw kant, ben jij namelijk de extremist. De extremisten zijn namelijk gewoon de mensen die het verst van de status quo verwijderd zijn. Je hebt dus vaak die extremisten nodig als voorwaarde dat anderen jouw visie als enigszins redelijk en iets dat te overwegen is willen/kunnen zien.

[Jagang]

Verder zie ik de ruiteningooiers een belangrijke functie vervullen.
Galilei, Nietzsche, Darwin, Martin Luther king, Nelson Mandela, Alleta Jabobs, Theo van Gogh, Ayaan Hirsi Ali, Pim fortuin, Paul de Leeuw, om maar wat namen te noemen. Ook Wilders is een ruiteningooier. En helemaal niet mijn ding. Maar toch vervult hij blijkbaar een functie voor mensen en was er behoefte aan deze spreekbuis, anders was ie niet zo opgeklommen.

Een flink aantal van die mensen zou ik toch geen ruitengooiers noemen.
Onder ruitengooiers versta ik toch echt vernielzuchtigen, en geweldenaren.

[Jagang]

Ik vrees dat je ongelijk hebt. Zonder de ruitengooiers aan jouw kant, ben jij namelijk de extremist. De extremisten zijn namelijk gewoon de mensen die het verst van de status quo verwijderd zijn. Je hebt dus vaak die extremisten nodig als voorwaarde dat anderen jouw visie als enigszins redelijk en iets dat te overwegen is willen/kunnen zien.

Misschien heb ik het concept van ruitengooiers dan verkeerd begrepen, zie hierboven.
Wel ben ik van mening dat er bij extremisme iets meer komt kijken dan een standpunt dat ver afwijkt van de status quo, want anders is elke activist een extremist.

Extremisme staat er namelijk wel om bekend dat het geweld tegen anderen vaak niet schuwt, en geregeld ook weinig opheeft met de vrijheid van meningsuiting. Dat was ook wat ik versta onder ruitengooiers.

Anders kan je van een dissidente mensenrechtenactivist in China nog een extremist maken, omdat mensenrechten niet stroken met de heersende status quo aldaar. Maar dan ben ik toch niet mee.

[Petra]

Misschien heb ik het concept van ruitengooiers dan verkeerd begrepen, zie hierboven.
Wel ben ik van mening dat er bij extremisme iets meer komt kijken dan een standpunt dat ver afwijkt van de status quo, want anders is elke activist een extremist.

Extremisme staat er namelijk wel om bekend dat het geweld tegen anderen vaak niet schuwt, en geregeld ook weinig opheeft met de vrijheid van meningsuiting. Dat was ook wat ik versta onder ruitengooiers.

Anders kan je van een dissidente mensenrechtenactivist in China nog een extremist maken, omdat mensenrechten niet stroken met de heersende status quo aldaar. Maar dan ben ik toch niet mee.

Huh
'Dat was ook wat ik versta onder ruitengooiers' schrijf je.
Bedoel je nou wel gewelddadig?


Zodra er fysiek geweld bij komt kijken zou ik het extremist noemen.
Dat vind ik wat ander dan een figuurlijke ruiten ingooier.
Die zie ik meer als een activist tegen het etablissement of de gevestigde orde.
Dat was volgens mij ook de toon van het krantenartikel waar dit topic over gaat.

Een flink aantal van die mensen zou ik toch geen ruitengooiers noemen.
Onder ruitengooiers versta ik toch echt vernielzuchtigen, en geweldenaren.

Is Nanninga dan nu een extremistische geweldenaar? (Want zij is de jongere boze burger waar het artikel en topic over gaat.)

'Ik vertolk de boosheid van mensen die zich niet gehoord voelen' .
Staat er. En vervolgens...

'je moet af en toe een ruit ingooien'.

Ze heeft het over het vertolken van boosheid!

[axxyanus]

Extremisme staat er namelijk wel om bekend dat het geweld tegen anderen vaak niet schuwt, en geregeld ook weinig opheeft met de vrijheid van meningsuiting. Dat was ook wat ik versta onder ruitengooiers.

Tja dat is een het probleem van het juiste woord te vinden. Mijn eerste gevoel is om iemand met een extreem standpunt als "extremist" te bestempelen. Ongeacht of hij daarbij gewelddadig is of niet. Welk woord zou jij anders gebruiken?

Anders kan je van een dissidente mensenrechtenactivist in China nog een extremist maken, omdat mensenrechten niet stroken met de heersende status quo aldaar. Maar dan ben ik toch niet mee.

Tja maar dat heeft natuurlijk ook te maken met je eigen referentiepunt. Wij beschouwen mensenrechten zo normaal dat elk woord dat zou aangeven dat het een afwijkende mening is, raar zal aanvoelen.

[Jagang]

Tja dat is een het probleem van het juiste woord te vinden. Mijn eerste gevoel is om iemand met een extreem standpunt als "extremist" te bestempelen. Ongeacht of hij daarbij gewelddadig is of niet. Welk woord zou jij anders gebruiken?

Ik denk eerder iets in de geest van "provocateur" of zo.
Hangt ook een beetje van de houding van de persoon in kwestie af.

Als iedereen met een standpunt dat ver van de status quo af staat een extremist mag heten, is dat imo ook een beetje in strijd met de negatieve connotatie van het woord.
Dan hoeft extremisme dus niet iets slechts te zijn, want het kan best zijn dat een extremist zijn standpunt dan beter kan onderbouwen dan een "gematigde".
Dan is de titel "extremisme" eigenlijk een variant op het ad populum, en boet het aan betekenis in.

Tja maar dat heeft natuurlijk ook te maken met je eigen referentiepunt. Wij beschouwen mensenrechten zo normaal dat elk woord dat zou aangeven dat het een afwijkende mening is, raar zal aanvoelen.

Ja, zo beschouwd is bijna iedereen elkaars extremist.
Ik denk dat het voor het onderscheid wel belangrijk is of je referentiekader nu in het luchtledige zweeft of niet.
Ik denk niet dat het extreem is om rechten te verlangen, en bijgevolg ook niet om ze toe te kennen.