Van RK theoloog naar filosoof

[MoreTime]

Deze site kwam ik bij toeval tegen. Een Rooms Katholiek docent maakt de overgang naar seculier filosoof.
Op zijn site staan soms erg interessante en herkenbare inzichten (hij heeft hier veel werk van gemaakt), waaronder deze:

"Er is een tekst in het Nieuwe Testament, die voor mij het paradoxale karakter van het christendom goed weergeeft: ‘Als ziende de Onzienlijke’ (Hebr.11,27). Met deze tekst raakte ik thuis in de wereld van de paradoxen, waarin gedacht werd in termen van: God is volheid en leegte, weten en niet-weten. Deze paradoxen hebben mij in de richting geduwd van de negatieve theologie, die hier veel meer oog voor had dan de traditionele kerkelijke theologie, waarin ik gevormd was.

Pseudo-Dionysius, een mystieke theoloog rond 500 na Christus, Nicolaas van Cusa (1401-1464) waren de grondleggers van de negatieve theologie, die er van uit gaat, dat God onkenbaar en onbeschrijfbaar is. Alle begrippen en namen ontlenen wij aan onze wereld. Pas als de mens zich ontdaan heeft van alle woorden en begrippen, staat hij open
voor de mystieke vereniging met God. Ik had het idee, dat ik eigenlijk een stap verder moest gaan. Als alle woorden en begrippen losgelaten moeten worden om God te kunnen bereiken en men geen aanleg heeft voor mystiek, moet
de mens dan ook God niet loslaten als onbereikbaar en irrelevant?

Tot die conclusie ben ik inderdaad gekomen. God woont in het ontoegankelijke licht. Het is niet daarom niet meer van belang of Hij bestaat ja of nee. In ‘Crisis van het ambt’ zeg ik hierover: ‘Daar waar God zwijgt, mag je hem ook rustig laten zwijgen. Er is een doodgewone rust ingetreden, waarin de zelfverzekerdheid van gelovige en atheïst verdwenen is, waar geen gebed of wanhoop meer optreedt. De mens lijdt niet meer aan zijn ‘hemelse’ gefrustreerdheid’. Het zijn algemene woorden om mijn eigen situatie te typeren. De afwezigheid van God heb ik als een bevrijding ervaren. Hiermee was ik ook verlost van alle verwoede pogingen om te bewijzen, dat er toch ‘iets’ moet bestaan of van het poneren van de zekerheid, dat God niet bestaat. Dit inzicht betekende wel het einde van mijn theologische loopbaan. "

http://gerardkoek.nl/van-theoloog-naar-filosoof/" onclick="window.open(this.href);return false;

Wie weet kunnen we dhr. Koek nog eens uitnodigen zijn verhaal hier te doen.

[PietV.]

Er staan veel leerzame artikelen in.

[lost and not found yet!]

Super interressante site Moretime! Maar of we hem hierheen krijgen? Hij is ondertussen 87 jaar oud.

[MoreTime]

Super interressante site Moretime! Maar of we hem hierheen krijgen? Hij is ondertussen 87 jaar oud.

Ok, had ik nog niet gezien. Dat is inderdaad best oud. Goed dat hij een website heeft op die leeftijd.
Hij heeft er echt werk van gemaakt, veel filosofisch uitgezocht, zeker geen beginner.

De opmerking dat God en de vraag naar zijn bestaan irrelevant is sprak me aan. Deed me even denken aan het topic van Peter van Velzen (http://freethinker.nl/forum/viewtopic.php?f=44&t=15072).

Dat is een iets andere benadering dan het vasthouden aan zijn niet bestaan of juist aan zijn wél bestaan. Door het complete zwijgen van iets goddelijks, de afwezigheid in het leven van alle dag, is de vraag irrelevant geworden. Hij/het doet er niet meer toe. Iets wat ik zelf ook wel eens zo ervaar en dat inderdaad bevrijdend werkt.