kiks schreef:Tolerant zijn naar mensenrechtenschenders vind ik verwerpelijk.
Groet
kiks
Vind dat een wat dramatische benoeming. Als we het nu over marteling, slavernij of dat soort schendingen hadden, dan had je gelijk gehad als je zegt dat zo'n wet onmiddelijk doorgevoerd moet worden. Of als nu geen enkele ambtenaar de nieuwe wet zou willen uitvoeren, of zo weinig, dat je heel het land moet doorkruisen om fatsoenlijk getrouwd te worden, dan had je gelijk gehad als je zegt dat alle ambtenaren gewoon aan het werk moeten.
Maar nu spreken we enkel over een juridische akte die nu opengesteld is voor mensen van het gelijke geslacht. Die ook gewoon in alle plaatsen uitgevoerd kan worden, omdat de weigerambtenaren sterk in de minderheid zijn. Dus hoeft een nette overgangsregeling niemand te storen en hoeft er dus niemand onnodig eruit gezet te worden. Homo's blij, want zij kunnen gewoon trouwen waar ze maar willen; die ambtenaren blij, want zij kunnen gewoon aan het werk blijven; de wetgever blij, want de wet wordt gewoon uitgevoerd.
In Nederland hebben we nogal eens de tendens om over elke kleinigheid een vreselijk drama te maken. Denk maar aan die Pietendiscussie. Maar een gezonde portie relativering kan ook geen kwaad. En zelfs bij grotere ongerechtigheden kan een redelijke overgang al flink wat frustraties voorkomen. Geduld is ook een schone zaak.
Bedenk wel dat eeuwenlang het heel vanzelfsprekend was dat enkel man en vrouw konden trouwen. En dat we pas sinds enkele decennia meer over homoseksualiteit weten en er nogal wat veranderd is. En hetgeen vrijwel iedereen zo vanzelfsprekend vond, nu ineens bekrompen en ouderwets zou zijn.
Mogen mensen daar dan ook een beetje aan wennen? Even de tijd nemen om daar zichzelf op in te stellen? Beschaving betekent mijns inziens ook dat je op nette, zorgvuldige wijze omgaat met "dissidenten" en ze niet onnodig voor het blok zet als daar praktisch gezien helemaal geen noodzaak voor is.
