heeck schreef:
http://www.otago.ac.nz/news/news/otago031357.html schreef:Study co-author Associate Professor Jamin Halberstadt says these results fit with the theory that fear of death prompts people to defend their own worldview, regardless of whether it is a religious or non-religious one.
Kortom gelovigen worden geloviger en gelooflozen zien hun instelling ook bekrachtigd.
Duidelijk.
MoreTime schreef:Op het moment dat je in de penarie zit dan heb je toch de neiging om bovennatuurlijke hulp in te roepen
Wie komt dat bekend voor en is dat patroon ook te doorbreken?
Niet alleen voor doodsangst, denk ik, wat wel een tikje anders is.
Ze zeggen ook wel eens, "nood leert bidden".
Ik denk, dat dat alleen klopt voor mensen, die hulp in nood van buitenaf zoeken.
In veel denominaties is geleerd, dat je met al je nood tot God kunt gaan en dat hij zal helpen.
In andere, en ook zoals mijn opvoeding was, zal God alleen helpen als je bekeert ben en daar heb je dus duidelijk je eigen verantwoordelijkheid.
Het bekeert zijn is dan een duidelijk omschreven gebeurtenis, die lang niet iedereen ten deel valt.
In doodsnood met zo'n geloof, wens ik niemand toe.
Ik zag dit gebeuren in de laatste levensjaren van mijn moeder.
Ikzelf heb, in misschien het grootste crisismoment in mijn leven, een soort geestelijk afsterven, heel bewust God vervloekt.
In die tijd al minder gelovig, het christendom zoals ik geleerd had was het niet meer, maar duidelijk nog geen atheïst
Het was later heel verhelderend voor mij, dat ik er geen spijt van had, eerder opgelucht was.
Ik had later geen enkel berouw meer van mijn twijfel en (dreigende) afvalligheid en heb toen in mijn geloofsleven dan ook weer de volgende streep gezet.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
)
.
