Wat ik(?) met moraal bedoel? Wat jij(?) met moraal bedoelt? Moraal zelf is een begrip en daar hangt een definitie aan vast, onafhankelijk van de persoon. Maar misschien bedoel je inhoudelijk?Kasper_JopiN schreef:Ik zal kijken of ik een begin kan maken aan wat ik met moraal bedoel.
Een definitie: Het begrip moraal (of zeden) geeft de handelingen en gedragingen aan die in een maatschappelijke context als correct en wenselijk worden gezien. Het filosofisch vakgebied van de ethiek richt zich op de vraag 'wat is een goede moraal?'. Een universele moraal heeft de pretentie altijd en overal te gelden.
Gezamelijk klopt. Dat is de maatschappelijke context uit de definitie. Moorden wordt in alle maatschappijen wel afgekeurd denk ik, omdat niemand graag vermoord wil worden en de maatschappij wel erg uitdunt als moorden als acceptabel wordt gezien. Maar wat nou als je aan een bevolking vraagt die meent dat moorden slecht is, wat ze er van zouden vinden als die kinderverkrachter (die maar niet te pakken is) eens vermoord zou worden? Dan verschuift het idee van moraal denk ik al onder enkele inwoners. Er zijn hele leuke interessante testen op internet te vinden m.b.t. dit soort dilemma's. https://nl.wikipedia.org/wiki/Trolleyprobleem" onclick="window.open(this.href);return false;Ik gaf al aan dat het idee dat moraal iets is wat we gezamenlijk doen. Maar dat we ons moeten afvragen waarom we bijvoorbeeld bepaalde goed of fout zijn. Waarom is moorden slecht? Men beweerd hier veelal dat dit niet goed zou zijn voor het grotere geheel en het dus gunstig is voor het individu en voor iedereen dat zo'n regel word gehanteerd. Dit is een soort algemeen goed wat nagestreefd word.
Dilemma's waarin je dan ethische keuzen moet maken. Moraal blijkt dan alles behalve een (natuur)constante.
Morele regels spreek je dan ook min of meer af met een maatschappij, een volk. Zo heb je ethische regels die in de wet vastgelegd worden, maar ook bepaalde (morele) omgangsvormen. Het komt een maatschappij ten goede als 'iedereen' zich hieraan zou houden. Maar die regels kunnen per maatschappij verschillen. De oudenvandagen op een bootje de ijszee opsturen was tot voor kort moreel gezien heel verantwoord bij de eskimo's. Wij zouden dit totaal immoreel vinden.Probleem hiervan is dat een heleboel individuele personen zich aan deze regels te houden hebben om het algemeen goed te na te streven. Maar je hebt hier te maken met een heleboel individuen zoals ik al aangaf, allen die dingen uit eigenbelang doen. Dat eigenbelang is eigenlijk niet eigenlijk een goede basis waar je regels op zou kunnen baseren. Want wat weerhoudt nu eigenlijk een individu om deze regels naast zich neer te leggen wanneer het in zijn voordeel is? in principe niks. Uiteindelijk is dit algemeen goed een soort luchtkasteel maar niet een goede basis voor een moraal.
Hadden eskimo's een god toen ze dit besloten? Zijn goddeloze maatschappijen moreel gezien verloren/slechte maatschappijen? Amerika is toch een uitermate gelovig land. Hoe is het met de moraal gesteld daar? Hoe zijn de criminaliteitscijfers?Ik ben van mening dat wanneer wij tot een moraal willen komen dat daar dus wel God voor nodig is. Ik gaf in mijn artikel aan dat een wereld zonder God zinloos is, dit sluit in feite aan op het belang van God voor een goede moraal.
Wanneer we vanuit een atheistisch wereldbeeld zouden kijken naar het universum, dan zouden we kunnen concluderen dat eigenlijk niets echt waarde heeft. Waarom? omdat het ontstaan van het universum geen bedoeling heeft. Waarom zou Rereformed, Roeland, Kasper, etc moeten bestaan? nou het heeft in ieder geval niet een echte betekenis. We zijn er toevallig resultaat uit toevallige mutaties en selecties. Er is in wezen dus geen intrinsieke waarde, misschien wel subjectieve waarde die we zelf eraan zouden kunnen hangen. Maar zo is dat dus ook met de medemens. Die medemens is dus ook een maaksel uit toevalligheid. Wat zou er mis mee zijn om die persoon op te lichten? Vooral als het voor jouw voortbestaan alleen maar positief uitpakt.
Waarom RRF, Roeland, Kasper en jij en ik MOETEN bestaan? Nergens om! Als wij morgen met zn vijven ineens wegvallen, draait de aarde echt nog wel haar rondjes om de zon en zal de zon over 4 a 5 miljard jaar echt wel deze aarde doen verdampen. Overigens weet ik niet wat een atheïstisch wereldbeeld t.o.v. een universum is? Ik denk dat ons bestaan in de meest letterlijke zin, totaal zinloos is en geen bedoeling heeft. RRF en Roeland denken daar misschien heel anders over. We zijn het (als we alle 3 atheïsten zijn) maar over 1 ding eens. We geloven niet in het bestaan van goden.
En toevallig zijn we zeker! Maar dat lijkt vaak nogal tegen-intuïtief. We voelen onszelf vaak heel bijzonder. Vergelijk het met een dek kaarten die je krijgt. Stel je krijgt 10 kaarten in je hand (van een dek van 52) en alle kaarten 10 en hoger
DAT is bijzonder denk je dan! Dat MOET doorgestoken kaart zijn!!
Vervolgens krijg je een hand met een 2, 2 vijven, 2 negens een boer, 2 vrouwen en een heer Wat gewoontjes.... Maar die kans is net zo bijzonder. Gooi een steen ver weg in een park met een groot grasveld. Wat een toeval dat die steen nou exact op dat ene grassprietje terecht moet komen! Dat moet een bijzonder betekenis hebben!! Het universum is ontstaan...wat een toeval....dat MOET wel een bedoeling hebben...
Tja, als mijn tante een 'fluit' had, was het mijn oom. Hoe kom je nu toch weer gelijk op een god (of de God) uit? Stel dat dit heelal er met een bedoeling is?Maar wat als er een soort God is? Dan word dit beeld geheel anders. Wanneer er een soort Schepper is die achter het ontstaan van het universum staat met een bedoeling.
A: Hoe weten we dat? B: Wat voor bedoeling is dat? en C: waarom niet gecreëerd door een Superbeschaving als test? Of waarom niet geschapen door vele hindoe-goden? Of juist geschapen door duivels, die graag spelen met orkanen, ziekten, tsunami's e.d.?
Je gaat er ineens met een sneltreinvaart doorheen. Als...als...als... Waarom heeft mijn leven meer waarde als het door een god (of DE God) geschapen is, dan wanneer het bij toeval ontstaan is? Want ik kan voor God nog steeds duivel in invullen. Is mijn leven dan niets meer waard? En Gods karakter? Ken je de quote van Dawkins? The God of the Old Testament is arguably the most unpleasant character in all fiction: jealous and proud of it; a petty, unjust, unforgiving control-freak; a vindictive, bloodthirsty ethnic cleanser; a misogynistic, homophobic, racist, infanticidal, genocidal, filicidal, pestilential, megalomaniacal, sadomasochistic, capriciously malevolent bullyDe mens heeft geschapen naar zijn beeld. Dan krijgt het bestaan van de mens intrinsieke waarde. Het leven van de mens, die gelijkend is aan God heeft dan heel veel waarde. Je mag dan niet iemand dit leven ontnemen. En is er een soort wetgever die bepaald wat goed en wat kwaad is. Dit is eigenlijk de basis voor een moraal. Dat God bepaald wat goed en wat slecht is. Maar wanneer we het hebben over dit goede dan is dit iets wat onderdeel is van Gods karakter (komt van T. Aquino). Er zijn dus redenen voor de geboden en waarom iets goed of iets fout is. Deze redenen zijn niet gebaseerd op iets wat los staat van God, maar zoals ik al zei: op zijn eigen karakter.
Is dit erg ver bezijden de 'waarheid' uit de boeken? En jij baseert je moraal hierop? Heb je het OT uberhaupt wel eens goed gelezen?