Kitty schreef:Diezelfde eeuwen ouden hebben het bedacht. Waarbij flinkt gepikt werd van nog oudere geschriften waardoorheen zij hun ware geschiedenis hebben verweven plus ook nog een groot stuk fictieve geschiedenis omdat dat gunstig uitkwam. Die zullen dus zeker een slag om de arm hebben gehouden, wat latere interpretaties om zeep hebben geholpen, echter god blijft onkenbaar, ook in de oude tradities.
God blijft onkenbaar ! Gelukkig maar. God is volledig transendent. Anders zouden we met Hem aan de haal gaan en voor ons karretje spannen voor onze al te menselijke gedachtenspinselen en grootheidswaan.
Kitty schreef:Je kan als gelovigen alleen maar hopen dat het waar is waar je in gelooft, meer heb je niet.
Dat is al heel wat voor de meesten. Magertjes ? Nee hoor!
En wat waar is moet blijken uit ervaring, hoe het vertrouwen verloopt.
Bijbelse waarheid heeft een antropologische basis.
Kitty schreef:Je legt je vertrouwen dus op hoop en op niets anders.
Nee, op de ander, je medemens, in de hoop dat jouw vertrouwen wederzijds is en blijft.
Kitty schreef:Wensdenken is de basis.
Dan moet je bij Sinterklaas zijn. Zover is het nog niet, Kitty. Nog even geduld tot 5 december.
Kitty schreef:Een zoete mantel die je om de harde werkelijkheid heen kunt leggen, want dat voelt zo goed.
Oei..oei..waar heb jij die vandaan. Gebroeders Grimm ? Een typisch verkeerde misvatting over bijbels geloven, maar o zo gekoesterd 'argument' van atheïsten.
God die de mens wijst op zijn verantwoordelijkheid t.a.v. zijn medemens en schepping, betekent niet een vlucht uit de werkelijkheid, maar een nuchtere, maar o zo moeilijke opdracht (dat blijkt juist uit de menselijke geschiedenis) om Gods schepping in de werkelijkheid met beide benen op de grond, te voltooien, als medeschepper; ..om te bewerken en te bewaren...!(Genesis) Niks sprookje, niks vlucht, niks verzinsel, maar een opdracht om deze wereld te verbeteren, de schepping door de mens als Gods partner voort te zetten (Schepping is in bijbels opzicht geen eenmalige gebeurtenis).
Uit de menselijke geschiedenis is keer op keer gebleken dat mensen deze verantwoordelijkheid hebben ontlopen en eigenhandig en eigenmachtig, zoals Kaïn, te keer zijn gegaan, zichzelf tot god verheven (dat is de eigenlijke hersenspinsel) met alle bekende catastrofale gevolgen van dien. "Adam (mens) waar ben je" (Genesis)
Dus het klinkt stoer en flink:
Kitty schreef: Atheïsten hebben die mantel afgegooid en gaan de confrontatie aan met de harde werkelijkheid zoals die is en zich voordoet, zonder gebruik te maken van het bagataliseren van die werkelijkheid door er elementen in aan te brengen die deze werkelijkheid verzachten.
Kitty schreef: Geheel op eigen benen staan is namelijk veel lastiger dan jezelf voorhouden dat je niet alleen staat.
De mens is verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Maar meestal, of bijna altijd wordt uiteindelijk (als het fout gaat) de schuld afgeschoven op iemand die daar geen part nog deel aan heeft. Dit zien we in de menselijke geschiedenis. Ook tegenwoordig zien we dit gebeuren. Een atheïst heeft daar geen last van ??
Job
De atheïst durft alleen te staan en zelf zijn verantwoordelijkheid te nemen voor het leven dat hij leidt.[/quote]