Celbioloog Ken Miller over ID

[Don Diego]

Wat betreft die deeltjes is misschien dit een verklaring.
Zeer veel van wat er in de natuurkunde wordt uitgerekend berust, impliciet of expliciet, op het gebruik van behoudswetten.

Soms is het mogelijk om precies uit te rekenen wat de uitkomst van een bepaald proces zal zijn. Bijvoorbeeld, als je van een paar biljartballen voldoende nauwkeurig de beginsnelheden en -posities weet, kun je in principe uitrekenen hoe ze zich na een botsing verder zullen bewegen.

Soms is het niet mogelijk om de uitkomst van een proces precies te voorspellen. Als de gegevens over de begintoestand van de biljartballen een klein beetje onnauwkeurig zijn, kunnen er heel verschillende uitkomsten mogelijk zijn. En als je gaat kijken naar botsingen tussen quantumdeeltjes, dan zijn de uitkomsten eigenlijk altijd onzeker, omdat de quantum fysica in het algemeen alleen waarschijnlijkheden levert met betrekking tot de uitkomst van een proces.

Uit onderzoekingen in de quantumfysica blijkt dat bij het waarnemen van één van twee deeltjes, de impuls van het andere deeltje wordt beïnvloed.
Hoe weet dat andere deeltje dat er wordt waargenomen?

Over het waarnemen van objecten blijf je hangen op het pure object en niet hoe wij waarnemen. Een fotocamera zal een boom als boom zien, zonder enige interpretatie of gedachte en dan klopt je redenering. Wanneer wij als mens waarnemen dan gaat er tegelijkertijd iets in onze hersens werken gerelateerd aan herinneringen of emoties en die voegen iets toe aan die waarneming. Daar al die herinneringen en emoties bij ieder mens verschillend zijn zal de waarneming dus ook verschillen.

Wat betreft het plaatsen van iemand uit het verre verleden in deze tijd is er wel degelijk meer aan de hand dan culturele aanpassing. De eerste schilderijen kenden b.v. geen perspectief ofwel de hersens konden zoiets nog niet verwerken. In de loop van de tijd hebben die hersens zich wel degelijk in een evolutie proces vervolmaakt naar de zwaardere eis die er aan wordt gesteld. Toen de eerste trein ging rijden met de enorme snelheid van 39km p.u. verklaarden geleerden dat een mens een dergelijke snelheid niet zou kunnen doorstaan. Inmiddels vragen we ons af of we de lichtsnelheid zouden overleven. Evolutie is niet alleen maar biomoleculair, maar gaat verder dan dat.
Bewustwording is daar een onderdeel van.

En wat betreft de trilling die ieder mens uitstraalt en wat je als een vage newage theorie beschouwd. Hoe komt het dat je bij de ontmoeting van mensen de één direct sympathiek vindt en een ander niet? Straalt die persoon dan misschien iets uit dat overeenkomt met je eigen trilling.
Alle materie bestaat in feite alleen maar uit trilling, daar een atoom waarvan het is samengesteld slechts uit trillende energie bestaat. Al die gezamenlijke onderdeeltjes van je lichaam vormen wel degelijk een uitstralend energieveld.
Het is met aurafotografie zelfs zichtbaar te maken.

[chromis]

Don Diego,

Ik zou je willen vragen om dit onderwerp on-topic te houden. Dit topic gaat over celbiologie en Kenneth Miller.

Je bent vrij om bv. in het wetenschapsforum het onderwerp op te pakken.

On topic graag!