annabel schreef:Ik weet niet of het op mij als 'new ager' ook slaat, maar ik heb er wel over nagedacht.
Ik merk dat ik in de perioden dat ik me geheel niet met spiritualiteit bezig houd ik verzand in agressie, cynisme en een negatieve instelling.
Als ik mijn geloof zou verliezen zou ik geen leuk persoon zijn om mee te leven.
Alleen maar je geloof in het bovennatuurlijkeweggooien is niet genoeg. Mensen die een pakketje normen en waarden weggooien, en er geen ander pakketje voor in de plaats nemen kunnen in een geestelijke vacuum geraken. Men kan dan terechtkomen in een negatieve spiraal. Ikzelf heb mijn geloof (eerst Christendom, en daarna allerlei oosterse en newage stromingen) aan de kant gezet omdat ik een betere, rationelere weg vond; Mijn
agnosticisme is een kritische maar positieve levensinstelling. Ik hou van mijzelf en andere mensen en dieren in plaats van God. Zélf werken aan een betere wereld is beter dan het wachten op een Messias, Avatar, Lichtwezens etc. Rationele methoden leveren meer resultaat dan bidden (mijn uitdaging aan de gelovigen staat nog steeds; Het repareren van een fietsband dmv gebed, tegenover het repareren van een fietsband met behulp van rationele methoden). Dat is mijn levensinstelling, en ik kan zeggen dat het van mij alleen maar een beter en gelukkiger mens heeft gemaakt. Het vacuum na geloofsverlies dient dan wel gevuld te worden met humanistische of verlichtingsidealen oid.
Vriendelijke groet...
