Kitty schreef:Toch idioot, iedereen heeft het (denk ik vast) maar niemand kan er iets mee. Niemand kan er iets over zeggen, of durft hier geen poging toe te doen? Willen we eigenlijk dit gevoel ontkennen? Het als onbestaand niet aanwezig zien? Als hersenspinsel benoemen? Ik heb het geprobeerd, het lukte mij niet.
Zijn er wellicht ook mensen die geen idee hebben waar ik het over heb?
Mag ik wat afchecken ?
Want ik vermoed dat niet iedereen
het heeft, of anders niet in dezelfde mate.
Ik geef twee illustraties:
1)
Ook veel bekendere gevoelens spreken bij de een veel sterker aan dan bij de ander en hebben gelijk dóórgekoppeld een veel grotere overtuigingskracht ten opzichte van andere overwegingen.De rationele delven vaak als eerste het onderspit. Verliefdheid als standaard voorbeeld, dat zich niet weg laat redeneren door besef over een laat-puberale hormonenvloed of "die waar jij op valt komt uit een slecht nest".
2)
Eens bij pikdonkere glasheldere sterrennacht, met kalm weer en ruime wind over de Adriatische zee zeilend kan denk ik (ook) niemand er onderuit onder de indruk te zijn. Alleen was er een opzienbarend verschil tussen mijn mede-nachtwacht en mij.
Dat onder de indruk zijn had bij hem het effect dat hij heel intens begon te bidden en steeds verder in vervoering raakte, terwijl ik wel intens onder de indruk was van het besef van mijn heel beperkte toereikendheid.
Naderhand met mijn maat nog eens over gehad en we kwamen tot de vriendelijke conclusie dat we allebei blij waren niet in de ander zijn schoenen te staan, want dat leek ons maar niets
Mijn onderstaand motto komt ongeveer daar vandaan.
Roeland
Begrip is een waan met een warm gevoel. Dus Mijdt Spijt.
