Zingeving

[dikkemick]

Wiki: Zingeving is een begrip uit de metafysica, wijsgerige antropologie en de psychologie en betekent het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het leven of van grote gebeurtenissen in het leven, of het trachten dit doel zelf te scheppen. Het woord zelf suggereert dat dit een actief proces is, wat erop wijst dat de zin van enig voorval geen vanzelfsprekendheid is. Zingeving kan gebaseerd zijn op verschillende elementen, waaronder geloof, rede of logos en esthetiek.

desteven.nl: Zingeving heeft alles te maken met waarde, betekenis en bedoeling. Ons leven moet zinvol zijn en dat is het wanneer we van betekenis zijn of als ons leven een bedoeling heeft. Kortom zingeving heeft te maken:

met zaken die voor ons waarde hebben
met zaken die in ons leven betekenis hebben
met zaken die een bedoeling of doel hebben
met zaken betreffende het innerlijk van de mens (en niet het uiterlijk)

PUUR PERSOONLIJK, ergo niet wetenschappelijk dichtgetimmerd/afgekaderd.

[axxyanus]

PUUR PERSOONLIJK, ergo niet wetenschappelijk dichtgetimmerd/afgekaderd.

Uw conclusie volgt niet uit de premissen.

[dikkemick]

PUUR PERSOONLIJK, ergo niet wetenschappelijk dichtgetimmerd/afgekaderd.

Uw conclusie volgt niet uit de premissen.

Interpretatie van de gegevens.
'waarde', 'betekenis' en 'bedoeling' verschillen per persoon. Subjectieve termen. Iets dat voor mij van grote waarde/betekenis is, spoel jij door de wc en haal je je neus voor op.

[axxyanus]

PUUR PERSOONLIJK, ergo niet wetenschappelijk dichtgetimmerd/afgekaderd.

Uw conclusie volgt niet uit de premissen.

Interpretatie van de gegevens.
'waarde', 'betekenis' en 'bedoeling' verschillen per persoon. Subjectieve termen. Iets dat voor mij van grote waarde/betekenis is, spoel jij door de wc en haal je je neus voor op.

Opnieuw volgt uw conclusie niet uit de premissen.

[axxyanus]

Uw conclusie volgt niet uit de premissen.

Interpretatie van de gegevens.
'waarde', 'betekenis' en 'bedoeling' verschillen per persoon. Subjectieve termen. Iets dat voor mij van grote waarde/betekenis is, spoel jij door de wc en haal je je neus voor op.

Opnieuw volgt uw conclusie niet uit de premissen.

Ik heb hier iets te snel gereageerd.

Uw bijdrage levert geen extra informatie die uw conclusie verder zou ondersteunen.

Dat waarde, betekenis en bedoeling verschillen per persoon, spreekt niet tegen dat er wetmatigheden te vinden zijn in de manier waarop mensen tot waarde, betekenis en bedoeling komen en dat we via wetenschappelijk onderzoek een idee kunnen krijgen van wat die wetmatigheden zijn.

Dat iets subjectief is, betekent niet dat het totale willekeur is.

[dikkemick]

Uw conclusie volgt niet uit de premissen.

Interpretatie van de gegevens.
'waarde', 'betekenis' en 'bedoeling' verschillen per persoon. Subjectieve termen. Iets dat voor mij van grote waarde/betekenis is, spoel jij door de wc en haal je je neus voor op.

Opnieuw volgt uw conclusie niet uit de premissen.

Dan begrijp ik het niet. Misschien wil je de moeite nemen dit uit te leggen. Interpreteer ik de begrippen (in de definitie) verkeerd?

[Peter van Velzen]

Mag ik alle deelnemers aan de discussie er op wijzen dat ze inmiddels vrijwel geheel off topic zijn en afgwdwaald naar zingeving en afgedaald naar elkanders mening over wat men denkt dat een ander denkt dat je daar over moet denken.
Gaarne terug naar het onderwerp "Kerkelijke gezindheid neemt verder af".
Wie over zingeving wil praten kan dat in een nieuw topic doen of desnoods hier Wie wil praten over wat men denkt dat een ander denkt dat je over zingeving moet denken, verwijs ik naar de babbelbox. Dat lijkt me geen serieus onderwerp.

[Maria]

Dit stuk draad over zingeving afgesplitst van
Kerkelijke gezindheid neemt verder af

[Peter van Velzen]

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, heb ik de zin van mijn leven gevonden in de zorg voor mijn vrouw, en haar ((achter)klein)kinderen. Dat is iets anders dan waarmee ik de hele dag bezig ben, want om voor hen te zorgen moet ik slechts één ding doen: In leven blijven zonder dat dat meer kost dan het verschil tussen mijn huidige Pensioen+AOW en het nabestaanden-pensioen dat mijn vrouw zou ontvangen mocht ik eerder dan haar overlijden.

Mijn tijdverdrijf is iets heel anders. Een deel er van bestaat weliswaar uit achter de computer Thaise populaire muziek te laten weerklinken totdat de jongste achterkleindochter op mijn schoot het tijd vindt om weer eens van liedje te wisselen(Bij sommige voormalige favorieten wil ze dat onmiddelijk, een feit dat haar beide in 2013 geboren nichtjes nog steeds niet door hebben) maar ik zit soms ook urenlang een zelfbedacht kaartspel met vier denkbeeldige deelnemers te spelen.

s morgens vroeg, bekijk ik mijn e-mails. Daarna het nieuws op NOS.nl en NU.nl en Scientias. Daarna bekijk ik mijn Facebook, ga naar dit forum en vervolgens naar mijn Youtube abonnementen. 's avonds bekijk ik de geplande voetbalwedstrijden en vervolgens tracht ik Interessante wedstrijd te bekijken. met een voorkeur voor Ajax en Oranje Bayern München en Liverpool. Soms lukt dat prima, soms is de verbinding instabiel en soms val ik in slaap en mis daardoor alle goals.

Verder slik ik momenteel 4 keer per dag sinemet. Om doorlopend optimaal te kunnen functioneren moet ik waarschijnlijker nog meer levodopa tot mij nemen, maar ik hoef niet de hele dag optimaal te functioneren. Ik moet wel het juiste moment kiezen om mijn tanden te poetsen. Dat is vrijwel ondoenlijk als ik niet een of twee uur geleden mijn medicijnen tot mij heb genomen en ik moet vooral de klok in de gaten houden tegen half vijf als ik om half zes mijn dagelijkse 45 minuten Nordic Walking wil beoefenen. Dat vereist optimale coördinatie tussen benen en armen. Als het te veel regent dan activeer ik een youtube playlist getiteld "Nong-Pim fav" - oorspronkelijk een reeks muziekvideo's die mijn kleindochter Nong-Pim leuk vondt, zet de shuffle mode aan en dans op de muziek. Soms dansen er twee of drie kleindochters mee.

Als ik vervolgens bezweet ben is het tijd om te gaan douchen. Omdat ik vaak laat voetbal kijk slaap ik veelal overdag - met name in de middag. Maar dat vormt een zeker risico. Al enkele keren ben ik om half zes pas wakker geworden en ben dan te laat om nog voor het donker wordt mijn Nordic walk te verrichten.

Sommige van deze zaken zijn zinvol. sommige niet. Sommige zijn wellicht van belang om geestelijk gezond te blijven zonder dat ik dat besef. Sommige zijn misschien schadelijk zonder dat ik dat besef. Maar een mens kan nu eenmaal niet leven van zingeving alléén.

[Maria]

Dank voor dit doorkijkje Peter
Ik denk, dat het behoorlijk inzichtelijk is voor de meeste van de huidige lezers, die meer van het leven achter zich hebben, dan nog in het vooruitzicht.
En ook is het steeds meer belemmerd worden door lichamelijke kwalen bij velen bekend.
Toch ben ik niet jaloers op jouw kwaal en kan ik alleen maar bewondering hebben voor hoe je ermee om gaat.

Ik zie ook voornamelijk de zin voor mijn leven in het er zijn voor mijn man.
Kinderen heb ik niet en die van hem wonen ver weg en maken geen wezenlijk deel uit van het dagelijkse leven.
Als ik alleen door zou moeten gaan, en dat is de lijn van de verwachting, dan weet ik het niet.
Maar zoals ik al jaren denk, elke dag is er één en morgen zien we wel weer.
Dat zal wsl. zo blijven.
Iets anders bekruipt we wel steeds vaker, maar wil ik gewoon niet denken.
De paar laatste jaren zien we beiden steeds meer, dat het leven vergankelijk is en ik ben blij met elke dag dat we ons daar niet door laten beïnvloeden.
Gewoon elke dag opnieuw leven bij de dag, alsof we nog 10 jaar hebben te gaan en die mogen invullen, zoals we dat graag wensen, maar zeker ook dat we dat zullen kunnen blijven doen.

En net als bij jou bestaat dat niet uit wereldschokkende gebeurtenissen, maar tevreden zijn en zelfs plezier hebben in de dingen, die we doen.
Samen of ieder voor zich.
Lichamelijke ongemakken komen en gaan, maar sommige niet en zijn we liever kwijt dan rijk.
Gelukkig (nog) niet zoals bij jou, dat het echt het ritme van het leven bepaalt.
Een levensbedreigende kwaal is er al 20 jaar, maar tot nu toe is het rekken en erbij blijven en gaat het goed.

Het lijkt nu misschien voor een aantal lezers, alsof dit praatje leeftijdsgebonden is.
Toch is het dat niet zo voor mij.
Voor mij was er al heel jong een omslag in het toekomstgericht denken naar het leven gericht "op het nu".
Dat geestelijk welzijn het allerbelangrijkste is wat je kunt hebben.
En je leven zelf zin kunnen geven is mi. wat de kunst van het leven is.
Als je daarvoor een basis hebt gevonden ben je er al bijna helemaal.

[Frits]

Beste Peter en Mara,

Dank voor jullie zeer persoonlijke toelichting toelichting op zingeving. Ik wil mij daar graag bij aansluiten. Ook ik heb meer verleden dan toekomst en noem dat soms spottend mijn blessuretijd, tot ongenoegen van mijn kinderen. Ik ben echter meer realist dan idealist. Ik kijk terug op een zeer gevarieerd arbeidsverleden dat mij veel ervaring en geestelijke rijkdom heeft bezorgd. Ik heb daar altijd de zin van mijn bestaan aan ontleend. Niet aan het werken op zichzelf, maar aan de resultaten daarvan en de nieuwe inzichten die het mij kon geven. Om die reden was ik altijd bereid om buiten de grenzen van het gebruikelijke te treden omdat het zoveel meer bracht dan het wandelen op de gebaande paden. Mijn ervaringen beschrijf ik in een wekelijkse column aan mijn kinderen die nu kunnen lezen wat ik ze nooit verteld heb.

Ik heb mezelf gepensioneerd, na een periode waarin ik mij langzaam teruggetrokken heb uit mijn maatschappelijke functies en mijn bedrijf(je). Het ouder worden heeft mij gedwongen om nieuwe keuzen te maken en een sprong te maken naar 'onbekend gebied'.
In mijn situatie heb ik er voor gekozen om in Polen te gaan wonen (ik ben getrouwd met een Poolse vrouw). Ik heb al mijn sociale identiteiten achter mij gelaten om zonder enige vooringenomenheid of sociale beïnvloeding te overdenken wat het leven nog van mij verwachtte. Met deze ingrijpende keuze heb ik trachten te voorkomen dat ik een karikatuur zou zijn geworden van mijn voorafgaande leven.

Ik heb vervolgens jarenlang mijn akkerland bewerkt en rogge, aardappelen, tomaten en groenten verbouwd. Ik kroop op mijn knieën door mijn groentetuin om het onkruid met mijn handen te wieden. Het was een vorm van meditatie die mij verenigde met de Natuur en de schepping. Ik was aan de tijdsdruk van een gejaagd leven ontsnapt en kon me onbevangen mee laten voeren. Deze dagelijkse reflectie heeft mij veel nieuwe inzichten opgeleverd. Als ik straks terugkijk op mijn leven aan 'gene zijde', dan wil ik graag kunnen zeggen dat mijn leven zinvol is geweest. Ik heb de behoefte om het te kunnen duiden, te begrijpen en onder woorden te brengen.
Ik vind ook zingeving in het overdragen van mijn kennis, ervaring en inzichten. Ik schrijf regelmatig uitgebreide brieven aan vrienden die belangstelling hebben voor filosofie. Aan de hand van hun vragen probeer de filosofische thema's van Nietzsche, Kierkegaard en Sartre te behandelen, mede aan de hand van mijn eigen leven en dat van hen. Geweldig om te doen.

Vanwege mijn fysieke gebreken (gewoon versleten) heb ik de zware arbeid op mijn land beëindigd. We wonen nu in een bescheiden appartement en ik kan mij volledig wijden aan mijn filosofen en dichters. Ons verblijf in Polen wisselen we af met een overwintering op Tenerife, waar ik gewoon dezelfde dingen blijf doen, maar dan in een aangenaam klimaat.

Mijn tijdverdrijf dat niet in het teken staat van zingeving zijn films en series. Ik moet bekennen dat mijn belangstelling uitgaat naar misdaad, geweld en heldhaftig speurwerk. In volslagen tegenstelling tot mijn filosofische en poëtische interesses. Ik vermoed dat het een reflectie is van mijn leven dat zich altijd tussen deze uitersten heeft bevonden. Brood bakken en de Aziatische keuken zijn mijn hobby's en gelukkig doe ik mijn vrouw daar ook een genoegen mee.

Alles met elkaar is het voor mij De kunst van het leven. Mijn leven wel te verstaan.

"Ga zo door, mijn beste Lucillius; maak aanspraak op je eigen leven!" (Seneca) Een verzameling mooie teksten over Levenskunst is bijeengebracht door Joep Dohmen De grote filosofen over het goede leven

groet Frits

[dikkemick]

Bijzonder interessant om te lezen hoe het sommige, totaal onbekenden, die je slechts "kent" via dit forum is vergaan in het leven. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Wat mij het meest bijblijft en inspireert is het leven in het "NU" en niet in een verleden of toekomst. Maar tegelijkertijd is dit misschien wel het moeilijkste dat er is.
Zelf kijk ik b.v. uit naar de nabije toekomst, terwijl er iedere dag natuurlijk geleefd moet worden. Het kan morgen zomaar afgelopen zijn en wie beseft dat werkelijk? De vraag is dan natuurlijk: Hoe haal je alles uit het leven en wat is dat alles? Hoe geef je naar alle tevredenheid zin aan dit leven?
Hoe vaak wordt men, door omgeving en tijdsgeest, niet geleefd? Je moet naar school...je best doen...diploma's halen...een goed betaalde baan vinden....doorwerken tot aan je pensioen en dan gaan genieten. Maar dan ben je wat mij betreft al 60 jaar te laat!
Maar wie is werkelijk vrij het leven te lijden dat hij of zij al jong voorstaat?
Maken we met z'n alleen die zingeving (die we menen te hebben) wel waar? Is de gemiddelde mens wel gelukkig met die zin? Huisje, boompje, beestje...scheiding, nieuwe vriendin...huisje, boompje (geen beestje meer).
Hoeveel verloren jaren zijn er als je straks, vlak voor je dood, terugkijkt op je leven?
Vandaar dat positief en gelukkig leven in het "NU" zo belangrijk is. Belangrijk, maar ook zo ontzettend moeilijk!

[axxyanus]

Bijzonder interessant om te lezen hoe het sommige, totaal onbekenden, die je slechts "kent" via dit forum is vergaan in het leven. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Wat mij het meest bijblijft en inspireert is het leven in het "NU" en niet in een verleden of toekomst. Maar tegelijkertijd is dit misschien wel het moeilijkste dat er is.
Zelf kijk ik b.v. uit naar de nabije toekomst, terwijl er iedere dag natuurlijk geleefd moet worden. Het kan morgen zomaar afgelopen zijn en wie beseft dat werkelijk?

Wat bedoel jij eigenlijk met leven in het NU?

Wat je hier schrijft doet me denken aan wat ik een aantal jaren geleden gehoord heb over mensen die in het begin van de uitbraak AIDS kregen. Een aantal van die mensen ging in het NU leven op de manier dat jij hier voor ogen schijnt te hebben. Het idee was dat ze toch niet al te lang meer te leven hadden, waarom dan niet hun geld opmaken en zelfs schulden maken. Maar toen bleek dat de geneeskunde redelijke vorderingen maakte en dat de levensverwachtingen van een aantal van die mensen gevoelig steeg. Alleen hadden ze nu wel een berg schulden.

Er zijn dus wel wat nadelen aan sommige interpretaties van "in het NU leven".

De vraag is dan natuurlijk: Hoe haal je alles uit het leven en wat is dat alles? Hoe geef je naar alle tevredenheid zin aan dit leven?

Is dat werkelijk de vraag? Ik kan je natuurlijk verkeerd begrijpen maar het bovenstaande lijkt me een recept voor ongelukkig zijn. Het komt mij over als naar de perfectie verlangen, je moet alles uit het leven halen met minder neem je geen genoegen. Dat kan enkel op een teleurstelling uitlopen.

Hoe vaak wordt men, door omgeving en tijdsgeest, niet geleefd? Je moet naar school...je best doen...diploma's halen...een goed betaalde baan vinden....doorwerken tot aan je pensioen en dan gaan genieten. Maar dan ben je wat mij betreft al 60 jaar te laat!

Ik kan het hier bovenstaande moeilijk rijmen met het idee van "in het NU leven". Zoals jij dat hierboven beschrijft, lijkt dat helemaal niet op het perspectief van "in het NU leven". In al die stages die jij hierboven beschrijft kan je "in het NU leven" maar dat is blijkbaar niet voldoende voor jou. Jij verwacht een vorm van genot en anders is dat "in het NU leven" niet voldoende.

Maar wie is werkelijk vrij het leven te lijden dat hij of zij al jong voorstaat?
Maken we met z'n alleen die zingeving (die we menen te hebben) wel waar? Is de gemiddelde mens wel gelukkig met die zin? Huisje, boompje, beestje...scheiding, nieuwe vriendin...huisje, boompje (geen beestje meer).

Ik heb de indruk dat jij een IMO raar idee hebt over zingeving. Begrijp ik je goed en beschouw jij Huisje boompje, ... als een vorm van zingeving?

Hoeveel verloren jaren zijn er als je straks, vlak voor je dood, terugkijkt op je leven?

Tja dat krijg je natuurlijk als je alles uit het leven wil halen. Die momenten dat dat te hoog gegrepen was, worden dan als verloren beschouwd. Dat kan dan inderdaad oplooen tot jaren.

Vandaar dat positief en gelukkig leven in het "NU" zo belangrijk is. Belangrijk, maar ook zo ontzettend moeilijk!

Ik vind het raar om "in het NU leven" te koppelen aan eigenschappen. Wat als mijn leven nu niet positief en gelukkig is? Hoe kan in dan positief en gelukkig leven in het NU?

[dikkemick]

Axxyanus, wat fijn dat je werkelijk iedere bijdrage stelselmatig en gedetailleerd moet fileren. Ik probeerde slechts een persoonlijke visie weer te geven.

Wat ik wilde zeggen, is dat mensen veelal plannen maken voor de toekomst terwijl ze misschien die toekomst helemaal niet halen.
Zo ook de andere kant op. Maar blijven terugkijken op het verleden. Had ik maar zus, had ik maar zo...Spijt dit...spijt dat....

Wat ik probeer duidelijk te maken met leven in het "nu" is: Pluk de dag! En wat ik ook probeer te vertellen is dat mij dat zelf ook maar mondjesmaat lukt. Wat ik daarmee NIET wil zeggen: "leef er maar egoïstisch op los"

Hoe je de link met aidspatiënten erbij weet te halen? Chapeau! Maar misschien was ik niet duidelijk genoeg. Ik zeg dus niet: "leef er lustig op los en heb aan alles en iedereen schijt" maar ik probeer duidelijk te maken, dat veel mensen eigenlijk niet volop leven. Niet kunnen genieten van de simpele dingen. Dat lijkt mij toch een beetje de zin van het leven. Mogelijkheden benutten om er iets moois van te maken.
En als jou dat niet lukt begeef je je in goed gezelschap. Ik denk dat menigeen moeite heeft met geluk vinden in de dagelijkse gang van zaken.
Denk toch dat velen van ons geleefd worden en maar weinig tijd hebben om naar die echte zingeving te zoeken. Vandaar de terugval naar de zekerheden als: huisje, boompje...hypotheekje...

[Peter van Velzen]

Ik moet denken aan het moment in mijn werkzame leven dat ons bedrijf een nieuwe pensioenregeling aanbood. Het zou wel wat premie kosten, maar ook een hoger pensioen opleveren. Echter: Kort tevoren was mijn zwager op 52-jarige leeftijd overleden. Wie wist of ik de pensioengerechtigde leeftijd ooit zou bereiken? Dat is wellicht waar Dikkemick op doelt, als hij het heeft over NU leven. Onze hersenen recreëren het verleden (dat noemen we herinneringen, maar het zijn recreaties) om de toekomst te voorspellen, dus daar zijn we doorlopend mee bezig. Maar tegelijkertijd handelen we NU. We kunnen niet anders.