heeck schreef:Meestal komt de praktische houding er op neer dat gevoelens van betrokkenheid of gemeenschappelijk belang maar een heel kleine actieradius hebben of te korte tijdshorizon kennen.
Zie daartoe ook
Huijsmans' Aquarium
Roeland
Hmm, de auteur van dat stuk gebruikt ook wel dubieuze argumenten hier en daar:
Bas Haring weet dat variatie essentieel is voor Darwins theorie. In zijn hoorcollege 'Evolutietheorie' (3) noemt hij variatie, overerving, en pressie de kern van de evolutietheorie. Hij gebruikt het voorbeeld van variatie in de kleur van de vacht van de bruine beer om uit te leggen hoe de ijsbeer ontstond. Door natuurlijke selectie van steeds lichtere kleurvarianten evolueerde een bruine beer tot een witte ijsbeer. Die kleine variaties waren dus essentieel voor de evolutie van de ijsbeer. Daarom vind ik het zeer vreemd dat hij zich dat in zijn boekje 'Het aquarium' niet realiseert. Hij betwijfelt of het erg is als 95% van de biodiversiteit verdwijnt. Hij realiseert zich kennelijk niet dat biodiversiteit ook op diversiteit van individuen van één soort van toepassing is. Twijfelen aan het nut van biodiversiteit is twijfelen aan één van de drie hoofdbestanddelen van de evolutietheorie.
Evolutie is een gegeven, maar niet per sé iets dat bewaakt moet worden.
Wat maakt het voor ons uit of de "Paarsgevlekte Grasvink" nou wel of niet evolueert, of in welke richting?
Je kan de evolutietheorie toch prima begrijpen en uitleggen zonder dat je per sé vindt dat eea op de oude voet verder moet gaan?
Overigens zie ik liever wél diversiteit, maar dat is vanwege de emotionele waarde.