AGTSP schreef:Kitty schreef:Jij blijkt steeds het meest cruciale punt te missen. Natuurlijk is God de grootste materialist, hij maakte de materie immers. Dus hij had grote behoefte aan materie, anders zou hij het toch niet gaan maken? Mensen hebben er totaal niet om gevraagd onderdeel te worden van een materiele wereld. .
In de geschriften die ik lees, is het helemaal anders.
AGTSP, waar Kitty mee aan kwam was precies hetzelfde wat ik ook aandroeg. Het is eenvoudig redeneren op basis van de logica. Onder logica kan niemand uit. Het antwoord wat jij op Kitty's redenatie geeft is komisch.
De mens had juist wel behoefte om onafhankelijk te genieten(van materie) en God wilde het de mens niet geven, maar werd gedwongen. Zoals een vader een kind soms niet kan tegenhouden en moet laten gaan.
Ik heb zeer te doen met je God. Ik vind het erg zielig voor hem. Staat het nog in de geschriften die jij leest aangegeven hoe we hem een beetje op kunnen beuren? Want dat is toch wel het minste wat we nu kunnen doen.
AGTSP schreef:Kitty schreef:
God heeft besloten materie te maken, dus de allereerste en grootste materialist is diegene die de materie heeft bedacht en geschapen. En dat is God. Wat is hier niet logisch aan? Wat begrijp je hierin niet?
God barstte van de behoefte aan materie, dat heeft hem tot scheppen aangezet.
Voor mij geldt deze theorie niet. Staat het in de Bijbel dat "God barstte van de behoefte aan de materie"?
AGTSP, je hebt er geen geschrift voor nodig om je dat te vertellen. Wanneer je stelling is dat God de materie schiep, dan vereist de logica dat daar een behoefte aan ten grondslag ligt. En wanneer je een beetje een idee hebt van de uitgestrektheid van het universum, dan word je als mens gedwongen om je uit te drukken zoals Kitty het deed.
Ik kopieer een eerder bericht:
De theorie van reincarnatie en God is als volgt:
God heeft de levende wezens geschapen, niet om leed te ondergaan, maar uit liefde. Liefde wordt altijd uitgewisseld en daarom zijn er meerdere personen nodig.
Hier heb je een voorbeeld van logica die niet deugt. De stelling die je naar voren brengt is dat er alleen sprake kan zijn van liefde als er meerdere personen zijn. Hieruit volgt dat je opmerking in de zin ervoor, dat God uit liefde schiep, helemaal niet waar kan zijn, want er waren geen andere personen.
Je zou hier nog veel verder over kunnen denken. Liefde kan namelijk helemaal niet bestaan zonder haat, geluk niet zonder leed, net zoals we niet van warmte kunnen spreken zonder dat kou bestaat.
Het is dus alweer een logische onmogelijkheid om te opperen dat God liefde op het oog had en niet leed.
Wij hebben dezelfde kwaliteiten als God. God kent geen ouderdom, ziekte en dood en wij ook niet. De kwaliteit is hetzelfde, maar in kwantiteit is God veel groter. Net zoals een druppel uit de oceaan niet zoveel zout bevat als de hele oceaan, toch kun je door de druppel te onderzoeken, weten waaruit de oceaan bestaat.
Alweer maak je een logische fout. Je gaat er namelijk vanuit dat God de schepper is van de materie. Maar deze kwaliteit hebben wij mensen helemaal niet. De logica verbiedt het jou dus om met die eerste stelling te komen dat wij over dezelfde kwaliteiten zouden beschikken als God, en bijgevolg vallen ook je daarop verdergaande stellingen.
Ik kan je uitspraak ook weer op een andere manier overdenken. Indien de God-mens verhouding 'net zo is als een druppel in de oceaan vergeleken met de hele oceaan', en de mens is materialistisch, dan is God dat ook.
Ik weet niet of je het nu al begint door te krijgen, maar alles komt steeds neer op één fundamenteel mankement in je redeneringen. Ze deugen niet omdat ze niet voldoen aan de minimumeis die voor iedere redenering gesteld kan worden: dat het met de logica in overeenstemming is. En iedereen hier probeert het aan je verstand te brengen: zie hier voor nog een voorbeeld. En dat is enkel iemand die op bladzijde 1 van je beweringen begint!
Dit betekent dat God altijd groter is dan ons, en dit kan moeilijk voor ons zijn. De kans bestaat dat wij net zo groot of zelfs groter willen zijn dan God. We hebben immers dezelfde genen als God en Hij is de grootste.
Nee hoor, niets moeilijks aan. Je hebt ons net op de mouw gespeld dat we dezelfde kwaliteiten hebben al God. Zelfs dezelfde genen hoor ik nu. En wij mensen weten heel goed dat het altijd de kwaliteit is die beslissend is, niet de kwantiteit. Eén cel met de genen van God is al genoeg voor een wezen om helemaal perfect te zijn.
Omdat wij bij God nooit de grootste kunnen zijn, wordt er beschreven dat wij God hebben 'gedwongen' tot het scheppen van een nieuwe wereld. Dat is de materiele wereld, waarin we een materieel lichaam krijgen en alles over God vergeten.
Heb je wel eens overwogen dat wat er in de door jou gelezen boeken beschreven wordt veel lijkt op wat Tolkien heeft beschreven over Midden-Aarde en Lewis Carroll in Alice in Wonderland? Misschien is een forum voor fantasiespellen geschikter voor je dan een forum waar mensen de waarheid van de realiteit proberen onder ogen te zien.
Op die manier wordt men gedwongen om uiteindelijk het verlangen om zelf de baas te zijn, op te geven. Dit verlangen zien we dan ook overal terug in deze materiele wereld. Niemand kan hier echt gelukkig zijn, we kunnen het slechts denken.
Jij bent volledig gevangen in een ideologie. Als je dat voor jezelf prettig vindt te geloven dat je hier op aarde niet echt gelukkig kan zijn, veel plezier toegeenst met je religieuze ontsnappingspogingen. Maar praat niet zo dom om jouw onmacht om het aardse leven op prijs te stellen te brengen als universele waarheden. Ik gooi jouw praat in de vuilnisbak en moet er hartelijk om lachen. Het klinkt als iemand die nooit muziekles heeft genoten, een klassieke gitaar in de hand houdt en mij komt vertellen dat je er onmogelijk mooie muziek op kan spelen.
God helpt ons door verschillende boodschappers te sturen, zodat we deze materiele wereld weer kunnen verlaten.
Nietzsche had een betere oplossing voor mensen zoals jij:
"Zo wierp ook ik eens mijn waan aan gene zijde van de mens, net als alle hiernamaalsgangers. Was het werkelijk aan gene zijde van de mens?
Ach, mensen, deze god die ik schiep, was mensenwerk en waanzin, net als alle goden!
Maar wat gebeurde er met mij? Ik overwon mijzelf, de lijdende, ik droeg mijn eigen hoopje ellende bergop, een helderder vlam dacht ik uit. En zie! Toen week het religieuze spook van mij! Steeds oprechter leerde het spreken, het Ik: en hoe meer het leert, des te meer vindt het woorden en eerbetoon voor lichaam en aarde. Niet meer de kop in het zand van hemelse dingen steken, maar hem vrijuit dragen, een aard-kop die de aarde zin geeft!
Een nieuwe wil leer ik de mensen: deze weg van het aardse leven te willen die de mens blind is gegaan, en hem goed te noemen en niet meer ervan weg te sluipen, als de zieken en afstervenden! Hun jammer wilden zij ontlopen, en de sterren waren hun te ver. Toen zuchtten ze: 'Och, waren er toch hemelse wegen om in een ander Zijn en ander geluk te sluipen!' - toen vonden zij hun listen en bloedige drankjes uit!
Hopelijk ga je Nietzsche nog eens lezen AGTSP. Hij schrijft juist voor mensen die in de diepste put van troebel denken zijn vervallen.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/" onclick="window.open(this.href);return false; ... he/I.3.htm
