Raven schreef:Ik heb uitgelegd wat magie is, als jij een sprookjes verhaal wil horen zodat je vervolgens de boel belachelijk kan maken, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.
Dat is een zeer vreemde analyse die je van mijn woorden geeft. Ik heb echt helemaal niets belachelijk willen maken. Ik heb helemaal niets tegen het gebruik van kruiden, tegen in de pas lopen met de seizoenen, tegen een nare zaak 'aan de wind meegeven'. Voor mij zijn dit doodnormale zaken waar geen enkele magie aan te pas komt. Een kruid kan een medicijn tegen iets zijn, een nare zaak aan de wind meegeven een prachtige vorm van zelfsuggestie, iets zo concreet maken dat je psyche het kan beetpakken; het is als het aanhoren van bepaalde muziek die je 'diep raakt'; of je trauma behandelen in een bepaalde film waar anderen precies ondergaan wat jij doorgemaakt hebt.
Uiteraard is
denken dat het de wind was die
letterlijk jouw probleem meenam, alsof de wind een persoonlijkheid heeft, magisch denken. Maar dat laat enkel zien dat iemand het denken van de oermens in ere wil houden en doof wil zijn voor wetenschappelijke inzichten, of beter gezegd: liever die taal van de oeroude magie wil spreken dan de afstandelijke, onpersoonlijke moderne inzichten wil laten spreken. Van het eerste voel je je opknappen, en van het tweede word je misschien depressief.
Op dezelfde manier houden christenen de gedachte van magie in ere door te gaan praten tegen een denkbeeldige persoonlijke macht en zich ervan overtuigen dat een goddelijke heilige geest in hun geest werkt en alle dingen in hun leven ten goede werken. Hun bidden en gevoelens over goddelijke werkingen zeggen enkel iets over hoe onze psyche beïnvloed wordt door zelfsuggestie.
Tenzij ze aan kunnen komen met echte wonderen, dus empirisch bewijs dat het om onverklaarbare bovennatuurlijke krachten en machten buiten hun eigen geest gaat.
Ik eiste enkel dat iemand die het over magie heeft ook spreekt over wat echt magie is. Op dezelfde manier als ik van christenen vaak eis dat ze het hebben over de God zoals die in de bijbel wordt beschreven, en niet enkel over een modern abstract filosofisch concept.
Jij hebt het tot nu toe duidelijk niet over wat iedereen kent als magie. Ik concludeer dat je gebruik van het woord magie nogal verwarrend is, het duidt niet op wat bekend staat als magie, maar enkel op jouw manier van denken. Een manier van denken die zijn kracht put uit het magische denken van de mens uit de oertijd. Een rationeel ontwikkeld modern mens die naast je staat bij al die dingen die je opnoemt, en er getuige van is wat er gebeurt, zou volstrekt niets van magie opmerken.
Iemand die het echt WIL begrijpen heeft aan het feit dat ik jou en je bedoelingen met gemak doorzie genoeg

Dat is nu juist het belangrijke punt: zolang magie enkel bestaat voor de persoon die magie
wil zien, is het een zaak van verbeelding, net als het christelijk geloof. Om het tot een objectief bestaande zaak te maken, iets waar iedereen rekening mee zou moeten houden, moet je het empirisch aan kunnen tonen.
Ik wil juist
niet in een wereld van magie leven. Ik wil graag dat ik alles op rationele manier kan begrijpen en heb bewondering voor de menselijke analytische geest die steeds dieper de natuur kan ontleden en begrijpen. En een rationele verklaring te vinden lukt bij zo ongeveer alles wat ik tegenkom in het leven. Bijgevolg heb ik geen behoefte aan het woord magie.
Maar ik weet ook te herkennen wanneer ik geconfronteerd zou worden met
echte magie: een christen bidt en een geamputeerd been groeit weer aan, een apostel Filippus staat ergens in de woestijn tegen je te preken en wordt opeens geteleporteerd naar een stad...of een boek dat voor me ligt wordt via door jou opgeroepen krachten opeens zo zwaar dat ik het niet meer op kan tillen of het lukt me niet eens om het open te slaan. Zodra zoiets gebeurt zou ik mijn wereldbeeld moeten herzien. Maar dit is nu net wat
jij sprookjesverhalen noemt en erom vragen zou volgens
jou belachelijk zijn. Hieruit concludeer ik dat je net zo min in magie gelooft als ik. Je gebruik van het woord magie is als het gebruik van vele verlichte gelovigen van het woord 'God' of 'Het Koninkrijk der Hemelen'. Het zijn metaforen die een bepaalde levenshouding uitdrukken.