Blues-Bob schreef:
Ik ben zeer benieuwd naar een verduidelijking van hetgeen je ervaren hebt, want het is voor mij allemaal wat vaag.
Ik zal proberen het uit te leggen.
Bij het begin beginnend, zodat ook anderen het kunnen volgen.
heeck schreef:Je zou meer voorbeelden kunnen noemen van wat je bedoelt en dan kan ik terugmelden welke groepering ik herken.
Voor nu houd ik het eerst even hierop.
Eerst een vraag en een paar opmerkingen van mijn kant.
Deze vraag heb ik eerder gesteld:
Wie heeft nooit het zeer licht vibreren gevoeld van een niet geaard elektrisch apparaat wat stroom lekt?
Het is alleen te voelen, als je op een minimum afstand bent, maar het niet aanraakt.
Veel mensen kennen dit gevoel niet.
Voor degene die het niet kennen, zal ik het proberen uit te leggen.
Als je met je volle hand heel zachtjes ergens over heen gaat over bijv. huid of over een stuk stof.
Dan voel je over het hele vlak van je hand een licht kriebelen.
Je cognitie zegt je dan: Ik voel de huid/stof en dat kriebelt.
Concentreer je op dat gevoel.
Wrijf daarna enige keren wat harder, zodat het je hand helemaal doortrilt.
Als je daarna je hand heel ontspannen houdt en je concentreert op je handpalm, dan zul je dat kriebelen nog voelen.
Dan is het niet meer de stof die je voelt, maar het is je eigen zenuwweefsel, wat nog na trilt en je voelt dus jezelf.
Als je dit eenmaal zo bewust bent geweest, dan zul je het de volgende keer eerder herkennen.
Voor sommigen zal dit een bekend verhaal zijn, maar in mijn praktijk blijkt, dat maar weinig mensen goed lichaamsgevoel cq. -contact hebben.
De meeste mensen moet je eerst bewustmaken van lichaamseigen gevoel, om het te leren herkennen.
(Dit zijn ook de primaire principes van de haptonomie.)
Het doel hiervan was om een betere feedback te krijgen bij ontspanningsoefeningen.
Het is het beginn van de myo feedback: Het leren voelen of je spieren wel of niet ontspannen zijn.
Weet en herken je het eenmaal, dan kun je dit gevoel ook door concentratie op je handpalm oproepen en voelen.
En ook op andere plaatsen waar heel veel gevoelszenuw uiteinden aanwezig zijn, zoals in je voetzolen en lippen.
Gevoel neem je waar, nadat de prikkel door mini elektrische impulsen wordt geleid naar je hersenen.
Echter zonder eerst die prikkeling van het zenuwweefsel door het wrijven, zal de oorzaak van die prikkel en het bijbehorende gevoel een andere zijn.
Dat kan oa. al je eigen bloeddoorstroming zijn, die een mechanische prikkel geeft aan je zenuw.
Deze eerste uitleg om duidelijk te maken, dat het soms moeilijk is te weten wat je voelt.
De externe prikkel of jezelf.
Nu terugkomend op wat ik voelde, de eerste keer dat ik het me bewust was tijdens de elektro applicatie.
Ditzelfde gevoel maar dan in lagere frequentie.
Zo grof dat het een vibratie gevoel was wat domineerde en wat lijkt op datgene wat je kunt voelen bij een niet geaard elektrisch apparaat, dat stroom lekt.
En dat tussen de beide elektroden in.
Overal elders op de rug, dat eerst beschreven gevoel, maar dan niets tot minimaal.
En dat minimale gevoel kon ik uitsluitend aan het eigen kriebelende gevoel in mijn handen toeschrijven.
Op het moment dat de stroom werd uitgeschakeld was ook het vibreren weg.
Dit was de eerste keer, dat ik hiermee werd geconfronteerd.
Later zou zich dit uitbreiden en zich ook manifesteren zonder externe stroom prikkel.
Ik houd het even hierop en wacht af of jullie hier aansluiting op kunnen vinden.
Hoe dit allemaal natuurkundig te verklaren is, kan ik allemaal vermoeden, maar het exacte ervan laat ik voor de natuurkundigen.
Goede humor versplintert de gesneden beelden in ons hoofd. - Frank Bosman.