Israël overvallen door Operatie al-Aqsa storm: oorlog!

[doctorwho]

Bovendien is een bezettende macht verantwoordelijk voor het welzijn van de burgers in bezet gebied!

Inderdaad dit is onderdeel van de Geneefse conventie. De huidige evacuatie in Gaza is behalve dat dit fysiek niet mogelijk is daar mee in strijd.

[dikkemick]

Ps, je vergelijkt Israel met Nazi’s! Hoe neutraal ben je dan?

ja sorry, ik moet me beperken tot Adolf Netanyahu.

[Mullog]

Israel zal de Hamas moeten vernietigen en is daarom gedwongen het grote grondoffensief te beginnen. Het tactische voorbereidende vuur gaat erg ...

Hamas kan niet vernietigd worden. Wat nu gebeurt is dat een toekomstige generatie terroristen wordt opgelijnd. Waarschijnlijk nog extremer dan de huidige. Met extremere reacties uit Israël

Als die spiraal niet doorbroken wordt, wordt het alleen maar erger.

[dikkemick]

Israel zal de Hamas moeten vernietigen en is daarom gedwongen het grote grondoffensief te beginnen. Het tactische voorbereidende vuur gaat erg ...

Hamas kan niet vernietigd worden. Wat nu gebeurt is dat een toekomstige generatie terroristen wordt opgelijnd. Waarschijnlijk nog extremer dan de huidige. Met extremere reacties uit Israël

Als die spiraal niet doorbroken wordt, wordt het alleen maar erger.

Dat heeft er ook alles mee te maken dat mensen partij MOETEN kiezen voor de ene slechte of andere slechte partij. Want inmiddels zijn beide partijen zo rot als een mispel.
Je zult beide partijen iets moeten geven anders escaleert het steeds verder. En ja dat betekent dat Israël die veroveringsdrang achterwege moet laten en dat het gebied eerlijker verdeeld wordt door andere partijen! Het betekent ook dat organisaties als Hamas de noodzaak niet meer voelen te bestaan en dus ophouden te bestaan. De tunnels worden omgebouwd tot metro en de zogenaamde heilige gebieden eerlijk verdeeld. Vervolgens komt er een regeringsmix zonder enige vorm van dictatuur.

Maar ik vrees dat we op de oude voet verder gaan. Uitmoorden maar! Zie wat ik lees in de krant

De vraag is: wat bereikt Israël met een inval? Want ook al slaagt Israël erin Hamas uit te schakelen, daarmee is het Palestijns verzet niet uitgeroeid. Hoe meer de onderdrukking en vernedering toenemen, hoe radicaler de volgende generatie van Palestijns verzet zal zijn. De Palestijnen zullen hun rechten op - in elk geval een deel van - het land nooit opgeven, ook al is een tweestatenoplossing inmiddels vrijwel onmogelijk geworden.

In deze totale impasse wordt de wereld nu, na jaren van wegkijken, gedwongen om de onderliggende grondoorzaak van de geweldsexplosie onder ogen te zien: de onopgeloste 'Palestijnse kwestie'.

De regering van premier Netanyahu heeft zich jarenlang niets aangetrokken van de internationale kritiek op de bouw van illegale nederzettingen en het uithollen van de rechten van Palestijnen, waarop de kritiek uiteindelijk doofde en Arabische landen zelfs besloten om de banden met Israël maar aan te halen. De laatste ultra-rechtse regering gooide nog eens olie op het vuur met het aanmoedigen van provocaties en geweld door kolonisten en de uitnodiging aan joden om te komen bidden bij de Al Aqsa-moskee.

[dikkemick]

Israel heeft eerst van Gaza een eilandje gemaakt. En nu ga je klagen dat de burgers niet elders gaan? Waar moeten ze heen? Zwemmend naar het buitenland? Naar Israel kunnen ze niet, naar Egypte niet. Ondergronds kan ook niet, want die worden ook kapot gebombardeerd.

Daar heeft Israël een inventief antwoord op. "Vertrek naar t zuiden van Gaza, dan vallen we t noorden binnen"
Hoe zieken en mensen in het ziekenhuis dit doen zoeken ze maar uit. Er wordt WRAAK genomen en dit gaat vele VELE burgerslachtoffers kosten.

En dan te beseffen dat het hoofdkwartier van Hamas in de tunnels onder het ziekenhuis ligt! Dat is al jaren bekend! Kies maar!

Toch nog even in herinnering brengen waarom ik toch meer neig naar de underdog (Palestijnse volk) en steeds meer aversie tegen Netanyahu krijg.

Het gebied tussen de Middellandse Zeekust en de rivier de Jordaan, waar het Joodse volk zijn historische oorsprong heeft, maakte eeuwenlang deel uit van het Ottomaanse Rijk. Na de Eerste Wereldoorlog kwam het als zogeheten mandaatgebied onder toezicht van de Britten. Er woonden een (snelgroeiende) Joodse minderheid en een islamitische Arabische meerderheid.

Na de Tweede Wereldoorlog wilden de Verenigde Naties een Joods thuisland vestigen in het Britse mandaatgebied - een voornemen dat al langer bestond. Ze kwamen met een plan voor twee staten: een Joodse en een Arabische, met Jeruzalem als gedeelde 'internationale stad'.

Veel Palestijnen en de Arabische buurlanden vonden dat niks, maar veel Joden steunden het plan wel. Het kwam steeds vaker tot geweld, zowel tussen de bevolkingsgroepen onderling als tegen de Britten. Die gaven het in 1948 op en trokken zich terug. De Joodse inwoners van het gebied riepen daarop de onafhankelijke staat Israël uit.


Dus laten we teruggaan naar de jaren dat de ellende nog net niet was begonnen en van daaruit verder borduren. Dat wordt dus om tafel zitten met alle partijen! En Hamas? Die organisatie houdt op te bestaan, goedschiks of kwaadschiks

[ChaimNimsky]

Ps, je vergelijkt Israel met Nazi’s! Hoe neutraal ben je dan?

ja sorry, ik moet me beperken tot Adolf Netanyahu.

Terwijl Joodse baby's moedwillig zijn verbrand, Joodse kinderen doelbewust zijn onthoofd, Joodse vrouwen zijn verkracht en hun ontzielde naakte lichaam onder luid gejuich door de straten werden geparadeerd, honderden jongeren werd afgeslacht en vele kinderen weloverwogen voor de ogen van hun ouders werden afgeslacht, vergelijkt een groepje hier de joden met Nazi's.

Het was juist de invloedrijke Palestijnse Haj Amin al-Hoesseini, in de vroege 20e eeuw samenwerkte met nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog en anti-joodse propaganda maakte en de vreselijke daden bij zijn woorden voegde, net als de Hamas tegenwoordig nog steeds. Er wordt overal opgeroepen tot uitroeiing van de Joden en men heeft telkens de daad bij het woord proberen te voegen. Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

Maar ja, de Joodse leider is blijkbaar weer de Nazi. ik ben blij met de steun van de VS, de EU en vele anderen, waaronder Oekraine. Ditmaal is het oorlog.

[axxyanus]

Enorme bedragen aan jaarlijkse ontwikkelingshulp sturen ---> doen we al vele jaren

Heel wat projecten die hulp moeten bieden aan Palestijnen binnen Israël worden door Israël weer afgebroken.

Ja, en? Dan Israel iets terugdoet na een aanslag , doet niets af aan de massale hulp. [/quote]
Maar dat was helemaal niet na aanslagen en het maakt de hulp die ze krijgen voor hen waardeloos.

Als Jan aan Piet iets geeft maar Dirk maakt het kapot dan heeft het weining zin om te praten over wat Piet al allemaal gekregen heeft. Vanuit het standpunt van Jan is er misschien veel gegeven maar vanuit het standpunt van Piet is er weinig ontvangen.

[dikkemick]

Even een hele lap copy paste uit de volkskrant vandaag. M.n misschien voor ChaimNimsky en lanfy.

Aan wie behoort het land tussen de Middellandse Zee en de Jordaan? Over die vraag vechten Joden en Arabieren al anderhalve eeuw. Een vreedzaam antwoord erop is nu nog verder uit zicht geraakt. Eén ding is zeker: de wereld kan niet meer wegkijken.
PETER GIESEN EN SACHA KESTER
De sympathie voor Oekraïne is groot, vertelde Mosuab Soufan, een potige Palestijnse olijfboer uit Burin, een klein dorp op de bezette Westelijke Jordaanoever. 'Gewone mensen die plotseling worden verdreven omdat een groot, sterk leger hun land binnenvalt en zegt: dit gebied nemen we in omdat het van oudsher bij ons hoort.'

Maar één ding begreep Soufan niet. 'Waarom helpt de westerse wereld Oekraïne met geld en wapens, terwijl ze ons laten zitten? Wat maakt ons anders? Waarom staan de vechtende Oekraïners in hun recht, en worden wij terroristen genoemd?'

Het is een vraag waar je in Israël, na de gruwelijke aanval van Hamas, niet mee aan hoeft te komen. Burgers werden afgemaakt terwijl ze boterhammen voor hun kinderen smeerden, onderweg waren naar hun werk of dansten op een festival.

Maar het geweld is niet los te zien van het lot van de Palestijnen, die wanhopig zijn over het volledig vastgelopen vredesproces, de vernederingen die zij ondergaan als tweederangsburgers in een Joodse staat, het dagelijkse onrecht van de militaire bezetting van de Westelijke Jordaanoever, het geweld van de Joodse kolonisten die worden gesteund door een uiterst rechtse regering in Jeruzalem en de blokkade van de Gazastrook die elke ontwikkeling onmogelijk maakt.

Israël heeft het recht zich te verdedigen tegen Hamas, zei EU-buitenlandchef Josep Borrell deze week. 'Maar hopelijk is dit ook een moment waarop de internationale gemeenschap wakker wordt', zei hij. Zonder oplossing van de Palestijnse kwestie 'zal de cyclus van geweld steeds opnieuw beginnen'.

Wat betreft de Europese Unie en de Verenigde Staten is die oplossing nog steeds de opdeling van het gebied in twee staten: Israël en een zelfstandige Palestijnse staat. 'Het is de enige oplossing die we hebben', aldus Borrell. In de jaren negentig leek dit met de Oslo-akkoorden even dichterbij te komen, maar het vredesproces raakte volledig in het slop. Na de aanslag van Hamas en de Israëlische aanval op de Gazastrook lijkt vreedzame coëxistentie verder weg dan ooit.

Bouwstenen van een conflict
Aan wie behoort het land tussen de Middellandse Zee en de Jordaan? Dat is de vraag waar Joden en Arabieren al anderhalve eeuw over vechten. Er heeft altijd een Joodse minderheid in Palestina gewoond, maar aan het einde van de 19de eeuw werd het zionisme geboren, het idee van een eigen Joodse staat, en trokken Joden (vooral Russen en andere Oost-Europeanen op de vlucht voor pogroms) naar het gebied.

Deze zionistische immigratie is altijd diep geworteld geweest in het koloniale tijdperk: Europeanen beschouwden de rest van de wereld als 'leeg' gebied, waar ze recht op hadden omdat ze 'beschaafder' waren dan de lokale bevolking.

Naarmate de zionistische immigratie toenam, groeiden de spanningen tussen Joden en Arabieren. In 1929 kwamen 67 Joden om het leven bij een slachtpartij in Hebron. David Ben-Goerion, later de eerste premier van Israël, verwelkomde de 'haat' van de Arabieren, die Joden dwong hun eigen samenleving op te bouwen, zonder zich te verliezen in illusies over vreedzaam samenleven. Er was maar één optie: een bittere strijd om het land.

Zo waren de bouwstenen van het conflict van meet af aan aanwezig. De koloniale mentaliteit van de zionisten die naar een Joodse staat streefden waarin Arabieren hooguit tweederangsburgers konden zijn; de zwakte van de Palestijnen die armer en slechter georganiseerd waren; de internationale gemeenschap die op de hand van de Joden was - in 1917 beloofden de Britten de Joden een 'nationaal tehuis' in Palestina.Vanaf 1918 bestuurden de Britten Palestina. Na een reeks gewelddadigheden kwamen ze in 1937 tot de conclusie dat er maar één oplossing was: de opdeling in een Joods en een Palestijns deel. De Palestijnen wilden er niets van weten. Waarom zouden ze hun land weggeven aan de Europese nieuwkomers? Wat hadden zij te maken met de Jodenvervolging en het antisemitisme in Europa dat Joden naar Palestina dreef?

Winnen of sterven
In 1947 bepaalden de Verenigde Naties dat Palestina moest worden opgedeeld. De Joden kregen 55 procent, de Palestijnen 44 procent en Jeruzalem bleef onder internationaal bestuur. De Palestijnen gingen hier niet mee akkoord, maar de Joden lieten zich de droom niet afpakken.

Zodra de Britten zich op 14 mei 1948 officieel terugtrokken, riep Israël zichzelf uit tot onafhankelijke staat. De volgende dag vielen Arabische troepen uit Egypte, Jordanië, Syrië en Irak het land binnen. Ondanks de enorme overmacht, verloren de Arabieren deze oorlog. Israël kreeg ermee een veel groter gebied in handen dan hen door de VN was toebedeeld. De Gazastrook werd vanaf dit moment door Egypte bestuurd en de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem door Jordanië. De Palestijnen hadden niets.

Tijdens de oorlog vertrokken meer dan 700 duizend Palestijnen, op de vlucht voor het geweld of verdreven door Israël in etnische zuiveringen. Toen zij terug wilden, weigerde Israël hen op te nemen. In de nieuwe Joodse staat was geen plaats voor deze Arabieren.

De grondleggers van Israël geloofden in geweld. 'Zonder stalen helm en de muil van het kanon zullen we geen boom planten of een huis kunnen bouwen. Onze kinderen zullen geen levens kunnen leven als we geen schuilkelders bouwen en zonder prikkeldraad en machinegeweren, kunnen we geen wegen aanleggen of waterputten slaan', zei Moshe Dayan, de befaamde legerleider met het ooglapje, in 1956 op de begrafenis van een militair die bij Gaza was vermoord door Palestijnse strijders. Maar hij kon de moordenaars niets kwalijk nemen, zei hij. Vanuit een vluchtelingenkamp keken zij toe 'hoe wij een thuisland bouwen op de grond waar zij en hun voorouders leefden'.

Het was een harde, maar noodzakelijke boodschap, vond Dayan. De Holocaust sterkte de Israëliërs in het idee dat de Joden een eigen staat nodig hadden om veilig te zijn; het was winnen of sterven.

Een nieuw gezicht
In de Zesdaagse Oorlog van 1967 boekte Israël een verpletterende overwinning op zijn Arabische buurlanden. De Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook werden door het Israëlische leger bezet.

De Veiligheidsraad riep Israël op de bezette gebieden terug te geven, maar daar voelde het niet voor. 'Thuis is nu iets nieuws, veiliger, groter, sterker en gelukkiger', schreef een euforische Yael Dayan, dochter van de generaal met het ooglapje.

Maar toen de filosoof Avishai Margalit als jonge soldaat met de triomferende troepen het bezette Hebron binnenreed, bekroop hem het gevoel dat Israël in een val was gelopen. De underdog Israël, aan alle kanten belaagd door zijn vijanden, werd nu opeens een bezetter die zijn superieure militaire macht inzette tegen een zwakke Palestijnse bevolking.

Ondertussen kregen de Palestijnen een nieuw gezicht. In december 1968 stond Yasser Arafat op de cover van het Amerikaanse weekblad Time. Ook de leider van de Palestine Liberation Organisation (PLO) geloofde in geweld. De PLO pleegde vele aanslagen, die alom werden veroordeeld, maar de Palestijnse kwestie wél onder de aandacht brachten. Gaandeweg werd Arafat een serieuze gesprekspartner aan de internationale vergadertafels.

Vrede krijgt geen kans
Begin jaren negentig waren de Israëliërs en de Palestijnen dichter bij vrede dan ooit. Op 13 september 1993 tekenden Arafat en de Israëlische premier Yitzhak Rabin het eerste Oslo-akkoord. Op het gras van het Witte Huis in Washington schudden ze elkaar de hand, Rabin met zichtbare tegenzin.

Beide mannen waren van ver gekomen. Arafat zei bereid te zijn zich neer te leggen bij het bestaan van de staat Israël, die door de Palestijnen altijd als een indringer was gezien. Rabin was een havik, die in 1948 nog leiding had gegeven aan etnische zuiveringen. Tijdens de Eerste Intifada (1987-1993) was hij keihard opgetreden en had hij zelfs opdracht gegeven de botten van demonstranten te breken. Maar hij was ook tot de conclusie gekomen dat de Intifada niet met militaire middelen kon worden neergeslagen. Ook vreesde hij dat de Palestijnen zouden radicaliseren als Israël geen concessies deed.

Hij vertrouwde Arafat niet, maar besloot het risico te nemen. De Oslo-akkoorden van 1993 en 1995 gaven de Palestijnen een beperkte vorm van zelfbestuur, die ooit wellicht zou uitmonden in een eigen staat - al werd die term nergens gebruikt. 'Genoeg tranen', zei Rabin na ondertekening. 'Vandaag geven we de vrede een kans.'

De Oslo-akkoorden waren fragiel, niet alleen vanwege hun vage inhoud, maar ook omdat zo veel Israëliërs en Palestijnen er niets van wilden weten. In het Israëlische parlement, de Knesset, werden de akkoorden met een krappe meerderheid aangenomen. Rechts begon een haatcampagne tegen Rabin. Betogers verweten hem dat hij Israël 'naar de poorten van Auschwitz' leidde. Op 4 november 1995 werd hij doodgeschoten door de extreem-rechtse student Yigal Amir.

Radicale Palestijnen vonden ondertussen dat Arafat hun land had verkwanseld. De vernietiging van Israël moest het doel zijn, beperkt zelfbestuur was niets waard. In 1987 was de radicaal-islamitische beweging Hamas voor het eerst verschenen. Zij wilde 'nog geen korrel stof van Palestijnse bodem' aan 'de Joden' afstaan. Hamas ondermijnde het vredesproces met een reeks aanslagen. Begin 1996 vielen er in acht dagen zestig doden, vooral in Tel Aviv.

Het vredesproces kan alleen slagen als de Israëliërs zich veilig voelen, had Rabin gezegd. Dat was nu duidelijk niet meer het geval. Het vredesproces was bedoeld om het onderlinge vertrouwen te versterken, in kleine stapjes. Nu werd een heel ander proces ingezet, een spiraal van geweld die de haat alleen maar groter maakte.

Van 280 duizend kolonisten naar 700 duizend
De tweestatenoplossing verdween uit beeld. In de 21ste eeuw behandelde Israël de Palestijnse kwestie als een veiligheidsprobleem. In 2002 werd een grote betonnen muur om de Westelijke Jordaanoever gebouwd, soms dwars door Palestijnse dorpen. Veel Israëliërs waren er blij mee: zolang er weinig tot geen aanslagen werden gepleegd, konden zij rustig leven.

Voor de Palestijnen lag dat anders. Als zij vanaf de Westelijke Jordaanoever naar Israël moeten voor school of werk, hebben zij een pasje nodig om de controleposten te passeren - wat soms uren kan duren. De mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch noemt Israël een 'apartheidsstaat' waarin niet-Joodse burgers systematisch worden gediscrimineerd.

Palestijnen krijgen bijvoorbeeld zelden toestemming om een huis te bouwen. Daarentegen stimuleert Israël de bouw van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Begin jaren negentig woonden er 280 duizend kolonisten in bezet gebied, tegenwoordig 700 duizend. Palestijnse grond wordt onteigend en aan kolonisten gegeven.

Het leven voor de Palestijnen in Gaza is nog zwaarder. Israël heeft zich in 2005 uit dit gebied teruggetrokken en sinds 2007 zwaait Hamas hier de scepter. De 2,2 miljoen inwoners kunnen geen kant op vanwege de blokkade die Israël in 2007 invoerde om Hamas van de buitenwereld af te snijden. De helft van de inwoners is werkloos, onder jongeren heeft maar liefst 70 procent geen baan. Er komt geen schoon water uit de kraan, er is nauwelijks gezondheidszorg en de bevolking heeft maximaal vier uur stroom per dag.

Het geweld op de Westelijke Jordaanoever is toegenomen sinds Netanyahu vorig jaar een regering vormde met racistische en extremistische politici. Tot vorige week zijn er in 2023 in het gebied al meer dan 200 Palestijnen en 35 Israëliërs om het leven gekomen. De nederzettingen zijn een bewuste poging van Israël om een tweestatenoplossing onmogelijk te maken. Hoe meer kolonisten, hoe moeilijker het wordt om de Westelijke Jordaanoever ooit terug te geven.

Slechts één sprankje hoop
Nu de oorlog tussen Israël en Hamas is uitgebroken, lijkt de situatie somberder dan ooit. De aanslagen en de bombardementen op Gaza zullen de onderlinge haat alleen maar verder aanwakkeren. Een terugkeer naar de relatief hoopvolle jaren negentig is nauwelijks voor te stellen. Israël is verrechtst, de linkse vredesbeweging vrijwel verdwenen. De Palestijnen zijn geradicaliseerd. Mede doordat het vredesproces niets heeft opgeleverd, is de positie van Hamas versterkt.

Er is slechts één sprankje hoop. De gebeurtenissen van de afgelopen week hebben duidelijk gemaakt dat het negeren van de Palestijnse kwestie onhoudbaar is. De aanval op Israël 'is een reminder dat de Palestijnen bestaan en nooit hun recht zullen opgeven als een vrij en soeverein volk op hun land te leven', schreef de Palestijnse socioloog Muhannad Ayyash in een opiniestuk voor Al Jazeera.

De hoogmoed van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu is afgestraft. Hij dacht de Palestijnen onder de duim te kunnen houden met hekken, muren en keiharde repressie. Maar 'het is absurd om te hopen dat Israël tot in het oneindige miljoenen Palestijnen kan tegenhouden, die recht op zelfbeschikking eisen en een vrij, normaal leven willen leiden', schreef de Israëlische brigadegeneraal b.d. Shlomo Brom deze week in The Economist.

De Israëliërs beschouwden de Palestijnse kwestie als een veiligheidsprobleem. Maar ze blijft levensgevaarlijk, voor de regio en de wereld, zolang er geen oplossing is gevonden voor het land tussen de Middellandse Zee en de Jordaan.

Mijn conclusie is dat de Palestijnen de underdog in deze hele geschiedenis zijn en dat alleen 2 staten opdeling een oplossing voor dit schrijnende en slepende conflict is.

[ChaimNimsky]

Snel zal Israel het grondoffensief inzetten. Terwijl Israel de burgers waarschuwt te vertrekken uit het gebied waar ze aan gaan vallen, en zelfs belooft de oorlog even te staken en de burgers vervolgens nogmwaals waarschuwt weg te gaan naar het zuiden, daar zijn door de Hamas Joodse baby's moedwillig verbrand, Joodse kinderen doelbewust onthoofd, Joodse vrouwen verkracht en hun ontzielde naakte lichaam onder luid gejuich door de straten geparadeerd, honderden jongeren afgeslacht en vele kinderen weloverwogen voor de ogen van hun ouders vermoord.

Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

[Bonjour]

Bovendien is een bezettende macht verantwoordelijk voor het welzijn van de burgers in bezet gebied!

Inderdaad dit is onderdeel van de Geneefse conventie. De huidige evacuatie in Gaza is behalve dat dit fysiek niet mogelijk is daar mee in strijd.

Juist. En je kan je zelfs afvragen of Gaza en de Westoever wel aan de definitie van een zelfstandige staat voldoen, waardoor de inwoners van Gaza eigenlijk de Israëlische nationaliteit hebben, en dit dus een burgeroorlog is, voortkomend uit een lange periode van een apartheidssysteem.
Israël al er vast voor gezorgd hebben dat er constructies in de Oslo akkoorden staan die voorkomen dat de Palestijnen die nationaliteit claimen, maar ik vraag me af of dit juridisch volledig verdedigbaar is.

Een vergelijkbaar iets speelt voor de Westoever. Als daar sprake zou zijn van een zelfstandige staat zou internationaal juridisch recht echt voorkomen dat een muur op Palestijns gebied is gebouwd of dat er nederzettingen gebouwd kunnen worden.

In ieder geval is Israël al die jaren dat het bezettende macht in Gaza is geweest, niet zijn rol als fatsoenlijk bezetter nagekomen.

[ChaimNimsky]

Bovendien is een bezettende macht verantwoordelijk voor het welzijn van de burgers in bezet gebied!

Inderdaad dit is onderdeel van de Geneefse conventie. De huidige evacuatie in Gaza is behalve dat dit fysiek niet mogelijk is daar mee in strijd.

Juist. En je kan je zelfs afvragen of Gaza en de Westoever wel aan de definitie van een zelfstandige staat voldoen, waardoor de inwoners van Gaza eigenlijk de Israëlische nationaliteit hebben.

Er is een tweestaten-oplossing en de Hamas speelt de rol van bezetter na de voormalige Paletijnse regering in Gaza omver te hebben geworpen, de Democratie daar om zeep te hebben geholpen en er absoluut te heersen.

En nogmaals: terwijl Israel de burgers waarschuwt te vertrekken uit het gebied waar ze aan gaan vallen, en zelfs belooft de oorlog even te staken en de burgers vervolgens nogmwaals waarschuwt weg te gaan naar het zuiden, daar zijn door de Hamas Joodse baby's moedwillig verbrand, Joodse kinderen doelbewust onthoofd, Joodse vrouwen verkracht en hun ontzielde naakte lichaam onder luid gejuich door de straten geparadeerd, honderden jongeren afgeslacht en vele kinderen weloverwogen voor de ogen van hun ouders vermoord.

Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

[Bonjour]

Inderdaad dit is onderdeel van de Geneefse conventie. De huidige evacuatie in Gaza is behalve dat dit fysiek niet mogelijk is daar mee in strijd.

Juist. En je kan je zelfs afvragen of Gaza en de Westoever wel aan de definitie van een zelfstandige staat voldoen, waardoor de inwoners van Gaza eigenlijk de Israëlische nationaliteit hebben.

Er is een tweestaten-oplossing en de Hamas speelt de rol van bezetter na de Palestijnse regering van de voormalige Paletijnse regering in Gaza omver te hebben geworpen, de Democratie daar om zeep te hebben geholpen en er absoluut te heersen.

En nogmaals: terwijl Israel de burgers waarschuwt te vertrekken uit het gebied waar ze aan gaan vallen, en zelfs belooft de oorlog even te staken en de burgers vervolgens nogmwaals waarschuwt weg te gaan naar het zuiden, daar zijn door de Hamas Joodse baby's moedwillig verbrand, Joodse kinderen doelbewust onthoofd, Joodse vrouwen verkracht en hun ontzielde naakte lichaam onder luid gejuich door de straten geparadeerd, honderden jongeren afgeslacht en vele kinderen weloverwogen voor de ogen van hun ouders vermoord.

Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

Israël heeft al zoveel burgers getroffen dat het feit dat ze nu waarschuwen niets meer zegt. Je kijkt alleen naar de afgelopen week en vergeet al het leed dat Israël in Gaza heeft veroorzaakt.
Hamas is aan de macht gekomen met een democratische verkiezing en won van de gematigde regering omdat die de leefomstandigheden in Gaza niet kon verbeteren door tegenwerking van Israël. Het is logisch dat het volk toen voor een andere partij koos die zich harder opstelde. Ik zeg niet voor niets dat Hamas een kind is van Israël.
Nogmaals er zijn aan Palestijnse kant aan 10 keer zoveel slachtoffers gevallen dan aan Iraëlische. Als een Israëlisch dorp ontruimd moet worden zie ik beelden van mensen die uit mooie vrijstaande huizen in hun mooie glimmende auto stappen en wegrijden. Als ik beelden zie uit Gaza rijden mensen in oude wagens tussen flatgebouwen. Dat zien de Palestijnen ook.
Denk ook even aan de haven die Nederland geprobeerd heeft te bouwen in Gaza, maar die weer vernield is door Israël. Behalve alle doden die Israël al veroorzaakt heeft, hebben ze Gaza systematisch gebombardeerd om vooral niet teveel economische activiteit daar te krijgen.

[HierEnNu]

Ps, je vergelijkt Israel met Nazi’s! Hoe neutraal ben je dan?

ja sorry, ik moet me beperken tot Adolf Netanyahu.

Je blijft maar strooien met je Godwinnetjes hé?
Zulks is geen zindelijke manier van discussiëren hoor,
maar getuigd eerder van verbale incontinentie!
Of is dat jouw opzet: de discussie zo veel mogelijk vervuilen met jouw zeikerige gelul?

Wat WEET jij eigenlijk concreet over Netanyahu?

Diens voornaam is NIET Adolf, en men kan van allerlei 'slechts' over hem schrijven, ik bedoel, het is tenslotte een politicus! Maar wat nu aan de hand is, deze 'Operatie al-Aqsa storm Oorlog', kan hem terecht verweten worden dat hij niet 'Adolf-achtig' genoeg is geweest wat betreft Hamas, want Hamas had allang eerder volledig geëlimineerd moeten worden! Maar Netanyahu had het ff te druk met zijn persoonlijke besognes en de gevolgen daarvan krijgt hij vast nog wel op zijn politieke bordje!

Wat WEET ik dan eigenlijk concreet over Netanyahu?

Benjamin [Bibi] Netanyahu is diens naam.
Benjamin betekent 'Zoon van mijn rechterhand'.

• Nomen est omen.

Hij is inderdaad fervent tegenstander van een Palestijnse staat. Voor hij politicus werd diende hij bij een speciale eenheid van het leger en men kan hem derhalve beslist geen lafaard noemen, maar wat dat betreft wel een held!

Als afgestudeerd politicoloog heeft hij diverse boeken over terrorismebestrijding op zijn naam staan. Hij weet dus heus wel wat af van terrorismebestrijding. Waarschijnlijk meer dan alle forummers hier bijelkaar! Dat de Joden altijd zouden moeten vechten voor hun bestaan en voor het land Israël en dat de Arabieren niet te vertrouwen waren heeft hij tijdens de opvoeding met de paplepel ingegoten gekregen:

• zijn vader was voorstander van de Groot-Israëlgedachte.

En toch:

• In 1998 sloten Netanyahu en Yasser Arafat het Wye River Memorandum, een akkoord dat onder meer behelsde dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) haar Handvest zou wijzigen waar het de vernietiging van de Joodse staat betrof. Verder werden er ook afspraken gemaakt over samenwerking tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit op het gebied van terrorismebestrijding. Israël moest volgens dit akkoord 13% van het door haar bezette gebied overdragen aan de Palestijnen.

Iemand Adolf noemen die voor de lieve vrede bereid is 13% van bezet gebied over te dragen?
Ga je gewoon ff schamen met je ongenuanceerde Godwinnetjes!

[ChaimNimsky]

Er is een tweestaten-oplossing en de Hamas speelt de rol van bezetter na de Palestijnse regering van de voormalige Paletijnse regering in Gaza omver te hebben geworpen, de Democratie daar om zeep te hebben geholpen en er absoluut te heersen.

En nogmaals: terwijl Israel de burgers waarschuwt te vertrekken uit het gebied waar ze aan gaan vallen, en zelfs belooft de oorlog even te staken en de burgers vervolgens nogmwaals waarschuwt weg te gaan naar het zuiden, daar zijn door de Hamas Joodse baby's moedwillig verbrand, Joodse kinderen doelbewust onthoofd, Joodse vrouwen verkracht en hun ontzielde naakte lichaam onder luid gejuich door de straten geparadeerd, honderden jongeren afgeslacht en vele kinderen weloverwogen voor de ogen van hun ouders vermoord.

Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

Israël heeft al zoveel burgers getroffen dat het feit dat ze nu waarschuwen niets meer zegt. Je kijkt alleen naar de afgelopen week en vergeet al het leed dat Israël in Gaza heeft veroorzaakt.

Israel heeft de Palestijnen legio gelegenheden gegeven en vredesvoorstellen gedaan die economische voorspoed voor de Palestijnen eenvoudig hadden kunnen bewerkstelligen. Maar meteen na de ondertekening van de Oslo-akkoordenwaren er weer terroristische aanslagen, zoals de zelfmoordaanslag op een bus in Tel Aviv. Meteen na de Camp David-akkoorden brak de Tweede Intifada uit. Zelfs tijdens de uitvoering van de Roadmap voor vrede waren er al terroristische aanslagen. Vanaf het prille begin riep de grootmoefti van Jeruzalem openlijk op tot uitroeiing van alle Joden en de daad telkens zoveel mogelijk bij het woord gevoegd. Ze zitten niet voor niets in een kooi.

Hamas is aan de macht gekomen met een democratische verkiezing en won van de gematigde regering omdat die de leefomstandigheden in Gaza niet kon verbeteren door tegenwerking van Israël. Het is logisch dat het volk toen voor een andere partij koos die zich harder opstelde.

Nee, het was juist Hamas die doorging met terroristische aanvallen, de moord op Israelische burgers en daarmee het vredesproces om zeep hield. Nu leven ze terecht in een kooi.

Nogmaals er zijn aan Palestijnse kant aan 10 keer zoveel slachtoffers gevallen dan aan Iraëlische.

De komen op conto van de Hamas omdat Hamas zich er telkens tussen verschuilen en dan kunnen klagen: "Zie eens wat ze ons aandoen! Wij doden slechts 1400 mensen en zij tienmaal zoveel". Burgers zijn geen tactisch militair doelwit voor Israel.

Als een Israëlisch dorp ontruimd moet worden zie ik beelden van mensen die uit mooie vrijstaande huizen in hun mooie glimmende auto stappen en wegrijden. Als ik beelden zie uit Gaza rijden mensen in oude wagens tussen flatgebouwen. Dat zien de Palestijnen ook.

Ze hadden economische voorspoed kunnen hebben -- die kansen zijn hen meerdere malen gegeven, maar de Hamas heeft ervoor gekozen door te gaan met terrorisme. Nu gaan we het onderling uitknokken en we gaan de Hamas de rug breken.

[Ronaldus67]

Er is geen moreel equivalent tussen beide groepen.

Deze opmerking deed mij denken aan de podcast van Sam Harris van deze week. Hij sluit zijn bijdrage met exact dezelfde woorden af.
Ik kan mij overigens goed vinden in Sam Harris' betoog. Israël is hoe je het ook wendt of keert in oorlog met jihadisten. Lieden die helemaal geen vrede op het oog hebben, maar een haatvolle geloofsstrijd voeren zonder ruimte voor welke concessie dan ook. Dood en verderf zaaien ten behoeve van een zogenaamd heilige kwestie (nota bene met de eigen bevolking als menselijk schild) is hun enige devies.