MaartenV schreef: ↑21 mar 2026 10:06
Mijn theorie samengevat:
- Geen referentiekader en alle referentiekaders omvattend zijn wiskundig identiek
- De invariante structuur is niet "niets", ze is wiskundig volledig, bevat alle events, alle relaties
- De waarnemer lost niet op in niets maar in alles
- "Niets" is epistemisch ontoegankelijk vanuit het eerste persoonsperspectief.
- De Minkowski-metriek, het block-universum, en de mystieke ervaring van ongedifferentieerde eenheid zijn drie beschrijvingen van dezelfde structuur
Wat overblijft wanneer alle perspectieven wegvallen is niet leeg. Het is maximaal vol. Het is alles, zonder beperking, zonder grens, zonder tijd, zonder lokalisatie.
God?
ALS
JE DE WAARNEMER KUNT ZIEN
ALS een passant over het oppervlak van een “Klein-oppervlak” dan verlopen binnen en buiten ononderscheidelijk in elkaar over.
Ook de naamgeving zelf lijdt aan dit verschijnsel als gevolg van de oppervlakkige gelijkenis met een fles die materieel -water bijvoorbeeld- uiterst moeilijk te vullen blijkt.
De Klein-bottle is helemaal geen fles maar een oppervlak dat verwant is aan de Mõbiusband. https://nl.wikipedia.org/wiki/Kleinse_fles
In de wiskunde is de Kleinse fles een niet-oriënteerbaar oppervlak, informeel gesproken een oppervlak (een twee-dimensionale variëteit) zonder aanwijsbare "binnen" en "buitenkant", dit omdat ze geleidelijk in elkaar overgaan.
Een glasblazer kan de fles van glas maken: Neem een glazen buis die aan een kant verwijd is. Maak een gat in de zijkant, in de buurt van het wijde uiteinde. Buig het smalle uiteinde om, steek het door het gat, en maak het vast aan het andere uiteinde.
Een schoonheidsfoutje is dat er altijd een gat in de wand moet zitten.
Een 3D printer kan de fles wel printen.
Roeland
Begrip is een waan met een warm gevoel. Dus Mijdt Spijt.
In de wiskunde is de Kleinse fles een niet-oriënteerbaar oppervlak, informeel gesproken een oppervlak (een twee-dimensionale variëteit) zonder aanwijsbare "binnen" en "buitenkant", dit omdat ze geleidelijk in elkaar overgaan.
Een glasblazer kan de fles van glas maken: Neem een glazen buis die aan een kant verwijd is. Maak een gat in de zijkant, in de buurt van het wijde uiteinde. Buig het smalle uiteinde om, steek het door het gat, en maak het vast aan het andere uiteinde.
Een schoonheidsfoutje is dat er altijd een gat in de wand moet zitten.
Een 3D printer kan de fles wel printen.
Roeland
Ik heb zo'n fles gekocht. Was nog een heel gedoe er een te vinden. Als je op "fles van Klein" o.i.d. zoekt krijg je vooral kleine flesjes
Sorry, off-topic, maar ik wilde het even kwijt
Zo moet ge dat zien, we worden geboren en we gaan dood, daar tussendoor begaan we stommiteiten (hoofdinspecteur van In, Aspe)
heeck schreef: ↑22 mar 2026 09:29
ALS een passant over het oppervlak van een “Klein-oppervlak” dan verlopen binnen en buiten ononderscheidelijk in elkaar over.
Ook de naamgeving zelf lijdt aan dit verschijnsel als gevolg van de oppervlakkige gelijkenis met een fles die materieel -water bijvoorbeeld- uiterst moeilijk te vullen blijkt.
De Klein-bottle is helemaal geen fles maar een oppervlak dat verwant is aan de Mõbiusband.
Ze zijn niet verwant, daar ze (meetkundi)g topologisch verschillend zijn..
Net zoals dat geldt voor kop (met oortje) en schotel.
Ik noem dat de: 'Kneedkunde' maar dat is een naam van mij hoor.
Wel is het een vrij moeilijk onderwerp in de wiskunde.
Möbius Lint kan men ook maken met oneindig lange flappen, ik dacht dat men dan op een projectieve vlak zit, maar dat weet ik niet zeker.
En als er nu meer keizers zijn geweest dan maanden, wat dan, geachte senatoren?
MaartenV schreef: ↑21 mar 2026 16:48
Modus ponens:
ALS ego-dissolutie = referentieframe dissolutie onder relativiteit wat blijkt uit interviews met mediteerders en psychonauten die van non-temporaliteit en non-lokaliteit getuigen.
EN
Volgens de relativiteitstheorie is het zo dat het wiskundig identiek is dat geen referentiekader = alle referentiekaders omvattend, en niet gelijk aan niets
DAN is het zo dat wanneer de waarnemer door ego-dissolutie oplost, deze niet in een leeg niets terecht komt, maar juist alle mogelijke referentiekaders en relaties omvat. .
Sorry maar dit slaat nergens op. Het bovenstaande is van het zelfde kaliber als het onderstaande:
Modus ponens:
Als Stan Van Samang een ster is
EN
Een ster een hemellichaam is
DAN
is Stan Van Samang een hemellichaam.
Dit volgt de logische afleidingsregels zoals het hoort maar is onzin omdat het woord "ster" in de eerste en tweede uitspraak naar een verschillend concept verwijzen.
Jouw afleiding vertoont het zelfde probleem: "referentie frame" in jouw eerste uitspraak en "referentie kader" in jouw tweede uitspraak verwijzen naar verschillende concepten en daarmee is je besluit ongeldig.
Al mijn hier gebrachte meningen, zijn voor herziening vatbaar.
De illusie het verleden te begrijpen, voedt de illusie dat de toekomst voorspelbaar en beheersbaar is -- naar Daniël Kahneman
MaartenV schreef: ↑21 mar 2026 16:48
Modus ponens:
ALS ego-dissolutie = referentieframe dissolutie onder relativiteit wat blijkt uit interviews met mediteerders en psychonauten die van non-temporaliteit en non-lokaliteit getuigen.
EN
Volgens de relativiteitstheorie is het zo dat het wiskundig identiek is dat geen referentiekader = alle referentiekaders omvattend, en niet gelijk aan niets
DAN is het zo dat wanneer de waarnemer door ego-dissolutie oplost, deze niet in een leeg niets terecht komt, maar juist alle mogelijke referentiekaders en relaties omvat. .
Sorry maar dit slaat nergens op. Het bovenstaande is van het zelfde kaliber als het onderstaande:
Modus ponens:
Als Stan Van Samang een ster is
EN
Een ster een hemellichaam is
DAN
is Stan Van Samang een hemellichaam.
Dit volgt de logische afleidingsregels zoals het hoort maar is onzin omdat het woord "ster" in de eerste en tweede uitspraak naar een verschillend concept verwijzen.
Jouw afleiding vertoont het zelfde probleem: "referentie frame" in jouw eerste uitspraak en "referentie kader" in jouw tweede uitspraak verwijzen naar verschillende concepten en daarmee is je besluit ongeldig.
Ik bedoel met beide woorden 'referentieframes' als coordinatenstelsels of waarnemers binnen het kader van de relativiteistheorieën.
Voor iedereen, want niemand kan uitleggen wat het is.
Daar wordt door mystici inderdaad als onbevattelijk en onuitlegbaar van getuigd.
Maar wat moeten jij en ik met iets dat onbevattelijk en onuitlegbaar is?
Het aannemen op gevoel en/of vertrouwen ( op de autoriteit)?
De wereld anno 2026: Vernietigen, moorden, koloniseren, annexeren, roundup strooien bij buurlanden, een land bombarderen, (humanitair) recht negeren: zonder consequenties.
