Wij zijn onze hersenen?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Er zijn er maar weinig die denken dat de mens volmaakt is. Dus dat er veel mis gaat lijkt voor de hand te liggen.

Misschien zijn die 'constructiefouten' wel doordacht, het zou anders altijd vrede zijn, niet?

De evolutie doordenkt niets en zo min als dat zwaartekracht denkt.

[TTC]

De evolutie doordenkt niets en zo min als dat zwaartekracht denkt.

De evolutie misschien niet, heel soms krijg ik de indruk dat hersenen dat wel doen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

De evolutie doordenkt niets en zo min als dat zwaartekracht denkt.

De evolutie misschien niet, heel soms krijg ik de indruk dat hersenen dat wel doen.

Maar de hersenen zijn wel het resultaat van honderden miljoenen jaren evolutie.
De hersenen hebben niet zichzelf ontworpen.

[TTC]

Maar de hersenen zijn wel het resultaat van honderden miljoenen jaren evolutie. De hersenen hebben niet zichzelf ontworpen.

Dat zou bizar zijn inderdaad.

[Iksnaphetniet]

Nee, dat stond er niet. Ik doelde op een meer holistische benadering. Of conform neurologie/filosie een 'enacted visie'. Er is een overkoepelende IK. Die aanstuurt. (de kapitein) Dat is de actor die brein en bewustzijn koppelt.

Ja, en zoals je eerder aangaf raakt ons bewustzijn op een bepaalde manier, dit zou mi dan betekenen dat die IK (zoals je het noemt) zich voordoet als velen. Dat is inderdaad een holistische beschouwing maar betekent mi ook dat er finaal niet zoiets bestaat als een individueel ikje, tenzij als idee waaraan hetzelfde bewustzijn (IK) geloof hecht. Dit is als de omgekeerde wereld, neigend naar dat wat non-dualisten pretenderen. Redelijk verwarrend weliswaar.

Misschien moet je het 'ik' ook benaderen zoals je een hoop zand benaderd. Wanneer is iets een hoop zand? Bij 3 korrels? Of bij 100? Het is maar wat je met elkaar afspreekt. Maar betekend niet dat er finaal geen hoop zand bestaat. Het bestaat wel degelijk, alleen de grenzen zijn wat vaag en subjectief. Je zou kunnen zeggen dat een hoop zand wel en niet bestaat o.b.v. je perspectief van de werkelijkheid.

Deze vraag gaat overigens op bij alle definities die elkaar betekenis geven door elkaar uit te sluiten. Bijv. Dood en leven, natuurlijk en onnatuurlijk, ik en ander. Het zijn onze eigen definities die de exacte grenzen bepalen. Maar objectief zijn die grenzen bijzonder vaag. Maar ze zijn er wel, want klaarblijkelijk bestaan er eenheden/ organisaties in de natuur met bepaalde eigenschappen. Maar we kunnen in discussies onze eigen definities oneindig oprekken waardoor we onze standpunten kunnen behouden tenzij we overeenkomen welke definitie we hanteren.

[TTC]

Misschien moet je het 'ik' ook benaderen zoals je een hoop zand benaderd. Wanneer is iets een hoop zand? Bij 3 korrels? Of bij 100? Het is maar wat je met elkaar afspreekt. Maar betekend niet dat er finaal geen hoop zand bestaat. Het bestaat wel degelijk, alleen de grenzen zijn wat vaag en subjectief. Je zou kunnen zeggen dat een hoop zand wel en niet bestaat o.b.v. je perspectief van de werkelijkheid. Deze vraag gaat overigens op bij alle definities die elkaar betekenis geven door elkaar uit te sluiten. Bijv. Dood en leven, natuurlijk en onnatuurlijk, ik en ander. Het zijn onze eigen definities die de exacte grenzen bepalen. Maar objectief zijn die grenzen bijzonder vaag. Maar ze zijn er wel, want klaarblijkelijk bestaan er eenheden/ organisaties in de natuur met bepaalde eigenschappen. Maar we kunnen in discussies onze eigen definities oneindig oprekken waardoor we onze standpunten kunnen behouden tenzij we overeenkomen welke definitie we hanteren.

Met je eens

[Petra]

Misschien moet je het 'ik' ook benaderen zoals je een hoop zand benaderd. Wanneer is iets een hoop zand? Bij 3 korrels? Of bij 100? Het is maar wat je met elkaar afspreekt. Maar betekend niet dat er finaal geen hoop zand bestaat. Het bestaat wel degelijk, alleen de grenzen zijn wat vaag en subjectief. Je zou kunnen zeggen dat een hoop zand wel en niet bestaat o.b.v. je perspectief van de werkelijkheid. Deze vraag gaat overigens op bij alle definities die elkaar betekenis geven door elkaar uit te sluiten. Bijv. Dood en leven, natuurlijk en onnatuurlijk, ik en ander. Het zijn onze eigen definities die de exacte grenzen bepalen. Maar objectief zijn die grenzen bijzonder vaag. Maar ze zijn er wel, want klaarblijkelijk bestaan er eenheden/ organisaties in de natuur met bepaalde eigenschappen. Maar we kunnen in discussies onze eigen definities oneindig oprekken waardoor we onze standpunten kunnen behouden tenzij we overeenkomen welke definitie we hanteren.

Met je eens

Ik ook. Mooie metafoor
Maar IK ben dan wel een korreltje zand in een hoop zand.
Er zijn vele samengeklonterde kluitjes in het zand.
Er liggen losse korreltjes tussen, die toch deel uitmaken van het gehele zand bestand.
Er zijn vele zandstranden die wat verder uit elkaar liggen.
Toch is het allemaal zand.

[Henry II]

Maar de hersenen zijn wel het resultaat van honderden miljoenen jaren evolutie. De hersenen hebben niet zichzelf ontworpen.

Dat zou bizar zijn inderdaad.

Ere is veel bizar aan de evolutie van de hersenen. Zo zijn huiskatten nog steeds bang van komkommers, naar het blijkt zit de angst voor slangen er nog goed in. Zulke reacties zal de mens ook ongetwijfeld hebben geërfd in bepaalde situaties. Zoals vrouwen die vaker dan mannen bnag zijn van dingen die op de grond kruipen. Als dat op dat niveau al zoveel instinctieve reacties oplevert, wat zal ons brein dan wel niet allemaal hebben geërfd aangaande levensbeschouwelijke inzichten.

[Waarom?]

Ere is veel bizar aan de evolutie van de hersenen. Zo zijn huiskatten nog steeds bang van komkommers, naar het blijkt zit de angst voor slangen er nog goed in. Zulke reacties zal de mens ook ongetwijfeld hebben geërfd in bepaalde situaties. Zoals vrouwen die vaker dan mannen bnag zijn van dingen die op de grond kruipen. Als dat op dat niveau al zoveel instinctieve reacties oplevert, wat zal ons brein dan wel niet allemaal hebben geërfd aangaande levensbeschouwelijke inzichten.

Instincten erf je over....diep in het brein. Een haan/kip heeft een instinctmatige afkeer van iets dat er uitziet en gedraagt als een wezel...al zijn z'n voorouders in honderden generaties niet in aanraking geweest met wezels....daar kunnen ze dit NIET meer van "geleerd" hebben.

Een anekdote van Darwin:

Het hele lichaam en het hoofd worden meestal tegelijkertijd snel naar achteren getrokken. Deze laatste bewegingen kunnen echter worden voorkomen, als er volgens onze verbeelding geen direct gevaar bestaat; maar als de rede ons vertelt dat er geen gevaar is,dan is dat niet voldoende. Ter illustratie hiervan wil ik een onbeduidendvoorval vermelden dat mij destijds heeft geamuseerd. Ik hield in de Londense dierentuin mijn gelaat dicht bij de dikke glasplaat waarachter een pofadder zat, en ik had me vast voorgenomen niet achterui te stappen als de slang naar me zou uithalen.
Toen dat echter gebeurde, bleek mijn voornemen van nul en generlei waarde, want ik sprong
met een verbazingwekkende snelheid een paar meter achteruit. Mijn wil en mijn rede waren machteloos tegenover de inbeelding van een gevaar dat ik nog nooit had ondervonden

[TTC]

Ik ook. Mooie metafoor. Maar IK ben dan wel een korreltje zand in een hoop zand. Er zijn vele samengeklonterde kluitjes in het zand. Er liggen losse korreltjes tussen, die toch deel uitmaken van het gehele zand bestand. Er zijn vele zandstranden die wat verder uit elkaar liggen. Toch is het allemaal zand.

En mensen zijn als zandkorrels, strijdend om een stukje strand waar ze rust kunnen vinden. Op deze manier vinden we veel metaforen die verwijzen naar mechanismen waar de individuele hersenen mee te maken krijgen, een wonderbaarlijk technisch bolwerk waar we het fijne misschien nog niet van weten maar toch ons diepste ontzag opwekt.

[TTC]

Ere is veel bizar aan de evolutie van de hersenen. Zo zijn huiskatten nog steeds bang van komkommers, naar het blijkt zit de angst voor slangen er nog goed in. Zulke reacties zal de mens ook ongetwijfeld hebben geërfd in bepaalde situaties. Zoals vrouwen die vaker dan mannen bnag zijn van dingen die op de grond kruipen. Als dat op dat niveau al zoveel instinctieve reacties oplevert, wat zal ons brein dan wel niet allemaal hebben geërfd aangaande levensbeschouwelijke inzichten.

Zeer zeker, bedenk daarbij nog de archetypen van Jung die in het collectieve onbewuste zouden liggen. Mensen krijgen van veel minder een punthoofd, een gegeven waarop de hersenen dan weer op deze of gene manier reageren.

Archetypen worden los van de menselijk wil geactiveerd, vaak als compensatie van een te eenzijdige psychische activiteit. Het is echter niet het beeld of de uitdrukking zelf die het archetype uitmaakt: het is een geheel van psychische energie, een soort knooppunt in de psyche, dat verbonden is met het collectief onbewuste, waardoor een concrete invulling vanuit het onbewuste überhaupt mogelijk wordt.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Archetype_(model" onclick="window.open(this.href);return false;)

[Peter van Velzen]

"Het collectieve onbewuste"is een fraaie omschrijving, voor wat we bij dieren domweg "instinct" noemen. Het klinkt heel wat hoogstaander, maar ik ben niet iemand die daar in stinkt.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

"Het collectieve onbewuste"is een fraaie omschrijving, voor wat we bij dieren domweg "instinct" noemen. Het klinkt heel wat hoogstaander, maar ik ben niet iemand die daar in stinkt.

Volgens mij bestaat het hele begrip gewoon niet.

Instinct natuurlijk wel, maar dat is iets genetisch.

[dikkemick]

"Het collectieve onbewuste"is een fraaie omschrijving, voor wat we bij dieren domweg "instinct" noemen. Het klinkt heel wat hoogstaander, maar ik ben niet iemand die daar in stinkt.

Volgens mij bestaat het hele begrip gewoon niet.

Instinct natuurlijk wel, maar dat is iets genetisch.

Is dat laatste echt zo?
Victor Lamme liet in zijn praatje over het brein (en vrije wil) aan een publiek een filmpje zien. Bekijk dit even vanaf
0.45 min. en zijn uitleg m.b.t. de amygdala. Het blijkt dat dit 'instinct' aangeleerd is.
https://www.youtube.com/watch?v=LaA5wBLCesM

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Als instinct is aangeleerd dan bestaat het dus ook niet.

Lijkt me sterk trouwens we zien dieren zat handelingen doen die ze eenvoudig niet geleerd kunnen hebben.