BDE - onderzoek, conclusies en interpretaties

[dikkemick]

Wat is MIND?

[outremer]

Er moet dus ook een mind zijn aan wie die ervaringen zich voordoen.

Je zou het bijna (edit) gaan opgeven MaartenV.
Ik heb het zelfs niet over de eigenlijke inhoud maar de manier waarop je je stellingen wil verdedigen.

de woorden "moet" en "dus" zonder verder niets aan onderbouwing, werken een beetje op mijn zenuwen.
Zo bewezen de filosofen in de middeleeuwen ook hun stellingen.
Ze beginnen met "Het is voor iedereen wel duidelijk dat ...." en dan gaan ze daar op verder.
Maar die periode zijn we ontgroeit hé.

Dus ik moet kunnen aantonen dat we ervaringen hebben?
Het vanzelfsprekende dient niet aangetoond te worden en wat dan logisch MOET waar zijn, ook niet.

dat is een pertinent oneerlijk antwoord MaartenV, en ik denk dat je het zelf ook wel weet
"we" hebben ervaringen, maar "we" zijn niet de "mind" waar je het over hebt
want als dat wel hetzelfde is, dan is mind gewoon de boel cellen waar mijn lichaam uit bestaat.


het statement "we hebben ervaringen" is totaal verschillend met "Er moet dus ook een mind zijn aan wie die ervaringen zich voordoen."
op zo een manier is het moeilijk te converseren

[heeck]

Het is vergelijkbaar om uit axioma's stellingen af te leiden via een axiomatisch systeem.

Axioma: de basis is: er zijn ervaringen.

Dat is een basisgeven in de realiteit die we dagelijks meemaken, dat hoeft geen betoog, we kunnen dat als onbewezen aanname postuleren.

Afgeleide stelling één: er moet een mind zijn om ervaringen te kunnen hebben.

Afgeleide stelling twee: hersenen zijn niet meer dan een ervaring in mind.

Afgeleide stelling drie: er hoeft geen materie buiten de ervaringen in mind te worden gepostuleerd.


Een simpel axiomatisch systeem.

Inhoud van de MINDS I:

Part I, "A Sense of Self", begins with two works of fiction that challenge the notions of self and identity

en veel eerder ook al aangeraden, maar nu maar eens herlezen:
Derek Parfit,
https://nl.wikipedia.org/wiki/Derek_Parfit

Parfit gebruikt vele voorbeelden ogenschijnlijk geïnspireerd op Star Trek en andere sciencefiction, zoals bijvoorbeeld de teletransporter om onze intuïties qua persoonsidentiteit te onderzoeken.
Parfit is een reductionist (of ook wel een revisionistische metafysicus) en gelooft dat -

aangezien er geen adequaat criterium is voor persoonsidentiteit - mensen niet onafhankelijk van hun onderdelen bestaan.


Parfit begint zijn onderzoek met de beschrijving van onze natuurlijke opvatting van "het zelf" via wat hij noemt The Simple View: Dit stelt dat niets mij kan zijn, tenzij ze

The all-or-nothing condition:
Het een volledig sluitend antwoord kan bieden op de vraag of een gegeven ervaring - zowel een van het verleden, het heden of een toekomstige ervaring - van mij is of niet.

The one-one condition:
het sluit de mogelijkheid uit dat twee ervaringen van mij gebeuren in twee niet identieke subjecten.
Dit wordt algemeen ervaren als onbetwijfelbare voorwaarden voor een opvatting van het zelf
. . .

En vroeger, want je herhaalt alles, ook al eens aangehaald:
Het loopje van mijn opa, dat was uit duizenden te herkennen.
Waarom is het loopje van mijn opa wel identiek met zijn functioneren van zijn benen en bekken en het ervaren van mijn opa zijn eigen loopje niet?

Vraagje:
Ik herinner me van een jaar of twintig geleden video's van een man die in België die de terrasjes met studenten die hij dan moeilijke vragen stelde als "weet jij wel wat energie is?" en dan ieder antwoord klem zette met het soort redeneringen dat jij hier ook loost.

Heb jij ook herinneringen aan zo een iemand?

Roeland

[outremer]

Afgeleide stelling één: er moet een mind zijn om ervaringen te kunnen hebben.

Wat is een mind ?

Als je axioma's gaat gebruiken en afgeleiden daarvan, dan zou ik beginnen met elke term duidelijk te definieren.

Axioma : een mind is ......
Of afgeleide stelling 0 : een mind is .....

Je gebruikt een term in je afleidingen die je niet eerst zelf hebt gedefinieerd

dus met "afgeleide stelling één " kan ik niets aanvangen voorlopig

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dus ik moet kunnen aantonen dat we ervaringen hebben?
Het vanzelfsprekende dient niet aangetoond te worden en wat dan logisch MOET waar zijn, ook niet.

Vooral dat wat vanzelfsprekend lijkt is een onderzoek waard.
Deden we dat niet, dan waren we niet ver gekomen.

Vroeger vond men het vanzelfsprekend dat zaken naar beneden vallen.
Had men het zo gehouden dan was er nu geen klassieke mechanica.

Dat maakt ook nog eens jou 'logisch volgen' vrij twijfelachtig.

PS.
Voor veel simpele zielen is het nog steeds vanzelfsprekend zo dat dingen naar beneden vallen.
Ze beseffen niet eens dat er 'een benende' is omdat voorwerpen vallen.

[axxyanus]

Het enige waar we zeker van zijn zijn ervaringen.

Niet helemaal nauwkeurig. Het enige waar we zeker van zijn, zijn de eigen ervaringen.

Er moet dus ook een mind zijn aan wie die ervaringen zich voordoen. En hersenen zijn ook niet meer dan zo'n (zelf-) ervaring van onze minds door een mind.

Hoe kom jij bij die "onze", het is helemaal niet nodig dat er andere minds zijn.

Zoals al het andere, zijn het louter al dan niet gedeelde ervaringen. Van Mind at Large gedissocieerde minds zijn enkel ervaarbaar als een avatar met hersenen en lichaam in een virtuele ruimte, spacetime, ervaren door een andere van Mind at Large gedissocieerde mind. Denk aan een VR- bril waardoor je in een gedeelde virtuele ruimte jezelf en de ander ziet als bepaalde avatars.

Het is niet nodig om aan te nemen dat die "anderen" avatars zijn van andere spelers. Het kunnen allemaal NPC's zijn.

Stabiele tegenover niet-stabiele of veranderlijke ervaringen maken deze eerste ervaringen niet meer 'materieel' of 'fysiek'. Geen nood om iets 'materieels' te postuleren.

Inderdaad er is geen nood om iets anders dan het solipsisme aan te hangen. "ik" ben gewoon het bewustzijn dat ervaringen heeft. Al wat ik waarneem maakt gewoon deel uit van mijn droomwereld of virtuele wereld, die ik op een of andere manier creëer.

Als je de kaart trekt om alles te schrappen wat niet nodig is, blijft enkel solipsisme over.

[axxyanus]

Het is vergelijkbaar om uit axioma's stellingen af te leiden via een axiomatisch systeem.

Axioma: de basis is: er zijn ervaringen.

Dat is een basisgeven in de realiteit die we dagelijks meemaken, dat hoeft geen betoog, we kunnen dat als onbewezen aanname postuleren.

Afgeleide stelling één: er moet een mind zijn om ervaringen te kunnen hebben.

Dat is niet af te leiden uit het vorige, Er kan ervaring zijn zonder mind.

Afgeleide stelling twee: hersenen zijn niet meer dan een ervaring in mind.

Ook dat volgt niet. Uit het feit dat er ervaringen zijn kan men niet afleiden dat er slechts ervaring is. Zowel externe als interne ervaringen zijn verenigbaar met het feit dat er ervaringen zijn.

[MaartenV]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

[MaartenV]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

Hieruit blijkt dat geheugeninhouden niet door de zogenaamde materie van de hersenen worden opgeslagen. De vraag is dan: waar haalt de acquired savant zijn prodigy genius geheugeninhouden dan vandaan, als bepaalde hersendelen niet goed meer werken door hersenschade? Welke poorten werden geopend bij de savant?

[Peter van Velzen]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

Hieruit blijkt dat geheugeninhouden niet door de zogenaamde materie van de hersenen worden opgeslagen. De vraag is dan: waar haalt de acquired savant zijn prodigy genius geheugeninhouden dan vandaan, als bepaalde hersendelen niet goed meer werken door hersenschade? Welke poorten werden geopend bij de savant?

Het vermogen om herinneringen te (re)produceren berust niet op de opslag van materie of energie, maar op de relatieve sterkte van de verbindingen tussen de neuronen, een savant gebruikt zijn neuronen niet voor dezelfde taken als gewone mensen, maar vooral voor het uitvoeren van een beperkt takenpakket, waar hij dan uiteraard ongewoon goed in is.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

Dat vind jij.
Mij lijkt het juist onwetenschappelijk.

[heeck]

MaartenV,

Check je kersen!
Want anders lijdt jouw functioneren als doorgeefluik van goedgelovigheden nog meer schade dan gewoonlijk.

https://neuwritesd.org/2018/05/31/the-r ... ic-memory/
. . . .

.. . .


The paradigm of genetic memory was stillborn, its fall to earth even quicker than its meteoric rise.
McConnell and Ungar were written out of history; these once-landmark papers have disappeared from all contemporary histories of memory: their roles filled by Kandel and Carew, the flatworm replaced by the sea slug, and connections between brain cells became the favored medium for memory storage over genes.

James McConnell was professionally ostracized and turned to popular science writing instead, while Georges Ungar died in 1977, on the cusp of scotophobin’s failure.

With no one to pick up their torch, their work went dormant and appeared to be consigned to the dustbins of scientific history.
. . .
. . .

Roeland

[outremer]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

Spring toch niet steeds op iets anders en hou je aan de openstaande discussies in dit topic.
Of open een ander draadje.
Telkens weer doe je hetzelfde : je stopt te antwoorden en komt met iets anders af.

En doe een beetje research en accepteer youtube niet klakkeloos .Ook niet als het toevallig in jou staatje past.

[MaartenV]

Tussendoor even iets anders, wat voor sommigen hier interessant kan zijn:

(dit is wetenschap!!!)

Het geheugen zit niet in het brein:
https://www.youtube.com/watch?v=ghJ2OL4 ... tJaimungal

Spring toch niet steeds op iets anders en hou je aan de openstaande discussies in dit topic.
Of open een ander draadje.
Telkens weer doe je hetzelfde : je stopt te antwoorden en komt met iets anders af.

En doe een beetje research en accepteer youtube niet klakkeloos .Ook niet als het toevallig in jou staatje past.

Ok, je hebt gelijk. Ik week van het onderwerp af.

[MaartenV]

Dus dit is mijn idee samengevat:

We ervaren in deze wereld met ons lichaam een opéénvolging van gebeurtenissen in een 3D ruimte.
In werkelijkheid, daarbuiten, is er een 4D-ruimtetijd, het zogenaamde blokuniversum waar alle gebeurtenissen uit verleden, heden en mogelijks toekomst tegelijk bestaan, dat wordt beschouwd in Einstein's relativiteitstheorieën.
Mijn idee is dat Bijna-Dood Ervaarders vaak (niet altijd) deze 4D-ruimtetijd rechtstreeks hebben ervaren, wanneer zij buiten hun lichaam traden.

Zinssneden als: 'ik ervoer alles tegelijkertijd'.
of 'ik zag gebeurtenissen in heden en verleden en toekomst simultaan'.
'Hier is er de lineariteit van tijd, maar daar bestaat tijd niet en is alles tegelijk'.

Dit zijn getuigenissen van mensen, onafhankelijk van elkaar, van een werkelijkheid die zij als 'meer werkelijk dan werkelijk' ervoeren.

Dus deze 4D-ruimtetijd is niet direct zichtbaar voor ons hier. Deze meer absolute werkelijkheid is verborgen. We ervaren relatieve duur en een 3D-ruimte. Maar we zullen waarschijnlijk wakker worden in deze 4D-werkelijkheid, waar alles als één wordt ervaren, ook alle gebeurtenissen in de tijd, wanneer we ons lichaam verlaten bij de dood of tijdens een BDE.

Volgens mij kwamen BDE-ers in direct contact met de fundamentelere werkelijkheid: de 4D ruimtetijd werd rechtstreeks ervaren, ten kost van een wegvallen van de lineariteit van tijd van toen ze nog in hun lichamen de wereld ervoeren.

Hier op Aarde kunnen we de 4D-ruimtetijdscoordinaten berekenen, maar eens verlost van ons lichaam, kunnen we die hier gededuceerde voor ons abstracte ruimtetijd direct ervaren als de meer fundamentele realiteit.